Vinyan (2008)

Dat iemand na zo'n trauam compleet de weg kwijt is geloof ik wel inderdaad, het is vooral de matige/oninteressante uitwerking daarvan in Vinyan die er niet echt goed aan doet.

Ik heb Apen gezien met meer diepgang dan alle mensen bijelkaar in Vinyan.

Bij bijvoorbeeld Antichrist kon ik veel meer meeleven met de personen in kwestie.

Je bent op zoek naar je verloren kind en de situatie wordt steeds uitzichtlozer. Koppels worden in 9 van de 10 van dit soort gevallen afstandelijker. Weinig relaties/huwelijken die bestand zijn tegen dit soort traumatische ervaringen.

Goede kmanier om een discussie dood te lullen. Kan hier vrij weinig mee.

Ik kan begrijpen dat de manier van uitwerking niet effectief genoeg is. De kracht van Vinyan zit vooral in het cinematografische. Ook het gebrek aan binding met de personages kan ik begrijpen maar dat heeft eerder met de prioriteiten van Du Welz (psychisch ongemak creëren was duidelijk belangrijker dan er een dramatisch geheel van te maken) te maken dan een acteerwerk in Vinyan. Ik vind Sewell echt heel sterk acteren.

Vervelend voor je. Ik kan erg weinig met Jeanne en Paul, dus dan ben ik er heel gauw klaar mee. Hoe erg het ook is voor ze, ze kunnen mij niet overtuigen en dan houd het voor mij op hè. Ik kan mij over het algemeen heel goed inleven in (bepaalde) personen, maar dit keer niet.

Gelezen wat ik daarna zei? Ik kan het me goed voorstellen, dus waarom je dit nou nogmaals wil vermelden snap ik niet goed.

Oftewel je spreekt jezelf tegen in dezelfde post. Beetje verwarrend. Vreemd om iets aan te geven als kritiekpunt en dit de film aan rekenen en daarna de schuld totaal bij jezelf te leggen.

Is ook niet Du Welz's insteek om het drama element effectief over te brengen.

Maar dat hele gedoe omtrent Paul en Jeanne doet mij niets. Ik sta er voor open, maar het komt niet aan. Niets aan te doen. Du Welz's insteek om het drama element effectief over te brengen. Bij mij persoonlijk werkt het niet. Ik zit niet voldoende op 1 lijn met de film en dat doet Vinyan de das om.

Waarom spreek ik mezelf tegen? Omdat ik zeg dat ik begrijp waarom ze het zo gedaan hebben, maar dat ik het liever anders had gezien? Ik kan zelf ook wel bedenken dat het slopend is voor twee ouders, en dat ze door verdriet uit elkaar gedreven worden. Wil echter niet zeggen dat ik het zo ook wil zien in een film. Juist op het doek had ik graag een krachtige band gezien tussen de ouders. Het kan twee mensen ook juist dichter bij elkaar brengen, als ze in zo'n situatie verkeren.

Als je iets anders te zien kreeg zou het nergens op slaan, denk dat Naomi daar op doelt. Ben het daarnaast eens dat een andere reactie vreemd zou zijn geweest.

Er zijn meerdere manieren om met het thema 'verlies van een kind' om te gaan. Deze film drijft voort op een fatalistisch plot over de zoektocht van een echtpaar naar hun zoon. Hier kan je je als kijker min of meer op voorbereiden. De filmmaker stuurt de karakterontwikkeling in een bepaalde richting, namelijk die van vervreemding en achterdocht. Of hier op de 'juiste' manier naar toe wordt gewerkt kan je eventueel bekritiseren, maar het is nogal vreemd dat je je vasthoudt aan datgene wat je wíl zien zonder dat je iets doet met hetgene wat de film aanbiedt. Dat is hetzelfde als zeggen dat je eigenlijk wou dat Frodo thuis bleef om een lekkere jonko te smoken met zijn hobbit-matties in plaats van dat takke eind te lopen naar de Doemberg, het is het bestaansrecht van de film.

Fijn dat mijn antwoord al gegeven wordt zonder dat ik enige moeite hoeft te doen, dit is exact waar ik op doelde.

Deze film lag voor € 5,00 in de uitverkoop bij de FRS. Ik heb hem mooi meegenomen want ik kon deze film net zoals Naomi Watts wél waarderen.

Vond juist dat die twee op briljante wijze hun verlies/rauw en vooral de chaos vertegenwoordigden. Een gebroken stel vanwege het verlies van hun zoontje.

de constant dreigende, vijandige omgeving speelt de hoofdrol in deze film. De 'horror' zit 'm voorts in het feit dat je Jeanne & Paul steeds verder ziet afzakken naar hun onontkoombare lot.

Sterk!

Goede hallucinerende trip van twee radelozen zielen.

Vond 'm zeker niet slecht, maar mag je net 'm zo goed missen.

1* voor een film die je niet slecht vind

3 sterren, ging gisteren echt iets fout met mijn toetsenboord...

Dan heb ik niks gezegd

Vinyan opnieuw bekeken en blijf erbij dat, ondanks het hier wel op MM staat , het echt geen horror is.

Het handelt hier puur om de verwerking van het verlies van een kind, waarbij de boel ontspoort.De film bezit genoeg elementen om te volstaan als drama/(psychologische)thriller.

Qua gevoel en dus in sterren gelijk gebleven.

Fascinerende film. Ben het met de bovenstaande reactie eens dat de de hele film gezien kan worden als een weerslag van de rouwverwerking van de ouders.

Bijzondere opening. Du Welz is geen enorm scripttalent en lijkt ook niet echt een acteursregisseur. Pure dialoogscenes uit het begin waren niet altijd even overtuigend. maar Du Welz is daar ook niet al erg in geinteresseerd en het begin is er puur als opmaat voor wat komen gaat. Naarmate de situatie in de film verder verwijderd raakt van de gewone wereld wordt het ook een flink stuk sterker. Knappe suggestie waarbij soms redelijk gewone dingen al tamelijk onheilspellend worden. De eerste kennismaking met de kinderen in de scene met de rijst is een absoluut hoogtepunt. Fijne soundtrack ook.

Dat alles compenseert met gemak de minpunten. Overtuigende film die me nieuwsgierig maakt naar Calvaire.

Kleine 4.0*

Vinyan blijft hier toch wel wat jeuken, denk dat ik hem binnenkort eens in de herkijk doe.

Jezus wat een onzin film was dit. Het verhaal klonk best aardig en de beelden waren ook regelmatig fraai, maar spannend werd deze film nooit. Snap niet dat deze film betiteld staat als een drama/horror want deze film had niets met horror te maken. Het einde sloeg eigenlijk nergens op maar was wel nog het beste van de film. De acteurs wisten overigens ook niet te overtuigen. Wat wel apart aan deze film was het begin en soms ook de muziek.

Een onlogisch script.

Tsja, bij die eindscène had ik een what-the-fuck gevoel, een negatieve helaas. Het verhaal ging gewoon nergens over! Veel mensen konden genieten van deze 'waanzin', maar het liet mij koud. Jeanne vindt haar zoontje niet, wel wordt haar man vermoordt en worden haar tieten door een tiental kinderen gemasseerd en ze is dolgelukkig... tsja, niet echt mijn ding.

Een film hoeft niet per se een ijzersterk verhaal te hebben om een goede film te zijn, audiovisueel kan een film veel goedmaken. Maar hier slaagt Vinyan maar half in. Ik had eigenlijk hetzelfde gevoel bij Calvaire over het camerawerk. Er zitten een paar prachtige shots tussen en het kleurgebruik is werkelijk prachtig. Maar over het algemeen was de fotografie niet meer dan redelijk. Naast de prachtige shots een hoop saaie plaatjes. Soms volgden we iemand en zwenkte die camera zo irritant op en neer, in een docu of iets als [Rec] vind ik dat passen, maar hier was het niet zo mooi.
De audio is ook niet heel bijzonder. Die schrille geluiden die zo nu en dan verschijnen, meestal hou ik daar wel van, maar bij Vinyan vond ik het vervelend.
Het acteerwerk was aardig.

Toch heeft Vinyan 'iets'. Du Welz voegt een flinke dosis mysterie en vooral sfeer toe. Het had wel iets beklemmends. Maar over het algemeen helaas best saai.

2,5*.

Ontzettend zwakke film. Hoewel ik vooraf behoorlijk sceptisch was over het verhaal leek het me afgaande op de rolbezetting toch de moeite waard om deze film een kans te geven.

Achteraf had ik dit beter niet kunnen doen want behoudens wat mooie natuurplaatjes en een paar niet onaardige shots van Béart heeft deze film werkelijk niets te bieden. Het verhaal is ontzettend zwak uitgewerkt en niet geloofwaardig, de imboorlingen hingen me na 2 minuten al de keel uit en de acteurs zijn met dit matige materiaal ook niet in staat om er iets van te maken. Een beetje versuft rondlopen af en toe wat schreeuwen is eigenlijk het enige wat ze doen en als er dan een zin tekst uit komt hangt die aanelkaar van clichés.

Eigenlijk ontbrak het deze film gewoon aan alles wat een film de moeite waard kan maken. Totaal overbodig en nietszeggende film en daarmee heb ik dan ook gelijk de eerste film met Sewell te pakken die mij niet bevalt.

Zit erg te twijfelen om dit te zien. Rating is niet al te hoog. Maar er zijn enkele positieve reacties

Denk dat het vooral een kwestie van verwachting is, als je weet wat je te wachten staat en niet hoopt op een volbloed horror o.i.d dan kan dit je nog behoorlijk verassen (en als je de recensies leest kun je dat wel bepalen denk ik)

ga hem denk ik wel een kijkje gunnen. Ga er met weinig verwachtingen in