Juno (2007)

Goed verhaal en een (voor mij althans) zeldzame soort komedie. Niet uiterst grappig, maar wel uiterst amuserend. Tevens prima geacteerd.

Goede film, leuke personages en prima geacteerd. Bedoel dan vooral Ellen Page als Juno, die deze film voor mij toch boven het gemiddelde tilt.

Mooi, gelukkig eindigde de film wel met een glimlach op mij gezicht.

Oja btw wat een coole pa! 4*

Met die Juno zou ik echt een goed gesprek kunnen hebben. Dat bijdehante gedrag van haar vind ik geweldig. Zij maakt de film net dat ietsje beter.

Ik vond de film totaal niet voorspelbaar en de keuzes die de personages maakten kon ik best begrijpen. Alleen vond ik het jammer dat het Bateman-personage op het laatst werd afgeschilderd als een zelfzuchtige kwal.

Maar ook al was de film een flop, was het nog steeds geweldig om Emily Perkins (Ginger Snaps) weer is een keer in een rolletje te zien. Voor de mensen die niet weten wie dat is; zij is de Goth chick in de aboruskliniek.. Die wordt ook geen dag ouder!

Opgeklopt als-indie-verdomd Hollywood niemendalletje

In de "pijp-rook scene" had ondergetekende de pijp het liefst door het smoelwerk van de hoofdrolspeelster getrapt (fictief dan), vervelende wannabe quirky nep-alternatieve rotzooi dat het is

Deze zooi is binnen 2 jaar compleet vergeten

1,0 omdat erger mogelijk is

Uhm. Over 2 jaar kijkt men hier nog steeds naar.

En terecht...

Om een of andere reden heb ik erg genoten van de film

Ik heb daarna ook besloten de andere films te kijken van Ellen Page en die waren niet zo goed..

Vind deze film echt niet zo goed.

Grappig dat deze film zo veel meningen losmaakt. Van heel goed, tot heel slecht.

Op de achterkant van het dvd-hoesje staat dat Veronica Magazine recenseerde: "Zelfs de grootste feelgoed-filmhater zal bij de eindtitels moeite hebben de glimlach van zijn gezicht te masseren".

Daar hebben ze bij Veronica toch wel goed de essentie van de film te pakken gekregen. De film was namelijk echt leuk. Gewoon leuk! Sommigen irriteerden zich aan het karakter van Juno, maar zij was iets waar ik geen genoeg van zou kunnen krijgen.

Hij haalt me de woorden uit de mond.

Er zaten dingen in die de film echt leuk maakten, zoals het vriendinnetje van Juno, het feit dat Juno en Mark zo goed met elkaar konden opschieten. Ook het Engels wat ze sprak (ik kwam op de helft van de film er pas achter dat er ook Nederlandse ondertiteling mogelijk was) vond ik zo leuk om te horen, zo fris, met allerlei van die grappige constructies en woorden."Where you been?" "Oh, just dealing with things that are way beyond my maturity level."

Dat de film fris was, zorgde er voor dat ik vond dat de film nogal puberaal was. Het kwam waarschijnlijk door de muziek (die overigens wel hip was), en door de vele jonge mensen. Jammer.

In ieder geval wel een dikke 4*.

Je draait hier twee dingen om. De film is fris doordát hij puberaal is, en dat is dus niet jammer, maar juist een opluchting. Lang leve de pubers: deze film is een lofzang op het puberzijn en de relatieve ongecompliceerdheid ervan.

Uhm. Het puberale was ook wel heel leuk hoor. Maar soms doet het het serieuze karakter van de film niet ten goede.

Ik moet toch even uitbreiden over de fantastische details. Zo is die hamburgertelefoon van Juno dus echt wel helemaal té gaaf. En het meisje bij de abortus-balie is ook ge-wel-dig.

En ik moet nog meer complimenteren. Zo dacht ik de hele film dat Juno het kind op het eind niet zou willen afgeven. (Daar werd de nadruk namelijk wel heel erg op gelegd toen Erik en Vanessa het hadden over hun koudwatervrees.) Maar het einde bleek anders, en dat vond ik wel een mooie draai.

Ik voel dat er een geboorte plaats gaat vinden, van een 4* naar een 4.5*

Klein vraagje echter nog wel: hoezo 'eindigde' het met een stoel?

Ik ben bang dat ik TE hoge verwachtingen had van deze film, en dus viel het bij de eerste keer nogal tegen.. Lichtpuntje voor mij was de leuke rol van J.K. Simmons. Binnenkort nog een keertje kijken en hopen dat ik het dan wel beter kan waarderen!

2,5*

En de stoel aan het einde was de schommelstoel in de babykamer die symbool stond voor de komst van de baby. Denk ik.

Puberaal is misschien niet de juiste uitdrukking. Wat ik bedoel is dat het een beetje een tiener-komedie/tragedie (een beetje tegenstrijdigheid op z'n tijd kan ook geen kwaad) werd. En er waren moment die de serieusheid weer helemaal over je heen deden botsen hoor, zoals dat moment in die auto, of het daaropvolgende gesprekje met Juno's vader.

Het tiener-komedie/tragedie-achtige komt vooral naar voren in de constante verwijzingen naar seks, en de Green Day achtige muziek.

Maar pretendeert de film ooit iets anders dan een tiener-komedie/tragedie-achtige film te zijn dan? Ik snap eigenlijk niet echt wat nu je probleem met de serieusheid was. Je vond het te puberaal, maar het botste wel over je heen?

En Green Day heeft werkelijk geen enkel, maar dan ook echt geen enkel raakvlak met de soundtrack. Ofja, het is beide voornamelijk gitaarmuziek, maar daar houdt het ook wel op.

Ach, het stoorde dan ook niet echt. Maar af en toe kreeg ik het gevoel: Nu alweer weer een seks-grapje?

Maar ik kan echt niets anders dan de film bejubelen hoor!

Nog een geweldig puntje: Bleeker zit zijn track te doen, als die Vijay naast hem komt lopen.

"Hey, did you know Juno MacGuff is pregnant?"

"Yeah"

"Do you know it's yours?"

"Yeah"

Ciai, zou je in het vervolg spoiler tags kunnen gebruiken. Je verklapt namelijk wel erg veel details van de film.

En hoe doe je dat? Ik dacht dat het altijd door de admins gedaan werd ofzo?

Spoilerinfo

Het is weer februari. Ongeveer een jaar geleden beschreef ik mijn eerste keer Juno. Vandaag tijd voor een herziening, en ik voelde warempel exact hetzelfde als een jaar geleden.

Is het de tijd van het jaar, dan? Die tijd dat je de zomer in de lucht ruikt, maar dat het stiekem nog winter is? De tijd waarin je zin krijgt om lang te slapen en veel gitaar te spelen en om te gaan hardlopen? De tijd van het jaar om vrolijk te worden?

Mogelijk. Feit is dat Juno oproept tot een vrolijke manier van je leven leiden. De humor en de manier waarop de personages lief en leuk voor elkaar zijn is oprecht ontroerend en hartverwarmend. Juno straalt levenslust en geluk uit. Na Juno heb je weer helemaal zin in alles. Ook als je toch al zin in alles had.

Mijn bericht van vorig jaar vond ik niet de perfecte omschrijving van mijn liefde voor Juno, en dit bericht is dat nog steeds niet. Maar het gaat om de goede bedoelingen.

Juno vind ik een topper!

Wat een prachtige rol van Ellen Page, ik heb echt genoten van de bijdehand opmerkingen.
De combinatie van Juno met Bleeker vind ik zooo schattig en de muziek is uitstekend passend bij de sfeer die de film uitademt.

Anyone Else But You bleef weken in mijn hoofd hangen!


"You're like ... the coolest person I've ever met and you don't even have to try."
"Actually I try really hard."

Hele hele mooie film !

Ellen Page vond ik leuk bezig, en liet zich mooi gaan, en was gewoon zich zelf.

De film had een heel mooi verhaaltje, met een serieuze boodschap.

Een serieus onderwerp, en dan werpen ze dat hier in een min of meer rozengeur achtige sfeer.

(Zoals we in het begin zien als de fim begint)

Ik had eigenlijk nooit gedacht dat de film zo mooi ging zijn.

3,5 sterren.

[quote]Ciai schreef:

Ik moet toch even uitbreiden over de fantastische details. Zo is die hamburgertelefoon van Juno dus echt wel helemaal té gaaf. [quote]

Ja, iedere keer dat die in beeld was riep ik dat ik er ook een wou. Jammer genoeg heb ik er nog geen mogen spotten in Nederland.

Erg leuke film, maar dat komt dan toch echt volledig op het conto van Ellen Page.

Een natuurtalent, dat mag duidelijk zijn. Heerlijke rol, komisch en ontroerend, oprecht en bovenal erg luchtig. Voor de rest biedt Juno een aardig verhaaltje, maar zonder Ellen Page was deze film nergens geweest. De veelal geprezen soundtrack vond ik zelfs een beetje tegenvallen, met name dat nummer op het laatst kwam veel te vaak langs door de film.

3.5*

Nope, zeker 2 keer.. vlak voor de slotscene nog.

Ja, dat is de enige keer