Lilja 4-ever (2002)

Die term (wel grappig) kun je natuurlijk op bijna elke Europese regisseur plakken.

Jezus, nu moet ik weer een spontane gedachtenkronkel gaan uitleggen!

Stel je twee identieke films van een minuut voor. Twee identieke personages, twee identieke monologen door deze personages, vertolkt door dezelfde acteurs, zich bevindend in de zelfde grijze kamer, filmpje gemaakt met identieke apparatuur etc. We krijgen twee identieke filmpjes, op alle fronten hetzelfde, alleen komt er bij 1 van de filmpjes een microfoon in beeld, per ongeluk. De objectiviteit zegt dat dat filmpje filmtechnisch een fout maakt. Maar juist de subjectiviteit van de kijker kan deze fout totaal negeren. Misschien zal je als kijker zeggen dat de microfoon die in beeld komt juist iets fris of spontaans toevoegt waardoor dit filmpje een extra sfeertje heeft gecreeerd. Misschien krijgt de monoloog (dezelfde acteur, dezelfde woorden, hetzelfde ritme, dezelfde intonatie) wel een compleet andere lading. Zoiets.

Maar dan maak je een denkfout of je formuleerde het in je eerste stukje erg ongelukkig: Dat er een microfoon in beeld is, is slechts een feitelijke constatering. De beoordeling begint pas bij de interpretatie daarvan en die is dus 100% subjectief. En zelfs de het idee dat het filmtechnisch fout is is volledig subjectief.

Nou ja, nu ik het zo terug lees is het allemaal wat ongelukkig verwoord. Het pleit meer voor subjectiviteit. Laat ik het er maar op houden dat ik ook toets naar objectieve maatstaven. En net zoals ik geloof dat er 1 bepaalde waarheid achter het leven schuilt, geloof ik ook in een bepalende waarde in cinema. En ik geloof in een getraind oog en filmkennis (daar zullen veel mensen ook wel bout aan hebben). Als ik puur naar mijn subjectiviteit geluisterd had (een ontieglijk saaie filmervaring), dan had Lilja een 0,5* gekregen. Maar omdat het acteerwerk uitmuntend was en de film een maatschappelijke relevantie heeft kom ik uit op 1,5* Ik betitel dat dan als het streven naar een bepaalde vorm van objectiviteit, ook al zal die definitie nimmer sluitend zijn.

Ok, ik begrijp je. Al ben ik het totaal oneens met die bepalende waarde in cinema (of kunst in het algemeen) en ook de twee redenen die je opgeeft om van een 0.5* een 1.5* te maken vind ik volledig subjectief.

Tuurlijk niet. Ik vind het echt heel relevant. Moodysson is een behoorlijke manipulator als het om emoties gaat. Vaak net zo vandikhout als Spielberg, maar dan technisch wat minder slick.

Inderdaad.. 'Uitmuntend acteerwerk' en 'maatschappelijk relevant' zijn ultiem subjectief. Ben het er overigens wel mee eens dat deze facetten Lilja 4-Ever nog sterker maken dan 'ie al was.

(en film IS manipulatie, alweer zo'n standaard-discussie waar ik niet altijd zin meer in heb )

Wat zie ik nu?

Fisherking zet deze film ineens van 4,5 op 1,5*???

Vanwaar?

Lilja 1,5-ever

Soms moet je geen films herzien....... (later meer)

Domain for sale: lukasmoodysson.com.

Niemand beweert iets anders. Dat wil toch niet zeggen dat de mate waarin en de manier waarop niet besproken kan worden?

Ik doe een bod!

Ik heb deze film al ongeveer 10x keer gezien. Nooit kwam het in mij op om het cijfer (zo rigoreus) te verlagen. Ik ben wel benieuwd naar de beargumentatie moet ik eerlijk zeggen.

Da's wel een erg forse herziening, van geweldig naar matig.....

Toen ik hem laatst opnieuw zag baalde ik dat ik mijn 5* niet kon verhogen.

@ Ramon, nav die scene met de vertrekkende moeder: soms worden gebeurtenissen in films uitgebeeld zoals het is/was, dat hoeft niet persé onzinnig/slecht te zijn omdat je een geweldig dramatisch geacteerde scène met veel dialoog verwacht had. Dat de moeder huilt zegt mij eerlijk gezegd erg weinig en al zeker niet dat ze zielsveel van haar dochter houdt! Daarbij is het een achterbuurt in arm Rusland, hard en koud, zoals de hele film. Dan verwacht ik niet zo'n afscheidsscène.

En daarbij wordt door Ramon aangehaald dat Moodysson op zijn hollywoods handelt. Dit doet hij juist niet op het moment dat hij aangrijpende beelden laat zien op het moment dat je geen binding hebt.

De kritiek op de provosorische vleugeltjes is ook wat onterecht, deze vond ik juist geweldig in de sfeer van de film passen.

Was erg onder de indruk van de acteerprestaties van vooral Oksana Akinshina en ook Artiom Bogucharskij. Ook de koude naargeestige sfeer van de Moskouse buitenwijken vond ik erg treffend en mooi verfilmd. Echter het verhaal is wel wat voorspelbaar en wist mij op weinig plekken maar echt te verassen. Hou het voorlopig op 3,5*

1 maand later.......

Mein Hertz Brennt deed me toch wel iets, kreeg echt kippevel tijdens de laatste scene (het zal er wel mee te maken hebben dat ik een beetje een fan ben).

Ik vind het wel een ongelooflijk lelijke poster...

En de google adds vind ik ook wel grappig . Beleef Scandinavië!

Lelijke poster? Een van de mooiste posters van de laatste vijf jaar vind ik.

Inderdaad een hele mooie...

Goed geacteeerd door Oksana Akinsjina. Een verstikkende film die lang bij je blijft.

Stukken minder happy dan de vorige films van Lukas Moodysson

Heb de film niet gezien, maar ben wel enorm benieuwt geworden na het zien van Fucking Amal.

Mooi, maar ik vond toch een beetje een overdaad aan schokkende dramascenes.

Denk dat ik deze eens ga zien. Alleen ziet het er naar uit dat ik lang ga mogen zoeken. Ik zag wel eens matroesjka's en nu zou ik graag weten als deze zo lekker rauw en hard is als matroesjka's of hoe zit het eigenlijk...???

Prachtige film, sfeertje deed me denken aan fucking amal....maar aan het einde was ik zo geschokt als in requiem for dream.... Wat een geweldige film Lilja 4-ever

Iemand enig idee waar ik deze DVD kan kopen..?

Bij Free Record Shop voor 9,99, klik op de link bovenaan bij gesponsord

Mooie film, maar toch niet zo goed als Fucking Amal. Ik stoorde me een beetje aan de warrige soundtrack (die overigens ook nog eens uit k*tmuziek bestond, maar goed), maar Oksana Akinshina speelde erg goed. Deed me een beetje aan Christiane F. denken (maar dan zonder heroineverslaving). 4*

Een goede film, maar toch had ik er net iets meer van verwacht. Het verhaal wordt vrij vlug nogal voorspelbaar maar anderzijds toont het wel een harde realiteit.

De openings en eindsoundtrack vond ik wel goed passen.

Verder vond ik het afscheid van haar moeder een best wel aangrijpende scene. Ook de scene's met de vleugeltjes waren heel passend in deze film vond ik.

3,5*

Zondag op canvas!