12 Angry Men (1957)

De beste film tot 1970 (in de top 250) als je de films van Leone even niet mee telt, ik heb 'm gisteren gezien (zonder eerst de berichten hier te lezen). Erg goede film, zelfs in zwart-wit maar dat was te verwachten voor een film uit 1957.

Ik weet alleen niet waarom jij nog niet bent gaan kijken, wat houdt je tegen?

Niet echt. De oudste kleurenfilm die ik heb gezien was 'Gone With The Wind' uit 1939. Ook veel films in de jaren 40 en 50 zijn al in kleur.

De voornaamste reden voor zwart-wit is dat het stijlvoller is (en iets goedkoper).

Goede film. Hij geeft bovendien stof tot nadenken. Wat mij betreft zou ieder jurylid eerst deze film moeten hebben gekeken voordat zij überhaupt aan een proces mogen deelnemen, en hun oordeel over een verdachte zouden mogen uitspreken. (Al is dit in ons land niet van toepassing.)

Deze film is vooral sterk door het acteerwerk. Niet voor niets is dit een filmversie van een tv-productie. Het toneelmatige heeft z'n voor- en nadelen. Ik blijf het knap vinden dat de film toch zo kan boeien door gewoon 12 man te laten converseren in 1 kamer. Nadeel is wel dat alles dan ook afhangt van de dialogen. Gelukkig zijn het sterke acteurs, al lijkt de film toch soms wat gedateerd. Ondertussen is de film al enkele keren opnieuw opgenomen met telkens een andere cast en ik denk dat een nieuwe versie ook wel zou boeien. De kracht van de film ligt immers in het verhaal en het concept dat kan uitgewerkt worden met karakteracteurs. Fonda is wel de aanzetter van het verhaal, maar een echte hoofdrol is er niet.

Dat het verhaal doet nadenken is ook al veel gezegd hier. Blijft misschien cliché en wat belerend, maar uiteindelijke legt het wel de vinger op de wonde wat zaken als 'schuldig', 'oordelen', 'motiveren', 'luisteren', etc betreft.

Conclusie is dat de film zeker genoeg boeit met groots acteerwerk en een boeiend verhaal, maar dat het toch dringend een update kan gebruiken.

http://i.crackedcdn.com/phpimages/photoshop/9/4/8/72948.jpg?v=1

B-Movie Posters for Classic Films Article | Cracked.com

Dit zal 1 van de oudste films zijn die ik in mijn leven heb gezien. Alles wat maar met rechtszaken, rechtbanken, juryberaad etc. te maken heeft vind ik interessant. Hoe 12 willekeurige mensen van straat geplukt worden om te beslissen over leven of dood van in dit geval en jongen van slechts 18 jaar. Wat zou jij als jurylid doen? Je kent de vermoedelijke dader niet, je was niet bij de moord, het bewijs dat op meerdere manieren te interpreteren is. Lijkt me erg moeilijk, aangezien je emoties en vooringenomenheid even opzij moet zetten. In 12 Angry Men voel je jezelf de hele tijd het 13e jurylid. Voor beide kanten valt wat te zeggen. Veel direct en indirect bewijs, maar alles viel zo te weerleggen dat je naar mate de film vordert je ook eerder geneigd bent onschuldig te zeggen. De cast speelt degelijk tot goed. Hier en daar wat overacting en de juryleden gingen toch wel erg makkelijk 1 voor 1 overstag. Wel een film waar een duidelijke gedachte achter schuil gaat en prettig wegkijkt. Had nog wel graag de reactie van de verdachte en de rechter willen zien bij het oordeel. 31e plaats in de top 250 vind ik trouwens wel erg hoog. Ik geef 3 sterren.

13e Jurylid.

Het rechtbankdrama der rechtbankdrama's is van behoorlijke klasse, ondanks enige gedateerdheid. Stijlvol en voorzien van prima acteerprestaties. De eenzijdige setting begint vanzelf de broeierige sfeer omtrent het dilemma van de jury weer te geven. Mooi gefilmd ook. De kijker voelt zich al snel het 13e jurylid.

Zeer goed.

Een goede dramafilm...

Wel leuk voor ouderwetse zwarte film...

Uitstekend verhaal volgen...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Henry Fonda...

Zeer klasse film!

13e Jurlylid? Volgens mij er zijn twaalf, niet dertiende...

Deze staat redelijk hoog in de IMDB-top, dus moest 'k deze wel eens proberen. Ondanks dat het al een oude film (zwart-wit) is en de film zich hoofdzakelijk in één kamer afspeelt, wist de film me te boeien. Ook het verhaal werd boeiend gebracht, ondanks dat je de beklaagde eigenlijk maar heel kort ziet en er dus bitter weinig over weet. Het einde was voorspelbaar, maar desondanks viel het niet tegen.

De cast deed het uitstekend, eigenlijk deden ze het allemaal wel prima.

'k vond het een aanrader, maar of de film een grote herbekijkwaarde heeft, betwijfel 'k een beetje.

Heb deze film verplicht moeten zien tijdens het middelbaar.

Criterion's Blu-ray: amazing transfer.

Ge-ni-aal.

Zeer degelijk rechtbankdrama.

Vlot verhaaltje dat prima standhoudt door zich constant in één ruimte af te spelen. Het tempo ligt redelijk hoog. De verschillende wendingen zijn niet echt bijzonder en ook de totstandkoming ervan gebeurt steevast heel toevallig, te toevallig. Da's ook wel meteen het enige gebrek.

Van Henry Fonda had ik verwacht dat hij een eenmanshow ging opvoeren. Niets is minder waar. Fonda doet het weliswaar uitstekend, maar hij wordt erg goed ondersteund door de andere castleden (vooral Joseph Sweeney). Enkel Lee J. Cobb vond ik wat minder.

De broeierige sfeer van het zomerweer gaat perfect samen met de stress in de kamer waar de jury beraadslaagt.

Fijne zwartwitbeelden en degelijke ondersteunende muziek.

3,5

@Decec, Hij (Zinema) zegt dat JIJ (de kijker) zich het 13e Jurylid voelt.

Wat een geweldige film, zojuist op tv geweest. Ik was niet op de hoogte van haar hoge plek in de top250. En ik moet zeggen dat ik nummer31 ook aan de (te) hoge kant vind. Daarmee zeg ik niet dat ik deze film niet goed vind noch dat deze film geen top250 verdient.

De film vliegt voorbij en verveelt haast geen moment, en je hebt ook echt het gevoel dat je mee beslist. Het verhaal word dan ook in 1 ruimte gefilmd 99% van de tijd. Ook qua acteerprestatie's is het goed te doen. De film is wel aan de voorspelbare kant.

Een 7,5-8.

Gedateerd maar goed.

Een film waar ik al tijdje tegenop hik. Zwart-wit films kunnen bijzonder sfeervol zijn en ik ontken ook zeker niet dat ze in sommige gevallen een toegevoegde waarde geven aan de film. Denk hierbij aan een film als Psycho. Toch is het vaak ook zo dat zwart-wit bepaalde scènes vreselijk langdradig maakt. Ik hoopte dat dit hier niet het geval was en gelukkig is dat voor het grootste deel ook gebleken.

Het verhaal kun je eigenlijk al vanaf het begin af aan invullen. Je kan de tegenwerpingen bijna zelf bedenken en ook de juryleden die steeds meer gaan twijfelen over hun besluit zijn van te voren al te bedenken. Toch heet deze film iets dat de film een extra boost geeft. Ik hoor op Tv wel eens van besluiten van de rechtbank waar niemand het mee eens is en een hoop ophef over bestaat. We krijgen een kijkje in de Amerikaanse rechtbank. Als kijker kies je in het begin van de film al snel de kant van Fonda. Jezelf het 13de jurylid noemen klopt dus niet echt. Als je werkelijk het 13de jurylid bent op op het eind nog twijfelt is de beslissing niet unaniem en zou dus het proces opnieuw moeten. Een stukje roem dat de film dus ten onrechte heeft verkregen. Wel is het zo dat de je automatisch mee gaat denken. Ook fijn dat de film het open laat of de jongen de moord nou echt gepleegd heeft niet.

Acteerwerk is dik in orde. Fonda springt er ver bovenuit alleen de rest is ook dik boven gemiddeld. Bij de scène dat ze iedereen af gaan en de vraag stellen guilty or not guilty kon ik bij iedereen met overtuiging al zeggen wat ze zouden antwoorden. De mensen met het meest strenge gezicht zijn minder snel overtuigd dan de rest. Dit getuigd van een geweldige casting, een extra deel geloofwaardigheid en wordt ook nog een ondersteund met goed acteerwerk.

Een klassieker die het waar weet te maken.

3.5*

12 ANGRY MEN :

Zo goed , zo mooi , zo meesterlijk en zo goed geacteerd dit is pas een acteer les , dit zijn

de beste acteurs van toen en dit is pas echt.

De film is voor een groot gedeelte in 1 kamer opgenomen en zonder flashbacks en inbeeldingen , en dan nog zo mooi.

Dit is de hoogtepunt van realisme.

een toevoeging aan mijn top 10

Zoveel stem ik hier niet meer, maar bij deze klassieker maar ik een uitzondering. Henry Fonda speelt een geweldige film, met af en toe wat humor, maar ook een film die serieus wilt overkomen. Erg knap om een film te maken die zo spannend is en wat geen special effects nodig heeft om goed te zijn. Het knapste is dat de film zich in een kamer afspeelt met prachtige dialogen. Enig minpunt is wel dat film af en toe wat te toevallig is, in voordeel van de 'niet schuldige' jury lid.

Ontzettend goede film. Ik kom maar zelden films tegen die zo veel over de inhoud gaan. De film laat niet alleen op pijnlijk precieze wijze zien hoe een kwalijke rol vooroordelen spelen, maar geeft ons ook een interessante inkijk in allerlei groepsprocessen en allerlei psychologische processen (zoals het gevaar van tunnel visie) die op zo'n moment een rol spelen. In die zin is het verhaal vandaag even actueel als vijftig jaar geleden.

Bij een film die zo sterk over de inhoud gaat en zo weinig over de vorm speelt het feit dat hij al in 1957 is gemaakt eigenlijk nauwelijks een rol wat mij betreft. Maar wat een geniaal plot, qua spanningsopbouw en verhaallijn, en wat een ijzersterk acteerwerk...

Ik heb direct mijn top-10 aangepast.

net begonnen op Belgie Eén. Een van Lumet's beste films en het blijft een van de beste films uit de jaren 50. een aanrader

Geweldig goede en mooie zwart-wit film.

Hoewel, er gebeurt eigenlijk niets anders dan 12 mannen die rond een tafel zitten te praten. Maar het is verschrikkelijk boeiend om de onderstromen waar te nemen en te bemerken dat deze stroom heel langzaam van koers wijzigt. De kracht van het naar waarheid strevende individu, dat zichzelf en zijn eigen waarneming trouw blijft en zo de omgeving verandert.

De film illustreert ook hoe meningen in het algemeen worden gevormd, hoe kort door de bocht en gericht op een eerste aanblik dat vaak plaatsvindt en waarom dat niet altijd (of misschien nooit) terecht is, vaak vertroebeld door emoties als woede of angst (12 angry men). Een doortastende (zelf) analyse van de vermeende feiten is blijkbaar zeer belangrijk om een waarachtige mening (en blik op de wereld) te kunnen vormen. Naast een zuivere, niet vertroebelde, intentie.

12 Angry Men, de titel zegt eigenlijk al een heleboel. De film draait om een jury die moet bepalen of een jongen schuldig is aan moord. Het gevolg is uiteraard ernstig, de doodstraf als zij hem schuldig bevinden. De film speelt zich af in een ruimte met twaalf verschillende persoonlijkheden die elk hun eigen redenen hebben om de jongen al dan niet schuldig te bevinden. Een jurylid twijfelt aan de bewijslast en zal de rest ervan moeten overtuigen dat het inderdaad niet voldoende is om de jongen te veroordelen.

De doodstraf is definitief en het is duidelijk dat men hier voorzichtig mee om zal moeten gaan (als je het überhaupt als optie ziet). In deze film blijkt dat veel van de juryleden hier toch wat licht over denken, of eigenlijk helemaal niet nadenken over het leven van de verdachte en meer waarde aan hun eigen activiteiten hechten.

De film krijgt van mij net aan 3 * en dat komt vooral omdat de film mij niet erg kon boeien. Ondanks pogingen om de film een broeierig karakter te geven (weer/zweten/spanningen) vond ik hem eigenlijk totaal niet spannend en gaf het me ook weinig redenen tot nadenken. Ik voer op een ander forum ook wel eens discussies over de doodstraf en dergelijke en herkende in de film ook wat van zulke opvattingen. Het zijn voor mij echter geen nieuwe gedachtegangen, het zet me niet verder aan tot denken omdat ik het eigenlijk zelf allemaal ook al wel bedacht had. Ik stel vragen bij de simpelheid waarmee mensen trachten te oordelen over het leven van een jongen, maar het verrast me ook niet. Het zijn geen verrassende personages, maar stereotiepen die je psychologisch al vrij snel doorgrondt. Weinig verrassingen wat dat betreft. Een uitzondering; Fonda. De persoon die de vragen stelt en daarmee anderen toch aan het twijfelen probeert te brengen. Een intelligente man, maar verder? Dat zijn wat mij betreft de meer interessante personages.

Interessant portret van het jurygebeuren, waar Lumet een morele spiegel op projecteert. Met momenten echter iets te karikaturaal en knutselachtig, naar het ongeloofwaardige toe. De jury gaat enkele essentiële pistes in waar gerechterlijk onderzoek en advocaat blijkbaar aan voorbij gingen, en dat is zelfs voor 1957 ondenkbaar. Matig ** 1/2

Eindelijk gezien. Zeer boeiend, meeslepend verhaal met een flink gezelschap. Elk jurylid heeft zijn eigen mening, karakter en redenen. Enigzins voorspelbaar vond ik het trouwens wel, ik had op 2 mannen na de volgorde helemaal goed. Soms ook een beetje te toneelachtig, maar ik zie dat allemaal door de vingers door het acteerwerk van een groot gedeelte van de cast. Natuurlijk herkende ik Henry Fonda, maar ook Jack Warden. Die vent speelde de opa van dat klotekind in Problem Child, geinig. Verder vond ik Cobb ook erg goed. Blij dat ik hem gezien heb.

Geweldige film oud de oude doos die goed te volgen was omdat het verhaal niet ingewikkeld was. Geschoten in zwart-wit, op 1 locatie gefilmd met 12 kletsende mannen en dan geen seconde verveleeld....ja dan heb je toch wel te maken met een bijzondere film. Voor hedendaagse begrippen soms wat voorspelbaar maar over het geheel erg interessant. De kijker jureert mee en kan in eerste instantie niet om de feiten heen maar dan zie je als je over je vooroordelen heen stapt (sommig juryleden)er toch twijfel is je iemand niet kunt veroordelen. Ik vond alleen wel dat dat feit met die bril wel erg makkelijk en onrealistisch was. Je verwacht dat daar wel als eerste naar gekeken wordt. Verder erg genoten van deze klassieker!

Prachtige film is dit !!

Had hem natuurlijk al eens gezien, meerdere keren zelfs, maar het is nog steeds de moeite waard om hem eens te herbekijken.

De cast van 12 personen, de voltallige jury, is grandioos in dit rechtbankdrama.

Er wordt in dit drama niet anders gedaan dan over we weer gepraat, en ruzie gemaakt, maar het is zo overtuigend gedaan, dat deze prent van begin tot einde blijft boeien.

Een aanrader !!!

Niet het soort cinema waar ik spontaan van begin te watertanden, maar deze 12 Angry Men wist me met gemak anderhalf uur te boeien. De 12 mannen zijn inderdaad niet allemaal even subtiele personages en de ontwikkeling van het verhaal is eigenlijk enorm voorspelbaar. Als kijker wéét je dat de 11 anderen 1 voor 1 zullen zwichten, maar toch gaat de film nergens slepen. Typisch zo een "gezellige" prent voor 's avonds laat als het buiten pijpenstelen aan het regenen is.

Kleine 3,5*

Bijzondere film. Interessant om te volgen, ook al zakte het tegen het midden van de film een beetje in. Ook komt het soms wat onnatuurlijk over, vooral het herhaaldelijk gaan staan en weer gaan zitten van de acteurs is soms storend. Ook de korte 'ruzietjes' komen nogal uit de lucht vallen en zijn niet erg geloofwaardig te noemen, zeker niet die vrij aan het begin. Het zijn soms wat al te lullige pogingen tot wat conflict.

Dit neemt natuurlijk niet weg dat het een heel knap uitgevoerd concept is. Het lijkt me niet niks om een film als dit van script naar film over te brengen. Je hebt te maken met 12 personen, een hoop tekst, en een ruimte. Ga er maar aanstaan. Vraag me ook erg af hoe het opgenomen is. Het lijkt allemaal een lang shot, maar dat lijkt me erg sterk.

Als ik de vorm optel bij de inhoud, die vrij interessant was maar ook weer niet baanbrekend (het is immers allemaal maar gespeculeer, en je weet nooit of en wie het nou uiteindelijk bij het rechte eind heeft) kom ik uit op een kleine 4*

Ik lees trouwens ook een hoop posts hier van mensen die het psychologisch gezien zo interessant vinden, de wendingen, de processen in de groep, maar eigenlijk heb ik dat niet zo ervaren. Daarvoor was het toch net iets te oppervlakkig allemaal. De mannen veranderen een voor een van mening, en de argumenten waarom zijn interessant om te horen, maar om nou te zeggen dat er een sterk staaltje psychologie en groepsdynamiek voor het voetlicht gebracht is... nee. Daarvoor was het toch iets te veel los zand. Of ik moet hem wellicht vaker zien daarvoor, dat kan ook.

Eigenlijk toch wel verbazingwekkend dat deze film zo hoog beoordeeld wordt. De huidige nummer 6 van de IMDB top 250 is niet bepaald de spannendste of de meest afwisselende film. Ik denk nog altijd dat er meer mensen zijn die 12 Angry Men na tien minuten afzetten dan het aantal dat de film met plezier uitzit. Ik behoor tot de laatste groep. Ik ben eigenlijk nog aangenaam verrast ook, en dat is niet eens (helemaal) door het plot. Dat was goed hoor, daar niet van.

Nee, wat mij echt fascineerde waren de juryleden zelf. Dat was een schitterende reeks portretten dat in de 55 jaar tijd die sinds de film verstreken is, geen seconde verouderd is. Kijk eens naar de mensen om je heen. 12 Angry Men zou anno 2012 exact dezelfde karakters bevatten. Ook bij een moordzaak waarbij de verdachte zo goed als zeker schuldig lijkt te zijn, zullen er veel mensen zijn die in hun argumentatie niet verder zullen komen als ‘ja, hij zag er vanaf het begin al schuldig uit’. Vooroordelen en onderbuikgevoelens. De verdachte uit de film komt uit een achterstandsbuurt, wat voor de meeste mensen al een aanwijzing is. Wanneer sommige mensen hard genoeg roepen, zijn er altijd voldoende meelopers die zonder al teveel moeite er in meegaan, zodat ze niet buiten de boot vallen of weinig inspanning hoeven te leveren. Ronduit briljant is het moment waarop twee mensen die overtuigd zijn dat de verdachte schuldig is, tijdens het tegenpleidooi boter, kaas en eieren spelen. Niet beseffende dat er tegelijkertijd een spel op leven en dood gespeeld wordt. De kwade reactie wanneer de scepticus het stuk papier wegpakt, was heel typerend. Gelukkig is er dus de scepticus. Sterke rol van henry Fonda. Hoe hij uiteindelijk toewerkt naar het einde waarbij iedereen overstag gaat vanwege objectief redeneren is prachtig. Erg sterk gedaan. Zonder twijfel de beste film ooit die ik gezien heb waarbij alles zich in een kamer afspeelt. Een prachtig, maar akelig nauwkeurig portret van onze samenleving wanneer het gaat om justitiële zaken.

Nounounou, gaat iedereen overstag vanwege objectief redeneren? Het lijkt me, zelfs na Fonda's argumentatie, nog altijd niet onwaarschijnlijk dat die jongen de dader is. Fonda maakt van kleine dingetjes iets groots en zaait zo twijfel. Objectief is het in ieder geval niet.

Yes! Maar wat betekend niet onwaarschijnlijk? kan je daarom iemand op een stoel zetten?