Juno (2007)

ik vond het een leuke film, maar verdient deze film nou echt een oscar voor beste film. dat vond ik een beetje overdreven

Herzien again...blijft leuk! Best knap.

Ellen Page heeft mij tot nog toe nimmer teleurgesteld, dus nu ook niet: 3.00 (3.20)

Eindelijk weer eens een hoogwaardige komedie waar ik wat mee kan. Geen flauwe humor maar goed geplaatste melige momenten die geen moment geforceerd aan doen. Het script snijdt daarnaast hout en zit de moralistische ondertoon geen moment in de weg. De personages worden over het algemeen goed vormgegeven en tevens ook sterk gestalte gegeven. Zo zien we Page andermaal schitteren (wat een talent zit er toch in haar. Ik heb nou drie rollen van haar gezien en er valt gewoonweg geen speld tussen te krijgen) waar de anderen zelfs bij verbleken. Ook Garner kon geen enkele partij bieden, van wie ik sowieso vond dat ze nogal onwennig bezig was. De dialoog is goed, overtuigt het geheel prima en bevalt de gemoedelijke doch zeer effectieve werkwijze van Reitman me zeer in Juno.

Eergister herzien. Blijft briljant. Ik wil ook zo'n vader als J.K. Simmons!

Was tijdens de eerste vijf minuten even slikken, zoveel snarkige hippe praat die me om de oren vloog.

Maar na dat hobbeltje viel de boel perfect op z'n plaats en bleef er een sterke, warme en niet-zeikerige film over.

4 *

Verrassend goede film waarbij Ellen Page haar rol erg leuk neerzet. Het mooie van deze film is dat de regisseur een dergelijk serieus onderwerp toch luchtig en met humor weet te brengen

Ontspannen, schaamteloos en dan eens ongemakkelijk filmpje over een tienerzwangerschap, dat met een veelvoud aan kwinkslagen ook nog eens verdomd aantrekkelijk is.

Ellen Page is fantastisch als 'gewoon' meisje en bijdehandje, maar ook de rest van de cast verdient een dikke pluim. Het zit er soms dicht tegen aan, maar typetjes worden het niet. Scherp geacteerd. Een verademing. Knap om een toch beladen onderwerp zo vlot en speels te brengen, zonder ergens klef, plat of anderszins uit de bocht te vliegen. De tokkelmuziek is wat dat betreft erg treffend.

Film heeft over de gehele speelduur dan ook een aangename cadans. Ik had even het gevoel dat het mis zou gaan bij de dramatische wending, maar ook die hobbel wordt met gemak genomen. Laat toch maar mooi zien dat een een verkreukeld briefje zoveel effectiever kan zijn dan een zwaar aanzettende tear-jerker. Juno is grappig, ontroerend en cute.

Goeie recensie Insignificance!

Dank je.

Juno lijkt visueel nog wel het meest op een Spinvis videoclip. Bagagedrager, een titel die zowaar erg mooi past bij dit verhaaltje. Lekker los sfeertje en humor die niet per se bedoeld is om te doen lachen maar desalniettemin wel schijnt te werken. De bedoeling is in mijn ogen gewoon om aan te tonen hoe komisch het dagelijkse leven er kan uitzien. Spijtig dat dat dan meteen voor 'tragikomisch' moet doorgaan..

Alweer behoorlijk sterk acteerwerk. Die Cera kan er verdorie wat van, net als hoofdrolspeelster Page. Ze gaan heel soepel om met de dialogen en halen zo de stijfheid er wat uit. Ze proberen zich echt in te leven in hun personage en vormen ongetwijfeld een belangrijke factor.

Ondanks het feit dat er wel enkele fraaie beelden waar te nemen zijn, en dat een en ander wel grappig is, blijf ik toch met een onvoldaan gevoel achter. Ik weet dat het beter kan, maar heb alleen geen idee hoe. Feit is dat ik weinig of geen zin heb om deze film ooit nog opnieuw te bekijken. Slecht teken in mijn geval.

3,00

Heerlijke cynische film. 1 van Ellen's betere films.

4*

Ik heb deze herzien,en ja het is echt een toffe film,

heel comisch en sarcastisch als de hel.

Ellen speelt ook fantastisch in deze film.

ook herzien, idd zo'n leuke film, echt lachen wanneer die lopers telkens passeren

Oo ja! HULDE aan Barry Louis Polisar met zijn geweeeeldige 'All I Want Is You'

Vrij leuke film met een hedendaags realistisch verhaal.

Goed acteerwerk.

3,5 ster

Integere film, die echter anders verliep dan ik dacht. Van tevoren verwachtte ik dat toen Juno eenmaal zwanger was, dat zij en Bleeker samen het hele traject zouden doorlopen, maar Michael Cera kwam eigenlijk nauwelijks in het verhaal voor!

Ellen Page doet het erg goed als Juno, ze maakt zich eigenlijk nergens druk over en gaat gewoon door met haar dagelijkse beslommeringen, dikke buik of niet. Ondertussen knal ze er de ene droge cynische grap uit na de andere, terwijl er een dijk van een soundtrack speelt.

Leuke film en niet te cliché!

Het nuchtere van Juno (Ellen Page) is heerlijk om te zien.

Ze maakt nergens een probleem van en gaat gewoon door met haar leven. Dat is een leuk pluspunt aan de film!

Verder is het acteerwerk goed en het verhaal ook erg realistisch en origineel.

4*

wat een onzin...

en veel te cliché !

Het nuchtere van Juno is totaal ongeloofwaardig.

Ze maakt nergens een probleem van en gaat gewoon door met haar leven.

Het acteerwerk is niet slecht, maar het verhaal is erg onrealistisch en onorigineel.

goh redelijk matig deze film.... je merkt dat juno marginaal is, maar de uitwerking ervan kon echt wel beter... ook de ouders komen niet echt geloofwaardig over

Jennifer Garner daarentegen weet wel nog iets te redden ^^

Ik vond het echt een hele slechte film. Zo een onzin verhaal.

Prachtig verhaal dat me een beetje aan American Beauty laat denken... een heel originele benadering ook!

Het onderwerp "Kinderzwangerschap" leidt meestal tot zwaarwichtige films... niet in deze dus. Je krijgt een ongewoon opgewekte prent, die nooit in lichtvoetigheid vervalt.

Ellen Page draagt deze film op fenomenale wijze en ook de regie is om duimen en andere vingers af te likken. Alle nevenrollen worden op realistische wijze uitgewerkt en neergezet. En de vormgeving is fris. Prachtige muzikale begeleiding die dit gegeven nog versterkt.

Erg leuke film die een zwaar thema als tienerzwangerschap bijzonder luchtig aanpakt zonder klef, belerend of onecht over te komen.

Ellen Page is een genot om naar te kijken als de guitige bijdehante Juno. Ze is ontwapenend en schaamteloos eerlijk, gevalletje hart-op-de-tong, maar tegelijkertijd ook erg broos. Page schijnt net genoeg evenwicht in haar personage te stoppen zodat het nooit als een karikatuur overkomt. Ook de rest van de cast doet het meer dan behoorlijk.

Zowel de humor als het dramagedeelte komen goed tot hun recht en worden nergens geforceerd. Was even bang dat de scheiding van het adoptiekoppel misschien een moeilijke klip zou worden maar die wordt netjes omzeild.

Vreemd ook hoe een op het eerste gezicht toch wel wat deprimerend verhaal je toch met een goed gevoel kan achterlaten.

Muziekkeuze vond ik erg geslaagd.

Voorlopig een 3.5 maar leunt dicht aan tegen een 4.

Heerlijke soundtrack!!!

knap werk van de regisseur om dit verhaal grappig maar ook zeker boeiend over te brengen.

de film wist me van het begin tot eind de aandacht goed vast te houden.

het acteer werk was zeer goed met in het bijzonder van ellen page.

de soundtracks waren verrassend en zeer geslaagd.

Erg leuke film, luchtig en fris to the point

Juno is een dromerig, pittig, net even anders meisje waardoor alles heel veel minder zwaar wordt,

Leuke muziek, grappig en pretentieloos.

Leuke film. Heb ervan genoten, liefhebbers van de off beat comedy moet dit zeker kijken. Vergelijkbaar met Little miss Sunshine, Lars and the real girl op feel good niveau.

Yeah, I'm a legend. You know, they call me the cautionary whale

Een aantal jaar heb ik Juno stilletjes aan mij voorbij laten gaan. Ik was de verschillende programma's over tienerzwangerschappen/tienermoeders eerlijk gezegd kotsbeu en je kon op den duur er niet meer naast kijken doordat het zowat op elke zender werd uitgezonden. Toch werd Juno een tijd geleden op de verlanglijst geschreven dankzij Jennifer's Body dat van dezelfde scriptschrijver, Diablo Cody, is. Jennifer's Body viel me heel goed mee en omdat praktisch iedereen daar zei dat Juno zoveel beter was qua script werd ik dus wel benieuwd.

Als ik had geweten dat de film zo vermakelijk ging zijn dan had ik hem wel veel eerder opgezet. Het begint met het heerlijk aanstekelijke nummer "All I Want Is You" van Barry Louis Polisar en gaat vanaf dan alleen maar voort in stijgende lijn. Eigenlijk is heel de soundtrack erg aanstekelijk. Catchy nummers zoals het openingsnummer worden afgewisseld met klassiekers zoals David Bowie en The Velvet Underground. Allemaal heerlijke muziek en het geeft zeker en vast iets extra aan de sfeer doorheen heel de film. Vooral wanneer Page en Cera op het einde het nummer "Anyone Else But You" spelen is typerend voor heel de film. Zelden zo'n uitstekend gebruik van de muziek in een film gezien.

Waar ik vooral van verschoot is het feit dat Jason Reitman een zwaar en moeilijk thema toch zo leuk in beeld weet te brengen. Een groot deel van de eer gaat naar Cody maar Reitman weet het toch allemaal goed te gebruiken. Juno is geen komedie die je doet schaterlachen om de 5 minuten maar eerder een film die toch wel vaak een lach weet op te wekken. Persoonlijk heb ik liever een film die me continu weet te vermaken dan een film waar ik eens één keer in het uur hardop moet lachen. Het sterke aan de film is dan ook het feit dat het zo'n realistische personages zijn. Nergens vervalt Cody in typetjes maar krijgen we effectief mensen van vlees en bloed te zien. Juno laat de mensen zien zoals ze werkelijk zijn met hun goede maar ook hun slechte kanten (en vice versa). Mark die in een rockband heeft gespeeld, die veel van muziek kent maar tegelijkertijd ook nog niet klaar is voor het vaderschap of de bijna neurotische Vanessa die dan toch een goede moeder zou zijn. Ik dacht ook even dat de stiefmoeder een gigantische bitch zou zijn die totaal niet overeen komt met haar stiefmoeder maar het was juist anders. De scène waar ze de dokter even op haar plaats zet is fantastisch.Heerlijk maar vooral ook eerlijk vermaak en net de reden waarom de film zo'n goede waardering krijgt. Ook het feit dat de film niet vervalt in een standaard feel-good drama waar Juno toch besluit haar kind te houden, het op te voeden met Bleeker en dat ze dan nog lang en gelukkig leven heeft hier veel mee te maken. Ik haalde daarjuist al het einde aan door de treffende muziekkeuze maar het had effectief niet beter kunnen eindigen. Hulde voor Cody, sowieso iemand waar we nog meer van gaan horen.

Toch wordt de film gedragen door Ellen Page. Onvoorstelbaar dat dit dezelfde vrouw is als in Hard Candy is. Natuurlijk is het personage Juno zelf iets te geaccentueerd, toch in tegenstelling tot de andere personages, om helemaal realistisch over te komen. Ik kan me moeilijk voorstellen dat iemand van 16 dit soort praat uitkraamt. Pas op, het is wel allemaal vermakelijk maar net een tikkeltje ongeloofwaardig. Toch weet Page van Juno een leuk personage neer te zetten. In het begin is ze wat irritant omdat ze continu zo'n grote mond opzet tegen jan en alleman maar na een tijd begin je het wel te waarderen. Ze weet een perfecte mix tussen grappig en ontroerend neer te zetten maar veel heeft ze toch te danken aan de immers geweldige Michael Cera. Toegegeven, hij speelt vaak dezelfde rol en sinds The Year One was ik hem wat beu gezien maar dit speelt hij met zoveel verve dat hij inderdaad een zekere vorm van aantrekkingskracht bezit. Ik kan niet aanduiden waar het hem juist zit maar gewoon de gelaatsuitdrukkingen, het mompelen en nog zoveel meer maken hem perfect voor de rol van Bleeker. Ook leuk om J.K. Simmons nog eens terug te zien, was geleden van Spider-Man maar ook hij meet zijn rol perfect te spelen. Hetzelfde geldt voor de adoptieouders, Jennifer Garner en Jason Bateman. Echt alles past perfect bij elkaar. Allison Janney mag trouwens ook niet vergeten worden. Ze heeft maar een kleine rol maar de scène waar ze de dokter even op haar plaats zet is fenomenaal. ik blijf het echt knap vinden hoe ze er allemaal in slagen om hun personages niet te laten terugvallen in stereotypen. Olivia Thirlby had bijvoorbeeld een bijzonder bitsige cheerleader kunnen zijn maar neen, ze is gewoon een erg goede vriendin van Juno.

Erg sterk vermaak. Ik begin nog redelijk laag met mijn score maar het kan goed zijn dat hier nog wel een verhoging in komt, ik heb het gevoel dat dit zo'n film is die later nog wel op je inwerkt. Misschien gebeurt dit morgen, misschien pas wanneer ik hem eens terug zie maar voor nu zit er in ieder geval een dikke voldoende in.

4*

Best een leuke 'indie' film eigenlijk. Nochtans is dat niet zo vanzelfsprekend bij een film waarvan het hoofdpersonage een bijdehante wijsneus van 16 is. Maar, Ellen Page zet haar rol erg naturel neer, waardoor ze nergens een storend typetje wordt. Dat geldt overigens voor alle personages: lichtjes excentriek, maar gelukkig niet zo aangedikt dat ze verzanden in karikaturen. Het is altijd leuk wanneer je gewoon voor elk personage sympathie kunt opbrengen, in plaats van dat de regisseur je door de strot probeert te rammen wie 'goed' en wie 'slecht' is. Zelfs over het thema tienerzwangerschappen wordt er nergens moralistisch of belerend gedaan.

De film staat bol van spitsvondige dialogen met ook veel verwijzingen naar 'pop culture' (zelfs over Dario Argento en Hershel Lewis worden vernoemd!). Op linguistisch vlak lijkt Juno ook zeer accuraat, ik kan me wel voorstellen dat de blanke jeugd van 'middle america' zich vaak schuldig maakt aan dit geforceerd straattaaltje. De soundtrack tenslotte is erg ingetogen, doch aanstekelijk.

Wow Ellen...

Vermakelijke film