Into the Wild (2007)

Prachtige film, heb ik reeds eerder omschreven.

Een kwestie vind ik nog steeds vreeemd.

Oke die rivier kon hij niet oversteken.

Daar niet!

Maar het was geen domme jongen

Waarom niet stroomop of afwaarts gelopen, op zoek naar een brug.

Ik vond het een goede film... maar hij is wel erg over-rated vind ik....

De lokroep van de vrije, wilde en ongerepte natuur is al enkele eeuwen goed hoorbaar in onze aangeharkte westerse samenleving. Het is misschien slechts een oppervlakkige vorm van een tragisch, want onoplosbaar, conflict dat in wezen in de mens zelf geworteld is, maar misschien juist daardoor geschikt voor dramatische weergave. Daarbij zijn de valkuilen van romantisering en morele zelfingenomenheid wèl levensgroot; zeker als je de tegenstellingen probeert weer te geven in de polen van het zuivere, goede individu enerzijds en de slechte maatschappij anderszijds.

'Into the Wild' doet niet veel moeite die valkuilen te ontlopen - lijkt zelfs te willen behagen met die sentimenten - , en weet het conflict mens/natuur ook niet goed uit te spelen. Het blijft een beetje steken in een wat kinderlijke hang naar het eenvoudige, kleinschalige leven 'in harmonie met de natuur' en de medemens, dat niet meer mogelijk zou zijn in onze kapitalistische massa-maatschappij, maar in feite nooit bestaan heeft. Het merkwaardige is dat de hoofdpersoon droomt van die harmonie, terwijl hij zelf ergens constateert dat 'de natuur' krachten herbergt, of een kracht is, die zich niets aantrekt van de mens; die de mens zelfs vijandig gezind is. In harmonie leven met de natuur is een romantische fictie, zou je dus zeggen.

Realiseert de hoofdpersoon zich dit, of probeert de film dit over te brengen? Gaat de film misschien ook over de inconsequentie, de naïviteit van de hoofdpersoon? Ik waag het te betwijfelen. De hoofdpersoon heeft wel diepzinnige boeken gelezen van allerlei min of meer hysterische romantici, maar zelf niet erg veel nagedacht. In een omgeving waarin je volkomen, op leven en dood, bent aangewezen op jezelf en op je overlevingsinstinct, laat je geen eland lopen omdat het een kalfje heeft, maar knal je het 'behapbaarder' kalfje af, en hoop je geen kogel te hoeven spenderen aan de moeder, mocht die daar wat onsportief op reageren.

Het tragische beperkt zich in deze film tot het vergeefse terugkrabbelen van de hoofdpersoon, waarbij gesuggereerd wordt alsof ie vooral door toeval of pech ten onder gaat, niet omdat er een point-of-no-return is in een vlucht in de natuur. Of nou ja, tragisch: eigenlijk had hier best een vlijmscherpe komedie ingezeten, zeker ook als je al zijn ontmoetingen met anderen op zijn tocht wat nader beschouwt, waarin hij zich ontpopt als een gigantische wijsneus.

Maar misschien vindt de halfzachte uitwerking van het gegeven wel zijn oorsprong in het feit dat het gebaseerd is op ware gebeurtenissen, met de 'dappere medewerking van de familie'. Zou deze film soms alleen een eerbetoon zijn aan een dierbare overledene? Dat verklaart misschien ook dat het in aanleg best interessante conflict met de ouders - als alternatieve vorm van dezelfde(?) tegenstelling, want hier toch gepresenteerd als een katalysator of misschien wel diepere oorzaak van zijn vlucht - , heel oppervlakkig en ongeloofwaardig wordt uitgewerkt.

Ik spitste nog wel verrast mijn oren toen ik een paar regels van John Prine's 'Angel from Montgomery' voorbij hoorde komen: als de film een poging tot ontsnapping probeerde uit te drukken aan het levensgevoel dat uit dat nummer spreekt, dan is het dáár in ieder geval niet in geslaagd.

Er wordt niets gesuggereerd? Het is een waargebeurd verhaal..... hij heeft immers een dagboek bijgehouden waar ze alles in terug konden lezen? :S

Ik heb een tijdje zitten staren naar dat eerste vraagteken van jou, en ben uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat dat als uitroepteken bedoeld is.

Dit is een film, een vertelling. Die bouw je op een bepaalde manier op, je maakt bepaalde, min of meer bewuste keuzes. Op sommige dingen leg je de nadruk, andere laat je weg, al naar gelang het verhaal dat je wilt vertellen. Je presenteert jouw kijk op de werkelijkheid, of beter nog, een mogelijke werkelijkheid. Dat is per definitie altijd suggestie en manipulatie. Ook bij 'waargebeurde' verhalen, en zeker ook bij documentaires. Het is een illusie te denken dat een presentatie van de objectieve, eenduidige waarheid mogelijk is. Die bestaat niet.

Maar dit is mijn punt niet. Suggestie moet. Het gaat me er om wát er gesuggereerd wordt. In mijn optiek blaast deze film hoog van de toren, maar probeert - net als de hoofdpersoon - halverwege terug te krabbelen. Er zit een onverzoenlijkheid in de houding van de hoofdpersoon tegenover de 'gecorrumpeerde' maatschappij en tegenover zijn ouders. Hij lijkt af te stevenen op een volledige overgave aan 'de natuur'. Die onverzoenlijkheid zit ook in de tegenstelling maatschappij-natuur. So far so good. Mijn bezwaar is dat de film dit eerst poneert, en daarnaast de mogelijkheid openhoudt van een verzoening, die in dit geval alleen door toeval en pech niet plaatsvindt. De film houdt een romantische fictie in stand.

Begrijp me goed, ook het najagen van romantische ficties is op zichzelf niet verkeerd. Sterker nog: het proberen te realiseren van dromen en verlangens die de werkelijkheid willen veranderen is misschien zelfs wat de wereld draaiende houdt. Maar tegelijkertijd heeft het in zijn uiterste consequentie iets (zelf-)destructiefs, en iets tragisch, want onmogelijks. 'Into the Wild' legt de tragiek op de verkeerde plek.

Om het eerder genoemde 'Angel from Montgomery' maar even aan te halen:

If dreams were lightning
and thunder was desire
this old house
would have burnt down a long time ago

In verband met de film kan dit wat mij betreft het volgende betekenen:

'This old house' is de lelijke werkelijkheid waarin we leven, maar biedt tegelijkertijd bescherming tegen 'The Wild', waarin geen (menselijk) leven mogelijk is.

Die dubbelzinnigheid van 'this old house', en van 'dreams' en 'desire', worden in deze film eigenlijk volkomen genegeerd.

Erg goede film.Vooral de laatste 3 kwartier waren heel sterk.Pakkend drama.En heel goede acteerprestaties.Prachtige natuurbeelden en super goed gekozen muziek.

Ik had mijn leven voor deze jongen willen ruilen om ook maar een glimp mee te maken hoe het kan zijn om te leven in de schaarse natuuroverblijfselen van de natuur die wereld nog te bieden heeft.

Het heeft het èchte leven meegemaakt, terwijl wij westerlingen gevangen zitten in een geprogrammeerde samenleving.

5 sterren..

Wat let je om hetzelfde te doen?

Hij zegt het zelf al ja, hij zit gevangen in een geprogrammeerde samenleving. Daarmee is het natuurlijk makkelijk gezegd dan gedaan he Iets wat ook van toepassing is op zijn uitspraak.

Gevangenschap is wat mij betreft bullshit. Als je echt wilt, dan kan je ook elk moment de natuur in trekken. De meeste mensen zijn echter gewoon te bang om hun veilige leventje op te geven, en dan klinkt hun geweeklaag een beetje als gezeur.

Heerlijke down-to-earth film vol gevoelens: 4.00 (4.10)

Penn kwam, zag en overwon. Iemand die ik zeker niet als eerste in een rijtje zou noemen, van actieve acteurs die als regisseur potten zou kunnen breken. Toch heeft Penn zijn regiedebuut al lang en breed achter zich liggen, en diende zich met Into the Wild zijn eerste grote productie aan. Of het pas groots werd nadat het publiek het eindproduct te zien kreeg en haar oordeel mocht vellen laat ik maar in het midden, feit is wel dat Penn iets moois heeft neergezet. Het intrigerende verhaal staat als een huis, is de rolverdeling geslaagd te noemen en worden er cinematografisch tal van mooie plaatjes geschoten uiteraard geholpen door de fraaie omgevingen. Een film over een leven van een persoon die wel deed wat hij werkelijk wilde, zoals velen dat van ons nooit zouden kunnen zeggen.

Mooie film met leuke beelden. Erg pretentieus wel.

Heb de film gisteren voor de derde keer gezien en iedere keer zie ik weer nieuwe dingen, wat een prachtige film!!

Mooie film. Vooral erg mooie beelden van de natuur uiteraard en prima camerawerk( canyons, sneeuw, walvis, rivier, windmolens, wild, vogels, strand... En een prachtig laatste shot ook vanaf de bus tot in de wolken.) en ik kan niet ontkennen dat dit voor een goed uiterlijk zorgt. Leuke muziek ook. Qua verhaal vind ik het helaas wat minder.
Omdat Christopher zo positief in het leven staat en volledig het overleven onder de knie krijgt is het voor mij niet zo meeslepend. Pas tegen het einde gaat er iets mis (hij ziet geen wild, dus probeert hij een plant uit, die giftig blijkt te zijn. Hij ziet er daar wel erg ongezond uit, mooi nagebootst en goed gespeeld ook.
Af en toe ontmoet Christopher wat mensen, dit is eigenlijk het meest interessante van zijn reis want je weet niet echt hoe deze relaties verder lopen (de meid, gelukkig verlaat hij haar want dat zou een cliche zijn, de twee kampeerders, die hem uitnodigen en hun verhalen delen, en het koppeltje bij de rivier met het nummer Can't touch this)
Ik vond het jammer dat die Chapters( Adoloscense, Family..) ertussendoor kwamen, van mij mochten ze die wel weglaten.
Leuk gedaan die scene met de zon ( 'if you love') en die ook terugkeert op het einde.
Wat ik me nog afvraag is of Chistopher een camera bij zich had. Als het niet zo is snap ik niet waarom hij opzettelijk in de camera keek tijdens die appelscene.
Dus wel een 'mooie' film ( wat dat betfreft ben ik het ook wel eens met Chris dat hij dat luxe leventje zat is met geldzaken, horloges, telefoons en andere 'troep'. Hij geniet echt en hopelijk is die boodschap ook overgekomen bij de meeste mensen. Maar inhoudelijk viel het me toch tegen.

- 3 -

Leuke recensie. Even over een scene met dat meisje, wat ik mij daarover afvraag is of wij het in de film zien zoals het echt is gegaan en dan doel ik op die scene waarin hij haar afwijst. Héél verstandig allemaal natuurlijk maar 99 op de 100 mannen doken er eerst op en vroegen dan misschien een keer naar haar leeftijd. Ik heb zo'n gevoel dat die scene iets geromantiseerd is...

Dat idee had ik ook wel ja. Echter is hij al de gehele film zo'n gigantische moraalridder dat het best voor te stellen is, beetje eng .

Heel eng.

De hele film is nogal fel geromantiseerd.

Ik zal hem snel eens weer bekijken, want er klopt iets niet en dat knaagt aan mij. Het is een tijd geleden dat ik hem zag maar ik heb zo'n gevoel dat ik mij heb laten overrompellen door de prachtige plaatjes & formidabele soundtrack.

Zoals Jeroentjuhhhh zegt, hij wordt misschien wel te overdreven neergezet als een moraalridder. Kijken of ik hem de 3e keer nog zo overweldigend vind. Een mooie film is't zeker, maar 5,0* EN in mijn top-10 Hopelijk kan ik slapen vannacht

Aan de andere kant...als ze d'r in het echt ook uitzag als Kristen Stewart dan vind ik het nog best geloofwaardig . Maar in de film werd het duidelijk dat hij haar leuk vond, dus dan is het idd...

Nou... vergeleken met al die andere redneck-trailer-trash-heikneuters, in the middle of nowhere, waar hij tussen zat had ik het wel begrepen als hij zijn kans zou pakken. Overigens, zelf zou ik ook de beroerdste niet zijn. Daarom geloof ik niks van zijn goede gedrag in die scene

Touché .

Onzin! Dit is een magistraal stukje kunst van de bovenste plank! O+

Het verhaal is gewoon sterk, maar vooral de visuele golf gecombineert met perfecte muziek maakt dit tot een meesterwerk.

But hé! Thats just my opinion man!

Niet gelukt deze film af te kijken. Gaap wat een trage film. 1,5 voor de natuur beelden

lol ?

Veel lol zal hij niet hebben gehad.

Hoe kan je dan Godfather PII als beste film zien? Dat is pas een trage film! Taxi Driver en The Green Mile zijn ook niet bepaald de snelste films. Bij Into The Wild krijg je ondertussen nog prachtige beelden voorgeschoteld.

Het maakt natuurlijk ook uit of de film je pakt, kan een behoorlijk verschil maken in gevoel van tijd.

[quote]chevy93 schreef:

Hoe kan je dan Godfather PII als beste film zien? Dat is pas een trage film! Taxi Driver en The Green Mile zijn ook niet bepaald de snelste films. Bij Into The Wild krijg je ondertussen nog prachtige beelden voorgeschoteld.[/quote

De godfather II is dan ook heel wat interessanter dan zo'n saaie hoofdpersoon die ergens in Alaska wil rondzwerven.