Vinyan (2008)

Inderdaad een bagger film. De titel beloofde al niet veel goeds. Toch maar gekeken. Weet ook niet waarom er hier als genre horror bijstaat. Want dat is het echt niet. Wel een DRAMA om te kijken xD.

Jij wist al wat de titel inhield?

Vinyan betekent toch slecht?

Volgens mij is het Thai voor een boze geest... Tenminste dat werd beweerd in de film.

Haal de zwarte humor en het lugubure element uit Calvaire, en je krijgt een psychologisch drama met een zeer eenvoudig plot, dat vooral op sfeerschepping en suggestie steunt. Het kan werken, maar de uitvoering in Vinyan stelde me helaas teleur.

De openingsscene leek een voorbode voor de door sommigen zo bejubelde audiovisuele (naar woord vind ik dat) kwaliteiten. Ze waren er wel, maar kwamen slechts sporadisch naar voren, en vaak ook nogal geforceerd. Neem nu de scene op 1:11hr: er klinkt een onheilspellende ruis, Paul ziet Jeanne liggen, gaat op de grond zitten, men zoomt op hem in, een gepaste, gekmakende sound, de camera beweegt alle kanten op, en HAK: een harde cut naar een rustige scene bij daglicht. Wtf is dat?
Zo ook met de muziek: er waren een paar mooie, sfeervolle geluiden, maar die kwamen soms op vreemde momenten, niet-ondersteunend, oftewel: de timing was niet optimaal.

Het acteerwerk was niet om onder de indruk van te raken, net voldoende om niet ergerlijk te zijn. Emotionele diepgang was nu ook niet echt aanwezig; vrij vlakke en onveranderlijke personages. Dat is geen probleem als je de film in wordt gesleurd en opgezogen raakt in de sfeer, maar als dat uitblijft (zoals bij mij) valt het wel op.

Het laatste kwartier vond ik een beetje flauw: pak wat op elkaar lijkende, geverfde kindertjes, laat ze als zombies voortbewegen, en o wat raken we onder de indruk. Natuurlijk nemen ze hem te grazen en is zij inmiddels zo ver heen dat ze een van hen wordt. Het tweede deel plus einde deed me qua sfeer denken aan Apocalypto.

Al met al dus een kleine teleurstelling.

Vinyan is de verwerking door de ouders van de dood van
hun zoontje. De moeder raakt daarin helemaal het spoor bijster.
De man doet alles uit liefde voor zijn vrouw, zelfs wanneer ie beseft
dat het niet de goede manier is. Wanneer er geen weg meer terug is,ontspoort de vrouw finaal en eindigt de film ietwat naargeestig.

Audiovisueel is Vinyan sterk, maar leunt er net iets te zwaar op.
De beelden zijn prachtig en vind het daardoor niet erg
om het grootste gedeelte van de film mezelf te blijven afvragen:
waar gaat dit heen?

Nergens wordt de film eng en met een fractie horrorelement,
zou ik Vinyan niet willen bestempelen als een horrofilm, maar een drama/psychologische thriller.
Sterker: de film is eerder een natuurdocumentaire, ontbrekende factor David Attenborough, dan een horrorfilm.

De vergelijking wordt gemaakt met Don't look now en dit is toch echt
de meest treffende gezien het thema nog belangrijker is dan
op welke plek op aarde het drama zich afspeelt.
In dit geval zijn de locaties bijzonder mooi en dat is toch echt
wat de film kracht bijzet.

Sympathie voor de hoofdpersonages is door de minimale karakterontwikkeling vrijwel onmogelijk en hierdoor laat Vinyan punten liggen.

Ondanks mijn lauwe reactie toch zeker een mooie score, gezien
ik na de film positief ging nadenken wat ermee aan moest.
Hiermee ook het gevoel Vinyan over niet al te lange tijd te
gaan herzien.

4 Sterren...

Meer een onrustige geest van een dode toch?

Nee een horror film is dit niet, maar wel en heel sterk drama.

het echtpaar wordt ook fantastisch vertolkt door rufus sewell en emanuelle beart.

Vond de vorige calvaire van fabrice du welz niet zo denderend, maar vind deze vinyan eenn stuk beter.

Ben wel benieuwd wat deze regiseur in de toekomst gaat doen, zeker iemandt om in de gaten te houden.

Prachtige film die me greep van begin tot eind. Esthetisch erg mooi uitgebalanceerde beelden en sterk acteerwerk. Daarnaast een origineel en beangstigend plot. Du Welz behoort, mede door toedoen van Calvaire tot één van mijn favoriete filmmakers.

vond de film wel okay, die catwoman deed het opzich niet slecht, evenals rufus, maar sommige (thaise) acties vond ik nogal slap.
Het eilandje met die kids op het eind leek me ook wel wat sterk, en onrealistisch.
al met al kon het niet mn 100% de aandacht trekken, en heb het laaste stuk wat snel vooruitgespoeld.

Sfeer, daar draait het om in Vinyan. Jammer genoeg lijkt dat ook zowat het enige wat goed uit de verf komt. De film begint met een mooi shot van de tsunami, d.w.z. het kolkende water en aanzwellend gegil en gekrijs. Zeer goed gedaan en het zet gelijk de toon.

Daarna ontmoeten we het echtpaar Janet en Paul, gespeeld door Rufus Sewell en Emanuelle Béart. Zij hebben te kampen met het verlies van hun zoontje en het wordt al snel duidelijk dat Janet ze door dit verlies niet helemaal meer op een rijtje heeft. Wanneer Janet haar zoontje denkt te zien op een video van de ramp onderneemt het stel een laatste poging om hun helse zoektocht tot een goed einde te brengen.

Rufus Sewell en Emanuelle Béart spelen hun rollen op zich prima, ware het niet dat we verder niks te weten komen over het echtpaar. Ze blijven zo plat als een dubbeltje en hun verhaal wordt nauwelijks verder ontwikkeld.

De cinematografie was aardig, hoewel ik me wel stoorde aan de shots die vanuit de losse pols waren genomen. De film zou veel beter werken als de camera niet zou constant bewegen. Maar bijvoorbeeld zo'n kraanshot die over een vervallen tempel heenvliegt is prachtig gedaan. Verder zitten er enkele treffende beelden in die de aanzwellende waanzin goed in beeld brengen.

Ook de muziek was prima. Hoewel, muziek... Het was meer knip- en plakwerk met rare geluiden en enge vervormde strings. Het deed me ergens denken aan een mix tussen de muziek uit The Shining en het knutselwerk uit 30 Days of Night. Maar goed, het doet zijn werk prima en het geeft je een ongemakkelijk gevoel.

Jammer genoeg blijft de film steken op het verhaal. Ik gok dat het script van de film bestond uit één A4'tje. Daarnaast zitten er ook een aantal zijplotjes in die nergens naartoe leiden, zoals bijvoorbeeld die met de fotografe die plotseling opduikt in de rimboe en Paul probeert te verleiden. En tegen het einde ontspoort de film helemaal. Alsof Du Welz zelf ook het spoor bijster was. De regisseur heeft voor het laatste halfuur overigens goed gekeken naar Apocalypse Now.

Maar het grootste defect van de film is dat je er niet emotioneel bij betrokken raakt. Zoals ik al zei doen Sewell en Béart hun best, maar ze krijgen te weinig om een emotionele impact achter te laten. Op een gegeven moment, na de zoveelste tocht door de barre jungle met een Janet die steeds gekker wordt, interesseerde het me niet meer wat er van ze terecht zou komen. Het redelijk bizarre einde deed me dan ook helemaal niks.

Vinyan is een film die vooral teert op de nare sfeer, en dat doet de film goed. Jammer genoeg is het verhaal maar magertjes en wordt het niet genoeg benut, waardoor er een emotionele kloof wordt opgebouwd waar je je als kijker geen raad mee weet. Hier en daar zitten er wel wat aardige shots in, en ook de muziek is treffend, maar het is niet genoeg om te beklijven en je blijft met een leeg gevoel achter. Jammer.

Je creeert hierdoor een emotionele afstand, terwijl ik als kijker graag met de personages meeleef. Doordat je niks weet behalve dat ze hun kind kwijt zijn, kun je ook niet met ze meeleven. Sewell is een geweldig acteur die dit soort dingen wel weet te omzeilen, maar met Béart kon ik weinig tot niks aan. Het leek ook wel alsof ze steeds slechter ging acteren, terwijl Sewell steeds beter werd. En dat einde met die rare kindertjes sloeg mijns inziens helemaal nergens op.

Oke, daar heb je een punt. De film wordt er inderdaad wat afstandelijker door. Al had ik vooraf absoluut niet het idee dat Du Welz op een standaard drama zou mikken ''waarin hij medeleven voor zijn hoofdrolspelers zocht die op zoek zijn naar hun verloren kind''.

De kracht zit hem wat mij betreft in het suggestieve deel van de film, waar je eens geen overbodige ballast zoals ditjes en datjes tot je moet nemen, maar ongestoord verder verzeild raakt in een diep moeras. Ik vond Beart juist prachtig ongrijpbaar en ondoordringbaar acteren.

Dat is mijn probleem met de film dus. Alles drijft op sfeer. En daarmee zit het wel snor, want de film is in dat opzicht doeltreffend en vrij naargeestig. Maar als er geen verhaal in zit dan kun je er zo weinig mee. Voor mij moet een film wel meer hebben dan alleen sfeer. Sfeer is belangrijk, maar slechts een klein onderdeel van een groter geheel.

In het begin deed Béart het prima, maar gaandeweg krijg je steeds minder sympathie voor haar, terwijl het juist heel naar is wat ze meemaakt. Hier zou de regisseur juist een beroep moeten doen op het emotionele aspect zodat we als kijker toch nog meeleven met haar. Tot aan het stuk bij de pier waar ze het water in duikt deed ze het prima. Maar zodra ze verdwalen in de rimboe gaat het helemaal verkeerd. Niet haar schuld, wel die van het (makkelijke) script.

En met zo'n verhaal doe je automatisch een beroep op het medeleven van de kijker, of dat nu je intentie is of niet. En het lijkt me van wel aangezien de hele film hierover gaat.

Vond zelf dat Frans/Engels dialect erg lelijk om aan te horen.

Volgens mij is het helemaal niet de bedoeling om symphatie voor Béart op te wekken, maar meer om een (gevoelsmatige) visualisatie te geven van het verdriet van haar en haar man. De pijn komt mijns inziens dan ook naar voren uit de gebeurtenissen zelf en niet via de emoties van de personages.

Ja, en daarin faalt de film.

... allesbehalve!

Ik mis je uitleg!

Behoorlijke faal inderdaad. Film welliswaar met moeite afgekeken, maar vervolgens nooit meer in mijn gedachte geweest. Ik kan dus allesbehalve zeggen dat het een diepe indruk heeft achtergelaten. Het enige dat het heeft achtergelaten is het feit dat ik 1,5 uur van mijn tijd heb weggegooid door de film af te kijken.

Film kent zo zijn negatieve en positieve punten. De sfeer behoort zeker tot de positieve, het negatieve is misschien het vermaak.

Wat een belabberde film!

Dit is typisch zo'n nietszeggende 'cultuur' film die zaterdags na 12:00 op Nederland 2 & 3 kan zien.

Dit is echt zo'n film waarnaar je ligt te kijken als je in ligt te dommelen en er geen reet op tv is. Je zakt steeds dieper in slaap totdat je jezelf afvraagt: 'Waar lig ik nu eigenlijk naar te kijken?' Helemaal niks! Je zet de tv uit en gaat naar bed. Typisch zo'n film...

Het verhaal was enorm oppervlakkig. Inhoudsloos. Saai. Raar. Eenzijdig. Vreemd. Nietszeggend. Empathie en meelevendheid voor hoofdrolspelers, weten ze niet te brengen. En ga zo maar door.

Veel stukjes sloegen nergens op. Er word hier gesproken over sfeer. Sorry, maar ik heb die niet ervaren?! Met moeite afgekeken. Het verhaal is vreemd. Er zit eigenlijk geen verhaal in. Er wordt helemaal niks verteld over achtergrond, personages, gebeurtenissen, plekken etc. Na ong. de helft van de film kreeg ik door dat het geen film was die mij kon boeien. Na het einde gezien te hebben, zette ik met een verward hoofd de film af, wel blij dat ie voorbij was. Dat einde was zo vreemd... Misschien wel luguber zelfs?!

Goed als je van dit genre houd: vooral kijken. Als je gewoon van goede films houd, met goed verhaal en actie: vooral NIET kijken!!!

Minpunten:

- Nietszeggend

- Oppervlakkigheid & Inhoudsloos

- Muziek totaal gemist, geen toevoeging

- Personages

- Verhaal

- Einde van de film

- Gebeurtenissen

- Beklemmend

- Saai

- Geen empathie en meelevendheid

Pluspunten:

- Locaties

- Duur (gelukkig gooi je iets minder dan 1,5 uur weg)

- Acteerwerk was redelijk van de man

- Eindelijk een film, waarover het leuk is om een recensie te schrijven

*1,0 (voor de moeite)

Grappig dat je het acteerwerk als een van de weinige pluspunten ziet, terwijl ik dat nu juist een van de zwakke punten vond.

Vind het acteerwerk anders behoorlijk sterk. Ik snap alleen het feit niet dat dit oppervlakkig en inhoudsloos wordt genoemd terwijl ie allemaal Blockbuster flicks in zijn top 10 heeft staan. Vraag me af of je dan de betekenis wel weet van die twee termen.

Ik hou wel van NED 2 en NED 3 films na 00:00. Ze zijn vaak origineel en een beetje het tegengestelde van BlockBusters.

Nee inderdaad, ik heb nog nooit van die term gehoord Maar afgezien van dat feit, is het onderstaande gewoon mijn mening. Of je het er nu mee eens bent of niet en of het nu klopt of niet.

Ik ga voor de rest niet discussieren, want dit is een recensie-site, waar iedereen mag vertellen wat hij of zij er van vind...

Ik was juist in de veronderstelling dat dit een discussiesite was.

Daar was ik ook altijd van uitgegaan inderdaad..

Hmm.

Vreemd!

In sommige stukken van de film irriteerde ik me mateloos aan die vrouw echt zoooo vervelend. Maar ik weet het, het hoort bij de film

De film zelf werd niet echt spannend (op laatste 10 min. na), ik vond het dan ook moeilijk om mijn concentratie erbij te houden :s

Ik had toch ook best wel hoge verwachtingen van deze film, vooral omdat het verhaal zo goed klinkt, maar jammer genoeg was de uitwerking slecht. En het einde is helemaal belabberd. Pats boem afgelopen

De horror en de drama waren allebei ver te zoeken.

2* vanwege Rufus Sewell, voor de rest nix aan!