Dead Silence (2007)

mwahh viel een beetje tegen, alles zag wel goed uit en zo met een beetje griezel af en toe

maar het verhaal is wel erg dun hoor, als een vloeitje en de shag is er tussen uit gevallen

2,5 poppetjes

De film is van da makers van Saw en het is er duidelijk aan te merken. Gelukkig kan hij nog iets anders dan torture porn en heeft hij een goeie thriller afgeleverd. Niet dat de film vol schrikmomenten zit, maar de film heeft wel een enge/nare sfeer. Dit vooral door de pop (die toevallig ook Billy heet, net als in Saw ). Wie de film reeds gezien heeft, heeft misschien ook opgemerkt dat het popje uit Saw ook heel even in beeld verschijnt. Voor de rest zit er ook weer zo'n versnelde camerabeweging in zit en natuurlijk opnieuw een twist op het einde.

'k vond het een aanrader.

Toch met de nodige verwachtingen begonnen aan Dead Silence. De beoordelingen hier en de plot spraken me aan, maar ik kan niets anders concluderen dat het een fikse tegenvaller is.

De introductie van de pop en de moord op Lisa waren nog wel redelijk en enigszins sfeervol, maar daarna stort alles al vrij snel in elkaar. Erg zonde, want met de poppen als 'personages' creëert Wan bij mij toch een hoog verwachtingspatroon. De poppen als semi-levende wezens moeten toch voor een flinke dosis spanning en suspense kunnen zorgen, maar het tegenovergestelde wordt gerealiseerd. Veel meer dan wat met hun ooghoeken bewegen doen ze niet en zelfs dat wordt zo voorspelbaar gebracht dat de wezens in de verste verte überhaupt een beetje eng zijn. De legende die aan hun totstandkoming ten grondslag ligt had ook het potentieel om te boeien, maar ook daar wordt weinig succesvol mee omgesprongen.

Alles is ook heel clichématig; de plot kun je eigenlijk van tevoren al uittekenen en buiten de lijntje komt het verhaal geen moment. Op zich niet direct een probleem, maar Dead Silence weet qua verhaal eigenlijk zelden te boeien. Her en der een kleine opleving, maar dat was het dan ook wel. Ook de schrikmomenten werken averechts. Over voorspelbaarheid gesproken: men hoort wat, kijkt achterom en tadaa, schrikken geblazen! De scènes die wat schrik moesten opleveren, gingen ook nog eens gepaard met een slechte muziekkeuze. Dat de personages verder weinig bijzonder zijn, lijkt haast overbodig om te vermelden. Vooral de politieagent en de oude vrouw zijn echt tenenkrommend. Het politiewerk dat de agent moet verrichten, moet haast wel een parodie op het vak zijn, maar zo brengt men dat niet.

Het einde was dan nog wel redelijk te pruimen, al heeft het wel bizar veel overeenkomsten met Saw, wat uiteraard geen toeval is. Het voelt wat geforceerd, maar ik had verwacht dat de film geheel in stijl zou sluiten en dus als een nachtkaars zou doven, maar er valt zowaar nog wat te beleven. Moet ook zeggen dat er wel een aantal fraaie shots tussen zaten, vooral in het theater.

Kortom, Dead Silence is de zoveelste horrorfilm waar véél meer uit te halen valt. Met de poppen had zoveel meer gedaan kunnen worden, maar het is echt een gemiste kans. Het verhaal weet niet te boeien, de schrikeffecten werken niet of nauwelijks en de clichématigheid spat van hem scherm. Een aardige opening en wat sfeervolle shots kunnen de boel niet redden.

* ½

Matige horrorfilm waarin de vrouw van een pas getrouwd stel op een gruwelijke wijze wordt vermoord. Een aardig verhaaltje dat wat laat op gang komt. Flink wat clichématige schrikmomenten en ook kwamen de poppen wat nep op me over, waardoor het nergens echt eng werd. Verder heeft de film een kille en koude look en een verrassend einde.

Eeeek weer een enge buiksprekerspop....iets minder eng dan die in classic Dead of Night (1945) maar eng genoeg....verhaaltje mag er ook best wezen.

Al met al zou het best een hele sterke film zijn, ware het niet dat er van die hele lelijke blauw-filters gebruikt worden in de film, met het rood weer wat uitgelicht...geeft het allemaal een beetje cheapie look....verder nog meer mist en rookmachines dan in de gemiddelde Higlander-film en wat bekende namen op de credits...Wahlberg, Cronenberg...alleen de wat minder geslaagde familieleden in dit geval.

Maar we zien ergere films in het horror-genre en deze Dead Silence is bij vlagen ook best wel scary.

Aardige tussendoor-horror.

ik vond het een redelijk goede film, Er zaten in mijn optiek best welschrikmomenten in deze film, ook al zag je ze wel aankomen. ik heb me geen moment verveeld. Aan het eind nog een onverwachte draai. leuk omnog eens te zien

Aardig filmpje van James Wan.

Dead Silence is nergens hoogstaand. Het heeft een paar aardige schrikeffecten en de soundtrack is ook best goed. Acteerwerk van zowel Ryan Kwanten als Donnie Wahlberg is voldoende. Behoorlijk wat invloeden van Wan die je ook in Saw zag. Bijvoorbeeld in één camerashot van de ene naar de andere scene gaan en de snelle montage op het eind waar alles duidelijk wordt.

Einde was trouwens best aardig.

Iemand trouwens de saw pop nog in één van de scene's opgevallen. Heb er maar een screenshot van gemaakt: Saw pop

Al met al een ''aardig'' filmpje die helaas nergens eng, spannend of interessant genoeg wordt om een hoge score te halen.

Een beetje een standaardhorror, maar desondanks niet minder vermakelijk. Zeker goed om een avondje mee te vullen.

Begint vrij sterk, maar zwakt dan wat af. Gelukkig is er dan nog tegen het einde aan de plottwist dat z'n pa dus al die tijd dood was en een pop is die bestuurd wordt door de 'perfecte pop' met Mary Shaw's geest erin.

Het effect dat het geluid opeens wegvalt en er nauwelijks iets meer te horen is, is erg onheilspellend en goed uitgevoerd. Daarnaast uiteraard de buikspreekpop die eng is.

3,0 Sterren.

Mooie vormgeving. De donkere kleuren, belichtingen en de muziek maken er een heel sfeervolle film van. Het is precies op elkaar afgestemd. Ik vond het echt mooi om naar te kijken en naar te luisteren.

Dan daarbij een verhaal met een enge buikspreekpop en een legende over een overleden vrouw, een begraafplaats, nachtelijke ondernemingen en de griezeligheid is compleet.

Voor mij hoeft horror niet steeds meer expliciet bloed of bloot te zijn (zoals ik ergens las), integendeel, deze film is erg spannend zonder dat.

Goed uitgevoerd.

Ik vond dit juist een erg sterke horrorfilm. Stukken beter dan Wan's andere werk Insidious en het recentelijke (overgewaardeerde) Sinister. Dit is een film met een ziel en een aanrader voor horror-liefhebbers. Het zit tegelijkertijd vol met de standaard clichés maar de hoofdpersonen in horrorfilms lijken nooit verstandig te zijn. Al moet ik hier zeggen dat het bij vlagen mee viel. Hij verdacht meteen de pop van de moord, hij wou hem meteen begraven toen hij het te horen kreeg en hij stak op het eind de poppenkast nog in brand ook. Petje af voor deze hoofdrolspeler. Aan de andere kant is het wel weer zo'n mongool die uit zijn auto stapt terwijl de pop die hij net had begraven voor zijn neus verscheen en hij sliep rustig verder nadat Mary Shaw in zijn kamer verscheen; "O, het was vast een gekke nachtmerrie".

Er heerst een goede sfeer, het verhaal is leuk bedacht, er zitten een paar slimme momenten in qua camerawerk / geluiden en eindelijk weer eens een film met een finale (a la Saw)

Lauw filmpje,

Komt erg prutserig over op de een of andere manier. Acteerwerk is flink onder de maat. Aardig vervelende personages (man man die broodjesetende agent ), script is rommelig (waarom z'n vrouw daar in dat plaatsje begraven, waarom rustig met die pop naast je slapen als je sterk het vermoeden hebt dat het iets te maken heeft met de dood van je vrouw?). De clou is erg omslachtig, en spanning zit er amper in.

Ik had eigenlijk nooit verwacht dat ik dit ging zeggen, maar zelfs voor een Wan valt ie tegen. Normaal merk je toch wel dat ie talent heeft, maar dat blijkt in ieder geval niet uit deze film.

1.5*

Nahh, weer zo eentje.

Geen slechte film hoor, zeker in vergelijking met de meeste Amerikaanse spookhuisfilmpjes kent het een paar aardige, sfeervolle momenten, zoals het begin en de geinige twist op het einde, maar voor de rest is het weer typisch zo'n formulewerkje. Het stikt vooral van de clichés; je kent het wel, er rust één of andere vloek, die dan opeens toch waar blijkt te zijn, maar helaas gelooft niemand de arme stakker en wordt hij voor gek verklaard.. etcetera etcetera.

Eng is het ook zeker niet. De schrikmomenten zijn dan wel oververtegenwoordigd, maar ogen zoals vaker in dit soort films gewoon goedkoop en makkelijk. Dat popje was verder wel leuk, al zijn dat soort dingen ook al wel beter gedaan door andere films.

Middle of the road ghostfilmpje. Kleine 2,5*.

Dead Silence

Ik moest gisteren even oppassen op mijn neefje en nichtjes waarop ik een kameraad had gevraagd of die misschien langs wou komen, zou leuker zijn voor mij en het was zaterdag dus meestal kijken we dan altijd wel films. We waren aan het brainstormen en ik nam We Are Monsters (2015) en #Horror (2015) mee en toen kwam hij met het idee om Dead Silence te gaan kijken, voor hem een herziening en voor mij totaal nieuw. We hadden ons maar aan deze film gewaagd en ik moet zeggen dat de film me prima bevallen is. Het is de laatste tijd moeilijk om nog een horror / thriller film te vinden met geesten en overige wezens die mij echt het zweet in de bilnaad laat staan, nu deed Dead Silence dat net weer niet wat echt 'eng' was hij niet maar, de film was niet slecht en hield mijn aandacht goed vast.

Ryan Kwanten speelde een prima rol en het acteer werk ging wat dat betreft prima. Judith Roberts natuurlijk als Mary Shaw, hmm wel een beetje een creepy karakter maar ook zeker niet super slecht gedaan, zag der soms ook wel uit als een heks namelijk. Michael Fairman deed het ook prima net zoals de gehele cast, vond het niet slecht.

Het verhaal was soms wat minder maar alsnog prima om te volgen, met een mooie 'mindfuck' op het einde heb ik me toch prima vermaakt. Het concept vind ik ook vet, natuurlijk heeft Wan het weer prima gedaan wat ik ook bij zijn films hierna vind, zoals The Conjuring etc. Voor de rest heb ik niet zoveel met poppen maar goed, zulke films zullen mij ook niet snel super hard laten schrikken maar toch, voor de zoveelste keer, prima vermaakt! Zeker even een keer kijken als je hem nog niet gezien hebt, me zo af en toe een duistere setting neemt hij je gemakkelijk door de avond mee!

3.5*

Hoe verzinnen ze zulke films te maken. Hij was nog het aankijken waart ook. Zaten best goede scenes tussen. Dus afgekeken.

Aardige Wan.

Al is dit echt niet zijn beste. Redelijk standaard plotje, maar wel gebracht op een creepy manier zoals alleen hij dat kan. Verder heeft het weinig om handen. Kwanten vind ik sowieso maar een matig acteur, Wahlberg speelt wel goed maar zijn personage is vooral erg irritant. Wel leuke draai op het einde ook, moest wel even lachen. Gelukkig toont Wan bij momenten zijn klasse, al zijn we inmiddels toch meer van hem gewend.

3*

Dead Silence is een film van James Wan die ik nog niet eerder gezien heb. Wederom heerlijk genoten van zijn stijl. Het is niet zijn beste film, maar of het zijn slechtste is durf ik zeker niet te zeggen. Slecht is ook een heel slecht gekozen woord, want deze horrorfilm is nog steeds bovengemiddeld goed. In het horrorgenre is hij één van de grootste smaakmakers van de afgelopen 15 jaar met toppers als Saw, Insidious en The Conjuring. Dat hij zich nu op een ander publiek of ander genre iig heeft gestort gaat hem nog steeds goed af. Fast & Furious 7 is de beste uit de reeks. Death Sentence staat nu op de lijst en dan heb ik ze (buiten zijn debuut Stygian) allemaal gezien.

Qua acteurs zijn het niet direct A-acteurs, maar wel een aantal bekende gezichten zoals Donnie Wahlberg en Bob Gunton. Ryan Kwanten als de lead, doet het degelijk en weet zich verdomd goed staand te houden zodat de vloek hem niet te pakken krijgt. Dat maakt het einde eigenlijk ook wel extra klasse, hij is zo onder de indruk van de twist dat hij toch roept. En ik moet zeggen bij mij viel het kwartje ook laat al vond ik wel meteen dat zijn vader er 'doods' uitzag. Het einde van de film is dus ontzettend knap gevonden en past uitstekend binnen het concept van de film. De muziek is goed maar natuurlijk niet zo groots als in Saw en op de één of andere manier vond ik het niet zo spannend. Moeilijk te zeggen waar dat aan ligt. Hoe dan ook, ik heb me niet verveeld met deze film en het was een geweldige film in het poppengenre.

Ondertussen is het 10 jaar geleden dat ik deze film nog eens had gezien, tijd om nogmaals te bekijken dus.

En net als 10 jaar terug heeft de film me opnieuw kunnen bekoren en hoef ik niets aan mijn eerste mening toe te voegen.

Topper !!

Een film over een buikspreekpop. Dat komt goed uit. I’m a sucker for dolls. Voor de horror van poppen in films als Dolls (1987) of Annabelle (2014) ben ik althans behoorlijk vatbaar. Men neme een pop en zet 'm op een stoel. Een doodse blik. Een onbeweeglijke houding. En dan opeens, een beweging van de oogbol of een kleine draai met het hoofd. Een effectievere jumpscare is voor mij bijna niet denkbaar. Als het maar subtiel gebeurt. Heerlijk. Nee, om mij wat schrik te bezorgen is een simpele pop voldoende.
De film ziet er best goed uit. Een sombere kleurstelling met veel blauw en grijs zorgt voor een duistere sfeer. Geslaagd. Ook heeft de film met locaties als een oud theater en een verlaten begraafplaats geweldige creepy decors. Er is zichtbaar met zorg voor detail aan de ombouw van de film gewerkt.
Helaas is het verhaal aan de magere kant en zit het vol gemakzucht en slordigheid. Nu ben ik iemand die zich meestal meegaand opstelt in een verhaal en een slordigheidje gemakkelijk over het hoofd wil zien, maar het gemak waarmee dit verhaal gaatjes glad trekt en vragen onbeantwoord laat, is schrijnend.
Vervelende personages ook. Het hoofdpersonage is een catastrofe. Een held en lijdend voorwerp zonder uitstraling. Van bordkarton en zonder acteertalent. Een dodelijke combinatie natuurlijk. Het andere belangrijke personage is even lachwekkend. Een morsige rechercheur die gewapend met scheerapparaat te pas en te onpas en met een vervelende air voortdurend de baardhaartjes trimt. Nog zo'n dodelijk vermoeiende combinatie. Heel erg. En zo is ieder personage erg belachelijk of vervelend. Of zelfs overbodig.
Dat geldt niet voor het menselijke monster, trouwens. Dat geldt niet voor de sinistere eigenaresse van de buikspreekpop. Die haalt aardige truukjes uit met haar tong en is eng. Haar poppen zijn dat ook. Maar ja, dat zegt misschien niet veel, want zoals ik al aangaf ben ik een easy prey for dolls.
Het horroroevre van james Wan mag er zijn. Deze wat oudere horror van Wan stelt niet echt teleur, maar is ook niet per sé een film om heel jubelend over te zijn. De film wekt vooral door de onderwerpskeuze bij mij een aangenaam angstgevoel op. Voeg daarbij een aantal schrikmomenten, een prima sfeer en wat aardige slotscènes en een gemakkelijke spanningsboog is daar. Dat werkt zelfs in een middelmatige film.

James Wan, hij weet me nooit echt te verrassen, en mijn regisseur is het niet echt. Maar voor moderne horror, die weliswaar heel veilig binnen de lijntjes kleurt, maar wel capabel gemaakt en qua sfeer en pacing acceptabel is, kan je wel van Wan op aan. Ook in Dead Silence is er een niet heel bijzonder verhaal (bezeten poppen en een historische vloek en dat soort gedoe), en ook niet zulke bijzondere acteurs. En ook qua sfeer is het allemaal niet heel verassend, met een hoop aartsdonkere beelden, jump scares, en uiteraard poppen en geesten die op allerlei momenten hun trucje komen doen. Echt veel vond ik er niet aan, daar is het me teveel dertien in een dozijn voor, maar het kan veel beroerder. Zeker qua Netflix-horror.

Had gehoord van een vriendin dat ik eigenlijk geen aanrader was, maar juist daardoor nieuwsgierig geworden. Had hem gisteren aangezet zonder verwachtingen. Zo heel slecht vond ik hem niet. Ook niet heel goed, wel een verrassend einde, al had ik wel een beetje het vermoeden. Het deed me ook denken aan Slappy van Goosebumps. Hahaha. Prima voor op een zaterdagavond. Heb echt slechtere horrors gezien.

James Wan weer wel hoe je een griezelig sfeertje neer zet en een vrij simpel verhaal in goede banen te lijden dat het toch nog spannend is. Qua moderne Horror vind ik Want echt 1 van de beste regisseurs. De man levert elke keer weer een goede film af. Deze had ik nog niet gezien, maar na deze bekeken te hebben, heb ik al zijn films gezien. En er zit geen 1 onvoldoende bij. Terug naar de film. Simpel maar spannend en doel treffend

Goede herziening.

Ik wilde deze film weer gaan herzien nadat ik Aquaman van James Wan zag. Beide films kregen voorheen 3,0* van mij, maar ik wilde er toch echt even zeker van zijn dat Aquaman de minste film tot nu toe van Wan was. En daar kan ik nu zeker over zijn, Wan past gewoon beter bij horror.

Alhoewel Aquaman en Dead Silence moeilijk met elkaar te vergelijken zijn is Dead Silence gewoon een goede toevoeging aan het genre. Eén van zijn eerste horrorfilms, maar ook in 2007 bewees Wan al het genre onder de knie te hebben. Mijn vorige bericht, waarin ik Dead Silence beschreef als minste Wan, neem ik daarom ook volmondig terug. Maar al mijn berichten uit 2018 staan vol met stukjes die ik snel terugneem.

Deze film is wellicht niet zo "eng" als zijn latere spookhuishorrorfilms, maar het voldoet aan de nodige dosis spanning. Wan is dol op schrikmomenten en een spooky sfeer, en dat breekt al vroeg in Dead Silence door. De film is griezelig gedecoreerd en versierd. Een echte wandeling in een spookhuis. Ik hou er wel van.

De effecten en cinematografie zijn erg in orde. Regelmatig wordt er ook wat leuks uitgespookt (pun intended) met geluid en andere editing. De spanningsopbouw is niet het beste element in deze film, en de pay-offs zijn ook wat onzeker, waardoor de film nooit zenuwslopend is. Toch is er vooral veel horror te bekennen wat het een beetje goed maakt.

Het blijft echter de look van de film die het doet. Het ziet er allemaal zo goed uit, veel en veel beter dan in vergelijkbare horrorfilms. Zo zie je maar dat budget echt wel ondersteunend kan zijn in horrorfilms. Het duurt daarnaast ook niet lang waardoor het ideaal is voor een rondje snel griezelen in de avonduren. Wan heeft engere films gemaakt, maar dit was een aardige sollicitatie naar zijn bekende universum.

Leuk horror filmpje van James Wan met een pop die Billy heet, een muziekscore die doet denken aan de Saw films, en zelfs een cameo van Billy the Puppet uit Saw. Mary Shaw ziet er erg creepy uit en de film heeft een verrassende twist op het einde. De grijsblauwe, bijna kleurloze filter heeft wel iets bijzonder, enkel de kleur rood wordt benadrukt (de auto van Jamie, de stoelen in het theater...).

Er zit een klein foutje in de film: detective Lipton die schreeuwt terwijl zijn tong is uitgerukt.