Vinyan (2008)

Er is zeker sprake van mentale waanzin in de film, maar het wordt op een relatief ingetogen manier gebracht. Treffend voorbeeld is de white noise die gebruikt wordt. Noizy en luid, maar toch ook melodieus.

Kan je enthousiasme begrijpen, maar het laatste wat ik zou willen is dat mensen een Irréversible meets Tetsuo verwachten, dan kom je gewoon van een koude kermis thuis.

Met Calvaire, maar vooral met de kortfilm "Quand on est amoureux, c'est merveilleux." wist Du Welz m'n aandacht te trekken. Een regisseur om in het oog te houden met andere woorden, de kans om Vinyan te gaan kijken mocht ik dus niet laten schieten.
Wat ik moest verwachten wist ik niet helemaal. De trailer vond ik alvast erg slap, maar ik hoopte toch op die typische Waalse Weirdness waarmee ik Du Welz na slechts twee films al identificeer. En zo geschiedde.

De eerste 45 minuten fungeren een beetje als aanloop naar de waanzin. Hierbij is het verhaaltje rond het vermiste kind niet zozeer van belang als emotionele insteek, maar het is eerder een kapstok om de tweede 45 minuten van context te voorzien. Toch moet gezegd dat die aanloop beter en vooral grimmiger kon. Ik had niet echt het gevoel dat de ouders ten einde raad waren en ook hun intrede in de nachtmerrie begon relatief mak.

Maar dan... Laat ons zeggen dat het wachten rijkelijk beloond wordt. Drie magnifieke scènes maken van Vinyan een onbehaaglijk spektakel zoals je het niet te vaak ziet. Dan heb ik het over de scène waar Paul in een zatte bui zijn vrouw quasi verkracht en zij haar hoofd onverschillig wegdraait, de scène waar plots een opgehangen lijk uit een boom tuimelt (geweldig schrikmoment ook) en de scène waar Paul ontdaan wordt van zijn ingewanden door vijandige kinderen (prachtig gestileerd: adembenemende compositie en fel kleurcontrast). Zonder deze scènes zou Vinyan faliekant de mist in gegaan zijn, maar de uitstekende timing van deze naargeestigheid is de knappe verdienste van Du Welz.

Ik gok overigens dat Du Welz zich heeft laten inspireren door oude kannibalenfilms en moderne horrorfilms waarin kinderen terreur zaaien. Feit is wel dat hij er een eigenzinnige draai aan geeft zodat het slechts bij vage parallellen blijft die er weinig toe doen. Maar het viel me op omdat de settings en het gevoel van dreiging een beetje gelijkaardig zijn. Zo had ook de slotscène waarin Jeanne helemaal doordraait en als een godin aanbeden wordt door de kinderstam wat weg van het slot in Emanuelle and the Last Cannibals. Die smakelijke titel zou bij deze film niet misstaan overigens .

Kortom, Fabrice Du Welz heeft de verwachtingen ingelost en mag wat mij betreft op dit elan verdergaan. Of anders gezegd: Michel Follet kletst maar wat uit z'n nek.

Begint hier toch wel te jeuken hoor. Raak na de teleurstelling van de trailer toch weer erg benieuwd.

Halcyon, je gebruikt teveel spoilers man. Een gatentekst schrijf je, niets uit op te maken! Ha, nee hoor - evengoed leuk om te lezen.

Gaan we nu één voor één berichtjes lezen van alle Moviemeter Belgen? Een beetje met een glimlach woordjes schrijven over wat wij allemaal nog even mogen missen. Pfff.

Bovenaan de review staat nochtans uitdrukkelijk "bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen". Als je geen spoilers wil, moet je de review maar niet lezen hé.

wat zou de belgische cinema doen zonder de walen?

Nog steeds erg blij zijn met mensen als Karakatsanis en Mortier ?

Is er ,naast goede sfeer- natuurbeelden ( waar ik in horrorfilms erg voor te vinden ben) ,ook wat gore aanwezig in de film ( is geen vereiste, maar kan altijd wel leuk zijn) ? Gewoon uit pure curiositeit.

Naar het einde toe zitten er enkele smerige stukken in. Maar nooit echt met de focus op gore. En de shots waar het inzit zijn vaak ook veel imposanter om andere redenen.

OK, dus de film focust veeleer op de sfeer en dreiging.( kan zeer effectief zijn, zie maar Hooper's Texas Chainsaw Massacre )

En weirdness ook.

Lijkt me een heerlijk filmpje. Ben benieuwd.

als iemand een torrent weet staan ergens...

...dan zullen we het zeker niet zeggen, want Du Welz verdient op z'n minst een respectvolle kijkbeurt in de bioscoop .

Ik geef Michel Follet 100% gelijk

Vinyan was pretentieuze tijdsverspilling.

Hij heeft het vaker bij het juiste eind: hij zegt tenminste eerlijk

wat hij er van denkt en gaat soms lijnrecht in tegen wat je 'zogezegd' goed moet vinden.

Trouwens:

Vinyan vond ook de journalist van De Standaard GEEN ENKELE STER waard: hij vond het één & al pose.

Er zijn dus meer mensen die dit soort flauwekul doorhebben.

Michel, ....ben jij het?

LOL

Zou nog best kunnen ook.

Iemand die weet wat Knack hiervan vond? Hoewel ik het zeker niet altijd eens ben met Humo, vonden ze Vinyan erg goed (3,5 uit 4 sterren).

En euh.., Michel het is wel goed geweest hoor.

Die Michel toch, je zou nog gaan geloven dat hij invloed heeft .

Pff, De Standaard, alsof dat een bewijs van je gelijk is.

Zelf besteed ik niet veel aandacht aan die recensies/sterren, ik vorm liever zelf een mening.

Hopen dat hier in Vlaanderen een DVD-release komt,naarmate de tijd vordert.

Heel knappe film alweer van Du Welz Niet volmaakt, daarvoor vond ik het scenario iets te zwak, maar de sfeerschepping, het magische einde, de sound en de prachtige opbouw maken veel, zo niet alles, goed. Ik beschouw de film als een soort Apocalypse Now meets Alinoë van Thorgal, maar ieder mag er het zijne van denken natuurlijk.
Het vrouwelijke hoofdpersonage is trouwens geweldig: een van de meest ergerlijke ooit (maar dat ligt uiteraard aan wat ze meegemaakt heeft, in real life zou je zo iemand natuurlijk nooit verwijten dat ze overdreven reageert) maar naar het einde toe steeds meer de triomfator

Net terug van deze film. Dit is met stip de meest irritante film die ik ooit heb gezien.

Setting is mooi, de benauwde sfeer is goed neergezet maar verder had ik nergens in de film het gevoel dat er iets werd verteld, of dat alles te maken had met een doel.

Scenes die als losse flodders aan elkaar geëdit zijn, zonder enige vorm van overgang; geluiden die totaal misplaatst zijn bij een scene ( ook niet om de zogenaamde waanzin of wanhoop te illustreren ).

Kortom, zonde van mijn tijd.

1 ster voor de moeite.

In welke bioscopen verschijnt hij allemaal in NL ?

Als ik het me goed herinner in de steden Rotterdam, Amsterdam, Amersfoort, Utrecht en ik geloof Delft. Ik kan ook nog wel iets vergeten zijn.

Staat voor komende woensdag op het programma!

Film blijft erg nasidderen. Halfje erbij.

Film moet nog bezinken. Eerste indruk is er eentje van een lichte teleurstelling, maar dat komt voornamelijk omdat ik Vinyan automatisch vergelijk met het geniale Calvaire. Hoewel het thematisch op éénzelfde lijn ligt is Vinyan toch een heel andere film geworden. Minder absurd, minder humoristisch. Beetje oneerlijk deze vergelijking dus eigenlijk.

Vinyan opent gelijk met een prachtige intro. Het water dat langzamerhand rood wordt is een perfecte opener voor een film waar ik maandenlang op heb gewacht en waarvan de verwachtingen hooggespannen waren. Het eerste uur is best ingetogen en was het niet geweest voor een stel geniale scènes, had Du Welz flink gefaald tot dan. De scène waar Jeanne haar eerste visioen heeft van haar verloren zoon is er eentje om in te lijsten. Het kleurgebruik en de regen dat de scène insluipt zorgen voor een zeer indrukwekkende visuele scène. Dit was een voorbode voor wat komen zou en waar de teleurstelling weggespoeld zou worden.

De laatste 30 á 35 minuten maken een hoop goed. De waanzin is, zoals ik hier al eerder heb gelezen, inderdaad van een totaal ander niveau als in Calvaire. Waar daar nog humor om de hoek komt kijken en het absurdisme erg sterk aanwezig is, is de spanning hier vooral onderhuids. Ik weet niet wat het is maar ik begin het nu eigenlijk veel meer te voelen dan tijdens het bekijken van de film. Knap hoe Vinyan zich onderhuids ontwikkelt tot een psychologische nachtmerrie.

De setting is minder donker dan de Ardennen in Calvaire maar toch brengen Du Welz en Debie een paar plaatjes van scènes. Ik kan me een scène herinneren waar de boot waar Janette en Paul op varen een andere boot passeert waar een stel kinderen op staan. Echt werkelijk geniaal in beeld gebracht en belicht en het is vanaf dat moment dat de beste minuten van de film aanbreken, om te ontaarden in één van de betere climaxen in de filmhistorie. De laatste twee scènes zijn meesterwerken op zich. Prachtig op cinematografisch gebied, kleurgebruik en symboliek. Ook zal de horrorliefhebber zich verkneukelen op een portie gore die doet herinneren aan de good old kannibalenfilms van de jaren zeventig.

Du Welz is hiermee gegroeid tot een gevestigde orde in de auteurscinema en hoewel Vinyan soms wat fragmentarisch aandoet, is dit een zeer sterk staaltje regisseurswerk.

Voor nu 4* maar in de toekomst haast zeker een 4,5*.

Draait deze echt alleen in het Filmhuis in Amsterdam? Pff hoopte ergens een vroege voorstelling te kunnen pakken.