Bloodsport (1988)

Herzien

Ik was hier vroeger niet echt weg van en afgezien van de gevechten en Bolo Yeung is het ook een bijzonder zwakke film. Duidelijk gestoeld op het concept van Enter the Dragon gaat het hier om een illegaal toernooi tussen de grootste vechters. Maar de entourage past voor geen meter. Waar je als publiek toch een soort exclusief genootschap van triades verwacht, blijkt de zaal gevuld met het volk dat je op de markt of bij een goedkoop hanengevecht zou verwachten.

Daarnaast is er nog een onbegrijpelijk plot van twee Amerikaanse geheimagenten die JC naar huis willen halen. Zowaar hebben zie hier nog Forrest Whitaker voor gecast. Maar ze lopen een beetje verdwaald rond en dan is er nog een ongeïnspireerd love interest. Nee, dat is allemaal van een pijnlijk slecht niveau. Maar gelukkig is daar wel Bolo Yeung. En als de film zo goed is als de bad guy, weet hij een hoop goed te maken. De overige krijgers zijn allen dan weer erg kleurloos.

JC is wel indrukwekkend met zijn fysiek en overtuigd in de gevechten. Geen wonder dat dit zijn doorbraak was.

Verder is de 80’s vibe van dit soort pulp dan wel weer fijn.

Krappe 3,5

Een verhaal van niets dat zogezegd gebaseerd is op ware gebeurtenissen uit het leven van Frank Dux. Maar naderhand is gebleken dat het om een erg fantasierijk verhaal gaat van de heer Dux. Dux werkt hier zelfs mee aan de film en krijgt daarvoor ook de credits ( o.a. als coach van JCVD).

Verder is dit natuurlijk brood en spelen. Talloze vechtscènes met goed uitgewerkte choreografie. Gefilmd op locatie in Hong Kong betekent dat een meerwaarde.

De film wordt bevolkt met eendimensionale karakters maar voor dit soort films ligt dat binnen de verwachtingen. Het draagt gewoon bij aan het simpele maar doeltreffende opzet. Het wordt dan ook nog ondersteund door een perfecte soundtrack van Paul Hertzog. Leuke kijkervaring.

Herzien na tientallen jaren, maar dan pas zie je hoe slecht de film eigenlijk is (in deze tijd dus). Verschrikkelijk geacteerd, simplistisch verhaal en de gevechten ook niet heel best gefilmd. Maar... Met het oog op de tijd waarin dit is geschoten en de indruk die het destijds achterliet, de nostalgie, weet deze film mee toch te bekoren. Een actiefilm hoeft geen indrukwekkend verhaal te hebben, zolang de actie maar een stempel drukt op de film. De eerste kennismaking met Van Damme.

Dit smaakt stiekem naar meer herzieningen.

Victor: What’s the hold up?

Official: He says Senzo Tanaka is his shidoshi..

Victor: What’s the difference if Bruce Springsteen is his shidoshi?

Official: if Senzo Tanaka is his shidoshi, then show us the Dim Mak.

Jackson: What the hell is a dimmak?

Official: Death Touch

Herzien op 4K van de UK met dolby atmos. Weer zo’n tijdloze 80’s classic die ik samen met mijn vader talloze keren op vhs heb gekeken. Heerlijke soundtrack die de scenes een epic boost geven en vol met geweldige oneliners. Eerste hoofdrol en doorbraak voor van Damme, en tevens ook gelijk zijn beste film voor mij. Ook Bolo zet hier een ijzersterke rol neer, wat een charisma met die boze blik van hem!

Eén van de weinige films waar scenes binnen het Kowloon Walled City werd opgenomen voor het werd gesloopt in 1993.

Midway’s populaire videogame Mortal Kombat haalde inspiratie uit de film en gebruikte zelfs een parodie op van Damme voor één van de speelbare characters Johnny Cage, die tevens een ‘split punch’ kon uitvoeren.

Een hoop verwijzingen naar Enter the Dragon met Bruce Lee 1973.

Onlangs is er een remake ‘The Last Kumite 2024’ uitgebracht met o.a Cynthia Rockrock.

Met een budget van ong 2mil haalde de film wereldwijd ruim 50mil binnen.

Ik ga gewoon voor de volle mep.

Deze film is mijn ultieme comfort-film. Elke paar jaar kijk ik hem wel een keer en altijd geniet ik ervan. Er valt best wat kritiek op aan te merken, maar ik moet nog altijd lachen om bepaalde momenten en voel de adrenaline bij enkele gevechten.

Heerlijke actiefilm die ik, samen met Back to the future, vaker heb gezien dan welke film dan ook. En als een film mij zo vaak heeft vermaakt, verdient hij gewoon 5 sterren.

Gewoon een lekkere nostalgische film vergelijkbaar met Kickboxer.

"You break my record, now I break you, like I break your friend."

Absolute topper, waar je overigens wel echt van moet houden. Ik ben er al wel een tijdje achter dat ik intens kan genieten van dit soort werkjes, waanzinnig lekkere films vaak die me echt weten te vermaken. Bloodsport is uiteindelijk natuurlijk gewoon een B-film, zoals er heel veel waren in de jaren tachtig, en daar kun je niet omheen. Maar dit is bij uitzondering wel een hele goede, die eigenlijk gedurende de hele 92 minuten weet te boeien, en het daarom ook extreem leuk is om te kijken. Dit is natuurlijk gewoon een echte cult-film, die je niet mag missen; wat ik dus helaas wel heb gedaan voor een hele lange tijd. Bloodsport is namelijk een film die geleden heeft onder mijn vreemde eis, dat ik de in mijn ogen mooiste films als laatste wou bewaren, maar wanneer is het tijd om de "laatste" films te kijken? Ik denk dat je al te laat bent voordat je weet dat je daar bent .

Dus ik ik schuif veel van de films die ik zover achter hou wat sneller naar voren, en daar kwamen mijn vrienden van Amazon Prime om de hoek zetten die deze prachtige film gewoon aanbieden. Heerlijk voor een doordeweekse avond; het is geen film borden vol hersenspinsels of qua verhaal heel moeilijk om te volgen, het is allemaal vrij simpel. Een waanzinnige vechter 'Frank Dux' wil meedoen aan een illegaal MMA-toernooi wat hem in eerste instantie dus werd verboden, maar waar die toch stiekem naar toe is gegaan. Hier ontmoet hij verschillende vechters, en komt hij oog in oog te staan met Chong Li. Chong Li gespeeld door Bolo Yeung is overigens een beer van een vent, echt nice om hem ook zo te zien!

Het verhaal is allemaal niet zo héél boeiend, als er überhaupt wel een diepgaand verhaal in zat. Het voelde af en toe een beetje aan als een coming of age, waar de film naar mate ook veranderd in een wraak verhaal. Maar eigenlijk deed het er niet toe, want uiteindelijk wou je de gevechten en het toernooi in zijn geheel zien om er echt van te kunnen gaan genieten, wat ik oprecht ook deed.

Echt hele leuke gevechten, maar alles daaromheen is wel van een ontzettend laag niveau. De slow-motion scenes zorgen er voor dat je heel makkelijk kan zien hoe ze elkaar simpelweg niet raken, het acteerwerk is uiteraard onwijs cliché en met vlagen best amateuristisch en zeker richting het moment waar Dux zijn zicht verloor was best slecht. Te melodramatisch in mijn ogen waar Arnold in mijn ogen (héhé) een kant op ging waar ze gewoon niet naar toe hadden hoeven te gaan, het maakt het gevecht voor mij ook een stuk minder spannend.

Alleen zoals ik dus al zei; de film blijft een cult-status behouden en is wat dat betreft ook wel een gevalletje; zo slecht dat het leuk wordt. En nee, dan heb ik het overigens echt niet over de gevechten, en het toernooi wat Arnold verder allemaal prima deed. Maar alles er om heen. Het is gewoon pure amusement, en daar moet je het ook wel gewoon mee doen!