Bloodsport (1988)

Bloodsport is goed te vergelijken met Commando, beide erg slechte films die door hun oneindige infantiliteit ontzettend leuk zijn. Commando is nog een tikkeltje erger dan deze film, maar hij mag er desalniettemin wezen. De scene waarin Frank wit poeder in zijn ogen krijgt is een van de grappigste in de filmhistorie. Bloodsport grossiert ook in debiele kreten en blikken, Yeung en Van Damme zijn er beide meesters in. Ook de gevechten zijn zo ontzettend nep dat er goed mee te lachen is.

Kortom, Bloodsport is een erg geslaagde komedie en dat verdiend wel een 3,5*.

Deze film is gewoon super. Ik weet nog toen ik nog 9 jaar was, had ik deze film 3 keer achter elkaar gezien.

Super.

Zonder twijfel de beste film met Van Damme. Het verhaal is gebaseerd op werkelijke gebeurtenissen uit het leven van Frank Dux. In de film laat Van Damme zien dat hij er wat van kan.

Een echte klassieke Van Damme-film met veel spectaculaire gevechten.

3,5*

In ieder geval een stuk beter dan Bloodsport, al moet ik zeggen dat ik van niemand (zelfs niet van meneer Whittaker) fatsoenlijk acteerwerk heb gezien. Waar het hier voornamelijk om draait zijn de gevechten en de algemene sfeer, die ondersteunt door afgrijselijke jaren 80 pop behoorlijk cheezy overkomt.

Ondanks het grote kazigheidsgehalte waren de gevechten in de meeste gevallen zeer behoorlijk gedaan. Geen Hong Kong stijl-gevechten waarbij mensen tegen muren rennen en op ladders tegen elkaar vechten, waardoor het realiteitsgehalte hoog bleef. Interessant om verschillende stijlen als Tai-boksen, Karate, American Wrestling, Kung Fu, Ninjitsu en Taekwondo tegen elkaar te zien (hoewel ik toch ook graag aikido erbij had gezien, je kunt niet alles hebben ).

Tuurlijk is het verhaal te verwaarlozen, is het acteerwerk afgrijselijk en zijn de dialogen tenenkrommend; de vraag is of het eigenlijk ook maar iets uitmaakt? Bloodsport pretendeert nergens een oscarwinnende film te zijn, maar is er gewoon op uit martial arts in al haar schoonheden te tonen en slaagt daar wat mij betreft prima in.

Toch is dit absoluut niet mijn favoriete Jean-Claude film omdat het acteerwerk gelukkig uiteindelijk beduidend beter werd in zijn carriere en de actie iets afwisselender, want hoe leek de Kumite als omgeving is, het maakt het geheel door het gebrek aan afwisseling in omgeving misschien wat saai. Dit alles zorgt ervoor dat ik Bloodsport een goeie voldoende geef en hem zeker nog vaker zal kijken, maar ik bij mezelf ook wel weet dat het niet het echte topwerk is waar Van Damme toe in staat is.

Een van de sterkste films van Jean-Claude. Ik heb deze vroeger echt vaak gezien. Goeie vechtscenes, het verhaal is natuurlijk minder maar desalniettemin 3 sterren waard.

Heel erg slecht, maar toch wel een epische film. In zijn tijd wel best vette actie, nu helaas gigantisch verouderd.

Er zijn natuurlijk veel films die lijken op deze, echt zo'n good vs evil vechtfilm waarbij de wijze les van de meester (hier heeft ie geleerd te vechten zonder te kijken) de held red, maar dit is toch wel een van de originelen waar al die anderen van zijn nageaapt!

En dat kreunen is wel geweldig !

En een jonge Forest Whitaker, grappig om te zien.

Slechte film die absoluut niet weet te overtuigen. Ik neem aan dat de echte Dux een stuk beter was, anders is het niet mogelijk om ongeslagen je carrière te beëindigen.

Van Damme mag dan wel gespierd zijn, een beetje trainen kan iedereen. Als vechter weet hij niet te overtuigen, zeker niet na het zien van die pussy training die hij in zijn jeugd heeft gehad. Gefeliciteerd Jean, je kunt nu een deuk in een pakje boter slaan. In zijn eerste gevecht slaat hij iemand K.O. met twee elleboogstoten. Het publiek wordt wild, maar mij ontglipte een spottend lachje. Indrukwekkend hoor. Een druppie bloed vliegt uit iemands mond en je hoort: "This is why they call it Bloodsport'. Te slecht gewoon. JC is ook zo traag. Het is de hele tijd tik...tik...tik...tik, terwijl het tiktiktiktik moet zijn. Gek genoeg hoeft Dux niks te incasseren, behalve tijdens het eindgevecht waarbij hij bij de eerste klap direct naar de grond gaat. Het teken dat hij niet met zomaar een tegenstander te maken heeft. Wat spannend. En die overvloed aan slowmo's verbergen alleen het gebrek aan kunnen van JC. De gevechten zijn dus saai, alleen die aap had wel een leuke vechttechniek.

Naast de gevechten zie je de belachelijke achtervolgingen van twee agenten wat echt geen enkele meerwaarde heeft. Daarnaast nog een journaliste wat natuurlijk het vriendinnetje wordt en enorm slechte acteerprestaties. Mijn mond viel er echt van open.

Ik neem dan ook aan dat deze film een relatief hoge score krijgt vanwege de nostalgie. Ik zie hem echter nu voor het eerst en hedendaags is hij op alle vlakken vreselijk achterhaald.

Leipe van Damme sh*t. Niet dat het ook maar ergens filmische klasse heeft maar dat doet er niet toe, het gaat om de toch wel puike gevechten. Voor de rest sloeg het nergens op. Met name het acteerwerk wat echt baggerslecht was. Wat mij wel opviel waren een aantal goed geplaatste grappen. Verder zit in dit soort films altijd heerlijke achtergrondmuziek ( jaren '80 Chinese muziekjes ). Maar toch omdat er geen verhaal in zit, ik van Damme toch wel een beetje gay vind in z'n rode onderbroek (hoe goed hij ook kan vechten) en het verder niet echt boeiend is geef ik hiervoor .....

2*

Als kind vaak gezien en onlangs herzien. Voor kleine jongetjes is dit soort films een feest natuurlijk, maar zoveel jaren later blijft zelfs van het jeugdsentiment nog weinig over. Daarvoor is de film gewoonweg te slecht. Het verhaaltje over een clandestiene vechtwedstrijd klinkt veelbelovend, maar oogt ondertussen verschrikkelijk gedateerd. De gevechten zijn slecht gechoreografeerd en de verschillende deelnemers missen de kleur en het charisma om zo'n toernooi op te fleuren. Het enige dat na al die jaren overeind blijft is de cheesy muziek en de roundhouse kick van Van Damme.

Verhaaltje is erg povertjes en om dit te verdoezelen komen er nog enkele nevenpersonages bij (zoals de rol van Whitaker die voor mij overbodig was, dan wel beter uitgewerkt had moeten worden).

De acteerprestaties van de meeste acteurs zijn nogal bedroevend en dan heb ik het niet enkel over de wel erg houterige kinderen die de jonge Dux en de zoon van Tanaka spelen.

Voorts is de nodige actie wel aanwezig (niet echt moeilijk als het een vechtfilm betreft, maar toch). Van de vechtscènes zijn er echter een heel aantal bij die overdreven theatraal zijn (waarbij zeker de ondersteunende ooeeehhs en aaaahhs nogal irriterend zijn).

Misschien hoort al bovenstaande bij de kenmerken van een typische jaren '80 film, maar toch maakt zijn "ouderdom" niet dat ik bij het sterretjes geven blind kan zijn voor al deze mankementen.

2 sterretjes...

Erg leuke en vermakelijke jaren 80 film.

Verhaal is op zich ook best goed en acteren kon wat beter.

Gevechten waren gaaf.

3,5 ster

ik vondt hem toender tijd gewoon geweldig en als je hem nu terug kijkt denkje mwa

normaal toch zo denken we over de meeste films van toen alle aktie films van nu zijn sneller

en mooier komt omdat de techniek vooruit gaat

maar een ding blijft het zelfde van damme en steven segal en andere helden

zijn niet om het ackteren in zo'n film gezet maar om de techniek en de sport die zo uiterst

goed beoefenen da maakte het in die tijd zo goed

''Son of a Bitch''

Vandaag nog eens herzien (ben op de JCVD toer haha).

Het blijft de film en begin van de carriere van Damme.

De film is ook jeugdsentiment, het is waarmee ik groot werd en meteen kon

bekoren. Het verhaal is zo simpel als maar wezen kan en de film ook!

Alleen als kleine jongen zie je de gevechten en ben je meteen verkocht.

Het eind gevecht met de vreselijke Chong-Li zie je van mijlen ver aankomen.

Alleen het blijft een goed gevecht, hoevaak ik er ook naar kijk.

Meer dan een prima film alleen verlaag me cijfer wel, dat was een impuls invulling.

4.0*

Gekke Gibb.

Voorzien van werkelijk tenenkrommend slecht acteerwerk, blijkt het belachelijke verhaaltje vooral een uiterst gammel kapstokje te zijn voor het grote vechtsporttoernooi waaraan Van Damme meedoet. De bij Cannon behorende bloedspetters maakten indruk destijds, maar tegenwoordig zien de gevechten er vooral heel erg nep uit. Gelukkig bevat de film ook nog wat aardig gespar en de schmierende schurk Bolo, een verdwaald aandoende jonge Whitaker plus de gekke Gibb maken een hedendaagse kijkbeurt nog net te doen.

Twee bloedspetters.

Ook weer zo’n film, die ik destijds erg vaak heb gezien en leuk vond, maar die inmiddels behoorlijk door de tijd ingehaald is.

Vooral het verhaaltje is ontzettend povertjes. Jean-Claude van Damme kan aardig vechten, maar van acteren heeft hij hier nog weinig kaas gegeten, al helpt het ook niet echt dat de dialogen zo zwak geschreven zijn. Verder is het een typische good tegen slecht verhaaltje, zoals dat destijds wel vaker voorkwam in de jaren tachtig. De gevechten zijn aardig, maar hadden qua choreografie nog wel wat beter gekund. Gelukkig zijn de overige personages, hoe karikaturaal ze soms ook zijn, nog best vermakelijk. De slechterik heeft in ieder geval een prima uitstraling en vriend Donald Gibb zorgt op sommige momenten voor de broodnodige humor. Ook Forest Whitaker heeft nog een klein rolletje.

Al met al een redelijk knokfilmpje, dat her en der behoorlijk verouderd is. Toch is het op sommige momenten zo lekker fout, dat het nog wel redelijk goed te doen is.

2,5*

Fout vermaak.

Het begin sleept nogal lang aan - iets wat eigenlijk niet gerechtvaardigd is gezien het plotje van niets -, maar na een poosje begint het toernooi en kan het knokken beginnen.

Tot het einde is het niet anders dan knokken, karatétrappen uitdelen en langgerekte kreten slaken. Het subplotje met de twee "jagers" had best achterwege gelaten kunnen worden.

Jean-Claude Van Damme is wederom uitstekend op dreef. Zijn pogingen om enige tragiek in z'n acteren te leggen werken uitstekend op de lachspieren en vechten kan hij ook, maar toch zijn het de veel te foute kreten na elke slag of trap waarmee hij imponeert.

De meeste bijrollen zijn vervangbaar, maar Donald Gibb komt af en toe eens grappig uit de hoek.

Bloodsport is - nog meer dan z'n opvolger Kickboxer - typisch jaren 80. Vooral de muziek is hét van hét. Ik heb zelden zoveel foute brol in anderhalf uur film gehoord. Dat is op zich wel nodig, want de look van deze film is ondertussen wel vrij gedateerd.

Hetzelfde geldt voor de gevechten, die er bij momenten erg nep uitzien. Ook de choreo's zijn weinig inventief - die spagaat wordt eindeloos herhaald.

3

Heerlijke eind jaren 80 Actie / Vechtfilm. Destijds kwamen dit soort films als paddenstoelen uit de grond en qua verhaal waren ze allemaal behoorlijk flauw en cliché (zeker als je ze hedendaags voor het eerst ziet). Waar het in deze films natuurlijk omdraait zijn de gevechten en die waren behoorlijk fraai en ook wel leuk verfilmd. Jean-Claude Van Damme was natuurlijk uitermate geschikt voor deze rol en hij speelde dan ook zeer leuk. Ook trouwens een geweldige rol van Bolo Yeung die destijds vaak te zien was als slechterik in dit soort films. Al met al een geweldige jeugdherinnering deze film (hoewel ik destijds toch al 18 - 19 jaar moet zijn geweest toen ik hem voor het eerst zag in 88 of 89).

Tegenvallende film over een illegaal martial-arts toernooi dat in Hong Kong wordt gehouden. Een slap verhaaltje met een tenenkrommende flashback op het begin van de film. Hierna is het bijna non-stop gevechten, die overigens allemaal op dezelfde locatie plaatsvinden. Jean-Claude van Damme laat zien dat hij goed kan vechten, maar het acteren gaat hem zo slecht af wat de film misschien wel iets leuker maakt zelfs.

"Very good. But brick not hit back!"

Erg goede Cannon-film. Erg goede Martial Arts die op sommige momenten wat minder is maar over het algemeen wel goed.

Jean-Claude Van Damme doet het hier wel goed, hij heeft wel eens slechter gedaan. En de andere acteurs zijn ook meer dan redelijk.

Goed verhaaltje, goede muziek! Een paar zeer indrukwekkende scènes!

Weer een top Golan-Globus productie!

Bloodsport

Wie kent deze film eigenlijk niet? Dit was de eerste film die ik van, van Damme had gezien en ben daarna meteen een fan geworden van onze zuiderbuur. Hoe jong ik ook was, van Damme was gewoon de 'held' als het om films draaide.

Deze film is een klassieke actiefilm geworden, die altijd weer leuk is om naar te kijken. De gevechten zijn vermakelijk, het verhaal simpel maar genietbaar en de acteurs doen prima hun werk. Leuke bijrol van Gibb, maar 'Chong Li' maakt de film ook compleet. Ultime tegenstander voor een vechtfilm als deze. De nog jonge van Damme acteert prima, aangezien dit zijn eerste grote rol was.

You break my record, now I break you, like I break your friend.

Very good. But brick not hit back!

Ach, waar is de tijd.. Vroeger ontelbare keren vechtsportfilms als Bloodsport en Kickboxer gaan huren in de videotheek om ze dan jaren later nagenoeg compleet vergeten te zijn. Het was met een recentelijke herziening van Kickboxer dat bleek dat ik dit soort films nog altijd wel graag zag. Vooral vanwege een zekere vorm van nostalgie, maar het paste wel mooi in het idee om eens wat meer van Van Damme te gaan zien. Vandaag Bloodsport dan maar ineens eens meegepakt op DVD.

En toch ook wel weer een vermakelijke nonsensfilm. Volgens de eindcredits heeft het personage Frank Dux (oorspronkelijk Ducks, maar hij heeft zijn naam laten veranderen omdat hij er te vaak mee werd uitgelachen) effectief bestaan en zou heel Bloodsport op realiteit zijn gebaseerd. Dat Dux inderdaad bestaat wordt vrij snel duidelijk na een korte zoektocht op het internet. Dat de gebeurtenissen waarover hij schrijft in zijn boek The Secret Man: An American Warrior's Uncensored Story (wat de inspiratie voor Bloodsport zou zijn) ook gebeurd zijn is al een pak minder evident. Er is niemand naar voren gekomen die het verhaal kan staven en Dux is dan ook maar de enige persoon die blijft volhouden dat Kumite bestaan heeft. Beetje vreemd als je het mij vraagt.. Soit, dat neemt niet weg dat de film op zich een vermakelijk stukje cinema is. Het duurt weliswaar even eer de gevechten van start gaan, maar dan is dit toch ouderwets genieten. Een leuke verscheidenheid aan vechtstijlen en een bad-guy om U tegen te zeggen.

Want wat blijft die Bolo Yeung toch geweldig cool! Hij heeft hoop en al maar 5 lijnen dialoog, maar zijn indrukwekkende presence is onmeetbaar. Sowieso één van mijn favoriete rollen van Yeung. Let vooral ook op een Michel Qissi als Suan Parades. De naam zegt je niets? Het bot dat uit zijn been steekt waarschijnlijk wel. Qissi zou een jaar later geschiedenis schrijven als Tong Po in Kickboxer, maar moet het hier met een stuk minder indrukwekkendere rol doen. Schitterende rol ook van Van Damme. Geen idee wat hij ten tijde van de film gepakt had, maar die gelaatsuitdrukkingen terwijl hij het zand/krijt/weetikwat in zijn ogen krijgt zijn gewoon geniaal.

Heerlijke foute nonsens in ieder geval. De film steunt vooral op Bolo Yeung en natuurlijk de Muscles from Brussels. Onderweg is er nog een totaal niet in de film passende Forest Whitaker te ontdekken en Donald Gibb die als Ray Jackson ook nog in het vervolg zou meedoen. Leuk!

3.5*

Toch wel een van de betere films met Van Damme is de hoofdrol.

Volgens mij was dit vroeger gewoon een A-film en best populair onder de jongens....de films die nu uitkomen met hem in de hoofdrol kan je gelijk doorschuiven naar de prullenbak.

Zijn acteerwerk was in deze film(en ook latere)was niet om over naar huis te schrijven,maar de vechtscenes maakt een hoop goed.

Ook het verhaal was destijds best spannend voor een klein jochie als ik.

Ik denk dat deze film nu zeker wat gedateerd over zal komen maar zo,n klassieker als deze is altijd nog een kijkbeurt waard.

In het illegale vechtcircuit van Hong Kong worden de wereldkampioenschappen Kumite georganiseerd. Alles is geoorloofd en verschillende vechters met verschillende stijlen uit alle windstreken komen samen om uit te maken wie zich tot Kumite-kampioen mag kronen. Ook een Belg doet mee en het is jawel, Jean Claude van Damme. Ik vond hem eigenlijk een beetje suf en dat was de hele film ook wel. Je hoopt dat de vechtpartijen voor wat lol zorgen, maar dat valt op de zware synthesizer-muziek wel mee. Het corny verhaal eromheen is vanzelfsprekend ook niet al te best, maar dat had dan nog wel zijn lollige momenten.

Het is en blijft jeugdsentiment voor mij. Het verhaal stelt weinig voor, de actie is goed. Een degelijke rol van van Damme, en een bijrol van Donald Gibb die voor de humor zorgt. Ook de bijdrage van Bolo Yeung als badguy is goed.

Bloodsport.

Als klein mannetje was Van Damme mijn voorbeeld. Ik wou zoals hem worden en vond toen der tijd elke film waarin hij speelde fantastische. Gelukkig kan ik nu wel relativeren en zijn echt niet alle films van hem geweldig. Maar een zwak blijf ik wel voor hem hebben.

Maarrrr ondanks dat ik een super fan ben, kan je niet ontkennen dat bloodsport echt een pareltje van de jaren 80 is.

Tuurlijk kan je op elk slakje zout leggen, maar deze film is nostalgische en vooral als puur vermaak. Her en der krijgen we nog een lesje over eer en respect voor elkaar. Het werkt gewoon allemaal in deze film. De gevechten zijn mooi in beeld gebracht en Van Damme is in topvorm, Gibb zorgt nog voor een leuke komische noot en bolo is perfect als sterke tegenstander.

Het zij plotje met de love intrest voor Van Damme hoort er ook gewoon in en de typische jaren 80 muziek is een genot voor het oor.

Deze film blijft voor eeuwig gegriefd in mijn geheugen en wat andere er ook van zeggen ik vind deze film fantastisch.

Na herziening gewoon nog steeds 5 sterren

Deze was gisteren op de Vlaamse tv en man, wat is het altijd weer genieten van deze film uit mijn jeugd.

Een heerlijk eenvoudig verhaal waar je zonder nadenken inrolt en blijft naar kijken. Sommige scenes zijn gewoon hilarisch - al is dat uiteraard niet de bedoeling - en helemaal over the top. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan Franks busrit. Gewoon even de film rekken door beelden van een minuutje eerder opnieuw te tonen. En voor die gelaatsuitdrukkingen in slow motion was een Comedy Award zeker op zijn plaats geweest.

Beste script lijkt me niet aan de orde want:

The military has invested too much money in you for you to get hurt

Was het dan niet Tanaka die hem alles leert?

Ach wat, hij blijft wat mij betreft beter dan de middelmaat en verdient dus 3.5*

Bloodsport had ik als kind op VHS en de film heb ik in mijn jeugd dan ook talloze keren gezien. Onlangs in een vlaag van sentiment de DVD gekocht en de film maar eens herzien. Blijft deze film overeind na al die jaren?

Ja... en toch ook niet helemaal. Bloodsport is filmtechnisch gesproken geen topper. Het verhaal is eenvoudig en de acteerprestaties zijn wisselend. Maar toch heeft het allemaal wel wat.

De groezelige sfeer van The Walled City (Bloodsport is trouwens voor zover ik weet één van de weinige films die ooit in Kowloon is opgenomen) zorgt voor een bijzonder dreigende achtergrond waardoor de illegaliteit van de vechtsport goed benadrukt wordt. De smalle steegjes zonder daglicht, met verdachte figuren die overal rond lijken te sluipen... erg mooi neergezet.

De acteerprestaties van de vechters zijn op zijn best middelmatig te noemen, en ook JC doet hier hard zijn best, maar overtuigd niet echt als hij spreekt. Zijn gebrekkige uitspraak is daar mede schuldig aan. Ook zijn rivaal Chong Li is niet echt overtuigend in acteren.

Beide heren scoren natuurlijk wel punten als het aankomt op wat ze het beste doen: vechten. De scenes in de ring zien er te gek uit, alle verschillende vechtstijlen die langs komen blijven verassen, en leveren interessante gevechten op, hoewel sommige vechters wel erg stereotype (bijna racistisch) worden neergezet.

Leuk en ietwat flauw zijn de bijpersonages, van onbenullige bokser Jackson, de man met een hart van goud, tot de karikaturaal domme agenten die in sommige scenes slapstick-achtige situaties ontketenen.

Een groot pluspunt in deze film vind ik de pompende muziek die het geheel ondersteund. Met name in de finale zorgt dit ervoor dat de film naar een (ontzettend voorspelbare en typische jaren 80) climax wordt gepusht, en gecombineerd met de mooie actie, en de nodige humor maakt dat van Bloodsport een film die gewoon heel fijn is om weer eens te zien.

Niet om aan te zien.

Heb deze vroeger ook wel eens een keer gezien, al weet ik niet meer of ik er toen wat aanvond. In ieder geval een film die de tand des tijds absoluut niet overleefd heeft. Een vreselijk cheesy bedoening die zichzelf veel te serieus neemt en daartegenover eigenlijk helemaal niks te bieden heeft.

Acteerwerk is echt compleet ondermaats. Zowel de gewone filmscenes als de actiescenes hebben er onder te lijden. Vooral dat laatste is een probleem, want de camera crew en editor hadden blijkbaar ook niet al te veel ervaring. Het ziet er dan ook erg lame en gezapig uit.

JCVD's bekkengetrek is ook niet om aan te zien, de soundtrack is een complete aanfluiting en de gewichtigheid waarmee alles gebracht wordt is gewoon dodelijk. Een compleet belachelijke film, die gelukkig niet al te lang duurt. Al had het nog best iets korter gekund, want sommige bijverhaaltjes hebben geen enkele meerwaarde.

1.0*

“You are next!”

Leuk. Bloodsport is één van Jean-Claude Van Damme’s beste films, en dat komt vooral door de het straight forward verhaal en de uitstekende vechtscènes. Soms ziet het er niet uit, maar in deze film is de vechtchoreografie uitstekend. En het verhaal heeft geen onnodige subplotjes of overbodige personages. Gewoon lekker vechten, met naast Van Damme ook prima bijrollen van Gibb, Ayres, Chiao, Whitaker en natuurlijk Bolo Yeung als Chong Li.

Voor diegenen die denken dat dit echt gebeurd is komen bedrogen uit.

Die Frank Dux is behalve een pathologische leugenaar ook nog eens een fake martial artist. Lijdt aan hoogmoedswaanzin deze man.

Martial Arts Frauds: Frank Dux (Chapter One: Intro and Background) - YouTube

How an American "Ninja" Tricked Hollywood - YouTube

Beetje pijnlijk voor de makers dit.

Neemt niet weg dat dit een zeer vermakelijke film is met al die oneliners zoals: dim mak, 'deaf touch' en ''Okay USA' .

Jeugdsentiment dit.