menu

Offret (1986)

Alternatieve titels: The Sacrifice | Offret - Sacrificatio | Het Offer

mijn stem
3,66 (276)
276 stemmen

Zweden / Verenigd Koninkrijk / Frankrijk
Drama
142 minuten

geregisseerd door Andrei Tarkovsky
met Erland Josephson, Susan Fleetwood en Allan Edwall

Samen met zijn beste vrienden viert dramaturg Aleksandr zijn verjaardag in zijn buitenhuis. Het selecte gezelschap wordt verrast door een gebeurtenis van apocalyptische proporties: een atoomaanval. De gastheer beseft de omvang en consequentie van deze ramp. Hij realiseert dat hij zijn dierbaarste bezit zal moeten opgeven en de nacht met Maria door zal moeten brengen om zo de gebeurtenissen een andere wending te laten nemen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=_W-HvFHKIX8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van eRCee
4,5
Mug schreef:
Dat ongeveer 95% van de acties/beweegredenen met gemak te verwijzen zijn naar de christendom, betekent niet dat dat ook het hoofdthema is van de film. Die 95% staat natuurlijk niet in balans met de overige 5%.



Wil niet die hele discussie herhalen, maar ik vind dus dat 'spiritualiteit' zo'n algemene term is dat je het niet als filmthema kan bestempelen. Het thema van Offret is mijns inziens "the (Christian concept of) selfsacrifice".

avatar van Mug
4,0
Mug
Maar waarom dan 'christian concept'? Zelfopoffering komt ook voor in o.a. het boeddhisme.

De aanloop is christelijk, maar de uitvoering is eerder boeddhistisch (gekleed in een 'oosterse' badjas met ying yang symbool) + geloof in reïncarnatie (nogmaals: dat wordt geheel afgewezen in de christendom).

Esoterie lijkt me een betere beschrijving overigens dan 'spiritualiteit'.

avatar van eRCee
4,5
Mug schreef:
Maar waarom dan 'christian concept'? Zelfopoffering komt ook voor in o.a. het boeddhisme.

Omdat Tarkovsky dat zelf zegt. Zie de teksten van Ramon K op de eerste pagina.
Je kunt het denk ik zo interpreteren dat Tarkovsky hier de zelfopoffering uitwerkt zoals dit voorkomt in het christendom, wat inderdaad niet uitsluit dat dit concept ook in andere religies bestaat.

Overigens blijven christelijke motieven in de film aanwezig tot en met het eindshot.

avatar van Zeriel
4,0
Ik heb besloten een boom te planten.

avatar van Zeriel
4,0
Na een gesprek over de film, kwam ik tot de conclusie dat die boom geen schijn van kans heeft omdat ie zo'n beetje in zee wordt geplant! Sterker nog, de boom die ze planten is al dood, volgens mij. Dus dan kan het weer geen kwaad. Maar dat jongetje loopt maar te zwoegen met emmers water die hij letterlijk naar de zee draagt.......Niets vermoedend ligt hij te dromen onder zijn boom, en op een dag leert hij een keiharde les als het kwartje valt.
Dat is weer buitengewoon interessant, waar heb ik nou eigenlijk naar gekeken? Dat vraag ik me meestal af bij Tarkovsky.
Ik kwam tot deze conclusie na een gesprek met een Tarkovsky-fan, die hem meedere malen had gezien, maar dit ook nog niet had bedacht.
Ik vond dit eigenlijk wel zijn beste film van de 4; Zerkalo, Solyaris, Stalker, die ik gezien heb.

Hij is wel alweer aan herziening toe, door het trage verloop en de afstandelijkheid en de karige plothandreikingen die Tarkovsky's film kenmerken, dwalen mijn gedachten steeds af waardoor ik altijd het gevoel krijg iets gemist te hebben.

Is de hele film nou een droomsequentie van een gestoorde/getroubleerde man vanaf dat hij onder de boom gaat zitten, terwijl zijn zoontje water naar de zee draagt, of bestaat dat huis echt, c.q. bestond dat huis echt en zit hij op de plek waar het volledig afgebrand is?
Ik moet hem nog maar eens zien dus, Tarkovsky kennende zullen er wel weer meerdere opties mogelijk zijn..

P.S. Volgens mij is Tarkovsky de reïncarnatie van Johannes Vermeer , al die shots in dat huis........schilderijen zijn het, composities a la Vermeer.

De DVD makers hebben een foto van de finale afgedrukt op de extra's DVD, zodat je gelijk al weet hoe het afloopt. Grrrrrrrrrrr

avatar van Vinokourov
4,5
Mên, dit is een geniale film van de heer Tarkovsky. Het is niet het meest gemakkelijkste werk, al is het maar de vraag of je uberhaupt over gemakkelijk bij Tarkovksy kunt spreken. Ik vond hem ook behoorlijk zwaarmoedig met her en der nog wel een komische noot. Het concept een naderende apocalypse en de manier hoe mensen hiermee handelen, is hoe dan ook erg boeiend en vooral meeslepend. De scenes zijn voortreffelijk uitgevoerd en dan met name de lange eindscene en de nog langere beginscene. Opvallend is ook hoeveel stijlkenmerken van de vorige films van Tarkovsky terug te zien is in deze film.

avatar van Zeriel
4,0
Mug schreef:
+ geloof in reïncarnatie (nogmaals: dat wordt geheel afgewezen in de christendom).

Reïncarnatie wordt afgewezen door de kerk, sinds het concilie van Nicea.

De christelijke kerk kende oorspronkelijk de reïncarnatie, maar dit idee of geloof werd verworpen tijdens het Concilie van Nicea in 325 n. Chr. keizer Constantijn naar verluid aangestuurd door zijn vrouw, kon zich niet vinden, zoals dat heet, in de opvatting dat hij misschien de reïncarnatie van een slaaf was of, in een volgend leven, zelf slaaf zou zijn.

Jezus zelf zegt in Matheus 11.14 dat Johannes de doper Elia is, "Hij is Elia, die zou kome. Wie oren heeft die hore!". En zo zijn er wel meer aanwijzingen in de bijbel.

Wat denk je bijvoorbeeld van "Wie zaait zal oogsten", en de erfzonde, in dit licht bezien een stuk beter te begrijpen..

geheimenindebijbel.nl

avatar van NYSe
4,5
Overdonderend meesterwerk. Kon niet geloven dat een film van 142 minuten in no time voorbij vloog. Behandeld met prachtige beelden, samen met fantastische dialogen van fenomenale acteurs de kracht en macht van het gesproken woord en de ethiek hieromheen.Terstond één van mijn favorieten.

avatar van korenbloem02
5,0
De 4e 5* bij Tarkovsky is dus nu ook een feit. Ik heb er lang over nagedacht maar deze verdiend zeker niet minder. Wederom een prachtige film. Echter is deze juist zijn meest angstige maar ook sensationele film van allemaal. Tarkovksy was tijdens het maken van de film al ziek. En hij is natuurlijk niet lang er naar overleden.
Deze film is een reflectie op het leven en dood. RamonK heeft in een van de aller eerste berichten uiteen gezet waarom Tarkovsky deze film maakte en welke emotie er ten grondslag ligt aan dez film.

Ik zat letterlijk de gehele film op het puntje van mijn stoel. Wat een pracht, maar ook zo duidelijk een eer betoon aan Bergman en de europese manier van filmen, wat me ook een paar keer aan Angelopoulos zijn stijl deed denken.

Tarkovsky is en blijft een zeer eigenzinnige filmmaker en gelukkig laat hij in deze film zien, dat hij de 'van Gogh' is van de filmgeschiedenis.

Dit is van Tarkovskys laatste film over leven en dood vlak voor zijn dood en ook de laatste die ik van hem moest zien. En ik kan concluderen dat Tarkovsky zonder enige twijfel tot de top 3 beste regisseurs uit de geschiedenis behoort.


avatar van SnakeDoc
3,5
Het word weer eens tijd voor een Tarkovskiy.

Heb er inmiddels 3 op zitten. Kan niet anders zeggen dan dat ik het ontzettend spannend vind. Zal me komende weken wagen aan Offret.

Speelduur staat wel iets tegen. Het mag van mij wel iets luchtiger dan Stalker en Solyaris.

Ben weer benieuwd!

avatar van SnakeDoc
3,5
Die Tarkovskiy toch. Weer zo n zware lange film. Het lijkt er echt op dat zijn films zijn bestemd voor de Intellectuelen onder ons.

Je moet echt wel een beetje koppie koppie hebben om de films van deze bijzondere regisseur te begrijpen. Met name de lange dialogen zijn soms behoorlijk pittig, mede door het taalgebruik.

Het voordeel van zijn films is, dat over het algemeen, zelf besloten mag worden hoe het alles wordt geïnterpreteerd.

Ik heb de film net als velen hier niet 100% door. Maar denk het een heel eind te begrijpen;
Tot hoe ver is de mens in staat te gaan als je te horen krijgt dat het leven plots lijkt te stoppen.
Wat doet dat met je? Wat doet dit met je geloof? Met je geloof in medemens of eventueel in een God? Ergens lijkt Melancholia wel iets op dit Zweedse drama.

Dit is nu mijn vierde film van Tarkovskiy, en na Stalker absoluut één van de betere.
Ik vond de soundtrack (Bach) echt prachtig, en heb genoten van de dromerige lange beelden, daar waar ik er bij Solyaris en Ivan's Childhood wel is zat van werd.
Ook het moment waarop er iets bij de vrouw van Aleksandr knapt als zij hoort van de atoomaanval is erg schokkend en prachtig in beeld gebracht. Aangrijpende scene.

Ondanks zijn lengte, en het typische zware thema een boeiende film.

avatar van Badalamenti
4,0
Zeriel schreef:
Na een gesprek over de film, kwam ik tot de conclusie dat die boom geen schijn van kans heeft omdat ie zo'n beetje in zee wordt geplant! Sterker nog, de boom die ze planten is al dood, volgens mij. Dus dan kan het weer geen kwaad. Maar dat jongetje loopt maar te zwoegen met emmers water die hij letterlijk naar de zee draagt.......Niets vermoedend ligt hij te dromen onder zijn boom, en op een dag leert hij een keiharde les als het kwartje valt.


Zeer interessante redenering, plaatst één en ander toch in een ander perspectief.

De films van Tarkovskiy zijn een duidelijke bron van inspiratie voor filmmakers als Ceylan, Zvyagintsev, ja zelfs von Trier.

ps : wat Tarkovskiy betrefd ben ik gestart met Stalker, die me maar matig kon bekoren, maar na het zien van Nostalghia en Offret is mijn interesse meer dan gewekt

4,0
eRCee schreef:
Zijn offer is niet rationeel, geen handeling waarvan het resultaat logischerwijs de redding van zijn geliefden is. Integendeel, het is een pure geloofsdaad die in zichzelf geen enkele zin heeft.

Meer nog, het lijkt mij vooral een wanhoopsdaad... Cfr. de mooie reactie van Quada:
Quada schreef:
een christelijke levenshouding haal ik er niet uit
een paniekreactie?

al het materiele waar de mens mee bezig is. alleen maar woorden zonder daden. dan het moment dat de wereld zal vergaan. als alexander zich had kunnen richten tot een persoon om de wereld te redden had hij het gedaan, maar dat kan niet.[...] is dat niet puur menselijk, om, wanneer niets meer helpt je hoofd naar de hemel te keren en te hopen op een wonder?
ja, hij bidt tot de christelijke God, maar wanneer Otto hem zegt met Maria te slapen omdat Zij de wereld kan redden doet hij dit ook. Gelooft hij in God, is het een bewijs dat hij bidt? misschien. hij hoopt in ieder geval op een wonder van zijn kant. gelooft hij in de kracht van Maria? het is zijn enige redding misschien, dus grijpt hij dat ook aan.

dan is het de volgende morgen alsof er niets gebeurd is.
en dan komt het 'christelijke' offer
maar wat hij doet is een belofte nakomen, die hij gemaakt heeft in de hoop op een wonder. hij offert alles op voor dit wonder waar hij zelf om gevraagd heeft.

Ik zou nog een stapje verder willen gaan: van zijn offer wordt ook niemand beter! Ik weet dus niet of het wel zo "christelijk" te noemen is, en of Tarkovski het wel zo hoog inschat! Tarkovski benadrukt volgens mij alleen de menselijke behoefte aan "offeren". De enige die uit heel de film goed uitkomt en succes boekt, is eigenlijk het zoontje, en dat is nu net degene die geen woorden gebruikte, en ook geen grootse offers bracht, maar gewoon een stil en eenvoudig "systeem" onderhield...

avatar van wendyvortex
5,0
In de herziening.....een jaar of 25 nadat de film eens op de Nederlandse TV was.
Erg grappig dat er een hoop beelden zijn blijven hangen al heeft de film feitelijk ook maar een tweetal lokaties (buiten en binnen)....en echoeën "Stalker" en "Nostalghia" ook nog door in deze laatste Tarkovskiy en misschien door het Zweeds en cameraman Sven Nykvist ook nog wel flink wat Ingmar Bergman.
Erland Josephson wendt de apocalyps af door het brengen van een offer.
Door het beperkt aantal lokaties zou je het makkelijk kunnen omzetten naar een toneelstuk, maar Tarkovskiy en Nykvist maken van ieder beeld een prachtige visual en dus verhogen we de status van Offret naar meesterwerkje.

avatar van Ferdydurke
4,5
Words, words, words...

Daar is bepaald geen gebrek aan in deze film, zeker de eerste drie kwartier niet. Opvallend toch voor een eh... filmische filmer als Tarkovski, dacht ik bij mezelf.

wendyvortex schreef:
Door het beperkt aantal lokaties zou je het makkelijk kunnen omzetten naar een toneelstuk


Inderdaad.
Door al die (vaak ook nogal grote) woorden, tezamen met de lange shots, kreeg ook ik aanvankelijk de indruk dat we hier te maken hadden met een verfilmd toneelstuk.

Maar goed, Aleksander is dan ook een (ex-)acteur (die met vorst Mysjkin èn Richard III wel zo'n beetje de beide uitersten van het morele spectrum heeft vertolkt), en de statements van postbode Otto mogen dan iets nadrukkelijks hebben, ze snijden voor de film wel hout, en worden gelukkig gedaan door iemand die schijnbaar niet helemaal spoort. Want welk normaal mens snijdt op conversatietoon-met-de-deur-in-huis-vallend zulke onderwerpen aan?

Je kunt Tarkovski natuurlijk niet zomaar de uitspraken van zijn personages aanrekenen, maar het is opvallend dat dat oreren over de toestand van mens & wereld in zijn laatste drie films wat nadrukkelijker naar voren komt.

Tarkovski weet echter gaandeweg mijn aanvankelijke scepsis te verdrijven en leidt de kijker wederom op onnavolgbare wijze in en uit 'de vertrekken van de droom' (Bergman). Magnifieke beelden in een steeds veranderende belichting, het schilderij door een spiegelende ruit, Aleksander en Otto tegenover elkaar aan weerszijden van een spiegelende(?) ruit, de herhaalde sequentie van de via het balkon het huis uit sluipende Aleksander, de rol van Maria: het is allemaal van een raadselachtigheid, die veel doet vermoeden, veel vragen oproept.

Volgens Otto is het leven als wachten op een perron op de trein van de werkelijkheid, die nooit arriveert. Het leven, waarin de kale objectiviteit van de kosmos altijd gescheiden blijft van het persoonlijke, het subjectieve, dat die kosmos wil bezielen.

Maar voor Aleksander kómt dat moment van werkelijkheid, waar hij zijn hele leven op gewacht heeft. Met zijn daad wil hij die tegenstelling opheffen. Dat hij vrijwel onmiddellijk daarna als officiële halvegare wordt afgevoerd, is natuurlijk niet bepaald verbazingwekkend.

Otto, en vooral Aleksander, hebben nogal last van de 'vallende ziekte'. Wetenschappelijke bijbelvorsers vermoeden dat verscheidene oudtestamentische profeten, en ook Paulus, epileptici waren. Zieners of dwazen?*) Het is maar op welke kant van de medaille je je blik werpt. Laten we ze 'Idiotisten' noemen.

En de rol van Maria 'de heks' (Overigens een nogal christelijke heks, heb ik het idee, als je haar interieur bekijkt)? Ik weet het niet. Uit de scène bij het brandende huis zou je in ieder geval kunnen vermoeden dat de beschuldiging dat zij Aleksander...'behekst' heeft, al in de lucht hangt...

[ *) Ik zeg hier natuurlijk niet mee dat epileptici mogelijk geestelijk gestoord zijn, maar dat de wetenschappers suggereerden dat de visioenen van de profeten beïnvloed, of zelfs veroorzaakt, werden door hun epilepsie. Hun 'dwaasheid' zou dan zijn dat ze hun visioenen serieus namen.]


Misschien zijn ook de films van Tarkovski als een zich herhalend ritueel, om uiteindelijk de werkelijkheid te veranderen. Als het net zo lang water geven aan een dode boom, totdat hij... vlam vat.

avatar van Drs. DAJA
4,0
Zo... Tarkovsky trekt even een blik heftige geluidseffecten open die een succesvol contrast vormen met de rest van deze praatfilm. Visueel niet zo uitdagend en poetisch als het gros van zijn werk maar audiotechnisch toch behoorlijk interessant (en dan met name de geluidsmix). Over het algemeen is Offret simpelweg hypnotiserend maar niet een film die ik tot zijn beste paar reken (ik geef het gros dan ook vijf sterren), teleurstellen doet ie uiteraard nergens en qua onderwerp een zeer interessante afsluiting van het oeuvre van een van de meest depressieve filmmakers ooit (maar ook een van de beste).

4,0
Ik vond Offret rijker en boeiender dan Solyaris of Nostalghia, die mij thematisch wat beperkter leken.

avatar van Drs. DAJA
4,0
Thematish wellicht beperkter maar inhoudelijk zeker niet.

avatar van wibro
3,5
Toen ik deze film zo'n 15 jaar geleden voor het eerst gezien had was ik er niet bepaald enthousiast over, dit gezien mijn 1,0* die ik aanvankelijk voor deze film heb gegeven. Nu vanavond deze film weer eens herzien op het grote scherm in Lux Nijmegen i.h.k. van het filmprogramma LuxClassics. De film kende een prachtige negen minuten lang durende opening waarbij de postbode het e.e.a. toelichtte over het filosofische gedachtegoed van Nietzsche waar ik mij zeer goed in kan vinden. Prachtig waren ook de scènes waarbij de doodse- maar vooral ook angstige stilte in het landhuis ruw onderbroken werden door overvliegende straaljagers die de naderende apocalyps aankondigden. Tot zover alleen maar positiefs over deze film. Maar wat daarna kwam, het offer van Alexander met als doel de apocalyps af te wenden, daar kon ik helemaal niks mee. In de wereld gebeurt alles zoals het gebeurt. Het wonder bestaat niet, nou ja...voor je gevoel misschien wel maar dit is dan wel puur subjectief. Daar kun je dan ook geen uitspraak over doen. Dat zogenaamde offer van Alexander zal ook wel de reden geweest zijn dat ik deze film na mijn eerste kijkbeurt niet meer dan het laagste cijfer gegeven heb. Onterecht overigens, want op visueel vlak valt er op deze film niets aan te merken. De dialogen hadden voor mij trouwens best wel minder gemogen, want daar kon ik vooral in de tweede helft niet zo veel mee.

3,5* na herziening

avatar van Black Math
2,5
Na vorige week twee films van Tarr gezien te hebben, was de animo om weer eens een andere Tarkovsky te proberen flink vergroot.

Ik moet zeggen, het heeft zeker wat opgeleverd om 7 uur Sátántangó gekeken te hebben; daardoor voelt het een stuk makkelijker aan om een film als deze te zien. In ieder geval denk ik dat ik wat minder snel moeite heb met lange takes dan voorheen. Die zijn hier dan ook ruimschoots aanwezig. Het valt op dat de camera secuur en strak beweegt, maar ik vind het wel minder mooi gekadreerd ten opzichte van Tarr, met name omdat Tarkovsky minder inzoomt. Maar de camera voelt bij hem ook een stuk minder vrij aan.

De afwisseling tussen kleur en monochromatisch heb ik wel vaker gezien bij andere films van Tarkovsky, maar ik kan me niet herinneren dat het geleidelijk binnen een enkel shot gebeurt. Hier springt Tarkovsky van kleur naar sepia naar zwart/wit en weer terug. Erg interessant, maar net als bij Stalker voelt het enigszins random aan. Mooiste shots waren in ieder geval de zwart/wit beelden van het bed van de jongen waar de intensiteit van het licht toenam, naarmate de wind meer in de kamer blies. Ook de flikkerende televisie was sfeervol, en het spiegelwerk vond ik ook vrij sterk. Tenslotte ook hier een kort moment van wuivend gras. Het duurde maar kort, maar werkt tot nu toe voor mij altijd sfeerverhogend.

Met het plot kan ik dan weer weinig. De personages (met name de hoofdpersoon) lijken soms vooral te filosoferen om het filosoferen, wat me weinig aanspreekt. Ik zit denk ik toch op een andere golflengte. Met het idee dat de hoofdpersoon de nacht door moet brengen met een andere vrouw om de wereld te redden kan ik helemaal niets. Sterker nog, het komt behoorlijk belachelijk op me over.

Dit soort films kunnen geweldig zijn, maar Offret schiet op een aantal vlakken te kort. Even goed interessant, en ik zal in de toekomst zeker meer werk van Tarkovsky bekijken. 2,5*.

yorgos.dalman
Bij de mooiste films van T. (Stalker, Zerkalo en Nostalghia) wordt er veel gezwegen, en op die momenten is er ruimte voor het beeld en is er voor de kijker de mogelijkheid voor bezinning.
T.’s zwanenzang Offret biedt echter bitter weinig voor mij. 140 minutenlang een eindeloos stugge woordenbrij, uitgesproken door acteurs die afwisselend te stoïcijns of te hysterisch acteren, en niet één beklijvend beeld.
Ik heb me door elke minuut heen moeten ploegen zonder aan het einde het idee te krijgen op een (spirituele?) plaats van betekenis te zijn aangekomen.

Een film kan nog zoveel diepgaande thema’s hebben, als ze niet gedragen worden door een meeslepend verhaal knallen die thema’s als losse flodders uit elkaar zonder dat je er echt door geraakt wordt….

avatar van Sammael
2,0
Precies mijn idee. De thematiek van de film spreekt me op zich erg aan, en bevat ook een aantal erg mooie beelden. Maar alles wordt gewoon zo sloom en saai gebracht dat ik de film echt met moeite af heb kunnen kijken.

avatar van Illmaticly Ill
5,0
Voor mensen die het werk van Nietzsche (of alleen ''Also Sprach Zarathustra'') hebben gelezen en een eventueel dieper inzicht in deze film willen; zie dit artikel http://tlweb.latrobe.edu.au/humanities/screeningthepast/firstrelease/fr0301/gmfr12a.htm
Dit kwam ik toevallig tegen terwijl ik op imdb wat rondkeek. Ik vond het wel een interessant artikel en wist niet dat Tarkovsky blijkbaar veel met Nietzsche's theorieën bezig was doorheen zijn leven. Blijkt dat ik bij deze film toch best veel onderliggende thematiek heb gemist, als iemand dit gevoel ook had dan is dit artikel zeker een verrijking!

avatar van HarmJanStegenga
4,0
Voor mij is Andrei Tarkovsky één van de meest interessante regisseurs die ik ken. Elke keer weer stuurt hij me op paden die geen antwoorden zullen geven.. hoe lang je er ook op blijft lopen. Je kan lang blijven filosoferen over zijn films en er zal altijd het één en ander duidelijk worden. Maar net als het leven waar wij in staan, zitten ook de films van deze grote cineast vol met onduidelijkheden.

Er komen zoveel vragen bij mij als kijker op tijdens en na het zien van z'n films, zo ook bij deze 'Offret'. Ook deze film is ongrijpbaar. En dat maakt het nou zo mooi. De film blijft door je hoofd spoken en je probeert alle schitterende plaatjes te voorzien van vragen en antwoorden. De werkelijk prachtige droomscenes in deze film zijn van het allerhoogste niveau. Het einde laat je vol verbazing achter.

Dit is niet Tarkovsky zijn beste film mijns inziens (dat is 'Stalker'), maar wel een film die me er tot aanzet om weer eens wat andere films van de man te herzien - op 'Andrey Rublyov' na heb ik inmiddels alles gezien en alle films spoken nog wel eens door m'n hoofd. Dit was iig voor Tarkovsky een mooie afsluiter.

avatar van 93.9
3,0
Paar mooie beelden, maar vooral ook slaapverwekkend.
Kijk 'm ooit nog weleens nog een keer..

avatar van Verhoeven
Moskwood gaat Het Offer uitbrengen op BR! Hopelijk volgen er meer.

5,0
Solide overweging over opoffering, gebed en belofte.
Ondanks de ook hier prachtige beelden van Tarkovski, ligt de nadruk vrij sterk op de tekst. Met gelukkig weer vrij veel mogelijkheden tot (persoonlijke) interpretatie van beiden.
Als uitgangspunt geldt vooral het schilderij "Aanbidding der Wijzen" van Leonardo da Vinci: met de figuur van Maria centraal, de drie wijzen er omheen en een boom op de achtergrond. Het schilderij keert regelmatig en intrigerend belicht terug in de film. Er wordt slechts kort een vergelijking gemaakt tussen de boom op het schilderij en de boom die op de oever wordt geplant.


Opoffering komt hier op diverse manieren naar voren. In het klein in het geven van cadeaux, groter in de beëindiging van zijn toneelcarrière door Alexandre. Volgens Otto's opmerking: je hebt geen leven, maar de verwachting van een leven. Bij Adelaïde die verzucht dat ze op de één verliefd was, maar met de ander is getrouwd. De grootste opoffering, van Alexandre, moet dan nog volgen.


De achtergrond van een oorlog is hierbij niet bepalend, geldt slechts als een aangrijppunt voor titel en thema. De (metaforische?) opmerking bij de oude landkaart, dat kaarten geen raakvlakken hebben met de werkelijkheid, lijkt dan even weer wel op spanningen tussen landen (of mensen) te wijzen.



Alexandre heeft een dubieuze houding ten opzichte van religie. Aan de ene kant lijkt hij atheïst. Bij het boek, dat hij van Victor krijgt, bewondert hij dan weer de wijsheid en kinderlijke onschuld van de heiligen en beklaagt zich erover dat alles verloren is gegaan, "men weet zelfs niet meer hoe te bidden". Het schilderij van Da Vinci hangt in zijn huiskamer. De eerder genoemde boom (des levens), een nieuwe start mogen maken en witte hekserij spelen een andere, positieve spirituele rol hier. Bij de zwijgzaamheid van de kleine zoon wordt kort verwezen naar Gandhi, die elk jaar een week zou hebben gezwegen uit schaamte voor wat mensen doen of laten. Alexandre (of Tarkovski) beperkt zich hier niet tot één religie. Daar komt de belangstelling van Otto voor paranormale zaken dan nog eens bij.


Aan het einde, lost Alexandre duidelijk een belofte in. Tot verbijstering van zijn omgeving.


De enige zin, die de kleine zoon uiteindelijk spreekt, is opvallend: in den beginne was het woord, waarom vader?

avatar van mjk87
2,5
Toch wel een mindere Tarkovski. Dat komt vooral door de beelden die vaak niet heel bijzonder zijn. Vooral alle binnenscènes met een statische camera zijn saai. Dan is een bepaald shot wel mooi, maar als dat minutenlang wordt aangehouden en er gebeurt niets behalve wat gefilosofeer om het gefilosofeer, dan gaat dat op den duur vervelen en vooral na een uur begint dat wel tegen te zitten. Er zit ook weinig drama in terwijl daar wel de mogelijkheid tot is. Eén vrouw die wat hysterisch schreeuwt en dat is. Uiteindelijk is dit een film voor het brein en niet voor het hart, terwijl dat laatste je meestal in vervoering meeneemt. Dit soort werken lijken me bij uitstek bedoeld om in boekvorm te gieten. Tarkovski noemt zelfs Dostojevski in zijn films, een schrijver in wiens boeken het wel werkt. Dan heb je romans van 700 pagina's (of meer) met 100 pagina's interessante ideeën maar ook 600 om die te plaatsen. Voor dat drama neemt Tarkovski echter geen tijd. Neemt niet weg dat sommige momenten wel mooi zijn, het eerste uur nog wel goed is door te komen en zeker de buitenscènes er nog fraai uitzien. 2,5

avatar van John Milton
3,5
geplaatst:
Voor mij ook iets minder, al springen bepaalde scènes er wel uit. Soms dermate dat je je bijna zou schamen om Offret met een zeventje af te doen. Maar in zijn geheel greep het mij toch niet voldoende om vier sterren te legitimeren.

Jammer. Ook niet mijn favoriete Tarkovski dus.

3.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 22:00 uur

geplaatst: vandaag om 22:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.