Into the Wild (2007)

Hij had weinig keuze?
Meneer heeft een luxe leven en is daar niet blij mee, wil een 'gewone' jongen worden. In Afrika sterven kinderen van de honger, zij hebben pas geen keuze..

Ik vond deze film ook niet goed, had er veel meer van verwacht.
Het verhaal op zich is een interessant gegeven, maar absoluut niet goed uitgewerkt. Het is duidelijk dat men hier vooral het cinematografische centraal wou stellen. Men is daar aardig in geslaagd, hoewel dat gegeven doorspekt is met clichés en absoluut een geïdealiseerd beeld geeft aan het volledige verhaal. Alleen het einde, wanneer hij crepeert, zien we hoe het er werkelijk aan toe zou gaan. Ik bedoel, als je gaat leven in een verwilderd bos, ga je niet even op bergen klimmen om naar vogels te kijken, of even met je haren zwieren onder een zelfgemaakt douche.. Neen, je moet overleven, en da's absoluut niet eenvoudig.
En inderdaad een irritant egoïstische protagonist die door alle nevenpersonages onterecht wordt opgehemeld.

Neen, deze film heeft me absoluut niet geboeid, integendeel, eerder geïrriteerd.
2* voor de cinematografische moeite.

Wat een indrukkend verhaal. De schitterende natuurbeelden maken dat je helemaal in het verhaal komt. Aan de ene kant is het tragisch dat Christopher zo aan zijn einde is gekomen maar aan de andere kant heeft hij zelf voor dit risico gekozen. .

Ik vond het soms ook moeilijk om echt sympatie voor hem te hebben omdat hij zoveel verwijten had naar zijn ouders en naar de maatschappij, maar hij had ook geen moeite om hulp aan te nemen van deze maatschappij door bijvoorbeeld mee te rijden met een trein, mee te rijden met mensen in de auto, een bed te boeken bij het leger des heils (wat hij naderhand wel weer afzegde, maar toch) en hij liep ook met een kajak die hij ergens vandaan heeft moeten halen.

Ik denk ook wel dat het verhaal behoorlijk geromantiseerd is. Ze hebben natuurlijk alleen vanaf brieven en dagboeken van hem en ooggetuigen uit kunnen gaan dus helemaal objectief is dat natuurlijk niet. Maar goed, dat is bij de meeste films die op waargebeurde feiten gebaseerd zijn want je weet nooit precies wat er is gebeurd en je moet altijd op visies van anderen af gaan.

Maar al met al, is deze film wel de rest van de dag in mijn hoofd blijven spoken dus hij heeft zeker wel indruk op me gemaakt.

Zo bedoel ik dat niet, natuurlijk had hij wel de keuze om ertussenuit te knijpen of niet. Ik doelde op het egoïsme. Hij had geen keuze en moest wel egoïstisch zijn, omdat zo'n missie anders grote kans heeft om te mislukken. Je kunt niet willen verdwijnen en vervolgens brieven o.i.d. gaan sturen vanuit allerlei plaatsen. Het is alles of niets, want anders traceren ze je geheid tegenwoordig.

En kinderen in Afrika? Moet ik bij alles maar denken: "Ach, in Afrika is het pas erg..."? Ik leef hier en wil hier het maximale van wat ik kan krijgen t.b.v. mijn geluk, met Afrika heb ik niks te maken.

Het is trouwens maar goed dat de armoede daar in stand wordt gehouden, hoe triest dat ook mag zijn. Stel je eens voor dat ze net zo welvarend worden als de westerse wereld & grote delen van Azië.

Enig idee wat dat gaat betekenen voor het milieu als die mensen ook allemaal auto gaan rijden, fabrieken gaan bouwen, electronische apparatuur aanschaffen en zich gaan volvreten? Voedeseltekorten, stijgende olieprijzen, uitputting van energiebronnen & vervuiling zijn dan het gevolg. Dat gaat de planeet echt niet trekken. Afrika blijft altijd arm en triest genoeg is dat maar goed ook.

Dan kan je toch geen 0,5 vinden ?

Interessant verhaal over een jongeman die doet waar heel wat mensen weleens van dromen. Alles achterlaten en zonder enige verplichtingen en verantwoordelijkheden voor onbepaalde duur de natuur intrekken. Gelukkig doen de meeste mensen dit niet, want dit kan niet zomaar iedereen. En zeker niet zoals deze Christopher McCandless op een wel erg domme en naïeve manier naar Alaska trekt. Ik begrijp dat hij de maatschappij waar alles om studeren, werken en geld verdienen draait niet echt kon waarderen. En als hij dan ook nog eens niet goed met zijn ouders overweg kon, dan begrijp ik ook dat hij zo een reis wil maken. Ik vind het dan ook niet echt egoïstisch, iedereen heeft het recht om zijn eigen keuzes te maken. Maar als je helemaal niemand aan het thuisfront op de hoogte van je plannen brengt neem je natuurlijk een onnodig groot risico. Het enige wat je dan nog kan doen is jezelf perfect voorbereiden, maar uiteraard deed hij zelfs dat niet.

In het begin van zijn reis is alles leuk en aardig. Hij komt overal fijne mensen tegen. Hij neemt een baantje hier en daar om even wat geld te verdienen en het is altijd prachtig weer. Maar als hij éénmaal in een wat onherbergzamer gebied terechtkomt wordt het wel (vooral op het einde) pijnlijk duidelijk dat hij geen idee had waar hij aan begon, hij eet dan wat vergiftigde planten, en hij sterft vervolgens een langzame dood. En dat was eigenlijk nergens voor nodig geweest. Ok, hij kon die rivier niet over. Tja, wandel dan een aantal kilometer langs die rivier, de kans is groot dat je vroeg of laat wel een plek tegenkomt om over te steken. Maar neen, in plaats daarvan gaat hij terug naar de bus waarin hij het zichzelf zo comfortabel mogelijk heeft gemaakt in de afgelopen weken. Ik vroeg me tijdens het kijken echt af wat die jongen zijn plan eigenlijk was. Wat als er nu nooit een bus was geweest? Neen hoor, erg slim vond ik die kerel niet, maar ik vond het wel jammer dat hij daar op zo een manier moest sterven.

Het hoofdpersonage vind ik wel erg geromantiseerd in beeld gebracht. Hij heeft geen slechte eigenschappen, iedereen die hem tegenkomt sluit hem in de armen. Het eerste meisje dat hij tegenkomt gaat met haar benen open op bed liggen in de hoop dat hij haar bespringt. En een oudere man wil hem zelfs adopteren. Het kan aan mij liggen, maar het komt bij mij toch wat ongeloofwaardig over. Een klein beetje relativering had de film geen kwaad gedaan.

Misschien klink ik hier wat negatief, maar toch vind ik het zeker wel een geslaagde film. Het is sowieso fijn om zijn avontuur te volgen. De mensen die hij tegenkomt zorgen voor wat afwisseling en dat zorgt er dan weer voor dat de film ondanks het rustige tempo nooit saai wordt.
We krijgen ook erg mooie natuurbeelden en prachtige diersoorten te zien.
Into the Wild is dan ook een erg goede, en eigenlijk ook wel een inspirerende film.

Happiness only real when shared...

Al een hele tijd zien staan op MovieMeter, maar het verhaal i.c.m. de toch wel ietwat lange speelduur sprak me gewoon niet aan.
Totdat ik afgelopen zondag bij een verjaardag was en ik hem zag staan. Gelijk gevraagd of ik hem kon lenen en daar ben ik blij om!

Het is een prachtige en meeslepende film. Gelijk al vanaf het begin wordt je meegenomen in de prachtige wereld 'van' Christopher.
De mooie omgeving en de muziek is van begin tot eind prachtig. Er gebeurt eigenlijk vrij weinig dat echt boeiend is. Er zit geen treinvaart in, maar toch zit je ademloos te kijken!

Je wordt meegenomen van mooie omgeving tot nog mooiere omgeving. UIteraard had ik niet anders (moeten) verwacht(en) bij dit soort films, maar toch.. Penn heeft uistekende keuzes gemaakt qua locaties.
Vooral het roei-gedeelte (kayak) vond ik erg mooi. Jammer dat het zo kort was, maar erg mooi .

Het verhaal zelf is echt goed uitgekozen en waargebeurde verhalen hebben meestal toch dat beetje extra dat een normale film niet heeft.
De manier van brengen van de film vond ik ook aangenaam om te kijken. Af en toe een voice-over van het zusje, maar grotendeels toch een echte film. Ik kreeg opeens de gedachte dat het wel wat weg had van Forrest Gump. Nog meer mensen die dit hadden?
(Net zoals in Forrest Gump) gebeurt er eigenlijk vrij weinig, er is een voice-over. Ze rennen allebei weg van huis en er is een voice-over (die later is gemaakt). Zelfs de posters hebben wel wat van elkaar weg.

En dan de muziek.. Wat moet je hier over zeggen? Het is prachtig, mooi, ontroerend en had ik al prachtig gezegd? Echt zeer terecht dat deze film hier een Golden Globe voor heeft gekregen. Eddie Vedder heeft uitstekend werk geleverd.
Vooral aan het begin en einde kwam de muziek echt tot zijn recht.

Het einde was een beetje raar, maar aan de andere kant ook wel weer mooi. Ik heb heel lang gedacht dat hij wel gelukkig thuis zou komen. Niet dus. Dat is eigenlijk maar beter ook, want anders had je weer zo'n typisch Amerikaans happy-ending gehad. Als laatste wil ik nog even de prachtige quote die hij op het laatst opschrijft (zie bovenaan) vermelden

Een prachtige, meeslepende, voor sommige ontroerende en mooie dramafilm. Schitterend werk afgeleverd door Sean Penn.
4,5*

'Christopher McCandless: I'm supertramp.
Christopher McCandless: and you're super apple!'

Goed geschreven Chevy93. Vind het zelf alleen niet zo op Forrest Gump lijken, vooral omdat Forrest Gump vaak toch wat drukker overkomt en andere thema's heeft. Het moraal is wel ongeveer hetzelfde, zoals ik het opvatte dan.

Deze film is gewoon een droom, heel rustig, mooi, maar toch onbegrijpelijk. Geniaal geregisseerd door de goede keuzes die Penn gemaakt heeft voor de Muziek en Shots. Acteurs zijn goed gecast en acteren zoals het hoort. Het plaatje klopt gewoon, de film heeft alles, zelfs spanning.

Wel kan ik zeggen dat Forrest Gump goed in het rijtje past bij deze film. Als ik aan Into the Wild denk denk ik aan Grizzly Man, geweldige documentaire!

Forrest Gump heeft veel meer een komische inslag, dat kan ik van deze film niet zeggen.

Prachtige film!! Je wordt helemaal meegezogen in het verhaal; dit komt voor mij in eerste instantie door de beelden, maar ook de ondersteuning van muziek versterkt juist het gevoel dat je zijn leven 'begrijpt'. Gelukkig heeft Sean Penn geen gebruik gemaakt van een happy ending. dat zou de film helemaal onderuit halen

"The core of mans' spirit comes from new experiences"

Ik zei ook niet dat het een goede vergelijking was, maar ik moest er opeens aan denken midden in de film. Paar vergelijking:

- Er wordt teruggeblikt op iemands leven (in FG door hemzelf, hier door zijn zus)

- Er worden scènes uit het heden afgewisseld met scènes uit het verleden (in FG zit hij op een bankje en doet hij het zelf, hier krijg je een voice-over van zijn zus en zie je scènes van de thuissituatie)

- Ze 'rennen' allebei weg. (in FG echt zonder reden* en hier met een, voor mij, matige reden).

Het zijn vergelijkingen die makkelijk onderuit te halen zijn, maar het voelde een beetje als hetzelfde. Als je er over nadenkt, slaat de vergelijking eigenlijk nergens op

*) That day, for no particular reason, I decided to go for a little run (...) For no particular reason I just kept on going.

Tja, het is ook maar hoe je het bekijkt. Ik herken het gevoel wel, maar dat is ook niet zo gek, Forrest Gump bestaat uit zo'n beetje elk genre. En hier komt dan ook nog een dezelfde manier van vertellen bij kijken.

Wat een prachtig geschoten film, wat een ongelofelijk beelden! De hele film lang was het enige dat ik wilde doen rechtstreeks de natuur instappen en de rest van m'n leven achterlaten - in de hoop dat het er hetzelfde uitzag als bij Christopher.
De enige minpunten van het verhaal vond ik de timing van een hoop spirituele/inzichtvolle uitspraken die allemaal volslagen op verkeerde tijdstippen behandeld werden. Ik noem de scène waarin hij in de golven staat te dansen en een quote langskomt waarin een mens teruggeworpen tot zijn natuurlijke staat, met slechts zijn handen en zijn hoofd leert kennen. Of de quote aan het einde "Happiness is only real when shared" dat totaal niets met de situatie te maken had...
Daarnaast was het einde niet echt heel goed uitgevoerd, en door z'n domme onkunde barste de romantische luchtbel die over Alexander Supertramp werd opgehangen nogal.. Eerlijk gezegd was ik achteraf best tegeleurgesteld dat het na 2 uur zo moet eindigen!
Maar dat neemt niet weg dat het verder een fantastische film was!

Ik vond het juist wel toepasselijk? Het ging er toch immers om dat hij zich op een gegeven moment toch wel eenzaam voelde, omdat hij zijn blijheid/geluk niet met iemand kon delen? .. is dat dan ook niet de reden waarom hij uiteindelijk opschrijft "I have lived a happy life"

Juist op het einde van de film heeft hij er vrede mee dat hij z'n ouders heeft achtergelaten - tenminste, zo begreep ik het - omdat hij nu zo tussen de wonderen der natuur kan liggen/sterven. En juist een half uur ervoor zegt ie tegen Ron (de ex-soldaat) dat contact met mensen helemaal niet van het grootste belang is. Precies dat inzicht (het belang van contacten) er tussendoorgooien kwam heel apart over! Maar je hebt alsnog wel een logisch punt! (:

Ik denk ook dat die zin: ''Happiness is only real when shared'', al genoeg zegt.
Uiteindelijk was hij toch te impulsief en kwam hij er achter dat je alleen gelukkig kunt zijn met mensen om je heen.

Dat zinnetje was inderdaad juist toepasselijk. Het gaat erom dat hij niet gelukkig kon worden met alle mensen, die niet meer vrij zijn. Althans, dat dacht hij. Hij ging alleen met de natuur leven en werd daar gelukkig door.

Later voelde hij zich eenzaam en begreep hij dat je alleen maar 'gelukkig kan zijn, als je dat gevoel kan delen'.

Geweldige film! De gedachtengang van Chris is ook zo fascinerend. Dat hij echt in staat was om zo te gaan leven. Ik heb de film nu al 2 keer gezien en kan hem zo nog een keer zien. En de muziek van Eddie Vedder is ook super.

GEWELDIGE FILM, schitterende beelden, leef je in en geniet!

Dus volgens jou had hij veel beter rijk kunnen blijven, en al zijn geld niet naar goeie doelen kunnen sturen .
Als die rijke ongelukkige leefstijl je niet aanstaad, zou ik zeggen ga op reis, en stuur al je geld naar goeie doelen, als andere mensen daar gelukkiger van worden waarom niet.

De manier van doen van de hoofdrolspeler is inderdaad een beetje egoïstische. En gelukkig maar, hebben we in ieder geval niet zo'n cliché goeierik. Mensen zijn nou eenmaal niet zo goed als het lijkt.
Raar trouwens dat zo veel mensen de film een slechter cijfer geven omdat de hoofdrolspeler een beetje egoïstische is.



Natuurlijk is het niet eenvoudig om zo maar te overleven in de wildernis, ze hadden misschien iets meer van de gevaren mogen laten zien. Maar hij bereide zich voor elk stuk wel goed voor, en daarnaast heeft hij veel meegereist en hulp gehad van mensen die hij tegen kwam. Die clichés ben ik trouwens niet echt tegengekomen.

Voor mij was deze film, een prachtige realistische kijk op menselijke problemen, in een mooie omgeving, met heerlijke muziek.

Goeie film, mooie omgeving etc!

Waarom staat hij niet in de top 250?

De Nederlandse release datum was 24 april 2008. Dus nog effen wachten (2 maanden) en dan komt hij in de Top250.

Hoeveel gaan dat nog vragen?

Plaatsje 23 / 24 wel te verstaan!

Terecht ook,

Ah oke dat wist ik niet nouja in iedergeval terecht dat hij er in komt.

Muziek was geweldig, alleen mocht ik de hoofdrolspeler niet zo. Ik vond zijn diepgang vrij irritant wat zeer jammer was want het gegeven is geweldig.

Weer zo'n iemand die geen sympathie heeft voor de hoofdrolspeler, en dan meteen een dikke onvoldoende geeft

Niet iedereen voelt de emotionele diepgang zoals sommige anderen dat voelen..... gelukkig maar dit maakt ons mensen zo heerlijk verschillend!

Geweldig mooie natuur!

Eigenlijk heeft alleen de eindscene mij echt aangegrepen. Verder heb ik 'm met veel moeite afgekeken.

Op zich kreeg ik juist wel sympathie voor de hoofdrolspeler, ik kreeg juist een nare smaak naar zijn vader toe. Kon zijn reden van vertrek dus ook helemaal begrijpen.

Jammer dat dan de film ontzettend lang duurt en er echt weinig in gebeurd. De paar stukjes die me wel echt aangrepen en die ik wel leuk vond om te kijken, bezetten in totaal misschien een half uurtje. Vond 'm te langdradig. De natuur is wel overweldigend mooi en de stukjes muziek zijn ook leuk.

Verder is het geloof ik toch niet mijn ding..

Als je dat zo mooi vindt, waarom heb je de film dan met moeite afgekeken? Dat zijn toch juist de pluspunten van deze film?!