Into the Wild (2007)

. Mooi verwoord.

Als je deze film kijkt, en nagaat dat dit een waargebeurd verhaal is, dan krijg je een nog grotere lof over deze film.

Echt een superfilm waar je naar blijft kijken.

5 sterren.

Het mooie van deze film vind ik dat ik mezelf herkende in de motivaties van de hoofdpersoon. Al in het begin van de film had ik in de gaten hoe hij in elkaar zat. Hij voelt zich opgesloten in zijn omgeving en niemand die hem begrijpt. Ik bewonder het in hem dat hij het lef heeft om als het ware uit te breken uit zijn situatie, op zoek naar een plek waar hij wel gelukkig kan worden. Als ik Christopher McCandless gekend zou hebben, dan zou ik er mee bevriend zijn geweest.

verder maken de natuur en de geweldige muziek van Eddie Vedder het voor mij een van de beste films ooit.

5 sterren.

Prachtige film! Ik leefde van het begin tot het eind mee met de hoofdpersoon, zijn ouders en alle mensen die hij op zijn reis tegenkomt. De soundtrack van Eddie Vedder is natuurlijk ook prachtig met 'Hard Sun' als echte uitschieter.

Ga deze film zeker vaker bekijken; voor nu de dik verdiende 5 sterren

Ik snapte de motivatie van de hoofdpersoon niet helemaal. Aan het einde, in dat laatste zinnetje wat hij schreef tussen de regels van het boek verklaarde alles voor mij. “Geluk is pas echt als je het kunt delen”. Daar gaat die hele voorgaande film over. Deze mooie jongen, die goede genieter die deugt in alles. Iedereen om hem heen wil delen met hem, maar hij wil het genieten vooral alleen doen. Dan komt daar hoofdstuk vier in de film: “De levensles”. En hij schrijft dan die woorden. Al het andere wat anderen bejubelen kan ik alleen maar beamen. De stem van Eddy Vedder lijkt wel te zijn geboren voor deze soundtrack. De natuurbeelden, de tranen van de oude man bij zijn afscheidsmoment. Het verdriet van het mooie meisje bij haar afscheidsmoment. Die wanhopige ogen van de vader aan het einde van de film. Dat alles tegenover dat genot van de hoofdrolspeler. Ontzettend goed gecast, ze hadden geen betere kunnen vinden. Deze film gaat me bijblijven. Eentje om te koesteren.

Echt een mooie film, ondanks dat ik zijn levensstijl niet kan begrijpen. Het einde was vooral onverwacht en erg goed gebracht. Was zeker mijn 2 en half uur van de dag waard.

met soundtrack van ediie vedder:O zien zien!!!:D

Een mooie en emotionele film. Ik twijfel of dit een film is om meerdere keren te bekijken. Het is doeltreffend en aangrijpend verteld door Penn maar ik vrees dat een tweede kijkbeurt niet veel nieuwsigheden zal blootleggen. Enige minpuntje voor mij zijn de songs van Vedder. Zij verwoorden teveel wat de film al met beelden liet zien. Het creëert een soort 'bevestiging' waar ik niet zo van hou. Maar dat zijn details. Ik ben heel benieuwd naar de volgende film van Penn want als regisseur wordt hij zienderogen beter.

Echt een super mooie film!

Ik vind het zo mooi hoe vrolijk hij word van het buiten leven. Ik zou het zelf nooit kunnen, maar daardoor krijg ik juist veel meer respect voor hem.

Emotioneel en meeslepend, vooral wanneer het einde zich blootgaf.

Bijna een traantje moeten laten op het einde.

Ik wist niet zeker of ik van deze film ging genieten. Maar om een bepaalde reden wilde ik hem toch zien. Maar ik wist niet zeker of het nou een saai filmpje was of niet. Ik dacht inderdaad dat het saai was toen ik het begin zag, maar toen ik verder keek was hij zeker niet saai, het was gewoon geweldig namelijk! Ik zeg tegen iedereen om deze film te gaan kijken want het verhaal is gewoon zo leuk. Het acteerwerk was goed en Emile Hirsch was gewoon fantastisch. Normaal zie je Hirsch niet in zulke serieuze rollen. Ik zeg tegen jullie als je niks weet te kopen, koop dan Into The Wild. Hij is zeker het kopen waard!!!

Heb zojuist 2,5 uur naar kunst in zijn puurste vorm gekeken. Alles klopt, van de schitterend geschoten plaatjes tot de meesterlijke muzikale begeleiding van de heer Vedder. Het heeft even moeten duren voor ik deze film kon bekijken, maar hij komt ook meteen in mijn top tien te staan. Lof voor de makers en uiteraard ook voor de familie die dit mogelijk hebben gemaakt.

Vorige week kocht ik voor weinig de soundtrack maar kon me de film amper herinneren... Met wat scenes op youtube mijn geheugen opgefrist. Vroeger droomde ik weleens van zo'n vlucht 'into the wild', smulde als kind bij grizzly adams. Deze film vond ik niet echt boeiend. Waar gebeurd is wel vaker geen garantie. Een documentaire is dan misschien interessanter. Met de muziek erbij ligt het er ook wel allemaal erg dik op.

De film over de gekke berenman - Grizzly Man - van Werner Herzog vind ik leuker. Ook van Herzog is een documentaire over een meisje dat als enige een vliegtuigcrash in het Amazonegebied overleeft. Ze vecht zich door het regenwoud en wordt uiteindelijk door indianen gevonden.

Omdat je de resterende tijd dus naar gewoonweg niets zit te kijken...

Daar ik geen grintje sympathie kan opbrengen voor de man's martelaarschap snap ik het hele gedoe ook niet.

mooie film,uiteraard.

En dan de geschreven conclusie van de Alaska park ranger:

I am exposed continually to what I will call the 'McCandless Phenomenon.' People, nearly always young men, come to Alaska to challenge themselves against an unforgiving wilderness landscape where convenience of access and possibility of rescue are practically nonexistent [...] When you consider McCandless from my perspective, you quickly see that what he did wasn’t even particularly daring, just stupid, tragic, and inconsiderate. First off, he spent very little time learning how to actually live in the wild. He arrived at the Stampede Trail without even a map of the area. If he [had] had a good map he could have walked out of his predicament [...] Essentially, Chris McCandless committed suicide.


Ja, dat is nu exact wat ik ook al de hele tijd probeer te zegen.

Speciale trektocht die wellicht niet op de beste manier in beeld is gebracht, maar toch een gevoelige snaar weet te bespelen. Mede dankzij hoofdacteur Hirsch zeer de moeite waard. Het spijtige eraan is dat de film pieken en dalen kent, en dat hij de bij momenten geniale stukjes niet weet aan te houden. Ik vond bepaalde nevenpersonages uitermate boeiend, maar deze werden veelal te vlug afgevoerd. Ron Franz, de oude leerlooier is vlakweg schitterend vertolkt.

Enfin, uiteindelijk blijft dit zogenaamde meesterwerk van Penn niet lang genoeg in de grijze massa hangen. Het is vast en zeker een bovengemiddelde film, die enigszins in zijn opzet slaagt, doch op veel vlakken kon het nog net iets beter, alle lof voor de cast ten spijt.

3,50 (3,75)

Voor mij 1 van de mooiste film ooit gemaakt!

Ik vraag mij wel eens af of de mensen die deze film minder dan 3 punten geven zich wel kunnen inleven in het verhaal? Valt me ook op dat het vaak de jongeren zijn die hem minder vinden. Misschien een paar jaar later nog eens bekijken

Misschien dat niet iedereen films kijkt vanwege het verhaal, maar om andere zaken?

Dan zou je dus nog boven de 3 punten moeten uitkomen toch?

Muziek en beelden waren namelijk ook geweldig.

Ik weet niet meer waarom ik deze opgenomen had, maar swat, vandaag bekeken.

Het is een zeer langzame film, maar dat is nu niet echt iets dat mij stoort, het verhaal zit goed, hier en daar springt het wat van de hak op de tak, en dat neemt mijn concentratie wel een beetje weg. Er zitten ook enkele serieus saaie stukken in waardoor ik wel eventjes wegdommelde.

Ik ben zelf absoluut geen natuurmens, dus ik kon me moeilijk aansluiten bij het personage, die toch wel een zeer realistisch overkwam (moet wel, 't is een waargebeurd verhaal).

Voor de rest zit alles wel goed, prachtige beelden, goede acteeprestaties, het plaatje klopt.

Maar ik mis iets aan de film, en het is niet omdat ik niet in zijn leefwereld kan komen. Ik denk dat het veel te maken heeft met de duur van de film, daar vond ik zeker dat er een dik half uur af kon. Ook bracht de film totaal geen emoties bij me teweeg, dus daar is de bal voor mij part ook verkeerd geslagen. Een film krijgt pas toppunten van mij als het mij effectief emotioneel beweegt. Al een geluk dat de cast zo schitterend was, zou dit niet het geval geweest zijn, had ik deze prent wellicht nooit uitgekeken.

Conclusie: deze film is voor mij goed voor een goede gemiddelde score, maar niet meer.

Muziek kan ik me niet eens herinneren. Weinig memorabels en dus alles behalve een extra punt o.i.d waard. Beelden waren ook maar met vlagen oké. Vraag me nu af waarom ik 'm op 3.5 heb staan .

Ik heb de film al 9 keer gezien en ik blijf constant maar weer verliefd worden op het verhaal en de prachtige muziek van Eddie Vedder (Pearl Jam)

een geweldige film met een sterk verhaal en prachtige natuur.

en bovenal ook prachtige muziek van Eddie Vedder.

een levensfilm

Prachtige film met een triest einde. Heel mooi gefilmd en zo zie je eens de mooie kanten van Amerika, de natuur. Mooie hoofdrol ook voor Hirsch.

4.5

Had hier toch nogal weinig mee, voornamelijk omdat ik met geen enkel personage ook maar enige band kreeg. Niet alleen de ouders zijn irritant - wat worden zij trouwens onovertuigend en stereotiep neergezet, zeg - maar ook de hoofdpersoon haalt eigenlijk continu het bloed onder mijn nagels vandaan. Van zijn motieven wordt amper iets uitgewerkt, en toch heeft de film iets overdreven uitleggerigs, mede door de voice-over van zijn eveneens weinig sympathieke zus. Het Hollywood-sausje van natuurbeelden en ontroerende muziek beviel me evenmin.

Waarom dan toch nog 2,5*? Omdat er mooie shots tussen zaten, omdat het geheel lekker wegkijkt, en omdat uit alles blijkt dat er zorg naar uit is gegaan. Maar een meesterwerk? Absoluut niet.

zeker geen slechte film die tot nadenken stemt maar vond het geen topper in mijn ogen wel fantastische natuurbeelden and in a weird way : toch a feel good movie ondankt dat ik toch bijna een traintje moest wegpinken

Zeker een mooie film.
Geeft ook de mooie kanten van Amerika weer zoals de natuur en geeft je een goed gevoel van vrijheid.

Heb hem al 4 keer gezien maar hij blijft leuk ondanks het trieste einde toch een 4 sterren.

Goed gezegd, dat viel mij inderdaad ook op.

Desalniettemin kon deze film mij heel erg bekoren. De reis van Mccandles word zo nu en dan ietwat romantisch neergezet, maar dat maakt het niet minder mooi. Met name het camerawerk is geweldig, datzelfde geld voor de ondersteunende muziek.

Hirsch speelt zijn rol met verve, net als William Hurt. Grootse acteurs naar mijn mening. Hirsch laat zien dat ie meer is dan de "boy next door" om het zo maar even te noemen. Misschien wel de nieuwe Leonardo DiCaprio?

Afijn, Hurt vind ik zoals altijd een hele stabiele acteur, die zijn plaats in de cast weet en (moeilijk uit te leggen) voor balans zorgt in de toch wel diverse cast.

Sean Penn heeft het goed gezien wat betreft de acteurs, want ook de acteurs waar ik niet zoveel mee heb, hielden hun bescheiden rol goed in bedwang.

Daarbij komen de wonderschone shots bij en een aantal goeie bijrollen en je hebt eigenlijk al een prachtige film. Gooi daar de leuke ontmoetingen en relaties bij en je hebt een oscarwaardige film.

Helaas een klein kritiekpuntje; De voice-over mocht van mij wel van Chris zelf zijn, ipv zijn zus. Aangezien ze geen contact hadden tijdens de reis vond ik dit een ietwat afstandelijke actie. Ik snap dat de thuissituatie ook beschreven moet worden, maar kon dit niet op een andere wijze? Zwijgende doch veelzeggende beelden misschien?

Het einde was werkelijk prachtig.

Ik blijf ondanks dat steken op een maximaal van 4 sterren.