Lilja 4-ever (2002)

Hoge verwachting had ik na het zien van Fucking Amal. Deze zou (volgens de score) nog beter zijn. Niet echt, maar dat was ook wel heel moeilijk. Lilja 4-ever is een mooi drama, bij vlagen zelfs ontroerend, maar het verhaal is een beetje voorspelbaar. Nu is Fucking Amal dat ook, maar daar heb ik me er niet echt aan gestoord. Het moment dat Volodya begint te twijfelen aan Andrei is het toch wel redelijk duidelijk. De schijn ophouden vond ik een beetje onnodig. Ik had liever een beetje hoop gehad waarna het een klap in je gezicht wordt. Dit is overigens één van de weinige minpunten en in ieder geval de enige noemenswaardige. Wel een prachtige slotscène.

Gutogutogut. Ik houd mijn ballen vast.

Want er zal wel veel in geknepen worden, tussen de 34 meningen staat namelijk geen enkele onvoldoende. Bij deze. Wat een gecarameliseerd drama, het begint al in minuut 10, mama, mama, wait, huil, huil. Misschien ontroerend voor de 1, maar vreselijk irritant als je het mij vraagt.
Verder is het visueel wat muffig. Weinig te beleven op dat vlak iig.

Het script is ook bij vlagen uberdramatisch, hier een willekeurig dialoog: ''sorry i left you like that'' ''it doesnt matter'', ''i miss you'', ''i miss you too'', you're my only friend''. Alsjeblieft zeg, nu weet ik het wel. Zelfmoord joggen was wel aardig, maar ook dat loopt af met een sisser.

In tegenstelling tot velen deed het me allemaal vrij weinig. Overigens heb ik hem hier op dvd, dus niet vroegtijdig van canvas weggezapt.

Goed,

Wat is het af en toe toch fijn om naar een film te kijken met geheel onbekende acteurs.

Dan hoeven die niet de hele tijd te voldoen aan een bepaalde verwachting.

Acteerwerk hierin prima voor mij, het komt zeer naturel en realistisch over.

De verhaallijn loopt prima en het gevoel van het verrotte van Lilja's leven komt goed aan.

Achteraf denk je... ach hoe verrot je leventje ook kan zijn, het kan altijd nog verrotter...

De soberheid in de scene's komt goed over en doet credit aan het verhaal en de beleving.

Eentje om eens te kijken

3,5*

Toevallig heb ik deze film een paar weken geleden op Belgie gezien, ik vond het een heel aangrijpende film, die helaas ook midden in het leven staat, want het komt maar al te vaak voor dat jonge meisjes onder valse voorwenselen worden geronseld.

Deze laatst opgenomen van de Belg en afgelopen weekend bekeken.

Opmerkelijke en aangrijpende film met goed acteerwerk door voor mij onbekende acteurs.

Door het begin (dat later ook het einde blijkt te zijn) voel je als het ware het nadere onheil al boven het hoofdkarakter hangen, maar dat er zoveel ellende achterelkaar met haar zou gebeuren.....

Film geeft een uiterst grauwe en realistische weergave van de ellende en armoede in de voormalige Sovjet-Unie en vooral van de uitzichtloosheid van mensen, die ieder sprankje hoop aanpakken om hier uit weg te komen.

De film raakte mij behoorlijk, tot aan... het flauwe einde, waar ze samen met de buurtjongen als engelen -incl. engelenvleugels- weer is verenigd. Pastte niet echt bij rest van film.
Ook het feit dat ze uit de flat kon vluchten omdat pooier vergeten was de deur op slot te doen, vond ik wel een (te) erg makkelijke oplossing...

Niet bepaald een ontspannende, lekker wegkijkfilm, maar zeker wel het bekijken waard.

Een dikke zeven, ofwel een 3,5.

3,5 ster voor deze film van Moodysson, die ik na Fucking Amal en (vooral) Tillsammans hoog had zitten, maar die met deze film mij minder weet te raken.

Ik kwam na welgeteld drie kwartier kijken pas een beetje in de film, dat vooral kwam door het hoge tempo dat er op zat. Shot na shot, vrijwel allemaal gevuld met dialogen en met belangrijke gebeurtenissen voor het verhaal. Toen binnen 10 minuten de moeder was gevlogen en zij in slow-motion in een modderpoel strandde, met een hond die haar kwam bekijken, stond de film er heel slecht voor.
Maar gelukkig hervat deze prent zich. Op de een of andere manier blijft er toch een grauwe, vieze smaak van het oude Sovjetland achter, die mensen eenzaam, verlaten en desolaat maakt.

De casting van de twee jonge hoofdrolspelers is verder werkelijk perfect. Zelden jonge acteurs zo goed zien acteren, en daarnaast was de soundtrack ook goed te pruimen (Sovjetremix van Tatu en Forever Young, raven!)

Echter, het tempo en de wisseling van shots en inzoomen bleef me iets te hoog.
De eindscène zorgde voor een extra half puntje. De symboliek van de christelijke engel die Lilja wellicht had kunnen zijn, Volodja die haar op het hart drukt dat haar tijd nog niet is gekomen, de wanhoopsvlucht naar nergens, de symboliek van de hoop in het Westen die uiteindelijk dezelfde uitgangspositie biedt als haar thuisland en het gemis van alles wat ze ooit had in haar prille bestaan. Kortom mooi einde.

3,5*

Ik was natuurlijk erg benieuwd naar deze film, toen ik zag wat voor een gemiddelde hij op deze site haalde. Jammer genoeg viel het toch wat tegen. Het verhaal vond ik maar matig en sommige scènes waren wat mij betreft compleet overbodig. De sfeer daarentegen zit op bepaalde momenten wel goed, mede dankzij de keuze van de filmmakers om het zich grotendeels te laten afspelen in het kille Rusland (of in welk land het ook was). Ook wel positief aan de film, is de acteerprestatie van de hoofdrolspeelster. Oksana Akinshina doet het zeer goed in de film, zeker als je er mee rekening houdt dat het toch een niet al te makkelijke rol is.

Van de makers van Fucking Amal; ik had het kunnen weten. Vond er opnieuw weinig aan.

De film begint neo-realistisch, inclusief een schuddend cameraatje dat achter de hoofdpersonen aangaat. Totaal al niet mijn ding. Er ontvouwt zich een cliché verhaal over een meisje dat het allemaal maar vreselijk kut heeft en daarom de prostitutie ingaat. Vervolgens komt ze een loverboy tegen en wordt het nog erger voor haar. Het deed me allemaal weinig. Ik weet niet of het de bedoeling was, maar ik heb meer gelachen dan gehuild om deze film. Die overdreven afscheidsscène van de moeder, de rollenspelen van haar cliënten en als klap op de vuurpijl dat jochie met die vleugeltjes. Gewoonweg hilarisch!

Nergens kon ik me echter inleven in de personages, nergens kwam ik enige verdieping tegen. Het is een klinische registratie van een stel ellendige kinderen, meer niet. Het surrealistische uitstapje in de tweede helft van de film wekte bij mij nog meer ergernis op, al droeg het bij aan het komische gehalte. Als ik iets wil zien over maatschappelijke problemen prefereer ik óf een documentaire óf een lekker gedramatiseerd verhaal. Niet dit soort hippe arty-farty mengelmoesjes. Dat werkt bij mij gewoon niet. Geef mij liever de klassieke Zweedse cinema.

Vermakelijk was het wel, maar ik kan dit moeilijk serieus nemen. 2,5*

Van de regen in de drup.

Of heet zo iets? Zware film. Maar wel pakkend. Als kijker word je niet gespaard. Zo ongeveer als wat mis kan gaan voor Lilja gaat ook daadwerkelijk mis.

Film schetst een triest beeld van het leven in de USSR. Geen toekomst, geen hoop, geen leven. Toch zitten er best nog een aantal mooie kleinere momenten in de film, voornamelijk tussen Lilja en Volodja als ze weer eens dromen van een beter leven. Maar tegelijkertijd stralen die scènes ook een soort wanhoop en moedeloosheid uit.

Mooi einde ook.

Pijnlijke, deprimerende film over het kansloze leven van 2 jonge tieners in de asgrauwe Sovjet-Unie. Qua setting moest ik erg denken aan de film Christiane F., waar je ook constant van die deprimerende flats en andere ellende ziet. Geregisseerd door de man achter Fucking Amal, wat te zien valt. Ook hier wordt ruim de tijd genomen om het verhaal te introduceren en op te bouwen naar een pijnlijke climax. Nou is deze Lilja 4-ever wel een stuk grauwer en pijnlijker in vergelijking met Fucking Amal die wat luchter is, maar het idee is wel hetzelfde.

Het is prettig dat deze film geen eenzijdig beeld schetst. Iedereen doet keihard zijn best om te overleven en brengt enorme offers. Lilja wordt door haar moeder achtergelaten, maar ze doet dit later zelf ook bij haar vriendje Volodja die het net zo vreselijk vond als Lilja bij haar moeder. Enorm pijnlijk om te zien wat armoede en een uitzichtloze toekomst met je doet. Overigens jammer dat we in de hele film niks meer van het lot van haar moeder vernemen. Heeft zij het nou wel beter in Amerika of is zij net als Lilja voor de gek gehouden en in een ander land in de prostitutie gebracht? De gevolgen worden ieder geval enorm rauw getoond aan de kijker. Volodja pleegt zelfmoord en Lilja later ook. De stukken met Volodja en de engelenvleugeltjes zijn erg symbolisch, alhoewel het wel een beetje afbreuk aan het realisme wat de film brengt doet. Ik had overigens zonder te weten hoe de film zou verlopen wel snel door dat Lilja door een loverboy ingepalmd werd. Hij was veel te vriendelijk en ook de twijfels van Volodja waren wel daarbij duidelijk.

Door het sterke acteerwerk en de passende setting, sfeer en soundtrack is het een overtuigende film geworden. Ik wil eigenlijk wel meer films van deze regisseur gaan zien.

4*

Eindelijk eens bekeken en het me niet beklaagd. Het is natuurlijk geen film om happy van te worden en het blijkt al tijdens de eerste scène van de film op de tonen van Rammstein.

Een indrukwekkende rol van de hoofdrolspeelster Oksana Akinshina die o.a. ook in "The Bourne Supremacy" heeft meegespeeld.

Een aanrader.

Aangrijpende film, losjes gebaseerd op het trieste leven van de Litouwse Dangoule Rasalaite. Sterk verhaal en schitterende rollen van de jonge Oksana Akinshina en Artyom Bogoecharsky. Regisseur Moodysson heeft een handvol beklijvende films gemaakt, maar dit is zonder meer zijn beste.

Deze film had een herziening nodig en ik blijf onder de indruk van deze film. Het is me zelfs beter uitgevallen dan de eerste kijkbeurt. Dit was de eerste film van Moodysson die ik zag, heb er ondertussen nog 2 meer bekeken: Fucking Amal en Mammoth. Telkens met hoge scores.

Lilja 4-ever heeft vooral een sterke hoofdrolspeelster die het in het leven niet echt mee heeft en waar je stap voor stap ziet hoe ze op jonge leeftijd denkt de juiste keuzes te maken om uit het miserabele leven te geraken. Maar door haar onbezonnenheid raakt ze net meer en meer verstrikt in het misbruik van de 'dark side' als het ware in de maatschappij. Moodysson maakt er zo'n sterke prent van dat bij de seksscènes je als kijker niet kijkt naar een mooi meisje, maar je als kijker net mee in de rol van slachtoffer zit dat gebruikt/misbruikt wordt.

De film laat zeker een indruk na achteraf. Prachtige maar ontroerende cinema. Te bedenken dat dergelijke situaties zich effectief voordoen. Een film die doet denken aan Christiane F. en vaag ook Requiem for a dream.

Mijn eerste kijkbeurt in de bioscoop zo'n bijna 10 jaar geleden riep bij mij geen enthousiaste reaktie op. Integendeel zelfs, ik vond dit destijds een vreselijke film die voor mij niet meer dan een 1,0* waard was. Al mijn recensies op MM waren op die kijkervaring gebaseerd. waaronder deze;

Toen ik deze film voor het eerst zag - toch weer een tijdje geleden - viel ik over het fragment dat de moeder van lilja een nieuwe vriend ontmoette, met de nieuwe vriend naar Amerika vertrok en tegen Lilja zei dat ze het maar zelf uit moet zaken. Ik heb dit fragment zoëven nog eens bekeken. Al zou Lilja een ongewenst kind zijn, dan nog kan ik mij deze handeling van de moeder in de praktijk moeilijk voorstellen. Vanaf dit moment deed de film mij eigenlijk helemaal niets meer. Het einde van de film - de hijgende klanten - vond ik zelf walgelijk.

Onzin natuurlijk want als je goed opgelet had dan had je kunnen weten dat Lilja een ongewenst kind was en dat haar moeder vroeger zelf in de prostitutie had gezeten. Dus dat bericht kan in de prullemand en verder trouwens al mijn eerdere recensies die ik over deze film heb geschreven,

Nu over de film verder;
Het eerste uur vond ik verreweg het beste. De troosteloze en oerlelijke beelden van de huizen in de nadagen van de Sowjet Unie symboliseerde op treffende wijze het verval van het eens zo machtige rijk. Ik moest onmiddellijk denken aan de uitstekende Russische film Gruz 200 die ook een genadeloos portret neerzette van de door en door corrupte Sowjet Unie in zijn nadagen.

Over dat gedeelte wat zich in Zweden afspeelde - de walgelijke scènes met die hijgende kerels -was ik niet zo enthousiast, hoewel ik het einde wel weer goed vond. Dat liet duidelijk zien dat Lilja eigenlijk geen haar beter was dan haar moeder die haar in de steek had gelaten. Had Lilja ook niet hetzelfde gedaan met Volodya en heeft zij daardoor ook niet bijgedragen aan zijn tragische dood? Het lot dat Lilja in Zweden moest ondergaan kwam eigenlijk neer op een straf. Boontje komt om zijn loontje. Lilja's egoïsme werd genadeloos afgestraft. Ik kon daarom ook niet de minste sympathie opbrengen voor Lilja. Had het allemaal zo gemoeten? Neen, alles had anders kunnen zijn. De eindscène - de moraal van dit verhaal - liet dat duidelijk zien. Ik vond dat deze film daarom ook een duidelijk christelijk tintje had. Gelukkig niet storend in dit geval.

Nog iets over de soundtrack; de dramatische muziek vond ik vreselijk. Rammstein en die housemuziek daarentegen voortreffelijk.

Waardering; verhoogd van 1,0* naar 3,5*

Kille, ronduit ellendige film, maar aan emotionele impact schort het toch een beetje. Misschien dat het aan het aura van de film ligt. Of aan de openingsscène die erg nadrukkelijk de koers van de film bepaalt. Moodysson blundert dan nog eens met het gillende afscheid en de modderige slow motion. De bedoeling mag dan wel duidelijk zijn (of worden), maar het past niet. Niet op dat moment en in wezen ook niet in het geheel. Nog een foefje met een averechts effect is die met de vleugeltjes. Het komt wat knullig over. Daar omheen gaat het beduidend beter.

Met een uitermate naargeestig sfeertje dat vorm krijgt via deplorabele omstandigheden, treurige ontwikkelingen, verschrikkelijke (house) muziek en bijna allemaal nare mensen. Zelfs de hoofdrol heeft vervelende trekjes en haar doen en laten heeft een donkere ondertoon. Dat moet dan de troef zijn van de film die verder op barre, maar ook ietwat monotone wijze toewerkt naar waarmee het opende. De film kent geen kronkel meer, enkel het onvermijdelijke. Veelal sober en beheerst in z'n dramatiek, maar een verpletterende indruk laat het toch niet helemaal achter.

Geweldige film.

Een film die ontzettend voorspelbaar is en tot de laatste minuut blijft boeien.

Een harde, meedogenloze film die niks heel laat van zijn jonge hoofdrolspelers. We weten dat Lilja letterlijk door de hel zal gaan maar zij zelf lijkt het niet weten waardoor je eigenlijk haar toe wil schreeuwen dat ze een andere keuze moet maken. Eigenlijk had ze geen andere keuze kunnen maken en was haar situatie uitzichtloos in elk opzicht.

Film over de diepe armoede in Rusland met zijn grijze flatjes en grauwe omgevingen en over de westerse wereld waar het eigenlijk niet veel beter is. Acteerwerk is ontzettend sterk van de hoofdrolspelers en hun vriendschap natuurlijk maar anders ook wel van Andrej die ontzettend oprecht overkomt, dat zijn karakter extra ellendig maakt omdat hij wel erg goed is in liegen en manipuleren.

Film die apart met de soundtrack omgaat en verschillende soorten (foute) muziek erbij haalt en op een of andere manier werkt het ook nog en draagt het bij aan de indruk.

Geen film om zo maar even te kijken want de film laat je niet ongeroerd en hij zal wel even blijven hangen.

Sterk.

Een goede misdaad/dramafilm...

Prima verhaal...

Zou maar geen onbekende vriend mee,

dan zie je maar in het buitenland...

Redelijk achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)

Redelijk mooi HD kwaliteit...

Af en toe te snel camerabeweging...

Prima acteerwerk...

Sterke drama waarin de hoofdrolspeelster flink wat mokerslagen te verduren krijgt. Het eerste wat in die zin bij me op kwam was Biutiful (2010), ook zo'n treurige drama waar de hoofdpersoon de ene na de andere mokerslag te verduren krijgt. Ook deed het me denken aan Wir kinder vom Bahnhoff Zoo (1981), eveneens waargebeurd en ook over een minderjarig meisje die in de prostitutie belandt. En de onschuld van de hoofdrolspeelster (die verborgen gaat achter alle ellende waarmee ze is opgegroeid) en haar vriendschap deed me ook weer aan Broken (2012) denken, al is die veel luchtiger en heeft een hele andere thematiek. Alle drie topfilms overigens.

Lilja 4-ever wou ik al heel lang zien, en het is eindelijk gelukt. Deze film zit wat mij betreft net onder de 4 sterren. Het verhaal verdient meer dan dat, en het acteerwerk is uitstekend, maar het mist voor mijn gevoel 'iets' om echt een topfilm te zijn. Ik moest lang denken over wat dat iets was. Het ligt niet aan die 'vleugels' (fijn eigenlijk om zo nu en dan een film te zien die een verhaal durft te vertellen zonder dat het met CGI aan komt zetten), en ook niet aan de oversentimentele modderscene waar ik juist een verborgen boodschap in zag (de moeder laat haar dochter letterlijk in de modder achter).

Wat wel heeft bijgedragen is dat het verhaal voor mij niets nieuws vertelt, omdat ik al andere, misschien betere, films gezien heb. Maar het zit toch vooral in het feit dat de personages niet zo uitgewerkt zijn, op Lilja na. We weten heel weinig over ze. En de sfeer wordt op momenten goed overgebracht, maar de film is daar niet echt consequent in.

Ik mis ook een kritische noot richting de maatschappij die je verder aan het denken zet, al was het maar een harde boodschap dat die kerels die haar uitgebuit hebben na x jaar weer vrij rondlopen, of helemaal niet in de gevangenis zijn beland, wat niet onwaarschijnlijk is. (Weet iemand daar eigenlijk iets over?) Want in alle eerlijkheid, het verhaal van Lilja is een uit duizenden, en er wordt nauwelijks effectief tegen opgetreden. Illegale prostituees worden gecriminaliseerd, weinigen durven ze echt als slachtoffer te zien.

Hoe dan ook is het zeker een goede film die absoluut het kijken waard is en terecht een hoge notering heeft.

Heftig hoor. Op zich is het qua verhaal, voor mensen die wel bekend zijn met dit soort onderwerpen, allemaal niet verrassend en verloopt het best wel volgens het boekje.

Hoe het uitgevoerd is is dan wel weer regelmatig sterk. Vooral de manier van filmen. En de soundtrack is aardig origineel.

Voor de rest valt er eigenlijk niet zoveel over te vertellen. Rauw, realistisch, dramatisch, maar wel aardig goed. Niet iets dat je voor je plezier nog eens opzet.

3,5 - 4*

Doffe ellende in een grauwe wereld waar het weer ook nog eens niet meezit. De boodschap wordt wel erg door de strot geduwd en komt dan ook wel binnen, maar een plezierige kijkervaring is het niet. Acteerwerk is heel behoorlijk en het is de maker gelukt iets aan te kaarten hoewel ik betwijfel of de gemiddelde hoerenloper hiermee wordt beïnvloedt.

Geen vrolijk spektakel dit, maar schitterend geacteerd. Hoeveel ellende sommige mensen moeten ondergaan. Medelijden met Lilja had ik al vanaf het begin. Wat voor ouder ben je in 's hemelsnaam om je dochter van 16 zomaar alleen achter te laten? Vermoorde onschuld
Ze trekt zich in haar ellende op aan de jongere Volodya, die al even erg mishandeld wordt door het leven als haarzelf. Er lijkt een lichtpuntje aan de horizon met de komst van Andrej maar dan blijkt hij een loverboy te zijn die haar met een list in de prostitutie doet belanden . Veel van de miserie is ook te wijten aan de verkeerde keuzes die ze maakt (school verlaten, zich prostitueren om aan geld te raken). Een ontnuchterende film waarin Moodysson toont wat armoede doet met mensen en die laat aanvoelen hoe moeilijk het is om je aan die neerwaartse spiraal te ontworstelen. Soms wat overdreven melodramatisch gebracht maar dan weer... wat wil je met zo'n onderwerp?

Lilja leeft in het Oostblok en wordt op een dag in de steek gelaten door haar ouders. Ze moet naar een armzalig flatje verhuizen. Haar tante, die voor haar zou zorgen heeft geen geld. Lilja wordt aldus geconfronteerd met veel armoede. Haar enige vriend is de jongere Volodya, die ook aan zijn lot overgelaten is en in dezelfde situatie zit. Even ziet haar toekomst er beter uit wanneer ze Andrej ontmoet. Maar wanneer ze zich laat overhalen om met hem naar Zweden te gaan, waar hij haar werk en een goed inkomen belooft, komt ze voor een heel onaangename verrassing te staan.

Schrijnend portret van een meisje dat in de prostitutie belandt. Zeer overtuigend geacteerd en ondanks het feit dat het geen aangename maar een grauwe kijkervaring is, is het poëtisch gefilmd. En de scenes waarin Lilja misbruikt wordt, zijn niet expliciet maar zodanig gefilmd dat ze toch de kijker vervullen met afschuw.

Beslist de moeite waard om eens te bekijken. Een prachtige, ontroerende maar deprimerende prent.

Het lijkt erop dat Moodysson met Lilya 4-Ever voor de titel van meest deprimerende film ooit wil gaan. Lilya komt ergens uit de voormalige Sovjet-Unie (waar precies wordt volgens mij niet genoemd, en is ook niet heel relevant), en het gaat eigenlijk in alle opzichten ontzettend klote. Ik kan me bijna niet voorstellen dat er zulke lege, grijze, bouwvallige wijken bestaan als waarin zij woont, er is niks te doen behalve op straat rondhangen en lijm snuiven, haar familie is echt verschrikkelijk (moeder gaat ervandoor naar de VS, laat Lilya achter en laat vervolgens ijskoud weten dat ze Lilya niet meer erkent en niks met haar te maken wil hebben; tante is gewoon een ongeinteresseerde heks). En zelf blinkt ze trouwens ook niet uit in de meest briljante keuzes maken.

Vervolgens gaat de film van kwaad tot erger wanneer Lilya eerst zelf amateurhoertje wordt, en vervolgens verliefd wordt, naar Zweden wordt gesmokkeld en tot prostitutie wordt gedwongen. Maar hoe indringend de situatie van Lilya ook is, en hoe overtuigend de deprimerende sfeer en het leven van iemand als Lilya wordt neergezet (het acteerwerk is erg sterk) - ik vond de film best redelijk, maar niet echt fantastisch. Het verhaal werd toch wel heel rechttoe rechtaan verteld op een wat kale manier, en uiteindelijk ben ik toch niet zo'n liefhebber van dit soort tranentrekkende dramaverhalen, waargebeurd of niet. Een goeie voldoende is het alsnog absoluut, maar het is toch niet helemaal een film in mijn straatje.

Deze film is echt heel triest. Hij kwam binnen. Naarmate de film vorderde, kwam ik er steeds meer in. Ik leefde zo erg met Lilja mee en had zo met haar te doen. Ook met Volodja. Wat acteert iedereen goed, zo realistisch, en wat blijft het verhaal boeiend. Goed in elkaar gezet, dat met de engel vind ik erg mooi en het lied 'Mein herz brennt' van Rammstein sluit perfect aan. Naar dat zulke situaties werkelijk gebeuren. Zoveel ellende! Eén van de beste films die ik heb gezien. 5*!

Schreinend drama over armoede, jongerenverwaarlozing en prostitutie.

Goed script en prima geacteerd. Enkele knappe scènes met af en toe wat symboliek o.m. om de miserie waarin het hoofpersonages zich bevindt te illustreren.

Het einde was wel enigszins te voorspellen

Knappe muziek.

“I killed myself and went to heaven and yeah, it's really good in heaven. But I regret it, 'cause I wanted to live on earth a little longer. You remain dead for all eternity, but you're alive only for a brief moment.”

Hard en deprimerend. Lilja 4-ever is geen vrolijke kost, en ik zou deze film onder de juiste omstandigheden kijken. Want het maakt de troosteloze beelden en de uitzichtloze situatie van Lilja nog indrukwekkender om naar te kijken. Regisseur Moodysson wil het drama soms door de strot van de kijker duwen en manipulatief is de film zeker, maar ook indrukwekkend. Dat komt ook door naturelle spel van actrice Akinshina, en het is hartverscheurend om haar uitzichtloze leven en teloorgang aan te zien. Hoop is ver weg, maar het maakt van Lilja 4-ever wel een rauwe en realistische film die een blijvende indruk achterlaat.

Lilja 4-ever komt als een mokerslag op je binnen op de dreunende muziek van Rammstein. Fijne montage ook waarbij de film eindigt waarmee het begon. Lilja 4-ever is een film die blijft nazinderen. Veel positiviteit valt er niet te halen uit de film wanneer de zestienjarige Lilja aan haar lot wordt overgelaten door haar naar Amerika verhuisde moeder. Is dat trouwens wel zo en onderging zij bvb niet hetzelfde lot als haar dochter?

Lilja verzeilt in de prostitutie en de film heeft wat weg van de Vlaamse reeks Matroeshka's met en van Luk Wyns. Na elke neukpartij verliest Lilja een beetje van zichzelf. Haar mooie glimlach verdwijnt, maar de uitzichtloosheid en miserie van haar bestaan blijft overeind, een kleine metamorfose ten spijt. Oksana Akinshina speelt haar rol erg overtuigend en realistisch. Geen expliciete seksscènes, maar de scènes zijn zo ingrijpend omdat ze worden gefilmd vanuit haar standpunt met de bezwete mannen voor haar en dit afgewisseld met haar eindeloze blik. Het hakt op je in en je voelt wat zij voelt. Sterk!

Moodysson weet een schrijnend en geloofwaardig portret te brengen uitgezonderd van die vleugeltjes. Uitstekende sfeerschepping van een verloederde troosteloze Russische voorstad. En alsof het nog niet genoeg was, krijg je er nog een bitter einde bovenop.

Grauw in alle hoedanigheden. Er is geen liefde, alleen met Vodolya die in een zelfde positie zit. Deze wijken zijn er wel degelijk trouwens heb er al eens gezien, als je daar geboren wordt heb je al een achterstand.

Hoewel er heftigere films zijn overvrouwenhandelvond ik hier vooral het schrijnende leven van Lilja erg goed in beeld gebracht.
Het verschil tussen arm en rijk, macht en ondergeschikt komt hier weer duidelijk naar voren.

Rammstein hakt er ongenadig hard in aan het einde

Helaas zijn deze wijken er inderdaad, heb zelf een half jaar gewoond in zo'n flat in Polen. Maar van binnen zijn ze soms erg gezellig als de bewoner iets aan zijn flat doet en heb er dan ook verschillende gezien. Hier bij Lilja haar moeder is het ook vrij normaal volgens de standaard maar vervolgens.....als ze moet verhuizen omdat tante het geld voor Lilja in eigen zakken steekt, dan zie je de echte armoede van de muren afdruipen. En zo rommelt het verder in haar jonge leventje, iedereen behalve Volodja maakt misbruik van Lilja. Vooral sinds het kapitalisme in deze van huis uit socialistische samenleving is binnen geslopen, is er voor bepaalde groepen een volledige achterstand gekomen. Als men geen werk kan vinden, dan ben je aan de liefdadigheid van een ander overgeleverd in het vml. Oostblok. Vroeger kreeg je desnoods een baan in een groep conciërges op een school waar men aan 1 of 2 genoeg had. Dan kwam je als nummer 5 binnen maar je had een baan en een gegarandeerd inkomen zolang je dat werk deed. Onzin banen dus maar zekerheid.

Voor Lilja gaat dat niet op, moeder gaat ervan door naar het "rijke" westen en haar dochter laat ze achter. Vechten voor jezelf, vechten om te overleven, desnoods ten koste van een ander!

Een indrukwekkende, vrij realistische film over een meisje van 16 in het hedendaagse Rusland.

Een 8!

Een grauwe, troosteloze, intrieste, indringende dramafilm van begin tot eind over de ondraaglijke lichtheid van ons bestaan. Ik herkende veel uit mijn reizen naar Polen, Litouwen, Oost-Duitsland en Berlijn (nog voor de val van de muur)......... Grijze, eentonige woonwijken, alle flats en straten lijken op elkaar, bitterweinig groen, veel beton, een geestdodende omgeving om in te leven. Wat is die Andrej toch een schoft, een Russische loverboy! De mannen, jong en oud, in deze film komen er slecht vanaf. Enige uitzondering daarop vormt Volodja, die haar trouwste vriend is, maar die ze voor haar droom in de steek laat..... Het komt er op neer dat ze allemaal met jonge meisjes seks willen hebben en daar flink voor betalen. Helaas, echt helaas is deze film heel erg realistisch. In het Westen zijn (waren) veel prostituees van Oost-Europese afkomst onder valse voorwendselen hier naartoe gehaald. Tegen het einde zelfmoordmuziek (zoals ik het noem) en vervolgens wonderschone muziek van Vivaldi als afsluiter. Enige lichtpunt in deze film vormt de hemelse verlossing door middel van de onvermijdelijke dood.........