Before the Devil Knows You're Dead (2007)

Goed geacteerd, interessant verhaal maar dat heen en weer gespring in de tijd met die verschillende personages maakt het wat rommelig.

Fijn dat de starttijd weer eens niet klopt,dus mis je het laatste half uur. Bedankt Canvas.

Het goochelen met tijd is eerder een gimmick dan echt een sterke vertelwijze. Bovendien loopt Hawke HEEL DE film met een gezicht rond alsof hij net in zijn broek gekakt heeft. Het 'drama' druiot eraf. En Hofman is al niet veel beter. Niet goed.

Heb het niet op drama films, dat is niet mijn genre. Een drama/thriller kan me wel boeien.

Echter niet deze film. Mis totaal de thriller elementen en vind het echt één lang drama.

Daar komt nog bij dat ik het telkens een paar dagen terug in de tijd gaan bij de drie hoofdrol spelers als niet prettig en overbodig in deze film ervaar. Nee, voor mij niet meer dan 2* en dan ben ik nog gul.

Deze fiilm scoort wel een voldoende ,maar mist teveel echt drama of thriller elementen. De film lijdt af en toe aan over-acting. Hawke,Finney,Hofmann)Het gespring in de tijd is volledig overbodig en voegt niets aan de inhoud voor de kijker toe. Laatste stuk doorgezapt.

Te sloom, te veel lijkend op andere films met hoffman in een rol als halve loser. Tempo ontbreekt volledig, tis dat t verhaal wel nog boeit..

Wat een sombere en donkere film zeg. Geen greintje hoop of licht. Nergens een uitvlucht, nergens hoop op een keer ten goede.

Op geen enkele manier krijg je sympathy voor welk personage dan ook. Werd wel goed geacteerd, al moet ik zeggen dat die geweldsexplosie van de kantoorman Andy wat bizar vond.

Het verhaal is interessant en het "gespring" in de tijd vond ik zeker niet hinderlijk (houdt je scherp

Film laat me met een leeg somber gevoel achter...

Prachtige film over twee broers die een overval plannen op een juwelier. Een goed verhaal dat op een onderhoudende manier verteld wordt en dat naar het einde aan intensiteit toeneemt. Een goed uitgewerkte mix tussen thriller en drama. Het acteerwerk van de gehele cast is bijzonder sterk. Verder is deze laatste film van Sidney Lumet een waardige afsluiter van zijn carrière als regisseur.

De geweldsexplosie past in de lijn van het verhaal wanneer je momenten ervoor zijn vriendin naar hem uitroept waarom hij niet meer emotie laat zien, waarom hij niet kwaad wordt. Dit was zijn uitlaatklep.

Voor de rest helemaal met je eens. *3.5

Somber familiedrama met goed spel. Jammer van de lelijke overfelle belichting. Verder erg sterk en uitzichtloos. 3,5*

Hier kan ik het wel aardig in vinden. Waar een chronologische volgorde (wel met het switchen van perspectieven) beter op zijn plaats was geweest, werkt deze opbouw niet goed. De chemie tussen de hoofdpersonages vond ik niet bijster sterk en de overrompeling van schokkende/levens-veranderende gebeurtenissen lag veel te hoog. Wellicht zou dit verhaal beter in een (mini)serie tot zijn recht komen. Daarnaast vond ik de overdreven melancholische sfeer afbreuk doen aan de film, qua muzikale omlijsting had het wat minder gemogen.

Wat een geweldige acteur id die Philip Seymour Hoffman toch, hij weet zelfs van een matige film als deze een succes te maken. De sterren gaan vooral naar Hoffman.

Hoffman speelt inderdaad goed, maar Ethan Hawke is wat mij betreft gelijkwaardig. Good old Albert Finney speelt als vanouds goed en ook Marisa Tomei speelt prima.

Geloofwaardig verhaal, springen in de tijd maakt het juist aantrekkelijk.

Hele toffe film dit, waarbij het al overduidelijk is waar de Nederlandse Plan C zijn mosterd vandaan haalde. Ook deze is weer uiterst knap in elkaar gezet en doelt niet op effectbejag.

Het verhaal, de samenloop, en het gespeel met de momenten/flashbacks werken hierin erg goed en weten het alleen met de moment interessanter te maken. Om te beginnen zijn de acteurs hierin echt heel erg goed. Ethan Hawke zet hier weer een schitterende rol neer als een personage dat ook echt iets voor hem is, iemand die gekweld, verontwaardigt en stuurloos is, genaamd Hank. Ook Hoffman is hierin weer fabelachtig in een hele wispelturige rol als Andy. Verder hebben we ook nog Albert Finney als hun vader. En ja, wat er in de film gebeurd: een goed plan die heel zorgvuldig moet worden gedaan zonder slachtoffers, dat uiteindelijk genadeloos misloopt. De broertjes zitten in forse geldproblemen en hebben geen andere keus om de juwelier van hun moeder te overvallen, maar dan wel zonder geweld en zonder herkenning. Hank vraagt hulp bij Bobby Lasorda, iemand, waarbij je al vanaf het begin weet dat ie roekeloos is, en inderdaad, dit was zeker geen slim plan.

Want uiteindelijk loop die overval uit op een bloedbad waar zowel Bobby als Hanks moeder het loodje legt. De moeder schijnt nog wel hersendood te zijn. Dit is het begin van een nachtmerrie van de twee gebroeders dat gepaard gaat met een extreme verwijtingsgevoel en het proberen geheim te houden, wat ook meteen het begin is van een psychologische, en slopende machtstrijd tussen de twee gebroeders. Ook hun financiële problemen worden hierdoor alleen maar groter, want het geld is er nog steeds niet. Dan besluiten ze maar een andere plan te bedenken evengoed, wat misschien zelfs nog fouter afloopt. Let wel, alles in deze film word gewoon met het moment erger en erger, helemaal als hun vader lucht krijgt van de zaak. Die scene waarbij hij dan op een slinkse wijze Andy laat stikken met een kussen in het ziekenhuis, en het zo op een ongeluk laat lijken was behoorlijk sterk

Hele goede film dat gewoonweg erg doordacht in elkaar is gezet. Een ander soort misdaadfilm.

4,0*

Sterke film over mensen die steeds verder in de problemen komen, vooral ook doordat ze eruit proberen te komen.

Lumet kiest ervoor dit niet chronologisch te laten afspelen. Het werkt op sommige punten wel, doordat hij rond cliffhangers door de tijd gaat schakelen. Bovendien puzzelt het wat meer en heeft het af en toe een leuk effect. Maar anderzijds, het is vooral spielerei want een echte goede reden (behalve effectbejag) zie ik er niet in. Het werkt, maar is niet geheel nodig. Sterker nog, het lijkt vooral de verbloeming van een verder mager plot. Volgens mij had ik dat bij 21 grams ook.

Dat neemt allemaal niet weg dat het wel spannend is en de aankleding verder prima. Vooral Hoffman is fantastisch, goed balancerend tussen rust en kalmte en complete waanzin. Eenmaal mag hij zich laten gaan, en dat komt er ook volledig uit. De overige rollen zijn prima - ook Hawke verdrinkt almaar verder in ellende en Finney is fijn als vader. Verder behoorlijk gefotografeerd, met bijzonder mooie kadreringen en een soort overbelichting die een bepaalde hardheid geeft. New York ziet er in elk geval schitterend uit zo. Zeer zonnig, maar toch niet heel fijn om te leven. De sterke score ondersteunt het geheel bijzonder juist. 4,0*.

Before the Devils Knows You’re Dead is een wisselvallige afsluiter van de carrière van de grote Sidney Lumet, een naar tragedie neigend drama over de verstrekkende gevolgen van een mislukte overval. De eerste helft is ronduit matig, pas in het tweede deel wordt het echt interessant en haalt de film toch nog een makkelijke voldoende. Vooral het acteerwerk van Seymour Hoffman en Finney imponeert, alsook de rol van Hawke. De gefragmenteerde en niet-chronologische vertelstructuur maakt de film eerder slechter dan beter.

6.4

Lumet eindigt met een New York-film die een beetje refereert naar zijn seventies New York-films. Maar zo goed als bijvoorbeeld zijn meesterwerk Dog Day Afternoon is dit absoluut niet. Vond het gespring in de tijd in deze film nou juist wel weer aardig werken. Het maakt gek genoeg van de thriller een drama en dat verbloemd een beetje dat de film als thriller niet helemaal uit de verf komt. De film drijft op de acteurs die erg goed zijn en de spiraal naar beneden. Zodra het meer straight forward wordt tegen het einde komen de zwakke plekjes wat steviger bovendrijven. Maar Lumet, Hawke, Hoffman en Finney trekken dit flink boven de middelmaat uit.

Kleine 3.5*

Ik moest gelijk aan deze film denken toen ik vanavond het nieuws van het overlijden van Philip Seymour Hoffman las, ironisch genoeg was hij altijd een meester in het spelen van depressieve rollen, hier ook nog eens in combinatie met heroïne..

In het begin werkt het gespring in de tijd en tussen de personages nog best prima, het maakt het speels en een stuk interessanter dan wanneer het lineair verteld zou zijn. Maar later, zo rond de helft van de film, wordt het eigenlijk alleen nog maar overbodig, en verliest de film zichzelf er een beetje in.

Acteerwerk is in orde, ik ging de film kijken omdat ik benieuwd was naar Philip Seymour Hoffman en Ethan Hawke samen in een film. De eerste is uiteraard weer geweldig, Hawke is ook goed, maar moet oppassen dat hij niet overacteert af en toe.

Voor de rest best een prima film, al is dus de tweede helft echt te onnodig rommelig. Leuke details hier en daar, soms gestileerde beelden van (vooral) de interieurs, verder niet mega-opzienbarend.

3,5*

Een zorgvuldig gemaakte melodramatische familietragedie. De wijze van vertellen bleef voor mij te afstandelijk en onderkoeld (de schrijver had een hekel aan mensen; de personages waren dan ook weinig sympathiek). Bovendien vergde de film een behoorlijke lange adem. De cast speelde goed; met name Philip Seymour Hoffman was briljant.

Erg boeiend en meeslepend. Ik werd vanaf het begin meegezogen door het verhaal, dat op ingenieuze wijze in kringetjes draaide. Steeds kreeg je hetzelfde verhaal te zien, maar weer door de ogen van een ander gezien en steeds kreeg je meer achtergrondinformatie over de personen. Daardoor bleef je nieuwsgierig naar de motieven van deze mensen. Knap geacteerd en mooie intrigerende muziek. Je krijgt geen antwoord op alle vragen en geen happy end, maar dat hoeft ook niet altijd.

Onderhoudende en boeiende Dramafilm, waarin het verhaal ingenieus uitgewerkt is. De sprongen in de tijd komen goed tot hun recht. Verder wordt er zeer overtuigend geacteerd door de cast. Waarvan Phillip Seymour Hoffman het meest uitblonk. 3,5 Ster.

Vond het best een goede film, zat wel goed in het verhaal. Goed geacteerd, hou zelf wel van dit soort duistere films.

Best intrigerende drama/thriller met goede cast, waarin wanhopige broers een simpele beroving plannen die -uiteraard- volledig misloopt. Het verspringen van de tijd vond ik niet nodig, leek een beetje op Memento soms qua editing, waar dit verhaal zich niet echt voor leent. Puik acteerwerk van Hoffman, Hawke, en in mindere mate Finney, en eervolle vermelding voor de prachtige Marisa Tomei.

Best wel een redelijke film, maar door de simpele personages geef ik het toch net een onvoldoende, want de hoofdrolspelers zijn nou niet echt bijster intelligent in deze film!!

De drie sterren zijn vooral voor de acteurs. De film duurt te lang voor het verhaaltje waardoor het tempo te laag blijft. Sommige dingen zijn ook redelijk voorspelbaar en dat breekt de spanning. Tel daar bij op het gedrag van zowel Hank als Gina niet past bij de respectievelijke karakters en is de film geen topper geworden. Zo is Hank niet bepaald overtuigd om de winkel van zijn ouders te beroven, wat sowieso al een bedenkelijk idee is, maar vervolgens neemt hij wel een labiele crimineel mee om het vuile werk op te knappen. Gina gaat weg bij Andy op een moment dat niet erg voor de hand ligt en haar motief is ook niet bepaald dekkend. . De tragedie was wel interessant genoeg om de film uit te kijken.

Sterk familiedrama met klasse acteerwerk van vooral Philip Seymour Hofman en toch ook wel Ethan Hawke. Het is heel geloofwaardig hoe zij hun tragische personages neerzetten. Van de rest van de cast valt Marisa Tomei ietwat tegen, haar rol was ook wat vaag, maar niet heel problematisch gelukkig. Heb me hoe dan ook flink vermaakt met deze film. Hoe het misdaadplot in elkaar steekt is best gaaf en met al die tijdsprongen mag de kijker ook nog wat puzzelen. Niks mis mee zo op zijn tijd!

Lumets eerste film staat in mijn top tien (hoog), dus het was bijzonder om zijn laatste te zien, met exact 50 jaar ertussen. Dat niveau haalt Before the Devil Knows Your Dead zeker niet, maar ik heb absoluut gebiologeerd zitten kijken, hoe alles steeds meer de schijtberg opging. De niet-chronologische vertelstructuur werkt net niet helemaal lekker voor mijn gevoel, maar problematisch was het evenmin. Hoffmann was in een aantal scènes weer een feest om naar te kijken. Ruime 3,5* ster voor mij

Goed verhaal, maar bij momenten zat de elastiek er wel even in en werd het wat traag. De flashbacks, waar ik meestal de kriebels van krijg, waren minder storend in deze film.