No Country for Old Men (2007)

Het was opzich wel een boeiende film, gewoon vermakend. Maar eerlijk gezegd ook nit meer dan dat.

Wat was me dit toch een aparte, intense maar vooral merkwaardige ervaring van de gebroeders Coen. Hoewel in de film de nodige zwarte humor zit leek het wel of deze film veel serieuzer is dan al hun andere werk. Zijn ze wijzer geworden naar hun mislukte remake van The Ladykillers of dachten ze het op een complete andere boeg te moeten gooien. Iets dat ik dan alleen maar kan prijzen.

Vrijwel elke rol zelfs die van de kleinste toe is tot in de puntjes sterk vertolkt door de acteurs.

Hoewel wat zeg ik nu, die van Woody Harrelson leek meer weg te hebben van hij kwam, zag en was weer weg. Zeer plots en zonder enige betekenis. Buiten hem om, zijn het vooral slimme karakters normaal gesproken kan een film pas gaan lopen als een één van de karakters een steekje laten vallen maar hier ging het gewoon over sterke karakters die nergens dom handelde. Denk aan een Javier Bardem met zijn hilarische kapsel maar verdomd smerige rol die mij zelfs in de filmhuisstoel deed huiveren. Of de rol van Tommy Lee Jones waarbij die alweer bewijst dat hij tot grote hoogte kan gaan. Zijn hele gezicht toont verschillende kanten. Zo lijkt hij op een bepaald moment een gebroken mens en op ander moment huiverig van wat er moet komen. Staaltje acteerwerk die we niet meer gewend zijn in de Cinema.

Verder viel me op dat er in de film vrijwel geen muziek is iets dat zeer merkwaardig is tegenwoordig. Pas bij de aftiteling kregen we wat muziek te horen en dat was muziek die ervoor zorgde dat we als kijker verder moesten gaan met het verhaal. In onze gedachte gaat de film door want waar zal hij eindigen? Hoe zal hij eindigen? Iets waar niet iedereen mee blij zal zijn maar ik zag het aankomen. Dat zag je door de eigenwijze aanpak, de manier hoe de personages hun dood tegemoet gingen.

Al met al geen teleurstelling en als je het mij vraagt een regelrechte Oscarwinnaar!

Een Coen-film is een begrip geworden als je het mij vraagt, en ik snap wel waarom. Wat een fantasten, wat zij op het scherm weten te toveren is adembenemend. En dat is denk ik wat hen de oscar heeft opgeleverd.

Ze zijn als geen ander in staat om prachtige beelden op het scherm te toveren, veel creativiteit en fantasie in hun verhaal te stoppen maar vooral ook de kijker te betrekken bij de film. Of dat nu via humor, spanning of surrealisme gaat. Personages zijn standaard memorabel, de situaties blijven zelfs in je netvlies gegrieft. Zelfs Fargo, de Coen die ik zo'n 7 jaar geleden zag, bevat scène's die ik me nu nog herinner. Uitmuntend.
En No Country For Old Men past prachtig in hun rijtje absolute topfilms. Deze film heeft het van de spanning, de nagelbijtend spannende achtervolging waar het grootste deel van de film over gaat. Ik weet niet wat ik nog moet zeggen over psychopatische moordenaar Anton Chigurh, dat karakter is bijna nog memorabeler dan The Dude, en dat zegt heel wat. De gruwelijke wijze waarop hij met normale, aardige mensen omgaat is buitengewoon fascinerend om naar te mogen kijken. Hem tot één van de hoofdkarakters maken vond ik dan ook een geniale zet van de Coens. Bepaalde filmpersonages blijven nog altijd door je hoofd spoken, en Chigurh is daar met zijn zuurstoffles zeker één van.

En ook hier weer krijgen we prachtige landschappen voorgeschoteld, gitzwarte maar nooit misplaatste humor, geniaal geschoten scènes en als klap op de vuurpijl een einde wat nooit iemand had verwacht. Ik vind het wel mooi dat er een boodschap in de film te ontdekken is (als je maar lang genog graaft in ieder geval), dat heb ik bij hen niet eerder gezien. Het acteerwerk is ook gewoon ijzersterk, niet alleen Javier Bardem maar ook de andere acteurs zetten stuk voor stuk mooie rollen neer. Het verhaal geeft hen de ruimte om te schitteren en hier maken ze dankbaar gebruik van. Ze weten hun acties indrukwekkend te voorzien van bijbehorende emotie en uitdrukkingen, twijfel en subtiliteit.

De Coens hebben bijna een nieuwe wereld gecreeërd in No Country, zelfs al is het westernlandschap in filmregionen al lang bekend. Een dergelijke geflipte huurmoordenaar met het origineelste wapen van het jaar die wel even voor zenuwslopende situaties omtrent een bak geld en zijn eigen principes komt zorgen hebben we daarin nog nooit gezien. Ook zo'n synische oude ranger als Tommy Lee-Jones die eigenlijk vooral zit te mijmeren is een heerlijk frisse trent. Veel scènes zijn ook lekker rauw en ruw en bloederig geschoten, maar nergens over the top. Er wordt maat gehouden, maar tegelijkertijd durven de Coens het aan een aantal gedurfde keuzes te maken. Het feit dat Llewelyn's dood bijvoorbeeld pas na de gebeurtenis zelf in beeld kwam is op zijn minst opvallend te noemen. En zo nog meer dingen.

Maar waar de film echt om draait is het idee van het ultieme kwaad, en hoe dat al dan niet uit te roeien. Hoe diverse machten het kwaad proberen tegen te gaan, en hoe ze al dan niet falen en waarom. Het maakt van de film een soort dance of deathh die met iedere scène pakkender wordt. Het kwaad zal altijd een indrukwekkende indruk achterlaten op ons en No Country For Old Men maakt daar dankbaar en ingenieus gebruik van. Tot de toch wel erg mooie eindscène aan toe. Zo stijlvol en indrukwekkend zijn films helaas maar zelden. Bruut, schokkend zelfs, maar werkelijk heerlijk. De Coens hebben een onnavolgbaar talent om het simpelste verhaal/uitgangspunt legendarisch te maken. Ik ben gister bijna terug gegaan naar de bios om het nog eens te kunnen zien.

4,5*

Mooie recensie serpico!

Heel goede film,weer zo een film die je een paar keer kan bekijken zonder je te vervelen,laat maar komen zo een films,alleen het einde,ik snap er niets van,kan er mij iemand vertellen hoe of wat,want het stopt zo raar.

Idd een mooie recensie, Serpico!

Matig verhaal dat in het begin goed verteld wordt, goede sfeer maar het einde is extreem zwak. Dit is een verhaal voor een duidelijk gesloten happy end. Het lijkt er gewoon op dat ze hiervoor hebben gekozen om onverwacht mee uit de hoek te komen maar verassen kon het mij allerminst. Iets wat je bedenkt als je nog maar 1 dagg hebt om het script af te werken.

Nee, juist niet.

Wat denken jullie, nog maar een keer vermelden dat dit een boekverfilming is, of zou dat niet veel helpen?

kan...

ik denk eerlijk gezegd dat je het hele punt mist van de film.

Mijn grootvader van 97 jaar is dood,doch hopelijk niet vermoord!

Is gestorven door den drank........dus NIET vermoord.

(hahaha)

Nou nee... De interpretatie gegeven in de geplaatste link zit vol met zogenaamde feiten die niet eens kloppen. Ik heb het idee dat de meneer van deze theorie flink heeft liggen te slapen tijdens het kijken van deze film.

Een roman van Cormac McCarthy verfilmd door Joel en Ethan Coen. Het lijkt wel alsof de regisseur-broers en de schrijver voor elkaar gemaakt zijn. Met het oorspronkelijke materiaal als leidraad - aangevuld met wat ijzersterke grappen van eigen makelij - hebben ze een van de beste films uit hun oeuvre tot stand gebracht. Voor mij is weer bewezen dat de twee broertjes tot de absolute top behoren, iets wat bij hun vorige twee films niet zo duidelijk meer was. Eindelijk weer eens cinematografie van de bovenste plank, vol met memorabele karakters, gitzwarte humor en een bijna surrealistische sfeer. En we hebben weer een nieuwe iconische badguy naast Hannibal Lecter en Tony Soprano.

Het allersterkste vind ik dat er eindelijk weer eens gekozen is voor de enigmatische aanpak.Niet gemakkelijk scoren met groffe grappen, maar echt weer een moeilijk te verteren film, waarvan je pas bij nabeschouwing de genialiteit ziet. Ik hoop dat we nog veel van dit soort titels van hun hand tegemoet gaan.

De beste kerel is inderdaad wel erg onwetend. Het einde past juist enorm goed in het verloop van de film als geheel, mocht je het snappen...

ok.
hier is mijn visie op de film (en ik gebruik even spoiler tags):

volgens mij is het hele punt van de film de zinloosheid en de onontkoombaarheid van het toenemende geweld.

dit maakt imo eigenlijk alleen Sherriff Tommy Lee Jones tot een fysieke hoofdpersoon.

Xavier Bardem is mijnsinziens 'slechts' het gezicht van het geweld, een sybool dus.

en Josh Brolin is mijninziens het symbool voor hetgeen dat zinoos verloren gaat.

Tommy Lee Jones is een ouder sherriff die weet dat hij het allemaal toch niet meer kan bolwerken: (zinloos) geweld en criminaliteit nemen toe en hij kan en wil er niks tegen doen.
Het zal wel, whatever, dat zinloze, laat maar gaan.

Vandaar dat we ook een groot deel van de film intens meeleven met Brolin en die isdan INEENS dood, jus tlike that.
Een stijlmiddel om die zinloosheid nogeens extra te onderstrepen.
Zo ook het einde:
het kwaad (Bardem) loopt 'gewoon' weg en that's it.
Het geweld blijft dus, zonder meer. Wordt ook niet verder verklaard

Dit is dus hoe ik het zie.

Maar misschien mis ik zelf vanalles en ben ik de gene die er niets van snapt.

Nou, enigszins past het wel in het verhaal , ze hebben toch iets van een tegenstander nodig bij het competitie bowlen.. En die heeft dan ook een achtergrond om hem nog net dat graadje morbider te maken dan dat hij eigenlijk al is

Dan vond ik het personage van Sam Elliott "The Stranger" iets vreemder, de naam zegt het eigenlijk al , en die heeft verder met het verhaal niks te maken....... Ik bedoel : Waarom is nu precies de Stranger de verteller van het verhaal? je ziet hem verder in de film, behalve op het einde , nooit.

Maar ok, die laatste scene is wel stoer overigens

Maar dat zijn precies van die dingen die je bij een Coen kan verwachten, toch?

na de film 3x te hebben gekeken vind ik dit een van de raarste film die is gemaakt. er zit niet echt een verhaal in, het verandert constant, schieten(d) tot het einde zonder een reden. het draait niet om geld maar om wat dan? ik geef hem echt een magre 2.

Moet je persé weten waarom dingen gebeuren om te genieten van de spanning? Ik kan best wel doorfilosoferen over het verhaal (Max en Joep geeft mijn visie best wel goed weer), maar uiteindelijk heb ik vooral de hele tijd op het puntje van m'n stoel gezeten. Moet er een duidelijk, rechtlijnig, uitgekauwd verhaal van gemaakt worden wil je ervan kunnen genieten?

Nee, het draait voor Anton niet om het geld .... Die doet het gewoon omdat hij het leuk vind.

Het verhaal is naar een boek verfilmd dus ik mag wel hopen dat er een verhaal in zit

En de film bekijk je eigenlijk het meest uit het perspectief van Ed Tom, daar hij ook de verteller is en vandaar ook de titel No Country For Old Men... Ivm met geweld , sadisme , moord, drugs enz.. Dit kan Ed niet meer verdragen omdat hij oud wordt en het geweld stopt nooit in de wereld , het gaat door en door en door .

Het is net zo'n verdomde Duracell konijn

wat een kut einde. ben blij dat ik er geen 17 eoro aan heb verneukt ,maar gewoon een x heb gehuurd!

Aan een ieder die net 'No Country for Old Men' bekeken heeft: Lees even de reactie door van Max en Joep: over de spijker op de kop slaan gesproken... Blader vervolgens, ter aanvulling, even een stapel pagina's door in dit topic en lees allerlei reacties over de betekenis van deze film, de bedoeling achter het einde en over het hoe en wat van de personages. Het is echt niet zo moeilijk allemaal en alles is absoluut prima uitgelegd door verschillende posters. Sla trouwens wel even de idiote theorieën over, bv. de theorie dat Ed Tom en Chigurh dezelfde zouden zijn... En mocht je tijd over hebben, bestel en lees even het geweldig geschreven gelijknamige boek, 2 dagen en je bent er doorheen en de meeste vragen zijn overbodig...

Een misverstand wat wel even uit de wereld geholpen moeten worden; er zit best aardig wat muziek in deze film van Carter Burwell. Hij koos alleen een heel sfeervolle minimale manier van score in samenwerking met de sound designer. Burwell gebruikt veel van die fantastische golven van een zaag (die vaak ook in thrillers en horrorfilms worden gebruikt) en combineert deze met geluiden van een Himalayaanse schaal. Voor een sample van zijn muziek; link.

Sterke film,alleen de rol van Woody Harrelson was overbodig.

Waarvoor haalde hij het koffertje met geld niet zelf uit het 'gras/takken' bij de grensovergang vroeg ik me steeds af.Vond ik erg zwak in het verhaal. Hij had dat koffertje sowieso moeten verplaatsen,maar bizar genoeg ging hij naar het hotel terug,met het risico dat Josh Brolin ermee vandoor zou gaan. Zelfs in 1980 zou je in de USA (met zo'n apart kapsel zeker niet) niet zolang uit de handen van de politie blijven.

Wat een geweldige herziening op dvd!

De Coen broertjes hadden hun naam al gevestigd als geweldige filmmakers, maar de stempel wordt echt hard doorgedrukt met deze film. Overladen met positieve recensies, oscars en alleen maar lof. Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn, want No Country for Old Men is één van de beste films van de afgelopen jaren. Misschien wel de beste...

Doodse stiltes zijn een belangrijk gegeven in deze film en daar zit ie' dan ook vol mee. Prachtige landschappen die samen met briljant camerawerk zorgen voor een perfecte basis in het begin van deze film. De wind die we horen waaien, de veranderingen die we in de lucht zien en vooral de ene na de andere geniale shot waarin te zien is dat de Coens verantwoordelijk zijn voor dit werk. Cinematrografisch net als Fargo een pracht, de humor uit The Big Lebowski is dan weer wat verder te zoeken, maar ook bevat deze film zeker een schaars momentje die ons de zwarte humor schenkt zoals we die van de broertjes gewend zijn. Ondanks de minimale aanwezigheid van muziek is de score perfect verzorgd. Heerlijke deuntjes en beklemmende tonen zorgen ervoor dat ook op dat gebied de muziek precies past bij de beelden en scenes die we zien.

De vertolkingen van Jones, Bardem en Brolin zijn geweldig. Zoals eerder aangegeven heeft vooral Javier Bardem - als Anton Chigurh - een geweldige indruk achtergelaten. Zijn ''call it'' en ''friendo'' uitspraken zijn nu al legendarisch, niet minder dan zijn personage die alle lof verdient die het krijgt. De o zo rustige Tommy Lee Jones weet zich ook prima staande te houden. Zijn overtuigende blik en manier van ''doen'' had niet beter gehoeven wat mij betreft. Josh Brolin is altijd iemand geweest die makkelijk een klootzak te vinden is, maar in deze film bewijst hij dat het ook anders kan. Gedurende de hele film word je als kijker het meest vergezeld door zijn aanwezigheid en weet je met hem ook de beste band op te bouwen. Althans, zo zat het met mij. Dat deze drie sleutelfiguren in geen enkele scene samen op het scherm te zien zijn is een leuk gegeven. Alleen Kelly Macdonald die Brolin's vrouw speelt is samen met alledrie de personages te bewonderen.

Een film als deze moet natuurlijk memorabele scenes bevatten en dat is ook zeker zo. Zo vind ik zelf de eerste scenes van Brolin geweldig. Omringd door een groot, woest landschap vind hij de mannen die betrokken zijn geweest bij de mislukte drugsdeal, stuk voor stuk adembenemende beelden. Als hij die nacht teruggaat en gesnapt word door een paar mannen komt een volgende memorabele scene voorbij. Brolin vs. de pitbull, geweldig! De spanning word heerlijk opgebouwd en komt tot een geweldige ontknoping, als de hond in de lucht neergeschoten word. Een volgende is natuurlijk de scene als Bardem voor de balie staat met zijn ''call it'' uitspraak. Alleen als je die vent ziet krijg je de bibbers al man, ongelovelijk. De autoscene met Bardem is ook gruwelijk schrikken geblazen trouwens.

En het einde, jah daar is al het één en ander over gezegd, maar ik vind het perfect. Anders had het niet gemoeten wat mij betreft. Het ultieme kwaad - in dit geval Bardem zijn personage - valt gewoon niet te stoppen en zo valt er in deze film geen happy end te creëren, want het draait om zijn personage net als de film die simpelweg om het feit draait dat het kwaad er is en nooit gestopt kan worden. Tommy Lee Jones kan in de laatste scenes nog voor kippenvel zorgen, omdat hij juist daar de meest overtuigende scenes neerzet. Zo zien we maar dat er ''no clean getaways'' zijn...

Een erg mooi stuk HarmJan!!

Na dat stukje hierboven gelezen te hebben wil ik de film weer zien.

Word tijd dat ik de dvd maar moet gaan aanschaffen.

'Friendo'...

Inderdaad een geweldig moment en uitspraak in deze film.