Revolutionary Road (2008)

Tja. Deze film zit niet voor niets in het genre Drama. En dat was het ook. Wat een drama om doorheen te komen....

Niet een film voor mij.Mij te langzaam en er gebeurde te weinig.de dialogen tussen Leo en kate zijn wel van een hoog niveau maar niet interessant genoeg.Je moet er van houden.2,5

Tsja, saai en bijna niet door te komen. Zo'n je begint er door heen te lullen film. Wordt nooit pakkend.

deze film deed me denken the story of us met bruce willis en michelle pfeiffer alleen was dat meer een komedie en dit een drama

de acteer prestaties waren dan wel goed maar wat een saaie een langdradige film zeg pfff

naar het einde toe was het wel al wat beter maar toch 2* is meer dan voldoende

Drama over gezinnetje dat zijn draai probeert te vinden in hun veranderende dagelijkse leven. Goed acteerwerk dat wel, maar het verhaal boeit nergens.

Ik heb 'm na haar miskraam uitgezet, heb geprobeerd hem te kijken.. puur omdat ik hoopte dat 't 'Kate en Leo' gevoel weer terugkwam, maar tevergeefs!
Ik vond Leonardo ook eigenlijk een babyface hebben voor zijn rol, totaal niet passend!
1.5* voor Kate Winslet, ze blijft mooi

Ge-wel-dig acteer werk, hun ruzie's komen zelfs in de buurt van Who's affraid of Virginia woolf, ik zeg in de buurt niet zo goed als.

Hij was eigenlijk voorbij voor ik er erg in had, dat zegt genoeg.

De zoon van Katy Bates is mijn nieuwe held!!

En nu ben ik er eindelijk achter waarom mijn vrouw een fietspomp naast het bed heeft staan.

Erg goede film waarin je een kijkje kunt nemen in het leven van ogenschijnlijk gelukkige mensen. De ruzies soms zeer herkenbaar. Een boeiende film van begin tot eind.

Ik vond het een realistische film. Goed acteerwerk, maar dat kun je aan die 2 wel overlaten. Het verhaal is hier en daar wat ver gezocht. De gekke zoon van Kathy Bates legt overigens precies te vinger op de zere plekken. Heerlijk. Ik vraag me alleen af waar de kinderen steeds zijn.

Het einde is strak !! Zachter....zachter........uit.

Een pracht van een drama, mooi acteer werk.

mooi film om te zien..

wat een saaie film,

volgens mij vinden alleen de vrouwen hem mooi hier..

ik ben een man, en ik vind het ook best mooi

En ik heb vrienden die er vier of vijf keer heen zijn geweest...

Dat hokjes duwen van films is sowieso vrij belachelijk.

best grappig dat die 'zogenaamde' filmliefhebbers hier niet door kunnen komen...

stelletje kindertjes

Ik kon hier ook niet doorheen komen, maakt dat van mij een zogenaamde filmliefhebber? Kom liever met een zinnige opmerking.

2** voor dit drama van een drama

als jij jezelf een filmliefhebber vindt, wel ja

jammer, had hier meer van verwacht. kon me niet boeien.

2**

Goed als jij de turtles al een 5 geeft, kan ik de vraag beter aan jou stellen.

Kort maar krachtig lijkt me, hoezo kon het je niet boeien?

4.5*
Jammer dat deze film zo underrated is. Ik vond het namelijk een erg sterke emotionele film die me goed deed nadenken over het leven zelf.
Kon de emoties van zowel Kate als Leonardo goed inbeelden.
De scene van die gestoorde zoon die Leonardo een reality bitch slap in zijn gezicht gaf was gewoonweg subliem te noemen! Als ik in de bios zat had ik bij die scene spontaan geklappen! Geweldig!
En achteraf dacht ik bij het einde van de film, wat als ze nou wel naar Parijs waren gegaan en ze samen toch iets van hun leven hadden gemaakt? De pijn die hij nu al zijn dagen meedraagt kan ik me gewoonweg niet voorstellen. Maar dan nóg het beste voor je kinderen voorhebben om hun leven tóch nog een beetje zin te geven.

Jammer genoeg bleek dit drama mij niet zo te pakken als een goed drama zou moeten.

Desalniettemin toch zeer sterk acteerwerk en John de lunatic was subliem om bezig te zien, ook een prachtige scène als hij op de achtergrond wazig blijft doorrazen.

De allerlaatste scène is waarschijnlijk de geniaalste geweest die ik in lange tijd gezien heb. Ik kon een spontane glimlach niet onderdrukken.

Sam Mendes laat eens te meer zien hoe veelzijdig hij is. Na jarhead(oorlog) Road to perdition(maffia/misdaad) en American Beauty (humor/drama) is nu de beurt aan een onvervalst liefdes drama. Ik was erg onder de indruk van de ingetogen acteerprestatie's van Di caprio en Winslet, waarbij de veelgeprezen Titanic in het niet valt. Ook Micheal Shannon zet een waardige rol neer, als geweten van het betreffende stel. De muziek was erg herkenbaar, wat ik wel kan waarderen. Hoewel het het thema, het opofferen van zichzelf voor je partner, niet echt een origineel thema is, wordt het wel prachtig geillustreerd in deze film.

Goed drama.

'Revolutionary Road' is een erg onderhoudend, sterk portret van twee mensen die slechts wat willen doen met hun leven, maar er ondertussen de hoop in verliezen. DiCaprio en Winslet spelen ijzersterk en voelen elkaar prima aan. Beide weten de personages eigen te maken door een mix van ingetogen en explosief acteerwerk. En dat is de grootste drager van de film. Bijna elke scène die de twee met elkaar delen is sterk en interessant. De personages zijn goed geschreven en erg realistisch, de twee geven echte emoties en een uitgebreid karakter weer en Leo en Kate zijn er perfect voor om die te vertolken.
Het is haast pijnlijk om te zien hoe gelukkig Frank en April kunnen zijn, en hoe onvermijdelijk ze hun relatie vernietigen. De film begint al sterk met het feit dat je hoopt op een goed einde, maar Frank's affaire laat al meteen zien dat het die kant er niet op gaat. Mooi camerawerk en passende, eenvoudige muziek vullen de film aan tot een mooi drama, met uitstekend acteerwerk van vele en een dramatisch verhaal, dat tegelijkertijd begrijpelijk en "echt" aan voelt.

4.0

Deprimerend, tragisch drama dat vanaf de start al niet goed af kan lopen. De frustratie en teleurstelling zijn voelbaar en in de ogen af te lezen van April (Kate Winslet) en dat is bijzonder knap.

Traag drama, maar wel uitstekend gespeeld. Ik vind Kate Winslet toch wel de beste actrice (Little Children en The Reader). Knap werk.

Mensen die elkaar de huid volschelden en elkaar écht pijn willen doen, terwijl ze van elkaar houden. Drama in een notendop?

Revolutionary Road grossiert erin. En dat is wel mooi, want ik kan het waarderen mits het goed gedaan wordt, en dat laatste is hier het geval. Nog voor de aftiteling weet je al min of meer wat voor personages DiCaprio en Winslet spelen en zie je ze al een keer al hun woede er naar elkaar uitgooien. Beiden nemen absoluut geen blad voor de mond en maken elkaar en de kijker goed duidelijk waarom hun huwelijk niet echt werkt zoals het zou moeten werken. Leuk

Het interessante aan de film is dat hij zich afspeelt in een tijd dat de VS groeide en de economie omhoog spurtte. Er ontstonden modelwijken zoals Revolutionary Road met bijhorende modelgezinnen. En dat is natuurlijk dé waarde waar de VS om bekend staat: het gezin. Een terugkerend thema in tig Amerikaanse films ook. En in feite hebben April en Frank Wheeler alle ingrediënten in zich om net zo'n modelgezin te worden. Maar ze laten zien dat er van modelgezinnen geen sprake is, dat het een fabel is. Twee mensen die willen leven zoals hun hart hen ingeeft en verstrengeld raken in hoe ze horen te leven volgens hun omgeving. Ieder conflict in de film dat hieruit voortvloeit is volkomen te begrijpen en tegelijkertijd is het vaak schrijnend voor de kijker, omdat de oplossing altijd voor het opraken lijkt te liggen. Als je nu nét even niet dat deed, maar dat ... De personages zelf, echter, hebben continue last van hun wisselende perspectieven op wat ze willen, op waar ze van dromen, en op elkaar. Het modelgezin blijkt vol spanningen te zitten en de meest onvoorstelbare vreselijkheden worden de familieleden door elkaar naar het hoofd geslingerd. Vet!

Het geheel staat bij het briljante acteerwerk van DiCaprio en Winslet, sowieso 2 van mijn favoriete acteurs. Akelig eigenlijk om het Titanic-setje zo verdrietig te zien. Emoties worden briljant uitgespeeld en er zit geen onecht moment in de film. Beide personages zijn in feite soms best onsympathiek, en de balans tussen begrijpelijk mens en door zelfzucht verblinde eikel wordt door beiden knap bewandeld. Ook complimentje voor de gek, die niet alleen fantastisch het verhaal in wordt geschreven en steeds de karakters met zichzelf confronteert, maar ook gewoon fantastisch gespeeld wordt.

Maar wat bij mij vooral bleef hangen was, naast het perfecte eind van het feilloos geschreven scenario, de manier waarop de mensen met elkaar omgingen. Zo koel en koud en doods. Die Molly Brown is daar een uitstekend voorbeeld van in de slotscène. Maar het gebeurt al vaker in de film, en komt vooral aan de oppervlakte door het fantastische acteerwerk. Echt angstaanjagend.

4* (kleintjes)

Sam Mendes weet mij net als met American Beauty keihard te raken. Dit in combinatie met het geweldige acteerwerk van Winslet en DiCaprio maakt dit, voor mij, een geweldig drama.

Het einde is briljant! Wat een prachtige shots.

Ik zeg maar een ding over deze film: Michael Shannon...............