Into the Wild (2007)

Ik heb deze film begin dit jaar gezien in een bioscoop in Parijs.

Wauw, heb mij geen moment verveeld. Deze film deed mij heel erg

denken aan "The motorcycles diarys" welk ik ook geweldig vond.

De moraal "geen seks voor het huwelijk" zit er ook in verwerkt. Iedere andere gezonde jongen had da geile medje van die kamperts geneukt.

Mooie film die een prachtig beeld geeft van hoe mooi het land Amerika kan zijn. Redelijke muziek van Vedder, al ben ik meer gecharmeerd van het wat hardere werk van hem bij Pearl Jam.

Er zitten heel veel boodschappen in deze film, de meeste zijn waarschijnlijk aan me voorbijgegaan, ik heb vooral genoten van de beelden, want die waren prachtig. Hirsch vind ik niet zo'n denderende acteurs en het zijn dan ook de bijrollen van Vaughn, Keener, Stewart en vooral Hal Holbrook die de film 'redden'.

Ik laat het bij 3.5*, omdat de herkijkwaarde erg laag is, want 1 keer kijken is leuk, maar ik denk niet dat ik deze nog eens zal zien.

Het is inmiddels alweer een dikke maand geleden dat ik de film voor het eerst zag. De film is bij me blijven hangen waardoor ik het boek gekocht heb en iedereen aangeraden heb de film te kijken. Inmiddels weet ik veel meer over de film en heb ik het boek gelezen. Voor de liefhebbers van de film is het absoluut een meerwaarde om het boek te lezen.

In eerste instantie viel het boek me wat tegen. Erg langdradig en ik had verwacht dat er veel dieper op de dood van McCandless is werd gegaan. Het is echter niet helemaal zo. Er wordt niet heel veel meer verteld over de reis die McCandless maakte. Er wordt echter wel veeeel meer verteld over de personen die McCandless ontmoet en wat er verder met hen gebeurd is. Alle respect voor de schrijver Jon Krakauer. Hij heeft jaren lang besteed aan het interviewen van de personen die McCandless heeft ontmoet tijdens zijn leven. Dit geeft je een enorm inzicht in de persoon McCandless. Het maakt de 2e kijkbeurt van de film een sensatie. (als je de film de eerste keer tenminste ook goed vond) Veel mensen vinden de film intrigerend en denken er veel over na. Voor deze mensen is deze informatie een absolute meerwaarde.

Het eerste wat ik kwijt wil is dat Penn de film prachtig gemaakt heeft. Hij heeft bijna alles verwerkt wat we van McCandless weten tot in de kleinste details. Bijvoorbeeld:
Het begin van de film waar de moeder droomt over McCandless die om hulp roept. (uit een interview met Krakauer)
De gele letters door het beeld heen. (de letterlijke woorden van McCandless uit brieven die hij schreef naar Jan Burres en Wayne Westerberg)
De stem van de zus van McCandless. (letterlijk haar woorden die ze in verschillende interviews heeft uitgesproken)
Alle kleine details die ze weten van McCandless van de dagboeken, foto's en mensen die hij ontmoet heeft hebben ze erin verwerkt. Het doet me persoonlijk goed om te weten dat het allemaal waar is wat ze laten zien. Het komt allemaal uit de dagboeken en foto's. Er zijn wel een paar minpuntjes in de film. De denen bijvoorbeeld die McCandless ontmoet zou hebben is volgens mij gewoon verzonnen. Sowieso is het in het boek iets anders beschreven waardoor McCandless het kanoeen voor gezien hield. Wat me het meest stoort is dat Krakauer in zijn boek heel duidelijk aangeeft dat hij denkt dat het zo gegaan is, maar het niet zeker weet. In de film wordt er net gedaan alsof hij een verkeerde plant gegeten heeft die giftig blijken te zijn en daaraan overleden is. In het boek wordt er hier een heel hoofdstuk over verteld. Het zit namelijk veel ingewikkelder. McCandless zou de planten niet door elkaar hebben gehaald, maar de zaden hebben gegeten, die op langere duur wel giftig zijn. Sowieso zijn de wortels na verloop van tijd wel slecht voor het lichaam waardoor je steeds minder voedsel op kan nemen en verhongerd. In de film wordt het als een domme fout neergezet en wordt het als 'de oorzaak' benoemd, terwijl ze dit helemaal niet weten. Verder zijn er nog wat kleine dingetjes die ze nooit kunnen weten. Krakauer is daar heel voorzichtig in, Penn wat minder. Je weet niet of hij 'bijna' zijn ouders heeft gebeld, er een beer langs hem af liep, hoe hij uiteindelijk gestorven is, wat hij voelde voor de ergens hierboven genoemde jongedame. Je weet het niet! Heb het idee dat Penn het een beetje romantiseert om zijn persoonlijkheid beter te kunnen laten zien.

Nog wat weetjes:
De oude man, Ronald Franz (overigens de enige schuilnaam op zijn verzoek) heeft het advies van McCandless daadwerkelijk opgevolgd. Hij heeft na het vertrek van McCandless zijn huis verkocht en is gaan zwerven en genieten van het leven, zover dit mogelijk is op zijn leeftijd.
De rivier waar McCandless wilde oversteken was een paar kilometer verderop waarschijnlijk wel over te steken. Je weet niet in welke toestand McCandless was, maar er hing zelfs een soort touw overheen gespannen.
Het lichaam van McCandless werd 2 weekjes later al gevonden. Als hij het iets langer had uitgehouden.....
Er waren in het gebied 3 kleine jagershutten, die toevallig in die tijd onbemand waren en dus ook geen voedsel aanwezig was.
De man die McCandless uiteindelijk herkende en ervoor heeft gezorgd dat zijn ouders het te weten kwamen en we nu weten wie hij is, is de bewuste man die hem daar afgezet heeft. Zijn naam stond in de laarzen die McCandless van hem gekregen heeft.
De ouders hadden een detective ingehuurd die uiteindelijk belangrijke dingen over het hoofd heeft gezien. Anders hadden ze McCandless eerder gevonden!

Kortom, lees het boek als je meer wilt weten, of geloof me gewoon op mijn woord dat het een geweldige verfilming is. De plaatsen waar het gefilmd is, de spullen van McCandless, de magic bus, de brieven... alles op waarheid gebaseerd. Het is net alsof de familie en vrienden het samen met Krakauer en Penn gemaakt hebben.

Prachtige film met stof om over na te denken! Top 20 aller-tijden- materiaal!

Ai en ik moet een cursus ''hoe vat ik sarcasme'' gaan volgen.

3/10 mooie beelden, maar te moralistisch en langdradig. Het middenstuk had aardig kunnen worden ingekort.

Een van de mooiste roadmovies ooit gezien met vooral pluspunten in de shots (met name de landschappen) en soundtrack. De vraag of je van materialisme echt gelukkig wordt is lastig te beantwoorden, en erg persoonsgebonden. Dat dit bij de hoofdpersoon duidelijk niet het geval is levert in ieder geval een bijzonder mooi verhaal op. 4*

Misschien is de hoofdrolspeler wel een erg geliefde goedzak (ik geloofde niet dat hij zo'n enorme indruk bij iedereen achterliet; wel erg geromantiseerd) en misschien is de film wat naief over een aantal belangrijke zaken in het leven, maar het was een schitterende film die me behoorlijk geraakt heeft. 4,5 sterren. Een van de betere films van de laatste jaren en sowieso een van de beste roadmovies ooit.

ge zou voor minder u rugzakske pakken en vertrekken!

hij gaf crash ook nog een 0,5..allemaal erg logisch....

Misschien is deze vraag al aan bod gekomen. Maar.....

Hoe komt die schoolbus daar??

Heeft een jager die bus daar neergezet, maar hoe kom je daar met een schoolbus??

Wat maakt dat nou uit? M.i. een van de minst interessante vragen bij deze film. Het wordt i.i.g. in de film niet duidelijk.

Ik meen gelezen te hebben dat die bus daar achtergelaten is door mensen die daar gewerkt hebben.

Het maakt ook niets uit.

Ik vroeg het mij alleen maar af....

Ik ben de ''hele dag'' al aan het zoeken en ik heb het gevonden.

Die bus in de film is er speciaal neergezet voor de film.

De echte bus waarin hij gestorven is nu een soort van 'attractie' tenminste je kunt erbij komen.

http://www.youtube.com/watch?v=a4IC6ghMb60

En de bus werd gebruikt voor( zoals eerder hier al werd opgemerkt)

voor werkzaamheden

''The buses were to house construction workers in 1961 for a Fairbanks construction company called Yutan Construction. They were to haul ore from a nearby mine year round. Two of the buses were hauled away but one remained as a shelter for hunters and trappers. This bus is famous for being in the book''

Klopt als een bus

Oei, een mixed bag. Enerzijds schitterende beelden en een aardig uitgangspunt, anderzijds een wat gemakzuchtige en oppervlakkige zoektocht naar het ware geluk, het echte leven, wat dies meer zij. Meer mag je van een jonge gast misschien niet verwachten, maar ik had meer een, tja, verdiepende film verwacht. Into The Wild is echter vooral een roadmovie in ruraal Amerika die wel wat doet denken aan The Straight Story (en aan die film heb ik me toch een hekel...).

Escapisme light zeg maar, makkelijk te verorberen. Ik had liever een echte strijd gezien, met de natuur, met zichzelf. Dit is vooral gezellig keuvelen met de hippies, leuke meisjes tegenkomen. Die hele reis boeide me (buiten het personage van Holbrook) niet zo, had dus ook andere verwachtingen van de film. Laatste kritiekpunt is Hirsch die er niet zoveel van bakt.

Klinkt erg negatief, maar ik heb me tot zekere hoogte wel vermaakt met de film. Mooie beelden vooral. Maar geen mindblow. 3*.

Vind Hirsch juist een gewelidige rol neerzetten?!

Grappig om Emile Hirsch te zien veranderen van een man met een babyface gezicht in The Girl Next Door (2004) naar een acteur met een wat volwassenere gezicht.

Ik weet niet of iemand het al heeft neergepend, maar als Christopher wat verder stroomopwaarts was gelopen dan was hij een brug tegengekomen. Insiders schilderden de echte Christopher trouwens af als een goedaardige sul. Dat beeld kwam met de film niet helemaal overeen. Ondanks dat hij af en toe wel wat austistisch leek te zijn of omdat hij niet wat langer zocht naar een mogelijke oversteekplaats bij de rivier.

Hoe dan ook, het maakte mijn herziening er niet minder om. Het blijft echt een wonderschone film met schitterende cameravoering en muziek, waarbij het avontuur zoeken echt een magisch tintje met zich meedraagt, ook al is het her en der wat geromantiseerd. Veel bijzondere ontmoetingen en ontroerende passages, waarbij Alexander Supertramp zichzelf hard tegenkomt.

Zeker voor mensen die affiniteit voor avontuur met zich meedragen en niet gelijk gaan zeuren als de hoofdpersoon wel erg weinig tegenslag ervaart ' terwijl hij toch echt dood gaat ' omdat ze zelf altijd stuitten op een kapotte airconditioning tijdens hun vakantie. Blijft echt een van de betere films van 2007. Nog steeds 4,5*

Ik lees eigenlijk alles wat los en vast zit, behalve boeken.

Dan weet je wel precies hoe het precies gegaan is met de reis van McCandless en zijn dagboeken. Geeft wel zeker meerwaarde!

Fraaie trailer deze ga ik binnenkort eens kijken

Verbazingwekkend goede film onder de regie van niemand minder dan Sean Penn. Het is dan wel een standaard roadmovie, maar wel een met een insteek die het toch weer net dat anders maakt. Hoofdrolspeler Emile Hirsch is grandioos als de jonge naieveling die zijn heil zoekt in de wildernis en dan ontdekt dat hij er niet meer uit komt. Heel knap hoe zo'n jonge knul een hele film zelf weet te dragen. De bijrollen zijn allemaal goed gekozen en weten de reis van Hirsch dat extra beetje diepte te geven. Ik voelde mijn hart breken toen hij wegging bij de oude alcoholicus in ruste. Het enige minpunt is de wel erg vervelende Marcia Gay Harden als de typische huismoeder; ik was niet echt onder de indruk van haar performance. Maakt niks uit, want voor de rest is dit heerlijk eigenzinnige cinema voor zowel de mainstream als de liefhebber van betere films. Snufje humor hier, mooie beelden daar en een aantal ontroerende scenes.

Moralistisch? Uiteindelijk is de knul wel een enorme oetlul met zijn keuze en de makers doen toch hun best om ook het thuisfront een gezicht te geven. Ik had zelf niet het gevoel dat de jongen veroordeeld werd, meer dat hij onder de loep werd genomen om zijn rare reis te leren snappen.

Jezus, nog maar even een tiende punt omhoog...

Heb je het licht gezien?