Vinyan (2008)

Zeldzaam slecht. Telkens weer kreeg ik een visioen van een Terminator die deze hele teringzooi aan gort wilde schieten, niet omdat het zijn doel was, maar simpelweg omdat hij het ook niet meer aan kon zien. Wat een vierderangs gejammer.

Luguber filmpje

Ik had de hoes van de film al een aantal keren zien passeren in het 'Welke films heb je het laatste aangeschaft' topic. Ik was wel wat gefascineerd door de poster en ik besloot de meningen hier eens op na te lezen. Na een paar 5* recensies was ik toch wel helemaal benieuwd geworden, daarjuist gaan halen en direct opgezet.

Toch is Vinyan een twijfelgeval geworden. Cinematografisch is het wel geslaagd, het begint al met de openingsscène waar de tsunami passeert en die langzaam rood wordt die direct de toon voor de rest van de film zet. Hier en daar passeren er nog een aantal mooie shots die vooral extra in de verf worden gezet door het wel en wee van Thailand zelf. De altijd miezerige regen gecombineerd met de dichte vegetatie zorgen voor een heel beklemmende sfeer. Een sfeer die nog eens extra wordt benadrukt wanneer het laatste halfuur van start gaat en de inboorlingen er aan te pas komen. Rood en wit geschminkt, natuurlijk de kleuren van Manchester, uitgemergeld en natuurlijk sadistisch. Het einde waar Jeanne haar mini legertje op Paul afstuurt en zich later laat 'melken' door de kleine jongens behoort in mijn ogen tot één van de walgelijkste en gruwelijke eindes ooit. Krijg er nog altijd een misselijk gevoel van...

Du Welz creëert dus met andere woorden een uitstekend sfeerbeeld maar dat is jammer genoeg ook het enige waar hij echt in slaagt. Vinyan lijkt zich meer op te splitsen in twee films maar geen enkele slaagt echt. Het eerste deel gaat vooral over de zoektocht van Jeanne en Paul naar hun zoontje maar daar worden ze vooral tegengewerkt door de criminaliteit en afzetterij van de Thaise bevolking. Iets wat knap duidelijk wordt gemaakt in de zoektocht van Jeanne naar Thaksin Gao. Maar zonder echt duidelijk te maken hoe Joshua is verdwenen of van wie de rode schoen was waar de kinderen stenen naar smeten (zat daar trouwens nog een voet in?) wordt dit hoofdstuk afgesloten. Dan begint ineens het tweede deel van de film, een deel dat zich vooral concentreert op de waanzin, uitzichtloosheid en de hysterie van het koppel wanneer ze verder en verder in de jungle terecht komen. Op zich ook sterk neergezet maar de connectie met het eerdere deel is compleet verdwenen en dat is wat de film in mijn ogen de das omdoet, het onsamenhangende en surrealistische gevoel dat hierdoor wordt verspreidt.

Qua acteerprestaties zit het in Vinyan wel goed. Emmanuelle Béart, die ik me nog perfect kan voorstellen van één van haar eerste hoofdrollen in Manon des Sources is uitstekend. Ze zet de doorgedraaide en meer en meer van de realiteit verwijderde Jeanne uitmuntend neer. Haar mannelijke compagnon, Rufus Sewell, zet ook zijn personage knap neer. Ook de bijrollen zijn nog goed verzorgd door bijvoorbeeld een Julie Dreyfus te casten die hierna nog een kleine bijrol ging hebben in Tarantino's oorlogsepos, Inglourious Basterds. Vroeg me al af vanwaar ik ze kende.

Zelfs nu weet ik nog altijd niet goed wat ik met de film aanmoet. Langst de ene kant heb je de briljante drukkende sfeer maar langst de andere kanten voelt het toch niet allemaal als een geheel aan. We zullen het maar op een gulden middenweg houden.

3*

Film begon enigzins hoopvol, maar na een half uur kostte het steeds meer moeite om hem te blijven volgen.

Ik had hier veel meer van verwacht zeker gezien de situering in Zuid - Oost Azie (kost toch budget).

Verhaal zakte steeds verder in.

Een mooi dramaverhaal, prachtige grauwe setting en de bij vlagen eng aanzwepende muziek. Maar het vervelende is dat het niets ondersteunt, een soort padvindertje voor volwassenen. Oké, visueel zit het dik in orde, zoals de shots toen ze met de boot bij de jungle aan kwamen. Maar voor de rest vind ik de gebeurtenis(sen) niet passen bij de mysterieuze shots en muziek.

Het af en toe schokkende camerawerk vond ik irritant, zoals in het begin in de stad, en als ze rondstruinen in de jungle. En het geluid dat af en toe wegvalt kopje onder water, een poging om je in te laten leven met de twee, maar het heeft voor mij bij lange na niet het effect zoals bij Open Water.

De enge tonen vond ik ook misplaatst, schept een hoop verwachting, maar wat erop volgde ging nergens over behalve een grauwe registratie van ge-ren en geschreeuw om wanhoop te illustreren. Ik had geen gevoel bij de ouders en geen angst of verbazing over de kinderen/vinyans. En dat zou toch wel moeten bij een drama.

Dat de boot en de gids weg waren, ook zoiets, het was denk ik de bedoeling om dan hevig in paniek te raken maar op de een of andere manier kwam het niet bij me over, net zoals bij het levend begraven van Gao.

Het einde voor Paul was al redelijk aan te voelen vanaf het moment dat z'n vrouw voor het eerst zei dat híj z'n zoontje had laten gaan. Begon toen te twijfelen of alles een nare verwerkings-droom van hem was. Daar ben ik eigenlijk nog steeds niet over uit, maar misschien zoek ik er dan teveel achter om het voor mezelf mooier te maken.
De scene dat hij wordt uiteengereten en zij aanbeden wordt is dan wel mooi gemaakt door de kleurcontrasten.

Gelukkig heeft Beart een fantastisch mooie uitstraling, paar mooie shots van haar ogen, en af en toe wat vaag bloot in de film maakte het ook wat obscuurder.

Kan al met al dus eigenlijk weinig met deze film.
2,5* uitsluitend dankzij de setting en beelden.

Zeer matige film die ( buiten het aardige einde ) nergens echt spannend of interessant wordt. Wat mij betreft geen aanrader!

Vinyan is... ja wat is het eigenlijk?

Ik kan je verzekeren dat het geen thriller/horror is.

Drama... ja dat wel.

Tijdens een tsunami raken de hoofdrolspelers hun zoontje kwijt.

Jeanne denkt dan dat ze haar zoontje op een film ziet en gaat dan alles op alles zetten om haar zoontje te vinden.

Paul vindt het maar bullshit (sorry ik weet het niet anders te verwoorden) en probeert Jeanne op andere gedachte te brengen.

De omgevingen zijn ontzettend mooi, de score geeft een goede sfeer en de acteurs spelen goed.

Het einde had ik toch wel een beetje verwacht, maar was toch nog verrassend genoeg om interessant te zijn. 3,5*

Is me beter bevallen dan Calvaire.

Komt vooral doordat de setting / locaties mij veel meer aanspreken en het allemaal wat minder absurdistisch is. Maar net als Calvaire is ook hier het sterkste punt weer de sfeer.

Wat hieraan bijdraagt zijn natuurlijk de locaties maar ook de heerlijke filmstijl van Du Welz en de sterke soundmix. Camerawerk is prachtig met een enkel adembenemend shot, namelijk die crane-shot over de tempel. Verder vaak mooie composities en lekker op gevoel gefilmd.

Verhaaltje was boeiend om te volgen en de climax overdonderend maar het script had beter gekund. Zo is er van karakteruitdieping totaal geen sprake en stellen de dialogen ook weinig voor. Acteerwerk was wel erg sterk maar er ontbrak iets van chemie tussen de Béart en Sewell.

Lastig om hier een waardering onder te zetten. Hou het nu bij de 4* en wacht op de herziening.

Wat een laag gemiddelde voor een ervaring die je tegenwoordig maar minimaal tegenkomt. De eerste film van deze maand die brengt wat het medium film eigenlijk in alle films hoort te brengen. Namelijk de focus op het audiovisuele.

Gisteravond gezien en ben er nog steeds ondersteboven van. Ik nijg naar de 4,5* maar ik denk dat dat in de herkijk goed gaat komen. De zoveelste Belgische Cineast die een stempel drukt op het prachtige Belgische Cinema. Wat ben ik jaloers als Nederlander!

Kennelijk deelt niet iedereen die ervaring.

Mensen kunnen de échte audiovisuele kunst zoals film eigenlijk voor bedoeld is niet meer waarderen. We laten ons bedienen wat er uit het hedendaagse Hollywood komt. Kant en klaar. Opzetten, kijken en bij de aftiteling zijn we de film alweer vergeten. Ik heb zelden bij een Hollywood film dat ik wat napraat. En daarom deelt niet iedereen mijn ervaring omdat de meeste mensen het liefst lamgeslagen de bioscoop uit wilt komen.

Als je het mij vraagt deel ik de mening van Peter Greenaway als het gaat om ''beeldanalfabeten''.

Je bedoelt met 'mensen' iedereen die deze film laag waardeert? Want dat is natuurlijk onzin.

Hoezo zou dat onzin zijn?

Omdat dat te makkelijk is en wel heel simpel gedacht.

'Iemand die deze film laag waardeert houdt vast van kant en klare Hollywoodfilms'. Gaat toch nergens over die gedachte. Waar baseer je dat op?

En als je er echt zo makkelijk over denkt mag ik je dan even smakelijk uit... pardon: toelachen?

Om het heel zwart wit te zien even, zou je kunnen zien dat we in een hap slik weg maatschappij leven, waar voor echte kunst geen plaats is. Mensen kijken een film, luisteren een cdtje, maar luisteren/kijken ze het ook echt? Het gebeurd vaak genoeg dat ik mensen spreek die claimen de film te hebben gezien, maar er geen specifieke scene van kunnen herinneren. Dan noemen ze het evengoed een goeie film. Ditzelfde geldt voor muziek overigens, maar dat hoort hier niet thuis.

Ja, ik verwacht op een filmforum wel mensen tegen te komen die een film intensief bekijken en niet hap slik weg overgaan naar de volgende film, zonder blijvende indruk.

Voor mensen die dat heerlijk vinden om op die manier een film te kijken, is deze film echter niet geschikt nee. De scenes zijn er op gebouwd een diepere indruk na te laten en aandachtig bekeken te worden, wil je dat niet, ga dan een actiefilm kijken die je binnen 2 dagen weer vergeten bent.

Niet te zeggen, dat als je de film aandachtig bekijkt, je het gelijk een geweldige film gaat vinden, maar dan heb je er de benodigde energie in gestoken en in ieder geval niet geprobeerd dit met een bak popcorn en een biertje weg te spoelen, tot de volgende vergetelijke film.

Waar komt dit opeens vandaan? Mja, had zin om dit te schrijven en deze film leek er geschikt voor om aan te linken. Wel een issue waar ik me steeds meer aan stoor.

Ik waardeer op zijn tijd ook een Hollywoodfilmpje maar ik prefeer toch liever dit werk.

Ik impliceer inderdaad dat de meeste mensen die deze film laag waarderen niet gewend zijn om dit soort films te aanschouwen. Lees eens voor de grap de berichten van members die de film een ster of twee geven en zelfs lager...

Mensen missen de essentie van de film. Een stukje context. De juiste houding tegenover de film. En daarom noem ik die mensen audiovisuele analfabeten.

Edit: Inland Rabbit verwoord het ook zeer netjes.

Ik vind dit ook geen topfilm. Maar dat wil niet zeggen dat ik me alleen interesseer in kant en klare Hollywoodfilms. En dat geldt ook voor (sommige) mensen die deze prent een lager cijfer geven. Dus zoals ik al zei: waar baseer je die gedachte op?

En wie zegt dat die mensen niet intensief hebben gekeken naar deze film? Het is uiteindelijk allemaal een kwestie van smaak: of je vindt de film goed of je vindt het niks. Waarom is jullie mening over deze film absoluut? Waar slaat dat op?

Als regel kan je zoiets nooit stellen, maar het is wel een onderdeel van de lage score van deze film. Zelfde speelt zich momenteel bij Antichrist af. Arthouse fair die zich als horror profileert heeft mometeel gewoon af te rekenen met een publiek dat niet zit te wachten op films als deze maar ze wel bekijken met het idee een nieuwe horrorfilm gevonden te hebben.

Ik heb erg genoten van de visuele effecten en setting. Maar voor mij is dat alleen niet voldoende voor een hoge score. Ik verlang op z'n minst van een dramafilm dat het verhaal me boeit, en daar schort het bij deze film aan voor mij. Zonde van de beelden.

Vind het kortzichtig om iedereen die deze film te laag zou beoordelen, af te schilderen als 'beeldanalfabeet' of 'actiefilmliefhebber'. Behoorlijk arrogant zelfs.

Kom op Bottleneck, je wilt me toch niet beweren dat jij die gasten serieus neemt.

Ach, alle Belgen waarderen deze film gewoon beter omdat de regisseur een Belg is. Dat zie je bij 'Loft' ook.

ach natuurlijk, daar had ik nog niet bij stilgestaan Pastichio. maar je hebt wel gelijk

Eerst en vooral, het woordje alle staat me niet echt aan. Eerlijk gezegd ik wist zelf niet dat de regisseur een Belg is. Veel kennis over regisseurs heb ik trouwens niet. Maar je mag niet vergeten dat het dikwijls in Nederland ook dezelfde koek is. Kijk maar naar Basic Instinct ! Of is dit weer zoiets sarcastisch, je weet nooit met Pastichio Rocker

lol ... over onzin gesproken.

Mwah vind het wel serieuze lulkoek

Inderdaad, dat is precies mijn punt: het is net zo debiel en kortzichtig als die stelling van Verhoeven die iedereen die deze film te laag zou beoordelen afschildert als 'liefhebbers van kant-en-klare hap-slik-weg films' of 'beeldanalfabeten'. Het gaat óók nergens over.

Beetje gevaarlijk ondersteund dan, want bij Loft heb je waarschijnlijk nog gelijk ook.

Nou nee, want ik zie toch tenminste één Belg die die film een 2,5 geeft, wat mijn stelling dan weer onderuit haalt. Kennelijk niet alle Belgen waarderen Loft hoog omdat de regisseur een Belg is.

Ho ja, het is inderdaad complete bullshit maar sommigen doen het 'een film hoger gaan beoordelen omdat de regisseur een Belg is'.

Ik ben er alvast geen van. Enkele voorbeelden:

Aanrijding in Moscou (2,0)

Buitenspel (2,0)

Firmin (2,0)

Max (2,0)

Team Spirit 2 (2,0)

Ik wou dit gewoon even mededelen.

Yep. En die 'hap slik weg' cultuur uit zich dan ook in het feit dat mensen zelfs een brakke CAM versie kijken of, nog erger, een film op hun Iphone kijken. Dan heb je de film toch gewoon niet gezien ? David Lynch weet dat laatste trouwens mooi te verwoorden: YouTube - David Lynch on iPhone

Dat film een "narratief medium" zou zijn vind ik best shockerend anders.