Natural Born Killers (1994)

Een goede maar ook rare film. Dit is een typische film met mensen die hem schiterend vinden of van mensen die er echt niets aan vinden. Beelden waren heel goed geschoten en het geluid was ook prima te noemen. Alleen ik zelf vond de film iets te overdreven met alles maar de boodschap is daardoor wel weer duidelijker. Mickey en Mallory speelden beide een prima rol maar Tommy Lee Jones vond ik vervelend. De muziek die bij de film gebruikt is trouwens heel erg mooi kortom 3*.

Dit vind ik toch wel erg grapig commentaar.

Wat ik wel bijzonder vind overigens is het commentaar van Fikret8; Mulholland Drive staat in jou top 10, maar NBK vind je oninteressant? Dat terwijl ik beide films als een tikkie weird heb ervaren.

Ik heb genoten van de film. De vaart zit er goed in en een aantal gebruikte technieken is erg origineel. 3,5*

Heb deze gisteren nog eens gekeken. Te bizar voor woorden eigenlijk. Ook meteen mijn stem naar 4 verhoogd. Mede dankzij de geweldige climax op het einde en de uitermate puike acteerprestaties van de hoofdrolspelers.

Wat ik erg vreemd vind is dat Woody Harrelson niet vaker gevraagd wordt voor een rol. Iedere keer als ik die gast aan het werk zie ben ik onder de indruk.

Van Oliver Stone heb ik niet zo'n hoge pet op, is vaak typisch Hollywood wat hij neerzet, maar hiermee heeft hij toch prachtig werk afgeleverd.

Ligt voor 1,50 bij de blokker

Mulholland Drive en Natural Born Killers zijn ook buiten het feit dat ze alle twee weird zijn, 2 totaal verschillende films die je niet met elkaar kunt vergelijken.

The Forgotton en Requiem (For A Dream) zijn ook beiden weird, terwijl de eerst genoemde van jou 1 ster krijgt en de ander 5 sterren en bovendien een top 10 notering.

Echt een geflipte film, erg goed eigenlijk... 4*

Natural Born Killers

De film opent goed, wel zeker typisch Tarantino en hij heeft 't zelf ook al behoorlijk uitgekouwd, maar goed. Het schetst meteen een goed beeld van Mickey en Mallory. Wat de film vervolgs doet is erg interresant. De film beschrijft de thuissituatie van Mal en haar ontmoeting met Mickey met een ongeloofelijk interresante regie. Deze scéne word neergezet als een Amerikaane sitcom. De regie is minstens zo sterk als het script; alle methodes worden gebruikt om zo veel mogelijk de Amerikaanse televisiemakers te confronteren. Van sitcoms tot real life crime programma's met reconstructie's, alles wod gebruikt om de Amerikaanse televisiewereld tegen de knieen te schoppen, en dit groeit gedurende de film. Meteen nadat Mal van huis weg is word het saai, saai en irritant want op dat moment word de hoogst orgineele en ongebruikelijke montage vervelend. Gelukkig duurt dit niet lang want meteen bij de ontmoeting met de Indiaan word de film weer bijzonder interresant.

De film gaat door wanneer je denkt dat hij eindigt, en bijna constant gebeurt het tegenover gestelde van wat je verwachtte. Geweldige filmmomenten en bikkelhard geweld vormen een ijzersterk statement tegen de amerikaanse tv-cultuur.

4,0*

Jaja, een ijzersterk statement tegen de amerikaanse tv-cultuur. Maar hoe weet je zo zeker dat de film, met zijn bikkelharde geweld, daar zelf geen deel van uitmaakt...

Ik vind de film wel goed, maar geenszins omdat hij zo'n mooi moreel statement is. Ik vrees dat ik het Amerikaanse tv-geweld op zijn tijd wel vermakelijk vindt, dit in combinatie met mooi filmwerk en (mijn mening) goede mulziek, maar toch niet genoeg voor een cijfer hoger dan een 3,5.

Deze film heb ik al zeker 10 x keer gezien en zou m nu zo weer op kunnen zetten en dan vind ik m weer goed, kan er geen genoeg van krijgen. Kan me dan ook niet vinden in alle kritieken

Ik heb vandaag voor de eerste keer de film gezien en vond hem echt heel goed. Hij hoort zeker thuis in mijn top 10.

De acteur die de rol van Mickey speelt vind ik zeer goed gekozen. Zijn acteer werk maakt dit personage echt compleet.

Wat ik echt geweldig vond was dat elke keer ik dacht dat de film ging eindigen, deze weer in volle vaart kwam.

Echt wel de moeite waard om gezien te hebben.

Ik vind dit een te aparte film. Niet mijn stijl.

2*hij is wel heel orgineel.

Hele goede film, moest er zeker even aan wennen aan het begin. Maar ik heb ook nog nooit slecht werk gezien van Oliver Stone, en dan nog met het verhaal van Tarantino. Wat ik wel gelijk wil zeggen is dat de gehele cast geweldig! is in deze film. Allemaal top!.. En verder is de style juist heel goed gekozen, en ik vind het ook prachtig hoe ze juist de 'media' etc in de zeik nemen. Verder vond ik het ook leuk om 'bij de extras op de dvd' te horen wat Mister Stone zelf had doorgemaakt met Paddo's. Een scene is daar geheel op gebasseerd.

Moest er aan wennen, maar daarna was het geweldig goed!..

5*

te gekke film.

ik heb hem gezien toen hij uitkwam en een tijdje geleden gekocht.

En ik vond hem nog steeds wel erg sterk..

Ik vond doe "comic-Mickey"scene's ook wel erg cool.

ik ga voor 4 sterren.

De favoriete film van Quentin Tarantino

Weet je dat wel zeker?

Volgens mij heeft QT meerdere keren gezegt dat hij deze film vreselijk vond en dat Stone het totaal heeft verpest. Ik ben het ermee eens.

Ik moet zeggen dat ik me best vermaakt hebt, alleen Julliette Lewis vond ik tergend slecht. De manier van filmen, en de verschillende kleuren trok me best wel. 3.5*

The Stone(d)-experience

'Natural Born Killers' is de reden waarom Stone meer aanzien verdient dan eeuwig kind Tarantino, waarom Stone de voorkeur verdient en waarom Stone kwalitatief de betere regisseur is.

Hoewel Tarantino bekend staat om zijn liefde voor het filmmedium (de plaatselijk videotheek behoort tot zijn collectieve geheugen), toont Stone in 'Natural Born Killers' een grotere beheersing bij het verkennen van de grenzen van het medium.

Centraal in deze meedogenloze en wervelende trip van Stone staat een modern Bonnie and Clyde koppel, dat overigens met veel bravoure, energie en excentriciteit wordt neergezet door Harrelson en Lewis. Ook de rollen van respectievelijk Downey Jr. en bovenal Tommy Lee Jones, zijn het vernoemen meer dan waard.

Aan de hand van deze personages en een fenomenale collage van filmtechnische snufjes (je houdt je werkelijk niet voor mogelijk wat Stone hier allemaal klaarspeelt) biedt Stone ons een schaamteloze en bruisende visie op de mediatisering en de media in het algemeen, één die al sinds de Vietnam-oorlog aan de gang is.

De eveneens wervelende en bijzonder opwindende soundtrack vormt bij dit alles de overheerlijke kers op de taart. Een taart die geheel tegen de verwachtingen in, wist te overdonderen, en aldoende een bijna ongezien zintuigelijke ervaring biedt.

Dikke 4* ...die bij een volgende kijkbeurt haast met zekerheid zal worden verhoogd.

In het begin zag je dat Tarantino er wat in verwerkt zat maar na een kwartiertje was het een hele appartje film. Geweldig geacteerd, origineel verhaal en zeker op de manier hoe het gefilmd was vond ik helemaal geweldig. Soms was het wel ietsje teveel en wou ik soms dat het "normaal" gefilmd werd. Ik geef de film nu 3,5* maar dit is zeker een film dat ik meerdere malen moet bekijken voor er volledig van te kunnen genieten.

Tarantino had met dit (zelfgeschreven)script nog een leuke film kunnen maken... Stone had het er precies wat moeilijk mee. De sfeer en beelden konden niet echt tippen aan Tarantino's films en de dialogen vond ik ook redelijk mager. Af en toe zaten er nog leuke stukken in.

Matige film... 2*

Top film

Oeps, deze 5 sterren film had ik nog niet de verdiende 5 sterren gegeven.

Hierbij dus.

Cijfer: 5

Waarschijnlijk heeft Stone gedacht dat hij deze zeer slechte film wat kon opvijzelen door gebruik van vreemde kleuren afgewisseld met zwart/witbeelden en door extreme close-ups.

Of hij heeft gedacht dat dit alles artistiek was.

In beide gevallen zat hij er naast.

Omdat de namen Oliver Stone en Quentin Tarentino erbij staan denken waarschijnlijk veel mensen dat dit een kwaliteitsfilm is.

Helaas, daar kunnen zelfs Tommy Lee Jones en Robert Downey Jr niets aan verbeteren. Deze film hoort maar op een plaats thuis:

De kliko!

0.5*

Voor de zoveelste keer gezien en het blijft een steengoede film. Vooral het laatste half uur als de gevangenis in oproer komt is het erg tof om te zien hoe M&M zich naar buiten weten te knokken. Het is allemaal ook vrij realistisch neergezet, met die amateurcamerabeelden en dergelijke.

Realistisch? Het eerste dat bij mij bovenkomt is 'surrealisme'

Verder gaat Oliver Stone over de schreef met een film waarin hij door middel van experimentele trucs de waanzin van de moordenaars en hun drugstrips wil verwoorden (zelf gebruikte hij in deze periode ook redelijk wat drugs), maar het blijft niet veel meer dan een poging. Een mislukt experiment.

De film heeft zijn aardige momenten, maar mist een grondlaag om het geheel meer gewicht te geven. Nu lijkt het vaak alsof hij maar wat doet en, zoals hier eerder ook aangehaald, niet overweg kan met Tarantino's stijl. 2*

Toen ik een jaar of 14 was eens gezien, nu voor het eerst weer..Destijds vond ik het een heel stoere film, met de jaren ben ik toch door een andere bril gaan kijken denk ik

Wat ik vreemd vind is dat Veronica dit neerzet als een film van Tarantino/Rodriguez, terwijl de regie in handen is van Oliver Stone.

De montage is leuk, het to hell and back principe vond ik aardig, het is keihard en irrationeel, maar toch is het gelijkertijd ook niet echt iets bijzonders, ik werd niet door de film gepakt.....

O en realisme is wel het laatste wat bij mij opkwam, Fillumgek

2,5*

Sorry hoor matchostomos, maar iemand kan in zijn eentje geen collectief geheugen hebben. Toch leuk dat je moeilijke woorden probeert te gebruiken

Daarnaast: hoe kun je beheersing tonen in het verkennen van grenzen en waarom vind je dat er grenzen opgezocht worden hier?

Bewuste faute de frappe, waarmee ik het mezelf een beetje moeilijk maakte. Wat ik eigenlijk trachtte te zeggen, is dat Tarantino's geheugen als het ware lijkt te bestaan uit verschillende geheugens van fervente videotheekbezoekers.

Stone toont een ongeziene beheersing in het gebruik van allerhande filmtechnische toepassingen (filters, lenzen, ...en nog veel meer technisch vernuft) en tracht hiermee de grenzen van het medium op te zoeken, te verkennen en vervolgens te verleggen. Hij beheerst, omdat hij nooit de controle verliest over zijn filmische wervelwind. Er zit namelijk meer logica in 'Natural Born Killers' dan je denkt.

Ammehoela......

Que...? Maar goed, het was een foutje, al denk ik wel dat het enigszins duidelijk was wat ik ermee bedoelde...