Juno (2007)

Tegenvaller.

Veel verhaal zit er allemaal niet in (hoewel er toch nog wat overbodig geneuzel inzit) en dan is het maar hopen op leuke personages e.d. maar ook dat valt behoorlijk tegen. Juno is een strontvervelend, betweterig en verwend jong. Eventueel leuke scènes met haar vriend of wat dan ook ontbreken want die vriend komt om de één of andere reden amper in het verhaal voor.

Ellen Page is vreselijk irritant. Komische momenten worden vakkundig de nek omgewrongen, "stoere" oneliners zijn zo geforceerd en enig gevoel voor emotie ontbreekt volledig. Ze lijkt trouwens op een 12-jarig jongetje.
Geef mij dan maar de ondersteunende cast. Niet dat Michael Cera, Jennifer Garner, Olivia Thirlby en co zo geweldig acteren, maar zij zijn welgekomen afwisselingen tussen al dat Page-amateurisme door.

Met Up In The Air en (vooral) Young Adult heeft schrijfster Diablo Cody zich ondertussen ruimschoots bewezen, maar hier vind ik het script bij momenten erg matig (hamburger phone??) - al kan zij er natuurlijk niets aan doen dat zo'n Page het merendeel van de dialogen totaal verkerst.
De korte speelduur duurt uiteindelijk lang genoeg en met iemand als Jason Reitman als regisseur zou dat niet mogen. Misser.

2

Films als 50/50 en deze kan ik altijd wel waarderen. Een zwaar beladen onderwerp dat luchtig wordt gebracht.

Personages zijn stuk voor stuk leuk en de film kijkt lekker weg. Weinig mis mee

Onverwacht leuk high-school drama. Slim script en goed gespeeld. Ben positief verrast. 3,5*

Wel kunnen genieten van deze film. Bijzonder dat de film voor 6 jaar oud geschikt zou moeten zijn, dat kan je wel doorstrepen qua taalgebruik en toelichtingen op seksueel gebied. Na het zien van The perks of a wallflower moest ik deze, van dezelfde reggisuer natuurlijk ook even zien. En zeker geen spijt van. prima rol van Page die Juno speelt, je ziet allerlei mogelijkheden voorbij komen, moest op een bepaald moment even aan American beauty denken.

Ik vond ook dat iedereen heel geloofwaardig zijn of haar rol neerzette. Leuk vrhaal zoals er in de echte wereld op die leeftijd 100den zijn en juist vanwege die herkenbaarheid zo leuk om te zien.

The Perks of Being a Wallflower is geregisseerd door Stephen Chbosky. Voor de rest hebben de twee films toch ook vrijwel niets met elkaar gemeen. Behalve dat de belangrijkste personages in beide films outcasts zijn.

"They call me the cautionary whale."

Wisselvallige film het personage Juno danst de hele film op een dunne lijn tussen charmant en vervelend. Dat levert een aantal leuke oneliners en situaties op(vond de scène met de zetel in Micheal Cera's tuin erg leuk), maar ook een aantal scènes waarin ze erg op de zenuwen werkte(bijvoorbeeld de ontmoeting met de Mark en Vanessa).

Ellen Page speelt leuk, maar haar prestatie was toch een beetje bleekjes vergeleken met haar prestatie in Hard Candy. Ik denk dat ze ook beter tot haar recht komt in 'zwaardere' films. Had toch verwacht dat ze al verder zou staan in haar carrière na het succes met deze film en Hard Candy en haar rolletje in de blockbuster Inception. Micheal Cera kan bij mij weinig verkeerd doen, maar zijn rol in deze film is toch erg vlak.

Het verhaal is volgens mij toch het grootste probleem van deze film. Dat gaat eigenlijk nergens heen en lijkt een aantal keren van richting te veranderen om toch maar aan 90 minuten te komen. Het verhaal was hier meer een middel om in de situaties te geraken waar Juno scherp uit de hoek kon komen. Bovendien was er volgens mijn geen greintje chemie tussen Juno en Bleek, waardoor het mij uiteindelijk ook weinig deed. Dan was er eigenlijk meer chemie met Jason Bateman.

De sfeer van de film zat ook niet echt goed voor mij. Gelukkig hing er geen typisch highschoolsfeertje, waar ik voor de film enigszins voor vreesde. Maar toch leek er iets te ontbreken. De soundtrack was leuk in het begin maar begon na een tijdje toch danig te irriteren doordat vrijwel alle nummers perfect inwisselbaar waren.

3*

Altijd gedacht, dat dit een remake was van de hartstikke leuke Koreaanse film Jeni, Juno (2005). Dat is niet het geval, want dit is een totaal ander verhaal.

Heel aardige mix van humor en drama en een schitterende hoofdrol van Ellen Page. Maar mijn probleem is dat de films van Jason Reitman mij doorgaans veel minder doen dan wellicht eigenlijk zou moeten. Ligt gewoon aan mij.

Ik vind dat men er allemaal wat te licht over gaat in deze film. Maar desondanks een redelijk fijne kijkbeurt met geweldige muziek.

"Look, in my opinion the best thing you can do is find a person who loves you for exactly what you are. Good mood, bad mood, ugly, pretty, handsome, what-have-you. The right person is still going to think the sun shines out of your ass. That's the kind of person that's worth sticking with."

Ellen Page geeft een briljante vertolking weer als Juno! Je kan toch niet anders dan van Juno te houden. Ze is zo schattig, down-to-earth, rechtuit en vooral zichzelf. Zelfs de anders saaie Garner zet een uiterst goede rol neer.

Hilarische en doeltreffende dialogen die je achterlaten met een glimlach, niet meer niet minder

Nog eens herbekeken. Valt mij op dat de humor nergens echt hilarisch of ook maar scherp is te noemen. Pas op het einde, als het meer de drama kant opgaat, wordt het interessant.

Reitman jr probeerde een cute filmpje te maken met hele bijzondere typetjes. Helaas is het een draak geworden met rotmeid page en haar irritante stem. Half puntje eraf!

Kijk dan liever eentje van wes anderson

Stem met een half puntje opgehoogd naar 4.5*. Page en Cera zetten twee fantastische personages neer en leveren een film die, ondanks het beladen thema, erg grappig is af.

Opgenomen maar helaas liep de film vast net op het punt dat de adoptie ouders gaan scheiden ff kijken of ik hem ergens kan huren. Tot nu toe vermakelijke film.

Ik vind Page altijd veel te hard proberen, vooral in deze film. Je ziet haar acteren, wat voor mij de definitie is van slecht acteren.

Prachtige en gedrufde comedy over een over de top zwangere tiener, prachtig gespeeld door Ellen Page, met de nodige over de top dialogen, al moet je er wel van houden en de Engelse taal goed machtig zijn om ze allemaal zonder ondertiteling goed te kunnen begrijpen.

De film heeft ook wat mij betreft onterecht een rating van 6 jaar en ouder, de lading schutwoorden en het onderwerp maken de film niet alleen ongeschikt voor kinderen, maar waarschijnlijk ook erg saai en onbegrijpelijk voor ze.

De film is lekker origineel en humoristisch, met een vlotte bijpassende tempo. Ook de soundtrack past uitstekend bij de film, en geeft het een frisse indruk. De combinatie tussen drama en humor is verder uitstekend, zo ook het acteerwerk, de beelden en het script.

Blijft leuk, ook in de herkijk.

Een redelijke drama/komedie/romantiekfilm...

Komedie is mijn genre niet...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Redelijk achtergrond geluid/muziek

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Redelijk kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

YouTube - JUNO Trailer

Een komisch drama over het heikele thema van de zwangerschap van een zestien jarig meisje en de gevolgen daarvan. Het verhaal werd liefdevol en aangenaam verteld, de dialogen waren scherp, de humor was gevoelig en de personages leken authentiek, zo uit het leven gegrepen.

Positieve verrassing.

Ik vind Ellen Page maar een raar kind en heb deze film daarom lange tijd links laten liggen, maar Juno lijkt echt om haar heen geschreven te zijn, ze is hier 100% in haar element. Zoals hierboven ook al werd gezegd: een zwaar thema in een luchtig, cynisch jasje. Kijkt daardoor heerlijk weg en gaat ook nog ergens over. Genoten.

Tip: hij is o.a. in Engeland wel uit op blu-ray (http://www.blu-ray.com/movies/Juno-Blu-ray/2425/) en ook op Netflix is hij in HD en DD te vinden, mocht je hem alsnog in goede kwaliteit willen zien.

daar zit totaal geen diepgang in. ik overweeg mijn stem nog naar beneden te halen.

Weer zo'n film die zichzelf het genre komedie toe eigent ..

Deze film heeft niks, maar dan ook helemaal totaal niks met komedie te maken!

Dit is gewoon een drama van middelmatige klasse, al met al, goede film.

De band die de adoptievader en Juno met elkaar schepten, bracht toch diepgang in het verhaal.

De onoverwinnelijke kracht om een baby te krijgen van de adoptiemoeder, alles is realistisch en mooi in beeld gebracht.

Toch is komedie echt misplaatst hier, zulke onderwerpen bevat geen humor.

Ik heb toch best wel kunnen lachen tijdens deze film. Om grappen die daarvoor bedoeld waren. Volgens mij is een komedie niet echt heel veel anders te definiëren.

Vermakelijke / gemoedelijke film waar Ellen Page en Michael Cera (en de rest van de cast) goed op in weten te spelen. Ook de moeite waard voor mensen die niet zwanger zijn

3,5*

Prachtige film over een tienermeisje die zwanger raakt en de baby ter adoptie wil aanbieden. Ondanks het onderwerp zeker geen zware kost, meer het tegenovergestelde. Maar dan zonder dat het flauw, sentimenteel of echt over de top wordt. De film komt fris en vlot over en bevat leuke, spitse dialogen. Ook een fijne en goeie cast met een erg leuke rol van Ellen Page.

Erg komisch drama over een meid van zestien die zwanger raakt. Af en toe over de top, maar niet zo erg dat ik me er mateloos aan irriteerde. Die ontmoeting met Mark en Vanessa ging echt flink te ver maar had aan de andere kant ook wel wat. Daarnaast had ik aan het eind verwacht dat er nog een scène kwam met Mark. Ruime voldoende.

Typisch Amerikaanse indie... Ennuh dat is geen compliment.

Weer 'raaaarre mensen, continu irritant gevatte dialogen (zo spreken mensen in het echt ook niet), vol 'orginele' stijlmiddelen, perfecte soundtrack.

Maar ach toch wel net een voldoende, deze rrrrraaaaare Juno

Juno is een komedie/drama over tienerzwangerschap met Ellen Page in de hoofdrol. In Juno volg je het meisje Juno die onverwachts zwanger word en je ziet wat voor invloed de zwangerschap op haar leven heeft, zoals hoe haar omgeving ermee omgaat en of ze het kind wilt houden.

Juno had makkelijk een heftige drama kunnen zijn die vingers ging wijzen naar tieners en zeggen dat ze moeten uitkijken met seks en dat het belangrijk is condooms te gebruiken, maar integendeel: het is een feel-good komedie die het onderwerp op een lichte toon neerzet. Het is een kleurrijke film met vrolijke muziek en regelmatig zit er onschuldige humor in verwerkt, maar de komedie of lichte toon nemen nooit de serieusheid van het verhaal af. De personages zijn geloofwaardig en sterk geacteerd, ik ging geven om of ze hun doelen behaalde en kon regelmatig met ze meelachen. De film maakt geen oordeel of de keuzes die Juno maakt slecht of goed zijn maar ze laten zien wat de mogelijke gevolgen van tienerzwangerschap zijn. Deze toon maakt Juno een hele onderhoudende wegkijk film die zowel qua verhaal serieus te nemen valt als dat de humor niet ontbrak. Mijn favorieten personage is zonder twijfel Juno’s vader: hij is perfect geacteerd door J.K. Simons (had niet beter gecast kunnen worden) en elke keer als hij in beeld verscheen gebeurde er iets grappigs.

Wat nadelen betreft zitten een paar dingen in Juno die ik anders had willen zien. Er zitten bijvoorbeeld regelmatig scenes waarin je plots Juno’s innerlijke gedachtes hoort. Haar gedachtes bestaan meestal uit één korte zin, de gedachtes zitten ver uit elkaar waardoor ze onverwachts kwamen en ze voegde zelden wat toe aan de scene. Ook vond ik dat rond minuut 50-70 het verhaal iets te serieus werd en de humor ontbrak. Hoewel ik dit stuk niet slecht vond merkte ik dat de lichtere toon van de film beter werkte dat de serieuze toon die tijden minuut 50-70 aanwezig is. Juno’s vriend, degene met wie ze een kind heeft, vond ik om eerlijk te zijn geen aangenaam personage. Hij is een jongen die merendeels van de scenes enkel luistert naar wat Juno zegt en op onzekere wijze ja knikt op alles wat ze zegt. De gesprekken tussen hun 2 kwamen van 1 kant en ik voelde geen liefde tussen die twee, nergens had ik een idee dat Juno interesse in hem had en wanneer ze beweerd dat wel te hebben voelt het plots. Het laatste probleem wat ik heb zijn de laatste 5 minuten: de film had een perfect einde gehad 5 minuten voor de aftiteling maar er word een laatste scene achteraan gegooid die, naar mijn idee, niets toevoegde.

Ik vind het een sterke film die lekker wegkijkt en ik was nergens echt verveeld, onlangs dat het een aantal dingen fout deed. Juno is een fijne feel-good drama/komedie die ik voor wie geïnteresseerd is zeker niet afraad.

4*

wel een leuke film, maar meer iets voor het jongere publiek vind ik.

Echt een draak van een soundtrack..