Into the Wild (2007)

Je vergist je niet. McCandless was wel van plan om terug te keren, vandaar de muts. Hij had echter geen plan. Hij heeft in de twee jaar dat hij op reis was gewoon gedaan wat hij wilde doen. Er was maar één doel, dat was naar Alaska gaan en daar kunnen leven van en in de natuur!
Er wordt niet zo zeer gepraat over dat McCandless spijt had van zijn keuze om in de natuur te leven, maar juist over het feit dat hij in de laatste dagen van zijn leven tot de conclusie kwam dat hij genoeg gezien had en weer terug wilde trekken. (niemand weet echter of dat hij terug naar huis wilde gaan of niet) Er wordt ook veel gepraat over één van de laatste dingen die McCandless op schreef in zijn dagboek; "Happiness only real when shared". Sommigen vinden het raar dat McCandless juist toen 'spijt' kreeg terwijl hij steeds zo egoistisch is geweest. Eén ding is zeker. Het was zeker een soort les en ervaring voor McCandless!

Waarschijnlijk kijk jij de film niet goed. Deze film zet je aan het denken en dat is bij jou zo te zien niet het geval.

Hele mooie film met schitterende beelden en dito muziek.

Ik snap als mensen de film saai vinden, hij duurt vrij lang en er zit weinig actie in, maar ik heb me dankzij de sterke verhaallijn en de prima acteerprestaties geen seconde verveeld.

De film is niet zo bijzonder als ik had verwacht.
Het is geen slechte film,maar echt sterk is die ook zeker niet.
Het is allemaal best boeiend,maar het gaat ook wel aardig traag.
Vond het gewoon nergens echt bijzonder en de situaties konden me niet echt raken,en kon nooit echt met hem meeleven,vooral omdat het zijn eigen keuzes waren.

Mooie beelden,goed geacteerd,en wel vreselijk einde(met de gedachtte dat het echt gebeurt is)

Ik kan begrijpen als mensen dit erg goed vinden en een 5 geven,maar kan ook begrijpen als mensen dit maar een 1 geven.
Ik zit er tussenin,vond het vermakelijk,boeiend,maar zal de film de komende jaren niet nog een keer zien,1x was genoeg.

Het verhaal van de film sprak me echt ontzettend aan van te voren.. Nu ik de film gezien heb kon de fiolm me eiegenlijk vanaf de eerste minuut niet echt raken. Ik liever eerst de voorgeschiedenis wat beter uitgewerkt gezien voordat hij de natuur in trok. Het grootste deel van de film reist hij ook meer rond dan dat hij alleen in de natuur is Wat ik niet begrijp is dat als hij in de natuur wil gaan overleven hij zich wat betr voorbereid, [als hij zo slim is zoals in de film gezegt werd had hij eerst paar basiscursusjes hoe overleef ik in de natuur moeten volgen. De locatie van die bus snap ik ook niet, hoe komt dat ding daar terecht midden in alsaka daar kan zon ding helemaal niet komen lijkt me maar goedEen beetje naar was het wel dat hij nadat hij zndoel beriekt ha, de natuur ingaan hij binnen een 4,5 maanden dood is door het eten van wat stomme bl;aadjes Ik vond de beelden mooi, het verhaal sprak me aan, iedereen denkt er weleens over na om weg te vluchten.. Maar het kon me niet geheel boeien.

Ondanks de altijd wel aanwezige "uit principe" tegenstemmers staat deze film wel erg mooi op een gemiddelde van 4,10 sterren.

Schoonheid blijft altijd op een podiumplaats staan.

Slaat dat nou weer op?

Mijn mening ten opzichte van 1 a 1,5 ster stemmers

Is toch mogelijk dat mensen er niks aan vinden,en zelfs moeite hebben hem af te kijken,hoezo is een 1.5 dan uit principe gelijk.

Jij geeft bijvoorbeeld een 5,is dat ook om hem op te krikken,want een 5 hoor je normaal alleen aan echte klassiekers te geven.

En het kan dat die voor jou een 5 waard is hoor,zeg niet dat dat niet zo is.

Ik wil net zeggen... dit is voor mij de ultieme klassieker.

Maar over een klein jaartje komt deze film net in de top25 aller tijden te staan.

Nummer 24 boven Fight club en net onder Silence of the Lambs.

En dat zijn toch wel hele grote klassiekers.

Dus we kunnen Into the Wild ook al wel tot de klassiekers in de filmwereld rekenen.

Zo'n plek verdiend die niet vind ik

Sure

Het hoeft niet perse iedereen aan het denken te zetten, zijn genoeg films die iemand tot het denken laat zetten, maar dat zegt niet genoeg.

Zulke dingen kun je de makers juist niet kwalijk nemen omdat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal he?

Dat was nou net de bedoeling van McCandless niet. McCandless was gewoon een avonturier op zoek naar het onbekende! Hij heeft zich echter wel een beetje voorbereid. Hij heeft verschillende boeken gekocht m.b.t. de (niet)eetbare planten en heeft zich voor laten lichten in het jagen naar voedsel en het behouden daarvan. (Helaas door iemand die het verkeerd uitgelegd heeft)


Als je terug leest staan er meerdere berichten over hoe dat de bus daar kwam. Ik heb het zelf volgens mij al 2 keer gepost.


Door 'wat stomme blaadjes eten' klopt niet helemaal. Dit is het misleidende van de film. In het boek wordt dit beter uitgelegd. Het is namelijk nooit bewezen. Ook dit kan je terug lezen in eerdere posts een paar pagina's terug.

We zullen zien wie er gelijk krijgt over een jaartje ofzo. Hoe dan ook. Het gemiddelde liegt er niet om. Het is wel een film waar je enorm veel mensen over hoort. De film spreekt veel mensen aan en zal hoogstwaarschijnlijk hoog in de Top-250 belanden, of dat jij dat nou wil of niet. Of dat het een klassieker wordt is nu nog moeilijk te zeggen. Daarbij is het erg subjectief. Wat voor de één een klassieker is, is voor de ander gewoon een vrij recente goede film, maar nog geen klassieker.

De film is vermakelijk(voor mij,niet eens voor iedereen) maar een klassieker is het zeker niet.

De film heeft een gebrek aan spanning/humor/drama/emoties en noem maar op.

Zeg niet dat deze factoren allemaal nodig zijn,maar de film is nergens super bijzonder.

Ik vind het wel een apart en bijzonder verhaal,maar toch wist die me nergens ' echt' te raken.

Niet echt, eigenlijk.

Uhhh jawel.

Je kan best met deze persoon meeleven,deed ik op zich ook,maar echt kippenvel of een brok in me keel heb ik zeker niet gehad.

De laatste 10 minuten kunnen een film ook niet redden.

En humor & spanning heeft de film zowiezo niet.

Maakt niet uit,is geen thriller of comedy,maar zelfs de drama valt mee.

Is meer interessante film over een man die een reis maakt...

Vind het een van de meest menselijke en evenwichtigste films van de afgelopen jaren. Emoties in overvloed in deze film maar nergens overdreven aangedikt en altijd mooi in balans.

Op zich heb je een punt,laat ik het anders zeggen,emoties die mij niet konden raken.

Het is voor iedereen natuurlijk nog steeds een eigen mening.

Koele kikkers zullen deze film niet waarderen, zoveel is zeker. Vraagt wat inlevingsvermogen.

Absoluut

Dit is toch wel één van de beste films die ik gezien heb. Een film die geweldig verfilmd is door Sean Penn in samenwerking met de familie en vrienden van de overleden McCandless. De film die op bijna elk vlak klopt met de werkelijkheid. Een film die er nooit geweest zou zijn door de jaren lange studies van de schrijver van het boek, Jon Krakauer!
De film die JUIST op het gebied van drama, spanning, wijsheid, natuur, avontuur en inlevevingsvermogen enorm goed scoort. Sterker nog; op het gebied van emotie, scoort de film voor mij het allerbest van alle films die ik gezien heb. Dit is namelijk een film die me aan het denken heeft gezet. Niet één dagje, maar maanden!
En dan heb ik het nog niet eens gehad over het prachtige verhaal, de prachtige beelden en de meest indrukwekkende slotscene ooit!

Deze film heeft diepe indruk op mij gemaakt. Regelmatig komt het gebeuren in mijn gedachten terug en blijft hangen. Inderdaad is het einde heel erg mooi in beeld gebracht. Dit soort films zijn er maar weinig.

Ik was in de gelukkige omstandigheid deze film te zien zonder te weten dat dit een waargebeurd verhaal was. (ok wellicht met wat interpretatie van de makers). en dan dat laatste beeld... wauw. Dat hakte er in.

prachtige film en inspirerend.

Mja. Lame.

Dat is mijn woord om deze film te omschrijven. Into The Wild wil verschrikkelijk veel, en de gedachte dat de makers waarschijnlijk vonden dat deze film de mooiste film ooit was, bleef me om de een of andere reden voortdurend achtervolgen. De beelden, voice-overs, muziekjes; allemaal zo'n half-alternatieve mooiigheid waar je van moet huilen als het op de goede manier gebracht wordt. Maar wat eerder irritant is als het niet met het goede beleid gedaan wordt.

En dat was ook het manco. Het beleid. Penn, een briljant acteur, wil met zijn film veel te veel. Maar hij wil vooral mooi zijn, en dat is gewoon heel gevaarlijk. Ik stoorde me werkelijk aan de vreemdste dingen in deze film; om de één of andere reden overbekende camerahoeken, dialoog (dat 16-jarige meisje, ontzettend sexy verder, daar niet van, ze zag er ook veel ouder uit, maar heeft zij ook maar één boeiend woord gezegd?), de begintitels. Maar het ergste was nog die voice-over. Meerdere malen heb ik teruggespoeld om te proberen te snappen wat er nu precies bedoeld werd, en meerdere malen vergeefs. Dat zusje is ook weer best een leuk meisje, maar haar zeurderige stem doet niet veel meer dan zeveren over filosofische bullcrap, om de film maar interessant te houden. Dat noem ik overpretentieus.
En dan is daar natuurlijk nog de muziek. Redelijk beluisterbaar, jawel, maar vaak wel érg voorspelbaar. Die Eddie Vedder lijkt me best een leuke man, maar zijn stem is vervelend in het kwadraat. Zijn gehummel, op een gegeven moment (ik geloof wanneer Alex leest over Happiness), vond ik veel beter werken. De drang om indrukwekkend te zijn is op alle fronten gewoon verschrikkelijk lame.

Maar, wonderbaarlijk genoeg, de film werkt toch echt wel. Ondanks dat ik het met Christopher absoluut niet eens was (de maatschappij zit wat mij betreft uiterst goed in elkaar), vond ik hem nooit onsympathiek. Hirsch zet een geweldige acteerprestatie neer. Een beetje sneu voor zijn zusje was de situatie wel, maar ik vond het niet helemaal onbegrijpelijk van Chris. Het tempo van de film is best wel heerlijk, de structuur zit redelijk perfect in elkaar. De natuurbeelden waren natuurlijk uitermate schitterend, en overweldigend, en opwindend, en ga zo maar door, maar ze waren het écht. Daarnaast is het scala aan mensen waar Alex tegenaan loopt absoluut intrigerend, en wat de film los wil maken, dat de kijker gaat filosoferen, wil ook echt wel lukken. Zeer sympathieke, wel of niet door het leven getekende mensen, en je snapt steeds weer wat voor indruk ze op Alex moeten hebben achtergelaten. Dat weet Penn toch wel heel knap te schetsen.

Maar echt interessant wordt het pas wanneer Penn de negatieve kanten van Alex' wilde avontuur laat zien. Het verdriet van de mensen om hem heen, het in elkaar getrapt worden midden in de nacht, het vastzitten in de natuur. En de eenzaamheid. Alex kreeg er naar mijn mening pas laat last van, maar toch. Hoe hij tot nieuwe conclusies kwam en zijn filosofie moest bijstellen, ongelofelijk pakkend geschoten allemaal.
Want eigenlijk is het ook wel heel aangenaam om Alex te volgen op zijn reis. Zijn inspanningen vanaf de bank te kunnen aanschouwen, zijn toch wel begrijpelijke rebellie te zien gedijen. Zijn reis is redelijk stompzinnig, onnozel, naïef, maar toch vind ik dat íemand hem moet maken. En wij, alle andere mensen, mogen fijn meekijken. Ja, ik vind dat iedereen deze film zou moeten zien. Je hebt er wel wat aan. Alle details betreffende ouders, en liefde, en adolescentie, en maatschappij, en eenzaamheid (!), die zijn allemaal mooi meegenomen. Into The Wild is op dat punt ook écht een geweldige film.

Het einde is in retrospectief perfect. Toch vond ik het op het moment heel jammer. Ik was er de hele film van overtuigd geweest dat Chris het gewoon zou overleven, dat we naar de verfilming van zíjn boek aan het kijken waren, dus ik schrok werkelijk toen hij stierf. Zijn dood was wel uitzonderlijk mooi weergegeven. Ook vond ik zijn uitgemergelde gelaat, en het niet-aflatende gefriemel met de riem, erg indrukwekkend. Ja. De film had echt wel wat sterke kanten. Vergeet ook niet de scène dat Alex een vergunning wil om op de rivier te varen. Uitmuntend.

Toch jammer dat hij de hele tijd nogal LAME blijft. Want mooi, intrigerend, filosofeer-voer en potentieel 5*-materiaal is het zeker.

3,5*

Een Prachtige film... Geweldig camera werk, mooi in combo met het verhaal uit het boek, en super mooi afgemaakt met de muziek!! een 4.0 want de film is wat lang dradig maar vedder echt super!!!

@serpico

Jeetje, wat een perfect taalgebruik en mooi genuanceerde recensie voor iemand van 16 jaar oud.

Petje af

Tegenwoordig zitten ze al aardig wat jaartjes op school als ze 16 zijn hoor....

Vooraf had ik mij erg veel voorgesteld van deze film. Ik was eerst in aanraking gekomen met de muziek van Eddie Vedder en die maakte toch wel erg veel indruk. Dus werd het tijd om de film eens te bekijken.

Into the wild was zondermeer een indrukwekkende kijkervaring. De beelden waren prachtig het acteerwerk heel goed en het gegeven natuurlijk erg interessant.

Toch waren er voor mij ook een aantal tegenvallende aspecten aan de film. Hoewel ik de film met veel interesse heb zitten kijken betrapte ik mezelf erop dat ik op een gegeven moment allemaal wat langdradig vond worden. Daarnaast vond ik het personage van Hirsch (die overigens prima acteert en veel weg heeft van Dicaprio) bijzonder vermoeiend. Vooraf had ik gedacht dat ik veel fascinatie voor deze persoon zou hebben maar het is gewoon een pretentieus joch die een gigantische plaat voor zijn kop heeft. Ik had een beter gefundeerde motivatie verwacht dan hier wordt gegeven. Eigenlijk is deze film niets anders dan leegte en oppervlakkigheid en daarom juist wel weer mooi. Alles bijelkaar genomen, maakt hij niets mee, ontmoet alleen maar inwisselbare mensen die iets minder vervelend zijn dan hijzelf om uiteindelijk zijn doel te bereiken waar hij eerlijk is eerlijk ook heel weinig meemaakt. Kortom deze film is een groot niets maar ondanks dat toch zeer de moeite waard.