Natural Born Killers (1994)

Herzien na zo'n beetje 13 jaar denk ik. Wat nu vooral opviel was de goede soundtrack.

Ook het goede acteerwerk van in mijn ogen toch middelmatige acteurs als Tom Sizemore en Tommy Lee Jones.

Waardering van 4* blijft staan.

Wellicht. Maar dat geldt net zo goed voor vrijwel elke andere actiefilm. Of pesten, huiselijk geweld, slechte opvoeding... geweld is altijd een resultaat van een combinatie van factoren. Eén film kan daar niet verantwoordelijk voor zijn.

En natuurlijk is er wel een verhaallijn, een vrij basale trouwens. Oliver Stone heeft die verhaallijn echter wat abstracter gemaakt door middel van de cinematografie en dergelijke.

Grof, geweldadig en bewust over de top. Twee gestoorde personages wiens leven worden gedomineerd door geweld gaan als elkaars wederehelft, moorden het land door. Achtervolgd door de politie en de pers die dit als 1 groot sensatieverhaal zien.

Het is duidelijk dat dit 1 grote aanklacht is tegen de bepaalde aspecten van de Amerikaanse samenleving. Het vele geweld op tv en in films, de sensatiebeluste media, geweld als ammusement etc. Harrelson en Lewis spelen hun rol uitstekend en ook Downey Jr is geweldig als programmamaker. Visueel vond ik de film af en toe wat minder sterk en soms wat storrend. Over het algemeen een prima film met een vrij heldere boodschap doe er modderdik boven op ligt. Een 7

Ik vond er niks aan. Vooral een pretentieuze film die sterk overroepen is. Dat voortdurend overgaan van zwart/wit naar groene beelden, dan rode beelden, dan enkele cartoons ertussen betekenden weinig. De hele regie is rommelig gemonteerde troep die kunstig zou moeten overkomen maar een weinig aangename en coherente kijkervaring oplevert. Behalve het idee dat de sensatiemedia van serial killers ongewild of gewild helden maakt en de prachtige soundtrack viel er verder weinig te genieten. De satirische toon viel me wel op maar had weinig effect op mij. Ik denk dat dit soort psychedelische experimenten gewoon niks voor mij is.

de eerste keer dat ik hem zag was ik overdonderd,de volgende dag met een dikke joint

nog een keer naar de bios.was ie nartuurlijk NOG beter.

maar nu heel wat later moet ik mijn mening bij stellen.

het exuse dat het een parodie is op moderne maatschappij is bijzaak.

het is een gemene film die een klein groep mensen hebben geinspireert

op een verkeerde manier.

laasts hoorde ik een nederlandse schrijver die een boek heeft geschreven over de'

columbine moorden.hij had zich er echt in verdiept,en het bleek dat de schutters behoorlijk

in de ban waren van deze film.

dat zijn er twee teveel in ieder geval.

aan de andere kant is het zo dat er ook mensen wat maniac werden na het zien van rambo first blood.en dat blijven allemaal wel labiel trieste mensen.

en het zal waarschijnlijk ok wel blijven voorkomen.er zijn natuurlijk genoeg losers die het ook

excuse gebruiken.en hoe je het ook went

of keert deze film verheerlijkt geweld op een manier

die bijna niet te over treffen is.(o.k clockwork orange kon er ook wat van.

nogmaals toen ik hem zag heb ik er van genoten,lekker anachistisch en goeie muziek

en psychdelisch.ik zou hem in die tijd ook zeker 4 sterren hebben gegeven.

maar ik vind het idee van stone dat het een parodie is of iets dergelijks hypoctiet.kill become famous and get away with it.

Dit blijft een geweldige film om naar te kijken. Heb hem onderhand zo'n vier a vijf keer gezien en blijft vermakelijk. Er zit een enorm tempo in de film... elke scene is de moeite waard wat mij betreft!

Vrij duidelijk dat dit uit de pen van Tarantino komt. Zieke film, bij vlagen ook zeer geestig in de dialogen. Het is wel even iets te chaotisch gemonteerd naar mijn smaak, ik kan wel veel hebben maar hier hebben ze het wel een beetje te veel gedaan. De cast is uitstekend met name Harrelson natuurlijk en Downey Jr. En een fantastische soundtrack.

3.5*

Dit is waarschijnlijk de meest schokkende film die ik ooit heb gezien. Het is een soort trein die over je heen walst, je in shock laat liggen en dan weer verder raast. Ik vind dat wel goed. Soms moet de maatschappij opgeschrikt worden. Soms moet er een alarmbel afgaan. Ik houd van de eigenschap om mensen soms een klap in hun gezicht te geven. Dat heeft deze film mijns inziens gedaan.

Een film van 2 uur die veel langer aanvoelt. Ik werd er op den duur gewoon chagrijnig van. De scenes die ik leuk en kijkbaar vond waren voor mij op een hand te tellen. En vanaf het gedoe in de gevangenis vond ik er al helemaal niks meer aan.

Verder kan ik totaal niks met de montage. Ik kan niet zeggen dat het per se slecht was, want wat weet ik ervan, maar zelf hou ik van films die vrij naturel zijn. Als er dan al gespeeld wordt met montage en vorm dan niet zo vreselijk willekeurig als hier alsjeblieft. Ik krijg bij deze film alleen maar het gevoel dat de makers zich een hele hoop werk op de hals gehaald hebben, just for the sake of it.

Ik krijg hier vast kritiek op van de liefhebbers maar ik ga gewoon even heel nuchter zeggen: Kom zeg Oliver Stone, je kan ook een beetje normaal doen. Je kan wel een hoop capriolen uithalen, maar dat maakt het niet per definitie boeiend of edgy.

Enige pluspunt was de rol van Mallory, vind haar een fijne actrice en ze heeft een aardige rol neergezet.

Moeilijk om hier een cijfer aan te geven. De inhoud was nog niet eens zo slecht of stom, maar de vorm heeft het voor mij persoonlijk totaal verpest.

2*

het begin was redelijk, dan een heel saai middenstuk en dan wanneer ze in ... belanden was het wel zeer leuk die laatste 3 kwartier hebben er toch nog een goeie film van gemaakt.

zeker de moeite waard maar geen topper.

'Dodelijk' saai.

Een aardig 'Bonnie and Clyde' verhaal, maar op een zeer vervelende en irritante manier uitgevoerd. De zwart wit scenes en zogenaamde hallucinatie scenes deden wat mij betreft deze film volledig de das om. Stone (Of heet ie eigenlijk Stoned) had moeten kiezen tussen het maken van een goede misdaad/thriller of een LSD trip a la Fear and Loathing in Las Vegas.

Deze mix is wat mij betreft volledig mislukt en maar moeilijk vol te houden.

Volgens mij de enige film die ik 2x heb gezien in de bios. Geweldig. Eén grote rollercoaster. Prachtige shots. Briljante soundtrack. Ubercoole film.

Love it!!!!!!!

Heerlijke groffe film is dit,een van de beste films van de jaren 90!!

Toch wel een erg vermakelijke film. Wel had ik tijdens de film soms het gevoel van: waar zit ik nou eigenlijk naar te kijken? Het switchen tussen de verschillende beelden was zo nu en dan ook vrij irritant.

Er zitten best wel een aantal schokkende moorden tussen en dat maakt het wel interessanter. Vooral Woody Harrelson vond ik goed en overtuigend acteren. Die Juliette Lewis was dan juist weer wat minder. Visueel was het helaas ook niet zo sterk. Daar had ik wel wat meer verwacht, zeker met Stone als regisseur. Verder is het gewoon een film die lekker over de top is en nog een duidelijke boodschap heeft met de rol die de media speelt. Het is een vermakelijk geheel die eigenlijk de volle twee uur leuk blijft.

Hmm moet hier ffkes op reageren......(sukantara)...

Ik zeg hierop..,

(Bijna(.geen enkele film,game of boek, zet aan tot geweld..mensen met een gedacht zoals die van jou doen dat wel...Tis een vet mooie fil;m met een gruwelijk verhaal...

dit is kunst...ik zou precies het zelfde doen als ik verliefd zou worden op een meissie die al jaren lang gekweld wordt door haar ouders.....zoals in deze film

tis een werkelijkheid die dagelijks voorkomt en waar vele vrouwen last van hebben ....

me eigen ex vriendin is jaren verkracht door der broer..... alleen de uitwerking zoals in deze film, is jammer genoeg niet van toepassing op hem geweest......

gerechtigheid..zo had deze film ook genoemd kunnen worden....en ja dat door die verschrikking een stel massamoordenaars uitkomen das niets vreemd...kijk na ted bundy......enzenz...bony and clide....

mja.....kijk het niet als je dit soort films niet begrijpt....tis een mooie rodeo trip....niet bedoeld voor mensen met een plaat voor hun kop

lol kijk eens naar zijn beste films hier....[edit mod; persoonlijke aanval verwijderd] kijk niet als je het niet snapt...deze film is gemaakt vanuit de ogen van de moordenaars

Het is een mening vriend. Als je daar niet goed mee om kan gaan dan zit je op de verkeerde site.

Natural Born Killers

Ik heb van Oliver Stone verder alleen de film Platoon gezien, maar je hoeft niet een filmliefhebber te zijn om te weten dat er bij het gros van zijn regie heel wat controverse komt kijken.

Zo nu dan natuurlijk ook bij Natural Born Killers. Ik vond Platoon al heftig, maar Natural Born Killers is gewoon een aaneenschakeling van bloederige, sadistische afrekeningen. Gelukkig dreigt het nooit de film te verdrinken, aangezien Stone allerlei filmische trucjes heeft gemaakt om van het geweld een aanklacht te creëren hoe de mediamassa hier tegen aan leunt en dit geweld soms weleens wil verheerlijken. De geweldige 'trippy' surrealistische sfeer helpt bij het creëren van een akelig gevoel bij verschillende scènes, natuurlijk in combinatie met de zwart wit beelden. Als hoogtepunt zelfs de 'sitcom' stijl van de "I Love Mallory"-scène.

Het acteerwerk is geweldig. Woody Harrelson en Juliette Lewis spelen het duivelse, psychopatische en sadistische moord-duo. Verder is er nog de hele jonge rol van Robert Downey Jr. als de ernstig foute, sensatie-geilende journalist Wayne Gale die werkelijk briljant is, ik denk zelfs de beste rol die hij ooit gespeeld heeft. Tenslotte hebben we nog de imposante verschijning van Tommy Lee Jones en Tom Sizemore. De cast blijft gewoon prachtig, waarvan er een aantal misschien zelfs hun beste rollen ooit spelen.

Natural Born Killers is een gewelddadige, verontrustende film die met interessante, excentrieke film trucjes een erg interessant portret is van geweldverheerlijking in de media.

*4,0

Wat een verschrikkelijke onzin.

Een prima verhaallijn. De geweldadige kant van de American Dream, het verheerlijken van geweld door de media, de zeer fijne lijn tussen 'goed' en 'kwaad'.

Vond de verschillende stijlen ook geweldig gebruikt. Dikke 4.

Mensen die denken dat deze film aanzet tot geweld hebben wel erg weinig gevoel voor humor denk ik en hebben daarnaast uiteraard ook de diepere lading gemist zoals Saving Pvt. Pyle hierboven al aangeeft.

Stone's ideeën over media, geweld en alles wat daarbij komt kijken. Een wervelende satire die alle subtiliteit overboord gooit, maar vol overgave te werk gaat met onnoemelijk veel visueel geklooi, kinetische editing en een aantal geweldige vondsten. I Love Mallory is nog altijd om te gieren.

Casting kon niet beter, tot en met de bijrollen. Lekker vet aangezet, over the top met een aantal opvallende koppen. Rodney Dangerfield (vaak een flauw vent, hier niet), Robert Downey Jr., Tommy Lee Jones, allemaal goed, maar toch maar even een speciale vermelding voor Tom Sizemore.

Die gozer kon er wat van. Druk bezette soundtrack ook, met heel wat voltreffers erop. Een film boordevol uitzinnig, niets ontziend en tomeloos geweld dat met gejuich ontvangen wordt (Murder Me, Mickey!). Een kleine clusterbom. Ollie heeft een paar spetters op z'n naam, dit is er één van.

Experimentele film die me aangenaam verrast heeft.

Het is allemaal zodanig absurd dat je niet goed weet naar wat je aan het kijken bent.

Deze film bevat veel geweld, maar je kan er wel om lachen.

Goh, had ik hier nog nooit op gestemd? Terwijl ik de keren dat ik hem zag niet meer op 2 handen kan tellen, inclusief m'n tenen niet eens meer denk ik. En telkens word ik er weer ingezogen en geniet ik met volle teugen. Deze film heeft alles wat ik zoek in een film: maatschappelijke kritiek, visuele pracht, mooi cameragebruik, originele opvallende expressieve stijl, geweldige acteerprestaties, humor, sensatie...KRACHT. En vol oneliners en markante opmerkingen, incl. karakteristieke uitspraak ervan, die in het dagelijks leven regelmatig door m'n hoofd schieten.

Gister kreeg ik weer bevestigd dat, ondanks (mijn liefde voor) alle Tarrs/Tarkovsky's/Angelopoulossen, dit waarschijnlijk nog steeds mijn favoriete film is.

Als liefhebber van Oliver Stone's films ben ik deze prent bijna dadelijk gaan bekijken toe ie verscheen.

En dat was me een tegenvaller van jewelste.

Maar een tweede kans zat er dus wel in en heb hem opnieuw bekeken, maar het is en blijft voor me een teleurstelling, meer nog, ik vind dit Stone's slechtste film tot nu toe.

Experimenteel en bijzonder gewelddadig. Maar ik vind er niets aan.

Het enige pluspunt van deze film vind ik de muziek, maar verder ben ik dan wel uitgepraat.

Oliver Stone zat in mijn geheugen als een Hollywood-regisseur die op zich nogal het boekje volgde, maar in veel gevallen wel enorm goed wist hoe dat boekje te verfilmen. Films als Platoon, Nixon, Wall Street, Any given Sunday, The Doors en JFK zijn op hun manier elk sterke films. Wat zou de man doen met een script van Tarantino?

Het resultaat is verrassend creatief. Het is een film geworden met een rush aan beelden die de psychotische seriemoordenaars op een sfeervolle en tegelijkertijd satirische manier weergeeft. Ik ben op zich wel blij dat Tarantino dit niet zelf verfilmd heeft. Grote troef is de juiste casting met Woody Harrelson en Juliette Lewis die de film perfect kunnen dragen. Ze weten het koppel zo neer te zetten dat je de satire erin kan lezen, maar zonder dat het een te komische karikatuur wordt. Dat is soms wel het geval bij bvb Tommy Lee Jones of Robert Downey Jr. Dat Mickey en Mallory gek waren hoort bij de rol, maar de andere personages leken ook niet helemaal in hun hoofd in orde. Dat is misschien wel de bedoeling om aan te geven dat iedereen wel een vijs los heeft, maar het voelt soms nogal onwennig aan.

Verder wel een sfeervolle en verrassend creatieve film (voor Oliver Stone) met een passende soundtrack. Een betere film uit de 90's.

Ja ook hier is het me weer duidelijk. Deze meerdere malen gezien maar waar de naam Tarantino opduikt valt mijn interesse aardig weg. Vanaf het begin is het een chaotisch gebeuren wat een draai zwarte "humor" bevat maar totaal niet binnen wil komen bij mij.

Ik begrijp de pov maar en dat een levenswijze al vroeg bepaald wordt maar tja overdrijven is een vak man! Daarnaast wil de regisseur, waarschijnlijk na druk overleg met de auteur van het verhaal, er een rollercoaster van beelden en technieken van maken. Dat levert echter voor mij een irritatie aan flikkerend beeldmateriaal op dat er spuwlelijk uit ziet. Het verhaal zal ik het maar niet over hebben want dat is gewoon Bonnie and Clyde. Dit is een aftrekselsprookje daarvan meer ook echt niet maar men heeft hier zelf in geloofd.

En dan is er nog de lengte van de film, 118 minuten lang de dreiging van mijn duim tegen te gaan die steeds op het punt stond om de ejectknop in te gaan drukken viel niet mee. Gelukkig was daar de muziek van Leonard Cohen, tjong dat maakte veel goed.

Dat er mensen zijn die denken dat deze film aanspoort tot geweld neem ik voor zoete koek, men zegt dat ook over games en wapens. Nee mensen doen uit eigen beweging verschrikkelike dingen en daar gaat deze film over. Nou voor mij liever een goede docu over serialkillers dan deze prent.

Verlaagd naar 2.5**

Verdult wat is dit een aparte film.

Dat ik het zo apart vind, komt natuurlijk door de regie. Bij vlagen werd het gekke gedoe goed gebracht. Maar op den duur werden de gekleurde beelden irritant. Zo nu en dan was goed, om madness van de twee hoofdrolspelers aan te geven, maar dit was iets teveel van het goede.

Brengt me bij de twee hoofdrolspelers. Harrelson, levert weer een goede prestatie. Maar vooral Lewis kon mij wel bekoren. Wat een gestoord mens zet ze neer. Een van de beste vrouwe prestaties die ik ooit heb gezien in films.
Downey jr. en Lee Jones doen het beiden erg goed. Fijne bijrollen. Van allebei erg genoten als erge stereotypes van een gevangenisdirecteur en journalist. Sizemore niet te vergeten als 'bad cop'.

Deze film was bij vlagen gewoon een komedie. Het begin met 'I love Malory' was om te gieren met het gelach van de audience erbij. Fijn werk van Tarantino en Stone. Tarantino zijn hand in het schrijfwerk van deze film is weer duidelijk zichtbaar. Daar ben ik absoluut geen tegenstander van, want vaak levert hij geniaal werk.

Had richting een hoger cijfer kunnen gaan. Mede door de soms irritante regie en het naar mijn idee verveldende eind. Hoopte toch stiekem dat ze een koekje van eigen deeg zouden krijgen. Maar dat gebeurde niet. Jammer.

Wel vermaakt, dus een dikke 4*.

Heerlijke film dit.

Stone laat zich hier helemaal gaan. Gaaf geklooi met filters, geweldige editing, aantal lekker over the top scenes en ook die getekende stukjes tussendoor waren erg leuk. Harrelson vind ik altijd wel een fijn acteur, en laat hier zien dat hij geweldig geschikt is voor dit soort rollen. Lewis was tevens goed, maar de grootste verrassing was echter Robert Downey Jr, die echt een ontzettend komische en leuke rol speelt.

In het middenstuk, zo ongeveer wanneer Mickey en Mallory gevangen worden genomen, zakt het allemaal een heel klein beetje in, wat ook het enige piepkleine minpuntje is van Natural Born Killers wat mij betreft. Gelukkig hoef je niet lang te wachten of de film schakelt weer over naar de volle versnelling en is het echt genieten geblazen tot het einde. Mijn favoriete scene was denk ik die scene bij die Indiaanse man in dat huisje, heerlijke trip scene.

Twee uur vlogen voorbij. 4,5*.

Deze productie zorgde destijds voor de nodige opwinding. Nu, zo'n twintig jaar na dato, heb ik deze gestileerde artistieke film nogmaals gezien en hij viel me niet mee. Wel viel me op dat er in het misdaadverhaal over twee verliefde seriemoordenaars die, onderweg langs route 666, voor de lol hulpeloze mensen vermoordden (om het gevoel van vrijheid te bewaren), eigenlijk in het geheel geen sprake was van spanning ( hij was eerder aan de saaie kant). Ook om de macaber bedoelde grappen kon ik nauwelijks nog lachen. Een niet verwachte fikse tegenvaller dus.