The Thing (1982)

Een horrorfilmpje zoals alleen Carpenter die kan maken. Misschien niet de meest 'scary' film, maar met veel hoogstand vernuft gemaakt, en al zeker voor die tijd. Momenteel 3.5*

Voordat ik deze film voor het eerst zag ging ik er compleet blanco. John Carpenter vind ik een goede regisseur en Kurt Russell is natuurlijk gemaakt voor een film als deze. De film verder is natuurlijk fantastisch, een terechte klassieker. De spanning is de hele film om te snijden, want je weet niet wat er gaat komen en wie te vertrouwen is.

De setting is ook goed gebruikt. Die is letterlijk en figuurlijk ijzingwekkend. Niet alleen buiten heerst een kille sfeer ook binnen is dat het geval. Tenslotte gebeuren onverwachte dingen op verrassende momenten. Dit alles maakt deze film tot één van de beste films ooit gemaakt en staat daarom in mijn top 10.

Critici vinden het een slechte film: zwak, onorigineel verhaal met onbegrijpelijk gedrag van de personages en alleen maar populair bij het publiek vanwege het 'gore'-element. Origineel is het zeker niet, want het is in essentie de zoveelste verfilming van het verhaal 'Who goes there' van Campbell uit 1938: onder meer 'The Thing From Another World' (1951), 'The Invasion of the Body Snatchers' (1956, remake 1978), 'Alien' (1979, vele sequels) en 'The Thing' (1982, remake 2011) zijn versies van dit verhaal uit 1938 (weliswaar is 'The Invasion of the Body Snatchers' gebaseerd op een ander verhaal, maar lijkt evengoed in essentie hetzelfde verhaal). In zekere zin is het in wezen een zombieverhaal: mensen worden door iets mysterieus ontmenselijkt/ontzield en in monsters c.q. gelijken veranderd waardoor de hele mensheid bedreigd wordt omdat het zich onzichtbaar verspreidt en een epidemie van onindividualisering vormt. Velen hebben in al deze verhalen een metafoor voor het anti-communisme of McCarthyisme gezien met The Thing als het communisme: als een sluipend gif neemt het communisme bezit van de geesten van burgers die zich weliswaar blijven gedragen als gewone, goede burgers maar hun individualiteit verloren zijn en ten behoeve van het wereldcommunisme alle mensen in hun omgeving besmetten. Door de nadruk op het visueel effectbejag ten koste van dit dieper metaforisch verhaal zou de film 'The Thing' een wanproduct zijn. Toch is deze film meer dan de andere versies een getrouwe verfilming van Campbells verhaal en wordt het verhaal effectief gebracht door de bijzondere sfeer (Antartica!), de geslaagde visuele effecten en de opgewekte paranoia (wie is nog mens en wie is The Thing?).

Een van de meest gruwelijke horrorfilms die ik ooit heb gezien, niet qua engheid, maar qua viezigheid.

Tjonge om maar te beginnen met de scene met de hond die ineens vervelt ofzo. Door the Thing. Man man man wat zat ik toen met open mond te kijken. Nee dit vind ik niet eng, maar wel echt smerig wat er vertoond werd. Poeh.

Dat maakt het natuurlijk nog niet een goede horrorfilm. Wat dat het wel maakt is het plot. Wie is nou wel the Thing en wie niet? Dit is origineel gevonden en beter dan een standaar horror verhaaltje wanneer er maar gewoon een monstertje aanwezig is ofzo. Nee thumbs up voor Carpenter!

Ik weet wel dat dit niet echt mijn genre is, Alien en Predator bevielen me niet zo. Deze had ik ongeveer net zo verwacht. Maar nee. Deze mag met recht een klassieker genoemd worden. Al weet ik wel dat dit nooit ik mijn top 10 zal belanden.

The Thing (1982) vind ik een erg goede film.

De film trekt al aan het begin de volle aandacht. Je ziet een hond rennen in de sneeuw terwijl er op de hond geschoten word. Je vraagt je af: waarom moet die hond dood ? De film roept meteen vragen op en daardoor zit je meteen in de film.

De spanning komt al heel snel echt goed in de film. De scene in het hondenhok is erg goed gedaan. Het is echt een angstaanjagende scene als The Thing uit de hond verschijnt. Ongelooflijk goed gedaan door de filmmakers. The Thing ziet er erg smerig en ook wel eng uit.

Wat vooral voor de spanning zorgt is dat je als kijker niet weet wie te vertrouwen is. Je weet niet in wie The Thing zit. De spanningen tussen de personages nemen steeds meer toe en het gevaar ligt altijd op de loer….. De spanning van bij wie nu The Thing in zit bereikt wel zijn hoogtepunt tijdens de bloed test scène. Voor mij was dit toch wel het spannendste stuk van de film.

Het feit dat het verhaal zich afspeelt op Antarctica ver van de bewoonde wereld en dat de onderzoekers er alleen voor staan zorgt voor een claustrofobisch gevoel. Dit verhoogt ook op een goede manier de spanning. De muziek zorgt ook op een geweldige manier voor nog meer spanning. De muziek komt van Ennio Morricone. Al moet ik toegegeven dat je dat totaal niet zult denken. De muziek klinkt heel anders dan we van Morricone gewend zijn. Maar dat maakt niks uit. De muziek ondersteunt film op een geweldige manier en daar gaat het om.

Toch is dit geen perfecte film. Het acteerwerk van eigenlijk bijna de hele cast vond ik niet echt goed. Tijdens ruzies maakte de cast zich geregeld schuldig aan overacting en bij andere situaties dreunde men maar een beetje op de automatische piloot hun tekst op.

Maar het slechte acteerwerk stoort niet echt tijdens het kijken. The Thing vindt ik een erg spannende film en zeker een aanrader.

4 sterren voor deze film.

Man man man wat blijft dit toch een geweldig meesterwerk. De claustrofobie, de setting, de muziek, de personages, werkelijk alles draagt bij aan de spannende ervaring die The Thing is. Na meer dan 30 jaar nog steeds nagelbijtend sterk.

Langere recensie:

The Thing (John Carpenter) – recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Prachtige film wat erg vermakelijk en creatief overkomt op het moment dat het monster tot leven komt, buiten die goeie scenes om kwam het voor mij (spijtig) wat traag en saai over.

En dat terwijl de film een goeie/sterke inhoud heeft, goeie setting, goeie casting, geweldige soundtrack en het beste van allemaal, zeer creatieve wezens!

Zou ik de film een herkansing moeten geven, of heeft het bij mij al het hoogte punt bereikt?

3,5*

Een van de klassiekers die ik nog niet gezien had,uit een toffe periode waar alles nog zelf gemaakt werd.

Horrors uit de 80s zijn altijd tof om te zien..uit een vroegere periode is niet mijn voorkeur en kijk ik ook niet.

Ik denk dat deze film erg indrukwekkend was in de tijd dat hij uitkwam want de gore en smerigheid is subliem gemaakt....zelfs nu is het nog cool om te zien laat staan de periode wanneer hij uit kwam.

Ik heb deze gekeken vanaf BR en het is een mooie transfer als je het mij vraagt

Het verhaal is ietswat simpeltjes voor deze tijd maar dat mag de pret niet drukken.

Het goede visuele horror spectakel en de prima soundtrack zorgt ervoor dat dit niet voor niets de horror klassieker uit de 80s is.

Ik sla de remake lekker over.

Fijne claustrofobische one-location sci-fi horror met een passende soundtrack.

De spanning zit er vanaf het begin goed in met de poolhonden. Het monster zelf is angstaanjagend en smerig maar het spannendste moment vond ik toch eigenlijk wel de scènes met de bloedtest.

Mee eens. Claustrofobisch op een gigantisch continent, erg goed gedaan. Perfecte sf

Kurt Russell zet hiereen overtuigende stoere rol neer, wat een fantastische acteur is hij ook. het landschap past perfect bij het verhaal vanwege de ligging/bereikbaarheid, daarnaast is het ook gewoon een mooie film locatie.

De film moest het wat mij betreft voornamelijk hebben van de voortdurende spanningen tussen de personages met enkele escalaties als gevolg. Het wantrouwen en de onzekerheid waren mooi weergegeven.

"The Thing' vond ik maar een afgrijselijk lelijk ding, al was dit vast ook de bedoeling. Dit is echter niet de soort sciencefiction waar ik erg vrolijk van word maar het beest nam gelukkig niet al te veel tijd in beslag en heeft wel enkele leuke scenes opgeleverd dus een grote afknapper is het niet.

Voor nu vier sterren al verwacht ik niet dat dit nog zal gaan stijgen.

Herzien, en dat bleek toch wel fijn (en tegelijk nodig). Veel dingen waar ik me de eerste keer aan stoorde kon ik nu meer nuanceren, met name omdat de setting en de score me nog meer grepen. Die opbouw in het eerste halfuur is fantastisch. Wel blijf ik met gemengde gevoelens zitten ten opzichte van het gemakkelijke einde en de verdere verklaringen omtrent the Thing. Zo had de oorsprong best wat meer belicht mogen worden, en vind ik het vrij onzinnig dat er kort gehint wordt naar een soort mondiale infectie. Juist de geïsoleerde setting doet de film zo goed, te meer omdat het monster design zo extravagant is dat ik bij een grootser opgezette premisse al lang was afgehaakt.

Het belangrijkste is in ieder geval dat ik de klassieke waarde van deze Carpenter nu wel iets beter op waarde kan schatten. Geen meesterwerk in mijn ogen, maar wel een uiterst sfeervolle genrefilm.

Wat zijn die effecten van de jaren '80 toch gruwelijk goed, erg jammer dat het vandaag bijna allemaal uit de computer komt. Wat een gedrochten van 'dingen' werden hier geschapen. Hele goede film met een sterke soundtrack die spanning weet op te bouwen en een uitstekende Kurt Russell. Het was me eigenlijk al direct duidelijk dat de film om hem heen ging gebouwd worden, wat wel logisch is want hij is een geweldige acteur. Dit soort locaties doen het ook wel altijd vooral omdat je geen kant op kan. Het enigste wat je kan doen is het beste ervan maken. Vertrouwen is ook een belangrijk thema van deze film en is dan ook heel goed uitgewerkt, net als het verhaal. Doordat de film speelt met het feit dat je niemand kan vertrouwen zelfs Kurt Russell niet is het moeilijk om zelf iemand te gaan vertrouwen en er een band mee te krijgen.

Die computer ook, wat een grappig ding met een pixel of 100. Ik heb nooit zelf in de jaren '80 geleefd maar het is wel zalig om terug te keren naar die tijd

Hoe gaaf is ‘The Thing’ wel niet? Ik heb me echt uitstekend weten te vermaken met deze film en ik heb genoten van de wijze hoe John hier een wezen neer zet is natuurlijk grandioos! Een hond die in één of andere spin verandert wat heb ik me toch vermaakt en ik had de slappe lach er ook nog van gekregen want mijn moeder die op dat moment even mee gluurde vond het volgens mij niet zo leuk, haar gezicht vertrok volgens mij een beetje. Hoewel ‘The Thing’ niet mijn lieveling film zal worden, ik ben toch echt meer van de zombies dus die gaan hoger scoren denk ik, blijft ‘the thing’ toch echt wel een geval apart en blijft hij origineel. Toch kent zijn films ook zijn wat slaperige scénes om maar zo op te noemen, waar de film een dip krijgt maar snel toch weer de spanning weet op te pakken. Het plot was erg leuk, simpel maar erg leuk en het blijkt maar zo want de film was ook geniaal om te blijven volgen.

Dit is de twaalfde film van de hele ‘collectie’ films die ik heb mogen lenen van mijn collega. Daar mee ben ik dus echt klaar met al zijn films en is ook de vakantie echt voor bij want ik zit nu alweer in het laatste weekend van de vakantie en dat vind ik ontzettend jammer. Nu ik klaar ben met zijn twaalf films heb ik weer even tijd voor de overige films ik nog klaar had liggen voor deze vakantie, die een paar weken geleden nog lekker lang leek haha! Trouwens, ik zal vandaag bij hem op de koffie gaan, dat is gebeurd maar ik ben de films vergeten…

The Thing heeft iets gaafs, een bepaalde spanning en een leuke setting. Op een één of andere manier ken ik ergens deze film al van en waarschijnlijk hebben wij deze film al wel eens gezien maar ik denk dat het al een tijd geleden is dus ik kan me er niet veel van herinneren of is ‘ The Thing (2011) ‘ echt heel erg sprekend zoals deze film en kan het mogelijk zo zijn dat ik die gezien heb? Nu weet ik het zelf namelijk ook helemaal niet meer.

The Thing kent een leuke setting: Antarctica. Dit zorgt er voor dat het moeilijker is om hulp te zoeken en dat maakt een horrorfilm ook leuker omdat je dan gewoon weet dat er echt moeilijk hulp kan komen. Als ik een tiener-horrorfilm kijk is het meestal één of ander huis in de druks bewoonde gebieden van Amerika en dan kunnen ze nog niet eens hulp krijgen. Dus dat is sowieso al wel een pluspunt die ik Carpenter wil geven in deze setting, het maakt het wat fijner kijken en je weet gewoon dat ze allen machteloos staan. We volgen in het begin een husky die opgejaagd word door een helikopter, die helikopter is op de hond aan het schieten maar de reden hierom is nog niet duidelijk.

Het word duidelijker na een tijd wanneer de hond in de kennel zit tussen andere honden en deze op een wreed achtige manier weet af te slachten. De spinnenpoten komen uit de rug met allemaal slierten en hij heeft er een paar te pakken gehad. Nadat ze deze vermoord hebben springt het virus snel over na andere mensen die ook opeens moordachtig te werk gaan. Één voor één worden ze vermoord of overgenomen door het virus en MacReady heeft een manier gevonden om het virus aan het werk te krijgen: verwarm het en het bloed begint te bewegen. Nadat ze wat testen hebben gedaan wiens bloed goed is eindigt de film aardig en heeft er weer een top film mijn beeldscherm bereikt.

Ik vond ‘The Thing’ erg leuk en ondanks het misschien iets slechtere CGI (film van 1982) is de film nog ontzettend vers in mijn ogen en vond ik het erg leuk. De jonge Kurt Russel doet het goed en heeft mij prima weten te vermaken.

4.0*

If you want blood, go to the slaughterhouse. All in all, it's a terrific commercial for J&B Scotch

Bovenstaand is een quote van Christian Nyby, regisseur van The Thing from Another World, over de remake van zijn film door John Carpenter. Het is niet echt de meest positieve kritiek die je kunt krijgen, maar het paste wel perfect in de algemene teneur die rond deze remake hing ten tijde van zijn release. De jaren '80 was blijkbaar echter een periode waar het publiek wel vaker films afkraakte die vandaag de dag als klassiekers worden beschouwd (Blade Runner onder andere) maar ik ben best wel fan van Nyby's versie. Ik hoopte dus maar dat de Carpenter versie me ging kunnen bekoren.

Om meteen alle twijfels weg te nemen: wees daar maar zeker van. Nu is sowieso Carpenter wel één van mijn favoriete regisseurs aan het worden, maar was hij hier doet qua spanningsopbouw en visual effects.. Het zou zomaar eens zijn beste film kunnen zijn. Vind het ook een film die perfect op zijn eigen benen kan blijven staan. Misschien inderdaad een beetje schatplichtig aan zijn voorganger, maar ik heb het gevoel dat Carpenter hier gewoon veel dichter bij het originele boek blijft dan hetgeen wat Nyby er al die jaren geleden van maakte. Het blijft tot op de laatste moment leuk om te gokken wie nu eigenlijk al in een alien is verandert en dat resulteert ook in een aantal heerlijke suspense momentjes, de bloedtest scène alleen al met Gary die het op zijn heupen krijgt dat hij nog steeds vastgebonden is, die de regisseur op zijn best is. Beetje vreemd dat hij niet zelf voor de soundtrack verantwoordelijk is, bij een Carpenter film verwacht je dat nu eenmaal, maar er is niets op Ennio Morricone aan te merken. Hoewel hier en daar iets te schaamteloos in dezelfde richting leunend als Carpenter, is het wel een passende score an sich.

De combinatie Carpenter en Kurt Russel blijft toch ook in elke samenwerking als een huis overeind staan. Iets wat vooral te wijten is aan de coolness (no pun intended) die Russel uitstraalt. Zijn introductie met de schaakcomputer, het moet denk ik één van de leukste scènes uit de film zijn. Erg sterke Russel dus en dat heeft het nadeel dat de rest van de cast wat wegzakt. Met eens uitgezonderd een sporadische opleving is niemand echt memorabel en wordt het hier en daar wat lastig bij te houden wie nu weer wie is. Het is echter een kleine smet op het geheel en bovendien één die er op zich ook niet zo toe doet aangezien er redelijk snel doden beginnen te vallen. Toch ook nog even die geweldige special effects vermelden. Met een computer kun je ook een aantal coole dingen toveren, maar dit soort handmade spul blijft toch altijd 10x indrukwekkender.

Wanneer gaat Carpenter eigenlijk nog eens met iets nieuws komen, The Ward dateert ook alweer uit 2010.. Al is het misschien maar beter zo aangezien zijn recentere werk (Vampires, The Ward, Village of the Damned) tot zijn slechtste films behoren. Dat telt dus niet voor The Thing die vanaf de eerste tot de laatste minuut blijft boeien. Ik heb het al gezegd maar wat blijft Kurt Russel toch enorm cool

Dikke 4*

Genieten op het grote scherm. Wat mij betreft een van de meest vakkundig uitgewerkte concepten in de filmhistorie. De combinatie van setting, spanning, uitgangspunt, personages, soundtrack en gore maken het ongeëvenaard in het genre.

Fijne film waarbij de sfeer op Antarctica een grote rol speelt. De spanning wordt kundig opgebouwd en het einde is tamelijk vooruitstrevend te noemen. Sowieso enigszins relevant want er schijnt van alles onder het langzaam ontdooiende permafrost tevoorschijn te kunnen komen.

Ben niet zo'n horror liefhebber maar voor deze film maak ik graag een uitzondering.

Wat een geweldige film voor die tijd. Ziet het er allemaal even goed uit? Mwoah...voer voor discussie. Een oud-klasgenoot en fervent horror-fan beweerde de wielen te kunnen zien onder het hoofd dat pootjes krijgt en er als een spin vandoor gaathij was er dan ook niet bijzonder kapot van.
Tja...ik vind wellicht dat je dat in het tijdsbestek van die tijd, 1982, moet zien.

Verder is het een plaatje qua setting, sfeer, muziek en acteerprestaties. Een redelijk simpel verhaal waardoor het geloofwaardig blijft. Natuurlijk kun je de analyse van de beste dokter over hoe deze alien te werk gaat nogal in twijfel trekken. Hij concludeert tijdens het opensnijden alleen al dat het wezen levensvormen overneemt en imiteert. Hoe kan hij dat vaststellen zonder laboratorium als een dergelijke levensvorm onbekend is op aarde?Verder mooie spanning, goed einde en die muziek hé, wat me betreft is die net zo bekend als de tune van Jaws.

Hulde John Carpenter!

“I dunno what the hell's in there, but it's weird and pissed off, whatever it is.”

The Thing blijft een geweldig horrorklassieker. Het is een angstaanjagende film met een waanzinnig goede spanningsopbouw, en lekker veel gore. Doordat de film plaatsvindt in een onderzoeksbasis op Antarctica krijg je ook een heerlijke claustrofobische sfeer. De alien is ontzettend knap gemaakt, en de makers verdienen een groot compliment voor de inventieve manier waarop het wordt weergegeven.

De alien is smerig en eng, en bij de scene met de hond staan je nekharen recht overeind. Vanaf het moment dat de personages ontdekken dat de alien in ieder van hen kan zitten neemt de paranoia toe en wordt het voor de kijker helemaal genieten geblazen. De bloedtestscène is ijzingwekkend, en de manieren waarop het monster telkens uit het menselijk lichaam komt gaat mij nog lang bijblijven. Het einde is iets te abrupt, maar dat mag de pret niet drukken.

Hoe vaker ik The Thing kijk, hoe beter hij wordt.

Het blijft geestig hoe men in 1982 niets van The Thing moest hebben; het publiek bleef thuis en de critici zagen er ook weinig in. Het was een flinke flop die John Carpenter zelfs een klus kostte. Toen ik voor het eerst kennismaakte met de film keek men al iets anders naar The Thing; op de VHS die ik had van The Thing stond groot de slagzin ‘Eén van de beste horrorfilms aller tijden’. Diezelfde zin stond overigens op de VHS van The Howling. Maar waar ik die laatste zeker niet zou bestempelen als één van de beste horrorfilms aller tijden, bij The Thing ben ik het 100% eens met die stelling. The Thing is en blijft een grandioos meesterwerk.

The Thing is enorm krachtig in zijn eenvoud; een groep mannen zit ver van de beschaving, waarna ze te maken krijgen met een bovennatuurlijke indringer. Vooral als de paranoïde toeslaat wordt het machtig interessant; niemand is meer te vertrouwen. De hoofdrolspelers zijn geen typische Hollywoodsterren en er is ook geen ruimte voor een geforceerd liefdesverhaaltje; het zijn een hoop ongeschoren oudere mannen bij elkaar. Kurt Russell inclusief epic baard is wellicht de grootste naam, maar hij wordt niet neergezet als een of andere superheld. De personages in The Thing zijn interessant, kleurrijk, maar vooral enorm geloofwaardig. Vergelijkbaar met wat Ridley Scott een paar jaar eerder deed met Alien.

Sowieso heeft The Thing aardig wat raakvlakken met Alien. Het grote verschil? Waar Alien rond de tweede akte soms ietwat inkakt, is The Thing juist daar op z’n allersterkst. Het hele middenstuk van de film, van de operatie tot de bloedtest is rete-spannend. Met simpele middelen doet John Carpenter het maximale. Maar het is niet alleen maar eenvoud wat de klok slaat, want de special effects - onder meer gecreëerd door de nog maar 22 jaar oude Rob Bottin - zijn bespottelijk creatief en uiterst indrukwekkend. Zelfs vandaag de dag hebben de meeste effecten van The Thing nog niets aan kracht ingeboet. Maar The Thing is veel meer dan alleen fantastische special effects; ook als er puur een paar personages met elkaar praten, zorgt Carpenter dat je op het puntje van je stoel blijft zitten. Elke kijkbeurt weer. Want alles aan The Thing klopt als een bus.

5 sterren.

Klassieker en toch wel veruit de beste John Carpenter, met al zijn veel voorkomende kenmerken: suspense, zelfgemaakte synth soundtrack en een sterke multi culti cast. Opvallend genoeg heeft ook de wereldberoemde Ennio Morricone meegewerkt aan de soundtrack maar daar is amper wat van te horen. Carpenter's duistere synthesizer deuntjes stelen gewoon de show. Een aantal prachtige scenes zoals de "you gotta be fucking kidding me scene" en de fameuze bloedtest waarbij iedereen vastgebonden zit. Baanbrekende praktische effecten die nu enkel achterhaald zijn omdat ze af en toe toch even een cut moesten doen tussen het acteurswerk en de mechanische poppen, waar dat tegenwoordig vloeiend overloopt. Bij deze herziening vielen me dingen op die ik was vergeten zoals het touw waarmee Blair zich op wil knopen en het schip dat gemaakt wordt door The Thing. Ook valt op hoe slim The Thing eigenlijk te werk gaat door paranoia tegen de andere mannen op te wekken. Die paranoia komt misschien niet altijd optimaal uit de verf doordat de mannen wel erg snel elkaar in de haren vliegen, maar Carpenter wilde er tempo in houden, je verveelt je geen seconde.

Oerklassieker onder het horrorgenre die ik tot mijn scha en schande nog nooit eerder zag. Die eighties horror movies hebben steeds iets nostalgisch met die slijmerige latexcreaturen. Wat The thing onderscheidt van de andere films is dat geheimzinnige paranoïale sfeertje dat als een sausje over de film hangt. De afgelegen locatie op de desolate noordpool versterkt dat gevoel alleen maar.

De special effects zijn erg geslaagd. Bij momenten ook wat kolder met die hoofden op spinnenpoten, maar sowieso best vermakelijk. Buiten MacRaedy en Blair waren de andere personages weinig uitgewerkt. Het was al snel duidelijk wie als eetmaal ging dienen. Grootste pluspunten van The thing is het feit dat je als kijker constant met de vragen zit wie er besmet is en wannee het zal toeslaan. Ook het goede open en vermoedelijk negatieve einde is voor mij een pluspunt.

De muziek van Morricone draagt bij tot de ijzige sfeer van The thing en ook de claustrofobische effecten maakten de film in zijn geheel geslaagd. Leuke horror dus en dus zeker bovengemiddeld voor het genre.

Eén van mijn persoonlijk beste films allertijden...ondertussen misschien al 30 keer gezien...en nog geen enkel bericht vanaf mijn kant?? Dat kan natuurlijk niet.

The Thing van John Carpenter is misschien wel de beste remake ooit gemaakt. Sterker nog, deze versie die trouwer is aan het boek Who Goes There? van John W. Campbell, Jr. dan de originele film, overtreft deze met gemak en niet alleen omdat deze verfilming dichter bij het boek staat.
Alhoewel ik nooit het boek gelezen heb, ben ik ervan overtuigd dat deze film-adaptatie van John Carpenter, wat in elk geval al de beste film is van deze invloedrijke cult-regisseur, ook nog eens één van de beste SF/horror-films is ooit gemaakt: het verhaal, de effecten, de opbouw, de setting, de sfeer, de muziek, de overtuigende acteer-prestaties van iedereen. Deze film heeft het allemaal!

Alleen al het begin is zo ijzersterk en intrigerend, dat eenmaal gegrepen door de mystiek en de onderhuidse dreiging, de film je geen seconde meer loslaat.
De eerste 30 minuten, waarin de Noorse poolhond centraal staat en waarvan je weet dat er iets mis is met het beest (zelfs als je de film voor de eerste keer ziet), is zo onderhuids spannend dat je alleen nog maar verder wilt kijken. En als dan eenmaal de scene in de hondenkennel zich aankondigt, weet je dat het niet meer stuk kan; vanaf dan wordt het alleen maar nog aangrijpender en krankzinniger, als het team van het onderzoeks-station op Antarctica, niet alleen op elkaar zijn aangewezen om het wezen, wat zich als ieder van hen zou kunnen vermommen, op te sporen en te vernietigen, maar tegelijkertijd elkaar voor geen meter kunnen vertrouwen. Wat dus zorgt voor onderlinge spanningen, in een situatie en een setting die e.e.a. alleen nog maar desastreuzer maakt.

De reden waarom The Thing met kop en schouders boven vele genre-genoten uitsteekt, heeft puur te maken met de kwaliteit en het talent wat achter deze film schuilt. En het mooie is dat het ook nog eens een tijdloze klassieker betreft. De effecten bijvoorbeeld alleen al, zijn tot op de dag van vandaag zo overtuigend als het maar zijn kan.
The Thing is per definitie dan ook een aanrader voor iedereen die van uitstekende SF-horror houdt. En daarom dan ook verplichte kost voor degenen die deze film nog niet kennen. Wat ik me nauwelijks kan voorstellen overigens...

Een 5: terecht een meesterwerk!!

The Thing, 1 van de allerbeste films uit mijn jeugd in de jaren 80. Carpenter heeft hier een film gemaakt die niet kan vervelen, zo veel vaart in het verhaal en zo boeiend. Vooral de bloedtest scene is grandioos, ongekend goed. Dit is zo'n film die je maar elke keer opnieuw kan blijven kijken, ik heb hem zelf al zeker 6 keer gezien, maar vanavond komt daar de 7e keer bij.

Ik wist nauwelijks wat ik kon verwachten (had alleen ooit over de allerlaatste scène gehoord) en dat is ook wel de beste manier om deze film in te gaan. De gore die af en toe op je afkomt is dan behoorlijk onverwacht en vrij grotesk. Ik heb in ieder geval nog niet zo vaak iets dergelijks gezien, maar nu kijk ik ook niet zo veel uit het genre. Tof gemaakt en behoorlijk misselijkmakend met gore wezens die om de haverklap slijmerig openbarsten, Alien is er niets bij.

Het hele 'wie is het'-paranoia onderdeel van de film maakt het allemaal ook extra spannend en beklemmend, maar wat voor mij wel een klein beetje het kijkplezier bedierf was de hoeveelheid personages en dat ik tot aan het einde toe niet echt wist wie wie was. Dat maakte het, in combinatie met hoe 'The Thing' werkte (wat mij niet 100% duidelijk was, waarschijnlijk heb ik ergens niet goed genoeg opgelet hoe het nou precies zat met het 'kopiëren' van iemand) soms een beetje aan de warrige en chaotische kant. Iets dat bij een volgende kijkbeurt wellicht helderder is allemaal, maar goed, dan is het verrassingseffect natuurlijk ook weer weg.

Prima gemaakte film, behoorlijk origineel concept en memorabel om alle groteske smerige (maar zeker vermakelijke) practical effects.

4*

Ik weet niet waarom ik nooit eerder de moeite heb genomen om The Thing te kijken, maar wat een toffe klassieker is dit eigenlijk. De setting, een bemand onderzoekstation op Antarctica, leent zich perfect voor een beklemmende horror (de sneeuwstorm en de isolatie van de crew dragen daar ook aan bij), maar ook het concept is origineel en spannend; omdat The Thing iedereen kan imiteren, viert de paranoia hoogtij. Wie is de Mol in een horrorjasje, zou je kunnen zeggen.
De practical effects zijn knap gemaakt (voor die tijd), echter soms ook hopeloos gedateerd door de stopmotion-animatie. Desalniettemin leveren de shots van slijmerige, openbarstende lichaamsdelen prima vermaak op, maar Carpenter weet alles wel zo te regisseren dat het nergens verzandt in een B-horrorfilm.

Eén van de betere klassieke horrorfilms die ik heb gezien.

4,25*

Na een dikke 10 jaar heb ik deze klassieker die al vanaf het begin in mijn Moviemeter top 10 staat weer eens bekeken, nu op Blu-ray. Echt een enorme verbetering, want de beeldkwaliteit en de geluidskwaliteit is schitterend. Ik had me echt weer verheugd op de film en de verwachtingen worden opnieuw waargemaakt.

The Thing is een horrorklassieker zoals er maar weinigen zijn. De setting van een onderzoeks-kamp op Antarctica is natuurlijk al ideaal, aangezien niemand hen zal horen en hulp nooit aanwezig is. De mannen zullen zichzelf moeten redden. The Thing neemt nog best een ruime aanloop voordat de hel los breekt, waarbij de focus in het begin op een vluchtende hond ligt. Maar al snel merk je dat er iets gruwelijks aan de hand is en de bevestiging volgt in een van de allerbeste horrorscènes ooit getoond, in mijn ogen althans, met het hondenkennel. Angstaanjagend goed. De angst bij de honden, de paniek bij de groep, de vlammenwerper die orde op zaken stelt. Ook ongelofelijk hoe vreselijk gaaf de special effects bijna 40 jaar na dato nog altijd zijn. Dit soort praktische effecten verkies ik altijd boven saaie computer CGI. Het oogt smerig en imponerend. Datzelfde geldt ook voor latere scènes met de operatietafel en de bloedtest. John Carpenther maakt er geen gewone horrorfilm van, maar doseert en kiest de momenten dat de film mag imponeren goed getimed uit. De film is echt enorm spannend en neemt pas gas terug als de aftiteling begint.

Dé ster van de film is dan ook het muterende gedrocht. De cast doet het verder uitstekend, maar niemand vertolkt echt een legendarische rol, zoals bijvoorbeeld Ellen Ripley (Sigourney Weaver) in Alien wel had. Je hebt als je naar The Thing kijkt wel het gevoel dat er veel inspiratie bij Alien op is gedaan, wat overigens geen schande is want dat is ook een van de beste horrorfilms ooit. Het onderlinge wantrouwen tussen de mannen is ook ontzettend goed uitgewerkt. Het einde van The Thing blijft ook klasse, je mag zelf bepalen hoe je denkt dat het zal aflopen. En zo zat de herziening er weer op, maar deze ga ik in de toekomst nog wel vaker opnieuw bekijken. Een terechte top 10 klassering bij mijn profiel.

5* blijven staan

Herzien.

En The Thing beviel een stuk beter dan de eerste keer. Ik verdenk mezelf ervan dat ik tijdens mijn eerste kijkbeurt zelf gewoon een ding was geworden want een 3,0* kan gewoon echt niet. Dankzij deze herziening kan ik officieel concluderen dat deze Carpenter voor mij ver boven zijn andere films uitsteekt en erg geslaagd is in zijn opzet.

Deze film is anders dan de andere Carpenters, waarvan ik vind dat ze vooral bezwijken aan bombastische geluidseffecten en lawaai. Deze film kent een wat stillere opzet waardoor de horror wat meer tot z'n recht komt, maar ook de sciencefiction mee weet te werken. De onheilspellende soundtrack waarmee de film opent alleen al is direct raak.

Maar The Thing staat uiteraard bekend om de make-upeffecten, die geweldig gedaan zijn voor die tijd. Carpenter houdt zich niet echt in qua smerigheid en door middel van een hoop vuile en gore effecten wordt de toon gezet. Tussen al die CGI-effecten van tegenwoordig lijken dit soort praktische effecten uitgestorven te zijn, des te leuker dat deze film ze in volle glorie kan laten zien.

De geluiden die het ding maakt blijven angstaanjagend en de horror zeer luguber. Ik kan me dan ook erg goed voorstellen dat deze film een behoorlijke schok was voor die tijd. Misschien maakt het in hedendaagse tijd wat minder indruk, maar na herziening beviel me deze film enorm, dus wie weet. Er zal in ieder geval altijd publiek voor zijn, en dat is maar goed ook.

Een mindere factor aan de film vond ik het acteerwerk, want ik ben van mening dat niet iedereen hier een geslaagd personage kan neerzetten. Echt slecht is het ook niet, maar ik vond Russell toch niet echt stoer of dreigend genoeg. Naar mijn mening is hij gewoon niet geschikt om een cool iemand neer te zetten, en ook in The Thing niet.

Ook de finale is wat mij betreft iets te donker waardoor het overzicht wat verloren gaat, maar verder zit het qua sfeer erg goed met deze film. Sterk staaltje geluid, heerlijk sfeervolle soundtrack en geweldige gore-effecten. Het concept waarbij iedereen iets kwaadaardigs kan zijn blijft altijd iets waar ik met veel plezier naar kan kijken, en Carpenter maakt er optimaal gebruik van. Terechte klassieker.

Zojuist herzien in 4k. Nu was de blu ray van Arrow al prachtig, maar deze 4k presentatie geeft nog net dat beetje extra punch. Het blijft een briljante film met een heerlijke onderhuidse spanning. Ook viel me op hoe goed de soundtrack van Morricone is. En vooral dat de fantastische make up effecten ook in 4k eenvoudig overeind blijven. The Thing blijft een van de beste (horror)films ooit gemaakt.

5*

Herzien op een prachtige 4k transfer! Moet zeggen blijft een heerlijke thriller met wat horror momenten. De opbouw is fantastisch de slow drum muziek. De onderlinge verhoudingen met elkaar en de ultieme bloedtest. Bovendien wordt er uitstekend geacteerd. Beetje gek vond ik alleen die spaceshuttle onder de grond. Maar goed voor de rest een ijzersterke film uit 2002 met Windows

Film 4,0

Beeld (4k) 4,5

Geluid 4,5

Extra's 5,0