Dead Silence (2007)

James Wan

Saw was een onverwacht succes en dus krijgt Wan wat meer centjes dit keer. En hoewel je wel eens ziet dat een regisseur niet zo goed weet wat er mee te doen, heeft Wan het toch redelijk besteed. De film ziet er goed uit en hij heeft iets betere acteurs gevonden.

We zien in het begin van de film een stelletje waarvan het meisje wordt vermoord. En de jongen blijft leven en gaat naar een zo goed als verlaten dorp waar zijn vader woont, om daar zijn vriendin te begraven. En al gauw blijkt dat het dorp meer afweet van de moord. Best aardig, hoewel je niet heel erg van stoel zal vallen van het hoe en waarom. (Ik zal dit net geen J-Horror noemen )
Het is een suspense horror, dus weinig lede maten vliegen in het rond en het draait dus vooral om spanning. En daar slaagt Wan toch niet helemaal. Bepaalde scenes zijn goed, bijv. wanneer Jamie gaat slapen en je dat geluid hoort van het neonlicht en dan opeens stopt. Best spannend. Maar dat er dan weer een crazy old woman langs komt die tegen zichzelf praat, doet het dan weer totaal niet voor mij.
Zo was er wel meer, waardoor ik de film een beetje vond wiebelen.

Het einde is dan wel weer leuk en de poppenfetish van Wan blijft ook nog wel leuk, dus aan die 3.5* komt die zeker wel. Maar Wan delivers niet de gehele film. Maar zeker wel een jonge regisseur die alleen maar gaat groeien en (nog meer) leuke dingen gaat maken in de toekomst.

Ik vond de film wel spannend en mysterieus. Ook is het mooi gefilmd. Wel is het allemaal enigszins voorspelbaar, behalve het einde, hoewel ik al wel tijdens de film vond datJamie's vader er wat vreemd uitzag, maar had daar niks achter gezocht. Het acteerwerk is niet steeds even goed, maar ondanks dat kan ik er toch wel 4 * voor geven. Het enige wat ik niet helemaal heb meegekregen: Ella zit achter de moorden, is zij een familielid van Mary Shaw of IS zij Mary Shaw

Aardige opvolger van Wan.

Al mist deze film toch wat de glans van Saw. Het kleurt voornamelijk erg binnen de lijntjes. Typisch vloekverhaaltje waarbij vooral de pop indrukwekkend is.

Begin is ook nog wel gaaf, aardige editing en leuke geluidsbewerking. Het vervalt alleen te snel in een iets te doorsnee horror filmpje. Bewandelde paden.

Had toch wat meer "Wan" willen zien. Wat meer teken van eigen identiteit. Hoop toch dat hij zich hierna een beetje herpakt, anders kan hij zich voor mij niet meer meten met andere moderne horrortalenten (ik noem een Aja).

Sfeervol, sterk begin, dwaalt wat af naar het einde toe. Kijkt gelukkig wel aardig weg allemaal, en die pop is gaaf.

3*

Een flinke stap terug voor zowel de schrijver als de regisseur van het geniale Saw. Uitgekwauwd en voorspelbaar script, vol weinig interessante personages (de politieman die Donnie Wahlberg neerzet is echt ver beneden peil). De film wordt gered door de zeer fraaie cameravoering, de mooie decors en de eersteklas make up-effecten. Leuk einde inderdaad, maar het geheel is gewoon niet goed en origineel genoeg.

Audiovisueel dik in orde. Soms zelfs TE zodat de aandacht verslapt. Erg mooie setting ook die beter tot zijn recht was gekomen was er meer aandacht aan gegeven. Nu raasde de film in een te snelle vaart naar een climax die leuk is maar nergens blijft hangen.

3*

Die pop is lekker freaky, waar de film het voornamelijk van moet hebben. Het is allemaal al eerder gedaan, de film deed me vooral denken aan de Chucky films. De spanning in de film is vrijwel continu maar niet extreem hoog. De effecten waren een beetje jammer, zoals die neppe tong en wanneer de gezichten van de poppen vervormen. Wel een heerlijke wegkijker die zeker niet slecht is.

Ook best goed te zien dat het van de maker van Saw is; niet alleen aan de evil poppen maar ook aan het einde, met een typische plotwending met beelden die elkaar in razend tempo opvolgen.

Gemengde gevoelens bij deze film.

Visueel oogt het allemaal erg knap: Een donker sfeertje met een betoverende neo-gotische setting en hier en daar schitterende fotografie (zie veelvuldige zwart-wit beelden die mooi opgefleurd worden met sterk contrasterende rode accenten). Ook de soundtrack is fraai en doet wat denken aan de melodische Carpenter-deuntjes van weleer.

Inhoudelijk is Dead Silence in se niet slecht, maar je blijft als kijker toch wat op je honger zitten. Het einde mag dan weer leuk gevonden zijn, over het algemeen blijft het allemaal braaf en zelfs wat saai. De schrikmomenten zijn nogal flauwtjes en van een bloedstollende spanning is er quasi nooit sprake. De basis was goed, maar er zat meer in.

Goede en spannende film met een zeer goed verhaal en een subliem einde. De film is niet bloederig maar spannend is hij zeer zeker en er zitten ook nog eens voldoende schrik elementen in.

Voor mij de beste (en tevens meest originele) horrorfilm van 2007.

Dit horrorwerkje biedt helaas weinig nieuws onder de zon. Sterker nog, het is allemaal zo clichématig dat je er bijna door in slaap wordt gesust. Dat dit van dezelfde regisseur van het meesterlijke Saw komt lijkt bijna niet waar. Een redelijk goede sfeer maar wat een verschrikkelijk camerawerk en tenekrommende SE. Op één enkel schrikmomentje na (de snor van Wahlberg) blijkt de film amper te kunnen boeien. Het eind is lachwekkend slecht. Matige horrorfilm.

Trouwens, ik wou dat het volgende dat ik nu ga schrijven overal te zien was, maar resentief van films zijn niet echt objectief als je drugs of extreem alcohol gebruikt tijdens het zien van een film.

Kijk een film zoiezo nooit ape- stoned, daar kan ik over meepraten.

respect!!

In mijn vriendenkring bevindt zich een personage, die ik voor het gemak T. pleeg te noemen. T. is niet bijzonder goed bestand tegen het fenomeen 'horrorfilms', hetgeen resulteert in een irrationele angst voor bezetenheid door den duivel, enge oude vrouwtjes, geestverschijningen en griezelige poppen - voornamelijk griezelige poppen. Aldus mag het geenszins een verrassing heten dat mijn vriend T. welhaast zijn broek bevuilde, onderwijl hij den horrorfilm Dead Silence bekeek. Derhalve kan ik u, waarde lezer, bij dezen mededelen: zijt ge een bangerik, en bezit ge allesbehalve liefdevolle gevoelens richting buikspreekpoppen, dan is den horrorfilm Dead Silence een uitstekende huurtip voor u. Doch ik dien u te waarschuwen: naast de poppen en enge oude vrouwtjes, zijn het toch vooral de acteerprestaties die angstwekkend zijn. Slecht, bedoel ik te zeggen, angstwekkend slecht.

Eerder geplaatst op: Het leven van Karl

Hele behoorlijke horrorfilm met een dreigende sfeer, een aantal mooie scénes en behoorlijke schrikmomenten. Het scenario was redelijk en het einde zelfs verassend. Enig nadeel vond ik het weinig bijzondere acteerwerk en de grote hoeveelheid cliché's

Het verhaal is voorspelbaar, maar het camerawerk getuigt van professionalisme. Ik vond het een beheerst geregisseerde film tot het einde. De belichting is interessant, de decors zijn oogstrelend en artistiek.

Schrikken zit er zelden tot niet in, precies omdat de voorspelbaarheid deze momenten dwarsboomt en het hoofdpersonage zelf ook zonder enig teken van angst en verrassing door de film wandelt. Hij wordt zelden geëmotioneerd, zelfs als zijn vrouw in gruwelijke omstandigheden overlijdt, blijft hij erbij alsof hij thuis in zijn salon zit. En dat blijft de hele film zo. In de meest irrëele situaties lijkt hij alles doodnormaal te vinden. Wat een flauw acteerwerk.

Samengevat : professioneel camerawerk, droevig acteerwerk en zero spanning. De film is uiteindelijk zoals de pop : artificieel en levensloos. Nu geef ik het nog 2,5* want ik heb ook al veel slechter dan dit gezien in het genre.

Wat een slechte film is dit!

Dead Silence is een film die het moet hebben van een paar schrikmomenten, kan niet ontkennen dat ik me een enkele keer kapot schrok, maar los van dat is het 3 keer niks.. Het concept is aardig maar kwam oh zo amateuristisch over. Zeer slecht acteerwerk, allemaal veels te voor de hand liggend. Die agent die zich de hele tijd aan het scheren was (was dat een grap?).. Alle locaties zijn in het donker, inclusief mist, bliksem, en wat al niet nodig was om het een beetje spannend te maken.. Wat te denken van dat de hoofdrolspeler al weet dat die pop evil is, maar alsnog in een hotel gaat slapen met dat ding aan zijn bed (oh ja, de kamer heeft naast zijn raam een rood licht dat steeds aan en uit gaat, en de kraan lekt, heel natuurlijk allemaal..) .

Nee horror is al niet helemaal mijn ding, maar als het allemaal zo ontzettend simpel wordt gemaakt als in Dead Silence vind ik het ronduit slecht.

1*

matig. Hier had ik meer van verwacht. ik vond het verhaal wel iets weghebben van de kippenvel tv serie van vroeger, alleen dan voor volwassenen omdat bepaalde scene's een stuk grover waren. Einde wist me dan wel te verassen, en hierdoor was ik ook blij dat ik de volledige film uitgezeten had. 2,5

Heb deze film vandaag gezien en daar heb ik zeker geen spijt van. Ik vond het een erg originele film en de setting deed me een beetje denken aan een combinatie van dracula en puppet master, vooral met dat spookachtige theater.

4,5!

Deze film is entertainend.

Oke het verhaal is niet zo sterk en het acteerwerk is niet altijd even sterk. Maar sinds waneer is dat het belangrijkste als je naar een horrorfilm kijkt? In deze film heb je een en al sfeer, waar het eigelijk om gaat in horrorfilms. Oke het thema is niet zo origineel maarwel doeltreffend. Poppen zijn van nature eng. Deze film is een aanrader aan iedereen die tegen wat spanning en creepy sfeer kan.

Erg sfeervolle horror zoals ze er nog maar weinig maken. Tegenwoordig ligt in horrorfilms de nadruk veel te veel op de gore, terwijl films als deze even effectief kunnen zijn.

Toegegeven, het verhaaltje is wat belachelijk bij momenten, maar wat dan nog? Schrikmomenten zijn er toch wel regelmatig en de sfeer is geweldig door de prachtige omgevingen en leuk camerawerk. Het meest memorabele van deze film zijn waarschijnlijk nog de originele overgangen van de ene scène naar de andere, de mooie opening credits en de soundtrack, geweldig uitgevoerd.

Minpunten zijn er echter ook. Zoals eerder vermeld is het verhaal soms wat slapjes en tevens voorspelbaar bij momenten (zo weet je na een tijdje wel dat de stiefmoeder er iets mee te maken heeft en de dood van de begrafenisondernemer zag je ook van kilometers ver aankomen), en het acteerwerk is vaak beneden niveau. Kwanten is sindsdien gelukkig gegroeid qua acteren, maar ik snap echt niet waarom ze de familie Wahlberg blijven casten. Verschrikkelijke acteur, die Donnie. Zijn rol is ook een aaneenrijging van clichés.

Beste scènes zijn toch wel de opening (deed me wat aan The Ring denken) en die in het theater met de clown.

Desondanks een erg leuke (en foute, die tong ) film om op een avondje eens te kijken. De twist op het einde zie je niet meteen aankomen en het is vooral de sfeer die dit een erg goeie horror maakt. Fans van het slasher en gore genre à la Saw gaan dit niets vinden, liefhebbers van de suspense en mysterie zullen dit zeker kunnen appreciëren.

4* (3.80)

Deze film is echt goed er zit een spannend verhaal in

veel beter als saw want die films slaan nergens op want die zijn maar raar dit is net zo iets als the ring alleen dan veel meer schrik momenten ik vind het een aanrader met een verassend einde

Best aardig. Met name het begin vind ik sterk qua suspense en opbouw van het verhaal. Zo'n pianodeuntje erbij doet het ook natuurlijk goed.

Daarna wordt het helaas te flauw met de poppen en het hele Madam-Mikmak gedoe, niet echt mijn ding waardoor het niet meer spannend was en ik uitkeek naar het einde. De pogingen om het dan toch eng te willen maken (de vrouw, de net iets te gelikte setting) hebben dan het tegenovergestelde effect.

Het einde is echter wel weer strak met een twist die je niet ziet aankomen, ook al hou je er rekening mee en probeer je het te raden. Sta je weer een beetje voor lul als je er toch weer intrapt. Het slaat eigenlijk nergens op maar het maakt het wel af, net aan 3*.

Yep, een heerlijke horrorfilm. Lekker fout! Blijft natuurlijk jammer van de af en toe zeer onlogische keuzes die er gemaakt worden. Maar goed, dat hoort er ook wel een beetje bij.

Erg genoten van deze film die mij van begin tot (het zeer verassend) eind wist te boeien.

3,5*

''If you scare Jamie I'll give you 7 minutes in heaven with my barbie.''

De vraag: '' Een film over een buikspreekpop, zou je dat wel doen Eline? '' schoot even door mijn hoofd toen ik Dead Silence tegenkwam. Dit omdat ik bang ben voor 2 dingen: clowns en poppen. Buikspreekpoppen geven me de bibbers. Toen ik een jaar of 6/7 was kreeg ik van een overbuurvrouw een pop -die overigens nog best wat weg heeft van dat enge mormel op de poster hierboven-. Ik heb de pop één dag gehad voordat hij teruggebracht werd. Ik had namelijk de hele nacht geen oog dicht gedaan. Ik werd bang van de pop zijn akelige, grote, glazen ogen. Dit 'probleem' heb ik telkens wanneer ik een pop zie. Ik vind ze eng, zelfs op beeld. Films met poppen zijn daarom lastig voor mij om naar te kijken, het is een van de weinige dingen waarbij ik echt met de dekens tot aan mijn neus in bed lig en mijn handen voor mijn ogen sla op enge momenten. Toch ben ik een eigenwijze meid die stiekem nieuwsgierig is naar dit soort films. (En dan natuurlijk achteraf wel zeuren dat ze nachtmerries heeft gehad. )

Wetende dat je naar iets gaat kijken waar je moeite mee hebt, ga je er al op een andere manier in. Je hebt van tevoren al een soort 'angst' gekweekt terwijl je de film verder niet eens kent en niet weet wat je te wachten staat. Het beklemmende en opgejaagde gevoel is direct aanwezig, en dat kan een horrorfilm alleen maar ten goede komen, het maakt de filmbelevenis alleen maar intenser. Ook in dit geval.

De film is nog geen tien minuten bezig voordat ik de eerste keer een naar gevoel in mijn buik krijg. De muziek, de sfeer, het tempo.. het komt goed binnen. Fijn dat het geen ellenlange introductie heeft maar direct tot actie overgaat. De personages zijn vrij cliché, maar verder is het erg mooi vormgegeven. De locatie's, de decors, de muziek, de sfeer.. allemaal erg spooky.

Dead Silence biedt niks wat je nog niet eerder in tig andere horrorfilms hebt gezien, maar het is wel prettig om naar te kijken. Je krijgt een aantal schrikmomenten voorgeschoteld, maar er zijn ook momenten waarbij je je afvraagt of het nou de bedoeling is dat je lacht of dat het serieus bedoeld werd. Jammer, deze momenten lieten een beetje een 'Scary Movie' achtig gevoel achter en dat vind ik persoonlijk niet echt toepasselijk bij een film die voornamelijk inspeelt op schrikmomenten en andere horror-aspecten. Het verhaal zelf heeft verder weinig om het lijf. Legendes zijn altijd wel interessant, maar de uitwerking hiervan is risky.

Een film maken over een moordlustige pop is sowieso een lastige klus, wil je niet teveel op Child's Play (1988) gaan lijken. Dead Silence herinnert uiteraard wel eens aan Chucky, maar het krijgt nergens het 'leentjebuur' gevoel. Toegegeven: Chucky is natuurlijk nostalgie. Ik denk dat iedereen die Chucky op jonge leeftijd heeft gezien, nog steeds zal beamen dat de film toendertijd een flinke indruk, al dan niet wat angst heeft achtergelaten. Het psychologische effect bij een film over buikspreekpoppen is groot, want ze zijn nou eenmaal hartstikke creepy. Hoewel ik niet denk dat de meeste mensen deze film echt eng vonden, zeker niet wanneer ze Chucky (vroeger) hebben gezien. Op dit punt is Dead Silence soms net een tikkeltje te 'parodie achtig'.

Toch is het acteerwerk vrij solide. Het stelt nergens echt teleur, terwijl de verschillende karakters nou niet echt uitblinken van originaliteit. De 'standaard typetjes' komen voorbij, maar zijn wel overtuigend neergezet. Ook de manier van filmen helpt hier aan mee. Close-ups op de juiste momenten, bepaalde scènes juist in slowmotion (waardoor de betreffende scènes alleen maar sterker worden) en ook de snelheid waarmee de beelden worden geprojecteerd zorgt voor een vloeiend geheel.

Pas tijdens de aftiteling zag ik de naam James Wan staan. En die kennen we natuurlijk wel! In eerste instantie was het best een verrassing dat hij achter deze film zit, maar achteraf ook weer niet. Wan is toch wel een director om in de gaten te houden, ik hou er wel van! ( )

Ik vind (buikspreek)poppen nog steeds creepy, maar ik heb wel genoten van deze film. Of het nou het onderwerp zelf was of het feit dat het een fobie van mij is, ik weet het niet, maar het was fijn om weer eens écht vol spanning een avondje te griezelen. Dit heb ik de laatste tijd helaas te weinig, dat ik echt vol spanning een film volg en het zelfs eng vind.

''Who's the dummy now?''

Prima film deze Dead Silence. De film moet het vooral hebben van sfeer en setting hebben, en niet zozeer van 'eng'.

De openingsscène is leuk, op het moment dat je de pop ziet zitten krijg je al de kriebels.
Als Lisa vermoord wordt, en haar tong weg is, moest ik toch wel even lachen. Dat zag er niet echt goed uit.

De rest van de film speelt zich af in Ravens Fair, een schitterende locatie, met als toppunt het oude theater, schitterend in beeld gebracht.
De climax van de film maakt de film wel, wat een schitterend einde. En ook schitterend in beeld gebracht, je merkt op het einde wel dat het dezelfde regisseur is als de man achter 'Saw'.

3,5*

Best een leuk horrorfilmpje deze Dead Silence.

Het concept is goed en vooral de pop is al creepy op zich. Iedere keer als de pop in beeld is, heb je het idee dat er wat staat te gebeuren. Dat is een sterk gegeven, die de film gelijk al voorziet van een flinke lading spanning.

De eerste helft van de film is het sterkst. In het tweede gedeelte zakt het allemaal wat in en wordt het allemaal ietwat voorspelbaar. Toch is de verrassing aan het einde van de film wel aardig, al viel mij al eerder op dat zijn vader er vrij wit uitzag.

De film is aardig sfeervol, maar blijft verder binnen de veilige lijntjes van het horrorgenre. Ik heb me er in ieder geval wel goed mee vermaakt en kan hier redelijk makkelijk een voldoende aan kwijt.

3,0*

Aardig, maar hier had veel meer in kunnen zitten.

Dead Silence begint namelijk erg sterk met een sfeervolle introductie van de moordlustige pop. De dood van Lisa was best wel freaky gedaan, waarna ik dacht dat ik een behoorlijke topfilm aan het kijken was.

Jammer dat de film daarna nooit meer dat hoge niveau haalt. Er wordt een ghost-plot ingezet met ene Mary Shaw en haar verleden, maar het wist me niet volledig te pakken. De film werd helaas ook niet meer echt heel spannend, buiten het einde dan wat ik wel aardig vond in het theater. Gelukkig waren de momenten met de poppen nog altijd wel aardig. Ik kan wel begrijpen dat mensen bang kunnen zijn van poppen. Niet dat ik het heb, maar ze geven op zich wel een onaangenaam gevoel dat ze je altijd bespieden. Ik vond die clown op het einde trouwens wel cool! Lekker creapy

Dead Silence is niet het beste werk van James Wan, maar wel een aangenaam tussendoortje.

3*

Zware tegenvaller.

Begon met frisse moed aan de film, de regisseur van Insidious en Saw doet het tot nu toe goed bij mij en de start van de film lag zeker binnen de lijn van verwachting. Lekker sfeervol en zelfs eng.

Toch gaat Wan daarna compleet de mist in. In een horrorfilm moet je niet aan komen zetten met vloek verhaaltjes of een mysterie/zoektocht. Heb ik echt een schijthekel aan. Films als Mirrors en the Ring hebben dat ook al is geflikt. Het probleem is namelijk dat de antwoorden nooit bevredigend zullen zijn. Ik houd zelf van een mysterieuze sfeer in een horrorfilm, dan moet alles weer uitgezocht worden en heb je ook overal antwoord op. Blegh! Wat dat betreft had ik de film liever simpel gezien.

Na dat kwartier zakt de film qua verhaal dus ook als een plumpudding in elkaar, totaal oninteressant en het weet zich pas weer te herpakken in de laatste minuut waarin je op een exact dezelfde (visuele) manier als Saw toch in de luren wordt gelegd.

In die tussentijd die volgt mag je je vervolgens dood irriteren aan die Lionel Messi kloon in de hoofdrol en het ongeloofwaardig handelen van alles en iedereen in de film. Die oude man Henry in dat oude poppentheater? Alsof een oude opa daar midden in de nacht naar toe zou gaan met een klein bootje Normaal val ik hier niet zo over, maar dit lag er wel erg dik bovenop.

Echt zo jammer, want de scenes op zichzelf zijn erg sfeervol en daaraan zie je ook dat Wan toch een behoorlijke meester in het maken van een goede horror is. Jammer dat het script waar hij mee werkt verder totaal oninteressant is.

2*

Een legende met enkele gemakkelijke keuzes, maar die tegelijkertijd ook bijzonder fraai verpakt is. Jammer dat het wat dat betreft ook wat aan de monotone kant blijft, waardoor er na verloop van tijd de nodige impact verloren gaat. Neemt niet weg dat de opening magistraal is met een snelle introductie van een pop die meteen de kriebels geeft en een behoorlijk griezelig tafereel in huize Ashen.

De verhuizing naar Ravens Fair heeft nog wel wat van dat soort fraais in petto, maar niet meer in de overtreffende trap en qua mysterie valt er niet zo gek veel te beleven. De grote scène in het theater is op zichzelf goed, maar na een uurtje Dead Silence hadden er wel wat meer of andere registers mogen worden opengetrokken. Het blijft bij een vinnige stuiptrekking die, dat wel, nog iets goed maakt.

Eigenlijk vrij identiek aan zijn laatste film. Hoewel deze film heel wat meer schrikmomenten te bieden heeft - mede door de perfecte timing - is Insidious toch wel griezeliger te noemen. Dat komt mede door de betere opbouw, sfeerzetting en een onderhoudender verhaal. Maar zijn kunnen is in beide films zichtbaar, daar niet van. 3,5*

Eerst altijd gedacht dat dit een voorganger was van Death Sentence, omdat de namen zo op elkaar lijken, maar dat is dus niet het geval. Heb het overgens wel erg lang uitgesteld om deze film van de Saw-regiseur te gaan bekijken maar eindelijk is dat er eens van te pas gekomen en ook deze was weer erg geslaagd en ook lekker griezelig.

Begin deze maand nog van James Wan Indidious gezien die ook nog erg geslaagd was. Dead Silence is ook erg goed en weet je nog wel eens de rillingen over je rug te laten lopen. Om te beginnen is het verhaal en de context al erg mooi en ziek gedaan: waneer je schreeuwt bij die intens uitziende vijhand, word je tong eruit gerukt. Oei. De film begint al lekker eng en korrelig zwart wit en daarna volgen we het leven van James en Lisa Ashen. James krijgt een paketje thuisgestuurd waar een pop inzit en waar geen afzender te bekennen is. Die pop ziet er om te beginnen wel doodeng uit en inderdaad is er iets niet in orde met die pop. En inderdaad, James's vrouw is op brute wijze vermoord en James krijgt er nog de schuld van. Dat word toch een zoektocht naar de plaats waar de oorsprong van de pop vandaan kwam en de verrassing en de gevolgen zijn erg onprettig en bovenal erg griezelig.

Ook Donnie Wahlberg vond ik erg knap spelen als die politieagent die James op de hielen zit. De kiekjes en de locaties zijn ook erg fraai en donker en uiteindelijk komen we bij de griezelige waarheid en maken we uiteindelijk kennis met Mary Shaw, de vrouw die die poppen maakt, en Mary Shaw zag er wat mij betreft echt doodeng uit waarbij je het dus toch wel bijna kan uitschreeuwen. Maar niet doen! Ze rukt je tong uit. Het einde bezorgt je ook de rillingen.

Wat mij betreft een zeer gelukte horrorfilm van Wan. Snap niet waarom deze niet in de bioscoop is verschenen. Een ding weet ik wel 2007 was iig een topjaar voor Mr Wan. Ook met Death Sentence.

4,0*

Dead Silence is een echte horrorfilm.

De film blijft boeien de gehele tijd. De pop Billy is echt eng. Ik heb de film 10 minuten uitgekeken en ik ben nog steeds bang voor die pop. Ik ben bang dat hij plots achter mij zit. Hier ga ik vannacht niet kunnen slapen.

Het acteerwerk is goed en de schrikmomenten zitten er ook goed in. Mary Shaw ziet er inderdaad erg creepy uit. Dit is een voorbeeld voor hoe een horrorfilm moet zijn. Enge film. Gebeurt niet vaak dat ik een film eng vind. 4*