[Rec] (2007)

Een kleine tachtig minuten naar Manuela Velasco kijken is totaal geen straf, zeker niet in een film zoals deze. Naast de goedlachse presentatrice blijkt al snel dat ze een ook behoorlijke pittige kant heeft, heerlijk om te zien hoe ze uitvalt tegen de politieagent.

Het rustige begin in de brandweerkazerne komt wat saai over en wekt voornamelijk nieuwsgierigheid op naar wat er nog gaat komen, gelukkig gaat het snel over op 'actie'. De hysterie die er heerst als ze in het huis komen en die in het grootste gedeelte van de film aanwezig blijft is één van de sterke punten, de manier van filmen (en niet te vergeten het bijhorende geluid) versterkte deze hysterie alleen maar. De zolder scene is een sterke afsluiter, één van de betere horror scenes die ik gezien heb.

Rec maar eens herzien, en in mijn beleving was het toch een stuk enger. Waarschijnlijk omdat ik nu wat ouder en meer gewend ben. Zoals Hannibal al aangaf voelde ik het ook.

Ik verlaag van 3,5 naar 3 *.

Een erg fijn filmpje.

Ik heb het niet zo op found footage films. De verwachtingen waren dan ook laag, mede doordat het spaanstalig is, ondanks het gemiddelde.

Het begint als een dood normale dag, een tv ploeg die een dagje mee loopt met de brandweer. De uitvoering zag er gewoon realistisch uit en daarom voelde het appart aan. Eenmaal aangekomen blijkt er iets anders aan de hand te zijn. Het acteerwerk was erg goed. Een sfeervolle film met de nodige spanning leverde me soms wat rillingen op. Vooral toen ze op de derde verdieping waren, in dat kamertje met al die foto's etc. Met de gore was ook niets mis. Dat schudden met de camera vond ik wel meevallen vergeleken met die andere found footage films.

Een goede film voor als je alleen bent in het donker. Ik heb genoten, ook van Manuela. Prima geacteerd, lekker sfeertje. Toppie.

De gruwelijke en duistere nachtmerrie uit de synopsis valt in beeldend opzicht wel wat mee. Weinig angstaanjagende spanning te bekennen. De meeste spanning wordt kunstmatig opgeklopt door wilde camerabewegingen en door een niet aflatend hoog geluidsvolume.

Het meerendeel van de gebeurtenissen in beeld is inhoudelijk nogal leeg en toont vooral veel hysterische beweging zonder dat er iets aan de hand is. Trapje op. Trapje af. Zoom in hier. Zoom uit daar. Gehijg, overslaande stemmen en gegil. In feite gebeurt er de meeste tijd niets. Opgeklopte spanning dus.

Een enkele keer gebeurt er daadwerkelijk iets. En dat enkele schaarse enge beeld of enge effect wordt vervolgens onmiddelijk minder eng vanwege de omlijstende geluidsoverlast, die al heel snel heel irritant is. Opgeklopte spanning door hysterie. Zonde dat met name dat geluidsvolume zo'n devaluatie van die paar goed gelukte shots veroorzaakt. Er is echt geen subtiliteit te bekennen.

Heb [Rec] ² (2009) hier ook nog liggen. Die zal wel onbekeken blijven.

Sinds Los Sin Nombre bouwt regisseur Jaume Balagueró aan een oeuvre dat het vooral van sfeer moet hebben. Dat is voor [Rec] niet anders. Dit keer stort hij zich op de (non-)esthetiek van The Blair Witch Project en voegt er een flinke scheut expliciete horror aan toe.

Een lokale tv-ploeg in Barcelona volgt één nacht lang het brandweerkorps in de stad. De eerste oproep lijkt nogal banaal wanneer een oude dame zichzelf in haar appartement heeft opgesloten. De vrouw bijt echter zonder verwijl een stuk uit de hals van een van de brandweermannen en van zodra zijn collega de stakker naar het ziekenhuis wil voeren, blijkt de politie het gebouw afgesloten en verzegeld te hebben. Ook de gewonde brandweerman ontpopt zich tot een bezetene, wat het begin inluidt van een hysterische uitputtingsslag waarbij de ene na de andere aanwezige in het huis wordt besmet door de geheimzinnige en erg besmettelijke ziekt die hen in agressieve zombies verandert.

De Blair Witch-aanpak kenden we al van Cannibla Holocaust, nu voert Balagueró het idee terug naar zijn gore roots. Hierbij drijft hij de claustrofobie van het huis clos waarin we samen met de cameraploeg zijn beland tot het uiterste. Hij slaagt er echter nauwelijks in om enige spanning op te roepen. Het feit dat de cameraman en zijn collega tot op de allerlaatste momenten blijven filmen terwijl de dood in hun nek ademt, is volkomen ongeloofwaardig. Dat alle psychologie overboord wordt gegooid ten voordele van een wurgend tempo is begrijpelijk, maar ter compensatie had men tenminste op een creatieve manier mogen omspringen met de ruimtes waarin de ongelukkigen opgesloten zitten. Balaguerós enige wapen is de mokerslag. Die komt nu en dan (vooral naar het einde toe, wanneer het uitzichtloze van de situatie pas echt tastbaar wordt) hard aan, maar levert in de eerste plaats veel gimmick en weinig body op.

3,5*

Een cameraman en een presentatrice volgen de lokale brandweer een nacht lang. Ze worden opgeroepen naar een appartementencomplex om een oude vrouw te helpen. Uiteindelijk zitten ze in het gebouw ingesloten en gaat het van kwaad tot erger.

Ik heb het niet zo op found-footage. Over het algemeen is het gewoon een trucje om niet goed te hoeven filmen en om het verhaal flinterdun te houden. The Blair Witch Project is daar een goed voorbeeld van. Hier is op zijn minst echt wat te zien op te beelden. Mischien zelfs wat te veel, want voor een film die in vrijwel alles realisme nastreeft vind ik dat ze wel overschatten hoe makkelijk een cameraman achteruit kan lopen in een gebouw dat hij niet kent.

De film begon als een reportage en begon uiteindelijk steeds meer mijn interesse te trekken. Uiteindelijk werden er echter steeds meer clichés bijgehaald en halverwege was mijn interesse weer nagenoeg weg. Aanvankelijk gaat het om een doorgedraaide gestoorde vrouw dan komen we ineens in een Epidemie-horror met allerlei paranoia, om vervolgens om te slaan in Zombie-horror en alsof dat nog niet genoeg was wordt er ook nog eens duivelsbezitting en Mengele-achtige experimenten bijgehaald. Een beetje te geëscaleerd en waar The Blair Witch Project veel te weinig prijsgeeft, spelt [Rec] het allemaal veel te veel uit. De spanning zit hem vooral in het feit dat er uit het donker ineens bezetenen opdoemen.

Al met al dus weer geen geweldige film, maar voor een found-footage nog best onderhoudend.

[Rec] is best een aangename horror uit Spanje nota bene. Het concept met een held camera is niet nieuw, maar is een typisch trucje om sfeer en chaos maximaal te uiten in een donkere benepen ruimte waardoor een claustrofobisch effect ontstaat. Ook de idee om te starten met een soort reality show "Het leven zoals het is" maakt het best interessant om te volgen.

De film duurt met minder dan 80 minuten erg kort. De aanloop is daarom best lang en na het eerste incident valt de film wederom een beetje stil waarbij de tijd gedood wordt met wat interviews. De personages doen het op zich niet slecht. Zombies dus, niets nieuws, maar onder het genre zal hij zeker zijn mannetje staan. Ondanks de voorspelbare clichés blijven de schrikmomenten wel overeind en dat is toch een pluspunt voor een horror. Door de camera te laten focussen op het bovenlichaam krijg je ook veel emoties en mimiek te zien. Het komt het angstgevoel ten goede. Qua montage en regie zeker meer dan in orde. Het is allemaal niet bijster origineel te noemen, voorspelbaar zelfs, maar de regisseurs gaven toch een eigen twist en eigenheid mee met de film. Leuk!

“Good evening, this is Angela Vidal speaking. Tonight, as usual, we will share this time...”

Geweldige horrorfilm. IJzingwekkend, bloederig en nagelbijtend spannend, bij [Rec] zat ik de gehele speelduur met een misselijk (vooral door de schokkerige camerabeelden) maar ook gelukzalig gevoel naar de film te kijken. Fijn dat er nog dit soort horrorfilms worden gemaakt, en Paco Plaza en Balagueró hebben er een Spaans horrorpareltje van gemaakt.

Ik zeg het vaker, maar je hebt geen groot budget of wereldsterren nodig om een spannende horrorfilm te maken. Actrice Manuela Velasco is goed gecast, en ook de andere acteurs weten hun rol goed te spelen. Het is ook een uitstekende keuze om alles af te laten spelen in een appartementcomplex, want het zorgt voor een claustrofobische en ijzingwekkende sfeer.

Heerlijk van genoten.

Zeker het einde was wangbijtend spannend.

4 sterren wat mij betreft!

Paniek.

Als ik in een woord moest samenvatten wat het hele handheld-gebeuren perfect legitimeert, is het paniek. Het werkt tevens vaak suggestie in de hand en beoogt over het algemeen een immersieve werking, maar het zijn de momenten dat de hel losbreekt dat het echt een meerwaarde kan hebben. [Rec] deed dat voor mij perfect.

Het is heel makkelijk om mee uit de bocht te vliegen (storend geschud) en het is heel makkelijk achter verschuilen (dat je als kijker dus eigenlijk niks ziet), maar hier weet het een perfecte balans te vinden van momenten die in gespannenheid en steady beeld opbouwen naar het moment dat er in paniek door de gangen gehold moet worden. Af en toe een flits van een rennende zombie is of het angstige gezicht van degene die meeholt - zodat je de kijker niet verliest in de chaos - kan al voldoende zijn.

[Rec] heeft een bovendien een intro dat de techniek afdoende bestaansrecht geeft, houdt de balans doorheen de film goed in de gaten en vergeet ook niet om het geheel in een interessante setting te steken, zowel qua locatie als back story. Zelfs bij herziening blijft de film schrik aanjagen, maar valt ook op hoe sterk er met dingen als belichting en focus gewerkt wordt. Nogmaals, allemaal aspecten die in veel slechtere werkjes sinds Blair Witch Project als goedkoop en slordig uitgewerkt effectbejag ingezet werden, [Rec] deed het subgenre voor mij werkelijk herleven door het optimaal te gebruiken. Die 4,5* blijven gewoon staan.

Verrassend sterk.

Het begint allemaal vrij luchtig met de aankondiging van zo'n dertien in een dozijn realityprogramma waar geen hond naar kijkt, overigens prima gepresenteerd door Manuela Valesco, maar zodra de crew met de door hun gevolgde brandweerlui op een melding af gaan wordt het allengs creepier, zonder te vervallen in al te grote horrorclichés. Het echt disturbing gedeelte wordt bewaard voor het laatst.

Hoewel duidelijk met weinig budget gemaakt overtuigt [Rec] en wordt effectief gebruik gemaakt van de positie van de cameraman. Ook reageren de bewoners en agenten redelijk realistisch voor zover ik me dat kan voorstellen, van gelatenheid naar lichte onrust tot de totale paniek. Ik moet er wel bij zeggen dat ik nog niet zo heel veel dergelijke found footage films gezien heb, ik meen alleen Blair Witch Project en Cloverfield, dus het genre is nog niet uitgekauwd in mijn beleving.

Het is trouwens wel te zien waar Álex de Iglesia zich door heeft laten inspireren met El Bar (2017) want er zijn toch wel de nodige overeenkomsten.

Ángela Vidal [Manuele Velasco] tv-journaliste die met cameraman Pablo [Pablo Rosso] een nacht meeloopt met de brandweer in Barcelona. 70% van de oproepen betreft iets anders dan een brand en dat blijkt wanneer Angela onder begeleiding van Manu [Ferran Terraza] en Álex [David Vert] meegaat na een melding van iemand dit vastzit in haar appartement en daar een gruwelijke ontdekking doet Regisseurs Balagueró, Plaza en co-scenarist Luiso Berdejo nemen de tijd om het hoofdpersonage neer te zetten en Velasco is charismatisch en volstrekt geloofwaardig in de openingsscènes waarin ze op vrolijke en innemende wijze de brandweerkazerne verkent, zich hult in een brandweerpak en kennis maakt met de aanwezige brandweerlieden. De scenes in het appartement lijden weliswaar aan de schokkerigheid die hoort bij het ‘found footage’- genre, maar de goed getimede schrikmomenten zijn zeer effectief en komen vaak op momenten dat je ze niet verwacht. Succesvolle Spaanse horrorfilm kreeg drie vervolgen, te beginnen met [REC]².

Qua opbouw vind ik het met de deur in huis vallen en daarom niet zo spannend als het had kunnen zijn. Het is allemaal druk en recht in het gezicht. En ook moet je als kijker aanpassen aan de meest zeezieke camera ooit. Ik kwam eigenlijk nooit echt in de film maar had steeds het gevoel naar een film te kijken. Ironisch omdat het zogezegd gaat om camera footage.

De kracht van een Blair Witch Project lag net in het suggestieve terwijl men hier gaat voor een heel andere benadering die misschien een noodzakelijke update is voor het grote publiek. Voor mij is het echter meer een soort flipperkast dan een film. Als je nog geen adhd hebt, dan zou je het van deze film krijgen.

Sterke found footage die niet perse vernieuwend is, maar vooral uitblinkt in uitvoering. Het claustrofobische appartementencomplex zorgt samen met de intense shots en geloofwaardige zombies voor een beklemmende sfeer. De continue stroom van schokkende camerabeelden en hysterisch gekrijs zijn alleen iets teveel van het goede. Wanneer je dat echter omarmt en niet vies bent van een paar goede jump scares, dan is REC uitstekende rec-lame voor het subgenre.

3,5 * Beklemmende found footage

Oké.

Heel erg origineel is de aanpak van [Rec] niet echt, maar het is wel goed gejat. Als found footage-gegeven doet het wel een stuk onder voor The Blair Witch Project, waar de cameravoering veel beter tot suspense leidde. Dat gebeurt hier slechts spaarzaam. De shaken cam houdt het vooral chaotisch, maar dat is eigenlijk sowieso al het geval met al die luide, hysterische mensen. Het eerste gedeelte vind ik niet bijster sterk.

Het is het tweede gedeelte, en dan vooral de opstap naar de finale én de finale zelf, dat de film toch een stuk beter maakt. Dan is het mysterie toch al weg, maar gaat de film gewoon los. Helaas komen er een paar domme horrorclichés voorbij, maar oké. De shaken cam heeft opeens wél z'n nut en wordt vooral opeens wél goed gebruikt. Heerlijk laatste kwartier, ook de enige scène dat de film echt suspense kan creëren. Tof, maar een film van nog geen 1u20 mag geen steken laten vallen.

3

De herziening beviel goed, want het regisseursduo Jaume Balagueró en Paco Plaza pakt bijzonder knap uit met de spanningsopbouw. Rec heeft weinig aanleiding nodig om los te gaan en verspilt dan ook weinig minuten aan de introducties, bovendien wordt de claustrofobische en beklemmende sfeerzetting uitstekend vastgehouden. Het acteerwerk is degelijk, het tempo ligt lekker hoog en de make-up wordt naar behoren getoond. Jammerlijk is het wat onevenwichtige tempo dat halverwege onhandig vertraagd, maar eenmaal de registers open worden getrokken zit je als kijker garant voor een doordenderende horrorfilm. De manier van filmen leent zich uitstekend voor de drukke en chaotische situatie, waardoor de urgentie sterk naar voren wordt gebracht. Moet nodig de gehele reeks zien, want films zoals deze zie je tegenwoordig niet zo vaak meer.

Tussen het EK voetbal door op zaterdagavond toch nog even het vaste griezelmomentje en dat leverde dit keer Rec op en daarmee een film die ik al eens eerder zag en toen niet heel enthousiast van werd wat mogelijk kwam omdat ik toen nog niet zoveel had met horror/griezel. En hoewel ik nog steeds een aantal minpunten constateer is Rec toch zeker degelijk en goed te noemen.

We gaan in ieder geval van start met een found footage achtige documentaire stijl waarin reporter Angela met haar cameraman op een plek terecht komt waar het niet bepaald pluis is. In eerste instantie wordt er toch met een knap sfeertje gewerkt die vooral drijft op mysterie en rond de oude dame opbouwt naar rare en ongemakkelijke vibe waarop het geheel steeds verder ontspoord, en het moet gezegd dat dit toch prima gebeurt met totale chaos tot gevolg. En laat daar nu ook meteen één van de knelpunten liggen rond deze film.

Een straf is het overigens niet bepaald om naar Manuela Velasco te moeten kijken en vind ik het altijd aanspreken dat zo'n film met een budget is gemaakt van slechts anderhalf miljoen. Ook wel heftig en net zo ongemakkelijk is dat kindje die plotseling vals wordt, lijken we naar zombies te kijken waar ik altijd wel een zwak voor heb en mogen de geluidseffecten en montage nog wel even benoemd worden. Maar ja, dan toch echt even de slechte punten, en dat is eigenlijk maar één echte in de vorm van de massale hysterie waar de karakters regelmatig in vervallen, dit in combinatie met die drukke schreeuwerige Spaanse taal....pfffff....het is me een aantal malen bijna teveel dat ik denk doe nu effe rustig man te schreeuwen en zo.

Maar fijn, buiten dat is Rec toch echt wel een prima en geslaagde horror te noemen met een beklijvend einde, met het nodige aan kippenvel, die kan rekenen op een goed voldoende. Maar ja die drukte, hysterie en taal, het had toch echt wel een half ster meer kunnen zijn maar dat is mijn mening.

Waardeloze film. Hysterisch gekrijs, zenuwachtig schokkend beeld en geen duidelijke verhaallijn, ging kijken vanwege hoge score maar hoe die tot stand is gekomen is mij een raadsel. 90 minuten tijdsverspilling.

Man, dit was goed. Je moet er inderdaad wel in de juiste gemoedstoestand voor zijn, met het hysterische gekrijs, het schokkerige camerawerk en de algehele lelijke visuele stijl. Maar als die minset goed zit, zijn die drie voorgenoemde zaken juist hele sterke punten, en maken ze de film simpelweg. Dit was heerlijk griezelig en verontrustend en vies, en van begin tot einde zat ik met ingehouden adem te kijken. Ik hou wel van het found footage subgenre, en dan is deze REC denk ik wel de meest effectieve die ik tot nu toe gezien heb. Geen grammetje vet buiten de hoogst functionele scènes en karakterintroducties, en voor de rest is het 80 minuten lang met de gaspedaal ingedrukt. De setting van het groezelige appartementencomplex wordt optimaal benut. De personages zijn helemaal niet boeiend - hier en daar zelfs een stukje irritant - maar dat doet de film alleen maar authentieker overkomen. En dat is prima, want dat is juist waar de horror in deze film ligt. Een doodnormale, realistische situatie die omslaat in een bizarre, gruwelijke nachtmerrie. Het eindstuk op zolder is misschien al een stukje 'geconstrueerde' of 'filmischer', maar niettemin wel echt nagelbijtend spannend en creepy. Heerlijk, zo die kleine stukjes informatie die je krijgt over wat er aan de hand zou kunnen zijn, maar ook niet meer dan dat. Je wordt helemaal in het ongewisse gelaten, net zoals de personages, en het einde is zoals de rest van de film; bruut en kort. Geen epiloog of conclusie of een laatste glimmer van hoop. Heerlijk duister. In combinatie met de found footage-stijl verheffen regisseurs Balaguero en Plaza een heel simpel gegeven met een aantal zeer slimme keuzes tot een enorm sterk staaltje horror. Ik ben fan in ieder geval. Het is nu misschien niet direct een film die ik meteen volgende week weer op zet, maar dat vervolg wil ik er zeker wel nog eens achteraan gooien binnenkort.

4*.