There Will Be Blood (2007)

Prachtige, realistische film met mooie rauwe momenten.

Film die vooral leunt op de inderdaad erg goede acteerprestatie van Day-Lewis. Misschien niet de meeste originele rol, maar wel erg goed geacteerd en draagt de film toch uiteindelijk.

Verder vond ik het om eerlijk te zijn niet meer dan wel aardig. Visueel was het soms best goed, net name de begin scene was erg sfeervol en wat mij betreft een van de hoogtepunten van de film. Goede keus ook om gewoon het eerste kwartier van de film compleet vrij te houden van dialogen. Krijg je toch een beetje dat mysterieuze. Muziek was op sommige momenten geslaagd, op andere momenten killde het de sfeer een beetje (dat klassieke gejengel opeens), maar uiteindelijk wel aardig.

Hoewel Daniel's personage in de tweede helft wel een stuk interessanter werd, en zijn acteerwerk daarmee ook beter, vond ik het uiteindelijk wel het mindere gedeelte van de film. Oogde nogal rommelig en ook het einde vond ik iets teveel van het goede allemaal. Wat trouwens ook het vermelden waard is, is dat ik die Eli een vreselijk irritant personage vond. Misschien dat het juist de bedoeling was, maar heb me in ieder geval mateloos geërgerd.

Zoals ik al zei, film is wel aardig maar word uiteindelijk tot een hoger niveau getild door Daniel-Day Lewis. 3,5* lijkt me genoeg.

Njah.

Ik vraag me af wat er gebeurt als ik PTA's oude films weer eens terugkijk. Vond ze vroeger super, maar als ik zie hoe z'n laatste twee films bevielen is het moeilijk te geloven dat een regisseur plots zo diep kan zakken.

There Will Be Blood is zo'n film waarbij ik eigenlijk niet goed weet waarnaar ik zit te kijken. De film vertelt het verhaal van Plainview, maar dat weet eigenlijk nooit de boeien. Nu doet de setting me niks, maar ook Daniel-Day Lewis weet echt helemaal niks van z'n personage te maken. Vervelende overacting van zijn kant, héél gewichtig en overdreven allemaal. De beslommering met z'n zoontje en de kerk maken het er niet beter op.

Soundtrack is regelmatig vervelend en ongepast, visueel is het degelijk maar onopvallend. Maar het ergste is eigenlijk nog dat dat PTA de eerste 5 a 10 minuten liet zien hoe het wél moest. Zolang er niet gesproken werd was alles stukken beter en sfeervoller. En als dat alles dan niet aanslaat is 160 minuten uiteraard véél te lang.

Begin verdient een extratje en de solide uitvoering van PTA valt links en rechts wel te herkennen, maar verder vond ik het doodsaai en compleet oninteressant. Binnenkort toch nog maar eens Magnolia herzien, 't zal mij benieuwen.

1.5*

Die Plainview is een garantie voor kippenvel zeg,

Buitenaards.

Eindelijk deze film gezien en wellicht teveel verwacht in stijl van de oudere klassiekers maar deze film viel me tegen.

Op de aankleding van de film is niets aan te merken, de cast doet het ook goed maar het verhaal doet te weinig. En die soundtrack...brrr...

There Will Be Blood zet een mooi tijdsbeeld neer uit een niet zo ver geleden. Zaken die we nu nog dagelijks in het nieuws zijn, bestonden toen ook al. De film gaat gaat helaas wat te anoniem van begin naar eind. Je blijft er wel naar kijken, maar dat is meer vanwege het acteerwerk dan de inhoud. Met name zoals de strijd tussen de macht van het geld en de kerk hier getoond wordt, is tenenkrommend. Nee, de stille beelden aan het begin waren al het hoogtepunt, daarna vlakt de film te ver af.

Ongekend goede film. 4,5!

Wat gebeurt er eigenlijk met Fletcher Hamilton in de Film ?

Gister deze film voor een tweede keer gezien. Ik vond hem nog beter dan de vorige keer. Geweldige acteerprestaties, en niet alleen van Daniel Day-Lewis, de rest speelt ook magistraal. Elk shot is raak, elk emotie komt echt over en de laatste scene is zo briljant dat het bijna eng wordt.

De volle mep.

Herzien voor het eerst sinds 2008(?). It was a long time coming, maar de 4* blijft stevig staan. Erg sterk wat Day-Lewis en Anderson hier doen. Binnenkort My Left Foot maar eens kijken voor wat background, en wat Anderson betreft, ik moet The Master en Inherent Vice ook nog zien. So much to do...

Verhaal is niets. De puike acteer prestaties maken dat het voor mij 3 sterren wordt. Vond de film totaal niet boeiend.

Eerste keer dat ik daniel day lewis zie acteren. De man is gewoon het karakter. Wat een acteerprestatie. Nog nooit zoiets gezien. Verhaal is traag maar zeer mooi in beeld gebracht waarbij je een karakterschets ziet van iemand die van de bodem komt, meedogenloos is en die zich heel alleen voelt. Prachtige film.

Hoe kan het nou de eerste keer zijn dat je Daniel Day Lewis ziet acteren?

Zet dan maar snel My Left Foot, The Age of Innocence en In the Name of the Father op je lijst van films die je moet bekijken.

Acteerkanonnen Daniel Day-Lewis en Paul Dano zijn grandioos gecast als de uitdragers van de wurggreep tussen de objectivistische neoliberaal (Daniel Plainview) en de extremistische Christen (Paul Sunday). Hun indringende acteerwerk is één grote middelvinger naar gemeenplaatsen als de Amerikaanse droom óf de idiote, doch invloedrijke, ideologie van een Ayn Rand. Onder de schitterende cinematografie van een meesterlijk regisseur als Paul Thomas Anderson wordt die 'clash of ideologies' razendknap invoelbaar gemaakt met weidse natuurshots en indringende actiescènes.

Een verfijnd spel van licht en schaduw zet de monsterlijk menselijke figuur neer als de eigentijdse Faust die zijn ziel dacht te hebben verkocht aan het goede, maar die tegelijkertijd nooit de vergeving weet te vinden waar hij meent recht op te hebben. Overal om hem heen brandt het vuur waarmee zijn systematische machinerie grondstoffen én mensenlevens uitput. Nooit vat krijgend op de natuurkrachten en het noodlot dat hem boven het hoofd hangt. Tegelijkertijd is er de al even passievolle religieuze figuur Sunday die met evenveel venijn in zieltjes boort met zijn list en bedrog. Knap hoe zijn duiveluitdrijvingen met net zoveel spanning op het beeld getoverd worden als de meer actiegerichte shots van boormachines in het woestijnlandschap.

Of hoe regie, soundtrack, editing, montage, acteerwerk van een bombastisch epos toch een klein en intiem verhaal weten te maken. Meesterlijk!

Zo is dat, Donkerwoud.

Thanks, Kronos

Hoezo dan 2,5*?

Toentertijd gaf ik hem inderdaad 3,5*. Inmiddels heb ik hem echter verlaagd tot 2,5*, de film staat me toch niet meer zo positief bij. Wellicht eens aan een herziening onderwerpen.

Die Paul Thomas Anderson toch... Wat een uiteenlopende films maakt ie toch, met als overeenkomst dat die zoveel uit z'n acteurs weet te peuren. Vooral omdat ie ze veel 3D en gewicht mee geeft, zodat er ook vleeschg aan de botten zit. 'Mooie' allegorie voor de twee zuilen waarop Amerika gestoeld is: snoeihard kapitalisme en het evangelie. Beurtelings staan de twee op gespannen voet of worden compromissen gesloten. De zucht naar olie corrumpeert en vernietigt 'naasten'. DDL speelt Plainview die onverwerkt leed uit z'n jeugd afreageert tot op het punt van zelfdestructie. Je ziet kleine 'literatuur momentjes' (d.w.z. in een boek zou de gezichtsuitdrukking uitgebreid beschreven staan). Bijv. als ie Henry gadeslaat op het strand. Abrupt einde alleen op een manier dat je denkt, hier hebben scenaristen en regisseur geworsteld om een eind te breien aan dit epische drama, zeg maar een Citizen Kane zonder 'rosebud'.

Vond het wel een aardige uiteenzetting van de Bijbelse verwijzingen: The Fortnightly: On Film:The Biblical Binaries of There Will Be Blood - floydfortnightly.blogspot.nl

Leuk bedachte fan theorie, maar (volgens mij) laat de butler gewoon de dominee binnen. En in het laatste shot zie je hem kijken naar Plainview plus lijk. (zie youtube)

Daarnet opnieuw bekeken via netflix. De butler laat hem inderdaad binnen maar volgens mij beeldde Plainview dit allemaal in. Na het doden van de dominee stond de butler precies op om te zien waar Plainview lag en keek er niet van op dat de dominee dood lag. Dusja, vandaar mij vermoeden.

Niet onaardig, maar had er meer van verwacht. Achteraf vraag ik me een beetje af waar ik na heb zitten kijken. Ja, het gaat om het opboren van olie, en verder? Ik kom er niet helemaal uit. Daardoor was het bij tijd en wijle nogal saai, de randzaken leken me niet relevant. Ook de constante muziek, vooral in het begin van de film, stoorde op den duur. De landschappen en enkele dialogen daarentegen zijn dan weer prachtig. Ook het einde doet best veel goed. Al met al nog een magere 7.

Eerst vond ik het een mindere film, maar het einde heeft mijn score toch omhoog getrokken. Prachtige acteerprestatie van Daniel Day Lewis trouwens: hij speelde heel overtuigend. Zijn personage Daniel Plainview is een slimme man met veel hebzucht. Hij denkt alleen maar aan olie en aan een zo groot mogelijk bedrijf. Zo is de relatie tussen hem en zijn zoon, H.W., niet zo fantastisch. Op de trouw van H.W. staat niet zijn vader, maar zijn leerkracht naast zijn zijde.

Ik had er eerlijk gezegd meer van verwacht, maar dat kan gebeuren.

Voor ons? Een leuke avondvullende film (duurt ruim 2,5 uur) en blijft op een constant niveau. Het gedrag van de mensen is vermakelijk en soms irritant. Maar laten we het maar bij de hoofdrolspeler laten.

Daniel heeft maar een "liefde" en dat is het bedrijf. Je werkt mee òf je mag niet meedoen! Jammer dat hij niet stil wil staan bij de dingen die belangrijker zijn in het leven, zoals de liefde voor de naaste familie en relaties met echte vrienden. Alles waar het om draait is in feite lucht, bedacht en waarde eraan toegekend door de mens van die tijd.

Alhoewel, tegenwoordig draait het daar ook vaak om; "uiterlijkheden en luchtbellen", toch?

In deze film volgen we Daniel Plainview en zijn zoon. Daniel is een norse man die geobsedeerd is door macht. Macht dat hij verkrijgt door veel land op te kopen met olie in de grond. Daniel Day-Lewis doet het weer goed, maar het lijkt een lichte versie 2.0 te zijn van het karakter Bill 'The Butcher' Cutting uit de film Gangs of New York (ook een pracht film). In ieder geval werd de man beloond met een Academy Award, een Bafta en een Golden Globe voor deze rol.

De drang tot macht drijft Daniel Plainview tot gekte en de man gaat over lijken als hij zijn zin niet krijgt. Een narcistische en nihilistische man blijft er over, niets waar de man nog waarde aan hecht behalve die macht.

Wat de film ons nu wil brengen durf ik echt niet te zeggen. Misschien geld=macht=misbruik?, misschien is het een wijzende vinger naar de oliesjeiks op deze wereld? In ieder geval is het een lange maar boeiende zit. Boeiend door het acteerwerk en de prachtige soundtrack van Jonny Greenwood, de gitarist in de band Radiohead. Daarnaast is het geweldig op beeld gezet, Robert Elswit (cameraman) kreeg ook een Academy Award voor zijn werk. De man heeft een enorme staat van dienst, geweldige films waar hij zijn kunsten vertoond heeft.

Prima drama, naargeestig en droevig. Een verfilming gebaseerd op de roman Oil! van Upton Sinclair maar wijkt wel af.

Doordachte karakterschets, met een magistrale Daniel Day Lewis (die me net iets teveel aan Magnum deed denken ). Hoe dan ook, Daniel Plainview was een erg slechte kerel. Hebzucht, narcisme en grootheidswaanzin ("I have competition in me, I want no one else to succeed") hebben zijn gemene inborst nog meer verscherpt. Hij beschrijft op een moment zichzelf in de film (tegen zijn "halfbroer") als een mensenhater. En de rest van de film wordt dit alsmaar bevestigd in allerlei scènes. Hij is vreselijk rancuneus, lichtgeraakt, beschuldigt anderen voor zijn fouten, beledigt wie hem de les leest, ... Gevaarlijke vent!

Het zou bij de kijker moeten blijven hangen, hoe hij een monsterdeal met Standard Union weigerde omdat Plainview vond dat de kerel van de maatschappij hem de les las over het opvoeden van zijn zoon. Ver daarna komt die zelfde kerel terug in een café en wordt hij nog eens flink te grazen genomen door Plainview. Veelzeggend. De man wordt alsmaar driester in het laatste half uur en vertoont alsmaar extremer gedrag. Hoe harteloos moet je zijn om degene die jou als een vader beschouwt zo aan te pakken.

Qua cinematografie kwam ik ook aan mijn trekken. De scène met de brandende boortoren vond ik prachtig en de eerste 15 minuten leken wel een docu over olie boren.

Het wil ook nog wel eens slordig worden : zo heerst verwarring rond de broer van Eli, Paul, die we niet meer terug zien. Zijn Paul en Eli één en dezelfde persoon (een oplichter) of is er wel een fysieke broer? Ik ben er iig nog niet aan uit en het blijft dubbelzinnig. Een intrigerende film met een duister en doorslecht hoofdpersonage die ten onder gaat aan zijn eigen menselijke tekortkomingen.

Ik lees vaak dat Daniel Plainview een slecht mens is; ik twijfel hieraan. Hij lijkt mij in de basis iemand die wel het beste voor heeft alleen heeft hij wat mindere karaktereigenschappen die naar voren komen als hij ergens geld ruikt. Dat is ook de verdienste van Daniel Day Lewis die hier een enorm boeiend en complex karakter aan geeft. Hij is me te genuanceerd om zomaar te zeggen: Plainview is een slecht mens.

Ja, hij heeft een zeker narcisme en een hekel aan anderen (vooral dat), zeker aan klaplopers. De haat is dan echt in zijn ogen te zien. Anderzijds ontfermt hij zich over het zoontje van de persoon die bij hem in de boorput de dood vond. Ergens zit er wel wat goeds in hem. Daarvoor zie je hem te vaak met zijn zoontje bezig. Daarvoor probeert hij te vaak het goed te maken. Het is wel dat met zijn zucht naar geld uiteindelijk hij met iedereen contact verliest, maar dat is een uitvloeisel van een slecht karakterkenmerk. Typerend is die scène wanneer de olietoren in brand vliegt. Eerst rent hij naar zijn zoontje toe om hem in veiligheid te brengen, zelfs tot in de veilige blokhut aan toe draagt hij hem, maar als hij eenmaal ziet dat er actie nodig is en hij geld moet verdienen is hij weg. Ergens is dat steeds een strijd, tussen geld en familie. Geld wint. Ook een voorbeeld, als hij zijn zoontje op de trein stuurt naar een doventherapeut doet hij dat uit bestwil en je merkt dat hij hem wel pijn doet hem achter te laten als hij wegloopt uit de trein. Hij weet wel dat dit verkeerd is, maar uiteindelijk kiest hij weer voor het geld. In de basis dus geen slecht persoon.

Verder blijf ik bij wat ik hier al eerder over schreef, naast een briljante Day Lewis is dit ook Andersons hoogste piek. Een film van dik 150 minuten met een enorme spankracht als geheel en losse scènes die stuk voor stuk overtuigen. De eerste vijftien minuten zonder gesproken woord, de heerlijke muziek, de scène als de boortoren in brand vliegt (echt, hoe die camera daar beweegt, montage, tempo, muziek, het hele spectrum aan emoties), die scène met muziek en zonder geluid als je beelden krijgt van de eerste tijd dat men aan het boren is, maar ook de scène in de kerk en de hele sfeer van dat gebied en die tijd die prachtig in beeld wordt gezet. Mooie weidse shots en de zon die altijd oogverblindend schijnt. En dan heb ik alle diepere lagen van de film nog niet eens genoemd.

Enfin, na herziening blijven die vijf sterren vol staan. Sterker, ik twijfel zelfs of ik deze niet op de hoogste plaats in m'n top 10 moet plaatsen. Voorlopig dan maar op 2 en Sunset Blvd. herzien.