Before the Devil Knows You're Dead (2007)

Het is zelfs zijn beste film in jaren!

Het acteerwerk was weer dik in orde. Vooral Hoffman vond ik erg sterk. Maar het verhaal was veel te rommelig. In ieder geval, zo kwam het bij mij over. Door al die irritante flashback kon ik deze film niet echt appreciëren.

Een ijzersterk verhaal met een geweldige rol van P S Hoffman en daar bovenop een uiterst effectieve fragmentarische opbouw. Sociaal economische omstandigheden ontaarden in een diabolische climax doordat beetje bij beetje het verleden meer en meer ellende bloot legt. In sommige opzichten leek het een moderne variant, met een aardige omkering, van de aloude klassieker Oudipus. Maar dat is puur mijn persoonlijke kijk.

Adembenemend goede film, met een waanzinnig fascinerend einde!

Fantastische film met zoals al veel aangehaald hier een geweldige Philip Seymour Hoffman.

Meesterlijke film met vlekkeloos acteerwerk. Vreemd dat ik die film destijds overgeslaan heb. Erg duister verhaal die met flashbacks en flash forwards tot in de perfectie gemonteerd is. Zo perfect uitgevoerd, zo heb ik er in lange tijd niet meer gezien.

Lumet, hij mocht 83 jaar zijn toen hij deze film regisseerde, toont wat filmmaken is. Hij doet dat met een weerzinwekkend en zeer duister verhaal waarin 2 broers, allebei ongelooflijke loosers, hun eigen familie kwaad aandoen voor wat geld. Al waren de gevolgen niet de bedoeling, het idee dat erachter zat was al genoeg . Lumet verruimt het banaal overval-verhaaltje tot niet meer te overziene proporties. Een vergelijking met Sam Raimi's "A Simple Plan" ligt direct voor de hand, maar hier geeft Lumet het tragedische einde dat zo'n film verdient. Dit heeft 5* potentieel, maar nog eventjes wachten op het langetermijn-effect.

Best aangenaam verrast door deze film. Tragisch om te zien hoe het web steeds strakker wordt aangespannen rond de twee broers en ze zich steeds dieper in de problemen weten te werken. Een harde, rauwe film die je aan het denken zet.

Redelijk goede Amerikaanse film van de redelijk bekende regisseur Sidney Lumet. Zijn bekendste films zijn 12 Angry Men (1957), Dog Day Afternoon (1975) en Network (1976). Regisseur Sidney Lumet haalt op een knappe manier de tijdlijnen door elkaar en presenteert de scènes als een puzzel aan de kijker. Deze puzzelstukken worden getoond vanuit het perspectief van Andy en Hank. Leuk effect.

Verder spelen (acteren) zowel Philip Seymour Hoffman als Ethan Hawke de pannen van het dak.

Dat zou wel erg cliché zijn geweest ^^

goeie film

Philip Seymour Hoffman en Ethan Hawke zijn perfect in hun rol als de 2 broers.

Verhaal blijft boeien van het begin tot het einde. Vond alleen spijtig dat je niet meer weet wat er met Hank gebeurt.

Camerawerk en manier waar op het verhaal vertoond word (de flashback's) waren interesant om naar te kijken, ook de muziek paste perfect bij elke scene.

Eindelijk deze film gekeken, stond al een tijdje op de plank te wachten. Had al goede verhalen gehoord en ik moet zeggen dat die terecht waren. Een zeer pakkend drama met uitstekende acteerprestaties. Vooral Philip Seymour Hoffman vond ik weer erg sterk spelen.

Ook de manier waarop het verhaal gebracht werd, dan weer heden, dan weer verleden, was origineel.

Deze is voor mij wel een 4,5 waard.

Best aardige film in het mislukte-overval- genre, met een paar originele plotwendingen en goed acteerwerk van de protagonisten..

Qua sfeer leek het of de film al veel ouder is dan 2007, midden jaren '90 ofzo.

Het door elkaar knippen van de tijdvolgorde vond ik geen toegevoegde waarde hebben, meer een maniertje waarop tegenwoordig veel films gemaakt worden.

Film zet je toch aan het denken. Hoe ver zou je gaan....

Blijft een feest om mijn favo acteur Philip Seymour Hoffman te zien.

Omdat 2e kijkbeurt net zo goed, zo niet beter beviel film verhoogd naar 4*

Hofmann dit, Hoffman dat ... eigenlijk was ik meer onder de indruk van Ethan Hawke ... en de manier waarop de acteurs in beeld worden gebracht ... Sidney vermijdt gemakkelijke close-ups.

Wat mij betreft staat de hele cast een stevig potje te pronken. Philip Seymour Hoffman natuurlijk, maar het is Albert Finney die ergens onderweg de lont in het kruitvat steekt als de familie bijeen is en de gevolgen van de overval duidelijk worden. Ook het moment waarop de versnipperde vertelling knetterend effectief werkt. Tot dan toe is er voor de ouders een bescheiden rol weggelegd, waardoor die scène aan emotionele impact wint.

Ineens is er een voelbaar besef van gedane zaken en gaat het lullige thrillertje dat het even lijkt, op een ander, meer dramatisch niveau werken. De overval dient vervolgens deels als katalysator voor het uitspelen van een intense lelijkheid van zo'n beetje elk personage dat de film herbergt. Zelfs de op het oog sympathieke vader ontkomt er niet aan. De steenkoude scène bij Andy's huisdealer is wat dat betreft de uitschieter. Ellendig en kil.

Lumet's laatste wordt daarmee eentje met een soepel draaiend mengsel van misdaad en persoonlijk leed. Het laatste vooral gevat in de karakteristiek overtuigende wijze waarop Hoffman zijn Andy stilaan de de prak in rijdt, terwijl het scenario via Hank de spanningsboog weet vast te houden richting het onvermijdelijke. Eigenlijk heeft het maar één broos momentje; als ook Charles bij de heler uitkomt. Een vlekje op een verder waardige afsluiter.

@Insignificance: kun je dat broze momentje uitleggen?

Niet omdat het niet aannemelijk is of iets dergelijks, mocht die indruk zijn ontstaan. Dat geloof ik verder wel. Het komt wat geschreven/gestuurd over vergeleken met de rest.

Goede film maar hoewel het einde vrij verrassend is vond ik dat het beter zou kunnen... Hofman speelt een prachtrol van de zelfzekere yuppie met geldproblemen die verandert in een losgeslagen psychopaat.... Hawke speelt zijn rol ook goed als blunderende loser, dit is natuurlijk het type rol dat hem zeer goed ligt...Albert Finney blijft een steengoede acteur...Ik vind de flashbacks wel passen in het verhaal.

Gisteren eens bekeken en vond hem ook goed. Je komt ook steeds meer te weten over de personages door de vele flashbacks. Phlip Seymour Hoffman is inderdaad weer heel sterk. Was ook heel benieuwd hoe het ging eindigen. Aanrader.

Heurt hum proatuh heurt hum! Simon Carmiggelt!

sterk verhaal, sterke cast, sterk script (de wisselingen in tijd zijn prachtig).

Oneindig traag. Met 3 personen de film gekeken waarvan er 3 in slaap vielen. Zeldzaam slecht zonder actie en of spanning!!!!

Waarom hebben zij geen mobiele telefoon? Prachtig.

Tergend langzaam verder, ok gemaakt door goede acteurs.

aan de film hangt wat mij betreft onterecht het labeltje thriller, want echt spannend wordt het nooit. het is een puur familiedrama, tamelijk traag en daardoor soms lastig in te blijven. het gebruik van flashbacks maken het geheel aardig om naar te kijken, maar ze zijn wel heel vriendelijk van aard: netjes aangegeven wanneer de flashback plaatsvind en meestal aan het begin en eind een overlapping. een beetje jammer natuurlijk. acteerwerk is prima in orde, alledrie de mannelijke hoofdrolspelers zetten een goed karakter neer. maar dat is dan ook het voornaamste positieve. teleurstellend.

Goed misdaad/drama die laat zien hoe door de verkeerde keuzes te maken alles naar de klote kan gaan. Het acteerwerk is goed gedaan, het komt allemaal zeer geloofwaardig over. Gewoon een goede film. 3,5 ster

leuk verhaal, niet origineel.

O, en die soundtrack... Fargo meets Blood Simple., anyone? -edit- Oeps, same Carter Burwell...

Prima film, spannend tot het einde. Teveel flash-back-gedoe, had niet gehoeven van mij. Hoewel e.e.a. tot extreem uit de klauwen loopt, was het toch een geloofwaardig verhaal. Goeie zaterdagavondfilm van de VARA.

Ongelofelijk, mijns inziens Sidney Lumet's beste film.
Wat een schitterende uitwerking van Dostojevski's thema schuld en boete en daarmee samenhangend moraliteit.
Het wordt juist zo ingenieus door de niet chronologische vertelling. Door steeds terug te schakelen in tijd, zaken nogmaals te laten zien, zaken vanuit een ander of iemand anders perspectief te laten zien construeert Lumet een ragfijne, uiterst psychologische schets van de hoofdpersonen; hij fileert ze tot op bot met uiteindelijk fatalistische en destructieve gevolgen.
De hoofdpersonen zijn daarnaast ook nog eens in bloedvorm en weten perfect gestalte te geven aan iedere ontwikkeling van hun personage tijdens de film.

Goede film, de problemen door drugs en fraude en de uitzichtloosheid voelen goed aan