Before the Devil Knows You're Dead (2007)

Heb ten volle genoten van deze film. De combinatie regisseur en acteurs is geweldig. Is natuurlijk geen gaatje in het scenario te vinden en is mooi gezien de terugblikken en verschillende camera standpunten.

Op sommige momenten (vooral het einde) dacht ik: 'k nu is het wel genoeg". Heb dit wel bij meerdere films gehad. Simple plan is de enige die me nu te binnen schiet.

Het verhaal wordt langzaam vertelt maar daardoor kunnen acteurs zoals Hoffman weer excelleren. In zijn rol is Hawke ook prima te verteren.

Wat doe je als je in de problemen raakt? Verraadt je je familie? en als je nog verder in de problemen raakt ga je dan all the way?

Geen film voor een 1e Kerstdag maar toch genoten.

Erg vermakelijke film. Niet dat het verhaal zo enorm geweldig is, maar het wordt wel leuk uitgewerkt en er vallen geen grote gaten in het script, wat je tegenwoordig toch niet veel meer ziet.

Vooral de acteurs doen het hem, Hoffman is echt ge-wel-dig.

En Marisa Tomei is vooral zeer yummie. .

May you be in heaven half an hour before the devil knows you're dead. Lumet ontleent niet enkel zijn titel aan deze hoogst ironische Ierse troost, maar legt hiermee meteen de basis voor een sinistere familietragedie. Het noodlot is bij deze onafwendbaar, en het hemelse rijk is niet meer dan een tijdelijke plek van vertoeven, vermits de duivel reeds vanaf het eerste ogenblik reeds om de hoek komt kijken. Onder het mom van een weliswaar weinig vernieuwende structuur legt Lumet, op een respectabele leeftijd van 83 jaar nota bene, enkele klassieke thema's voor de dag: schuld, boete en bovenal bedrog. Maar om binnen de vaktermen van de tragedie te blijven, bevat 'The Devil Knows You're Dead' een acte of twee te veel om een werkelijk verpletterende emotionele en psychologische ervaring teweeg te brengen. Al zit de onnoemelijk irritante, ongetalenteerde en overgeile Marisa Tomei daar ongetwijfeld ook voor iets tussen...

3*

Een tijdje geleden betichtte ik Hollywood-opa Lumet nog van een vergevorderd stadium van dementie. Blijkbaar heeft ie een medicijn gevonden. Want z'n nieuwste 'Before the Devil Knows You're Dead' is (weer) een kneiterd van de film....ondanks een aantal hinderlijke continuiteitsfoutjes.

Het hoofdverhaal is nogal 'gewoontjes'. Het is te voorspellen wat de problemen zijn waar de gebroeders mee worstelen. Toch zitten er kleine dingetjes en aanwijzingen in het script die me deden smullen. Bijv. de overval-scene waar de overvaller eerst geld graait en dan pas de sieraden en kut-diamanten. In een latere scene is er een conversatie tussen Hank en Bobby waar Hank toestemming geeft dat Bobby het geld mag houden die hij buit zal maken bij de overval.

Dan hebben we nog een fantastische cast (niet voor niets vele prijzen inmiddels voor het gehele ensemble), incl. die andere cinema-opa Albert Finney die zo zwaar ademt dat je denkt dat ie ieder moment dood neer kan vallen.

Uitermate fascinerend door de vertel-structuur, muziek en een prachtige finale.

Lumet is back. Dat ie in het harnas mag sterven over 20 jaar.

Een meesterwerk van Lumet.

De film gaat in eerste instantie helemaal niet over een overval. Althans niet op de manier zoals we die gewend zijn waarbij de nadruk ligt op spanning. "Before The Devil Knows Your Dead" gaat eigenlijk over de psychologie van de personages. Hoe deze zich ontwikkelen en hoe deze met hun zorgen omgaan. De hoofdpersonen brengen op magnifieke wijze hun personages tot leven. Hoffman speelt één van zijn beste rollen en is genadeloos goed. Deze film is een absoluute aanrader en zeer vernieuwend.

4,5*

Na het zien van deze film verwachtte ik hier flink wat laaiend enthousiaste reacties te lezen en een hoog gemiddelde te zien. Maar wat is hier aan de hand? Deze film saai? Langdradig? Ik was blij weer eens een echt spannende inbraakfilm te zien, met een nagenoeg sluitend script, ijzersterke karakteruitwerking en een perfecte casting. Wat verwachten mensen hiervan, vraag ik me af? Zo'n perfecte misdaadfilm als Ocean's Eleven die veel te luchtig is voor zijn eigen goed? Een coole Tarantino-kloon? Ik kan er niet bij, maar voor mij is dit in ieder geval een bijzonder goede film. Meer van dit soort thrillers graag!

4*

Zo denderend is het allemaal nou ook weer niet,

Het is inmiddels verre van origineel om een bepaalde situatie of een bepaalde dag telkens opnieuw af te laten spelen vanuit verschillende perspectieven. Toch, droeg dit element wel bij aan de spanning in deze film. Er werd flink heen en weer gesprongen in de tijd, met als absolute knaller, gelijk met de deur in huis vallen met de overval, waarbij zich gelijk een lekker traag oerduel ontvouwd tussen de jager en zijn prooi en vice versa.

De afhandeling van het aardige begin oogt daarna best wel cru. Ik was echt verrast toen bleek dat de broers dit idee uit de hoge hoed geschud hadden. Sterk was die scene waarin wij pa en ma nog wat zagen genieten van elkaar en ma tussen neus en lippen door even meldde dat ze morgenvroeg nog even ging werken. Niks te dik aangezet!, omdat het immers een stijlmiddel betrof en we zo nog een keer de donkere onweerswolken boven hun hoofden zagen samenpakken. Mooi staaltje dramatiek, vaak ondersteund door vleugjes frisse en moderne muziek. Tel hierbij ook nog op dat er goed geacteerd wordt in de film en de hilarische opeenstapeling van problemen die zijn weerga op een gegeven moment niet lijkt te kennen, voorkomt dat de film aan de rise voor de fall kan beginnen.

Ondanks deze positieve punten, stelde het 2de uur mij wat teleur. Het bracht meer van hetzelfde. Maar waar ik vooral niet over te spreken ben zijn de motieven/het rechtvaardigen van Andrew `s handelen om zijn ouders `s zaak te overvallen. Beetje flauw om het op ' een gebrek aan aandacht in zijn jeugdjaren te gooien. Gave titel, aardige film. 3,5*

Mooi drama van de legendarische en inmiddels bejaarde Lumet. Het verhaal is sterk en de acteerprestaties dito. Soms ietwat langdradig maar onderhoudend genoeg. En nu maar hopen dat Lumet er nog ééntje kan maken, ookal zou dit een waardige afsluiter zijn van zijn fenomenale carriere. Goed.

Prima film van Sidney Lumet. Een film die grotendeels word gedragen door geweldig acteerwerk van Hoffman en Hawke. Twee geweldige acteurs en vooral Hoffman steelt de show in deze film. Het verhaal is leuk en goed uitgewerkt, maar kabbelt op een gegeven moment een beetje té lang in hetzelfde lage tempo door. Ondanks dat, word het geen moment saai of oninteressant. De dialogen zijn gewoon geweldig en Lumet weet een mooie samenhang van dramatische en komische momenten te creëren. Echt een film die op een geweldige manier laat zien dat het ongeluk in een klein hoekje ligt of dat in ieder geval een kleine verandering voor een ramp kan zorgen. Eén die de levens van alle betrokkenen op een dramatische manier zal veranderen. Wel jammer dat Hawke die ex-vrouw van hem op een gegeven moment niet knock-out slaat. Wat een vreselijk mens zeg.

3,0* voor nu, maar in staat tot verhoging.

May you be in heaven half an hour before the devil knows you're dead

Fantastische titel die op prachtige wijze bij het verhaal past, en vooral het einde natuurlijk.

Lumet heeft me aangenaam verrast met deze film, waarbij een standaard 'mislukt overval verhaaltje' ontaard in een parabel over een familie in verregaande staat van ontbinding.

Er is sprake van een doordacht scenario door telkens in te zoomen op de belevingen van een van de hoofdpersonages, zonder in de cliché's van een meervoudig verhaallijnplot te vervallen.

De montage was ook zeer fijn bij momenten, met Easy Rider achtige overgangen, maar dan verbeterd (heen en weer flitsen tussen opeenvolgende scènes om de overgang te markeren). Goed acteerwerk over het algemeen, met een wederom geweldige Hoffman op kop. Het einde vond ik niet helemaal bevredigend, maar kon ermee door.

Al bij al toch zeker een van de betere films van het jaar 2008.

Raar dat deze film zo onbekend bij velen is (in ieder geval in mijn vriendenkring!).

Ontzettend goed acteerwerk van Albert Finney, Ethan Hawke en Philip Seymour Hoffman. Vooral Hawke verraste me in postieve zin. Prima plot.

De weergaloos goede acteerprestaties van Philip Seymour Hoffman en Ethan Hawke kunnen niet verhullen dat het plot wat ongeloofwaardig in elkaar steekt. Voor mij was de film pas perfect geweest als ze bepaalde geforceerde wendingen eruit hadden gelaten. Maar desalniettemin is het gewoon genieten om de drie mannelijke hoofdrolspelers op de top van hun kunnen te zien spelen. Ook ben ik wel een liefhebber van de kale, observerende stijl die Sidney Lumet aanhoudt om de boel nog eens extra deprimerend aan te zetten.

Niet helemaal wat ik verwacht had standaard verhaal.

Acteerwerk was dan weer wel goed.

En einde was ook wat jammer.

3 sterren

Lumet laat zien het nog steeds te kunnen. Een wellicht wat te gekunstelde verhaalconstructie die niet altijd even goed werkt speelt de film deels parten, maar vooral Hoffman en Tomei zijn geweldig.

Kippenvel aan het einde...

Dik 3,5*

Volgens mij is Marisa Tomei tegenwoordig vaker uit de kleren te zien dan met kleren aan. Is niks is mee hoor, valt me alleen op

De film zelf is best aardig maar op sommige momenten ook redelijk saai (tempo had wat hoger gekund). De acteer prestaties in deze film zijn overigens goed. Vooral Philip Seymour Hoffman vind ik sterk spelen.

Het acteerwerk is niet verkeerd maar jammer genoeg levert dit niet meteen een boeiende film op. Er waren zeker momenten die de moeite waard waren. Maar alles bijelkaar maakt de film weinig indruk. Kleine voldoende omdat de acteerprestaties erg goed zijn.

Leuk verhaal met een sterk script en prachtig acteerwerk. Heel naturel gespeeld en dat geeft het verhaal een grote geloofwaardigheid. Enkel Hawke zit op het randje van overacting. Nooit m'n favoriete acteur geweest en ook hier had een ander acteur beter geweest. De stijl is ook niet slecht met het blikken vanuit verschillende invalshoeken. Wel een gevaarlijke zet ook omdat je dan het risico neemt om de spanning er uit te halen. Maar je voelt wel vuurwerk in de lucht als vader met z'n zonen in éénzelfde kamer zit. Prachtig gewoon. Geen actiefilm, maar zeker een geweldig drama/thriller.

Het is niet helemaal mijn ding als ze met diverse flashbacks om een gebeurtenis heendraaien. Dan raak ik een beetje de feeling met het verhaal kwijt. Dan zie je weer 3 dagen voor de overval vanaf Andy's oogpunt en dan weer 1 dag na de overval vanaf Hank's oogpunt enz. Een beetje a la Lost. Dat is voor mij persoonlijk geen prettige manier om een verhaal te volgen.

Het acteerwerk vond ik wel super, super sterk. Echt ! Vooral Andy werd zo ontzettend sterk neergezet. De scene in de auto als hij ruzie heeft gehad met zijn vader en de scene nadat zijn vrouw hem verlaat zijn echt pure kippenvel.

Het verhaal begon voor mij pas echt spannend te worden op het moment dat de vader erachter komt wat zijn zoons hebben gedaan. Maar toch, voor het acteerwerk op zich is het deze film al dubbel en dwars waard om naar te kijken.

No one was supposed to get hurt

Twee broers besluiten de juwelierszaak van hun vader te overvallen - op zich al geen goed plan - en dat loopt faliekant af. Leuk uitgangspunt en wat volgt is één grote puinhoop waarin de zaken alleen maar slechter worden.

De manier waarop het verhaal verteld wordt, vanuit verschillende invalshoeken op verschillende momenten, vond ik een pluspunt. Het zorgt soms voor een déjà-vu gevoel, maar dan met met meer voorkennis. Knap gedaan!

Maar wat de film helemaal sterk maakt zijn de acteerprestaties. Dat moet ook wel, want gek veel gebeurt er niet in deze film - ik bedoel dan qua actie. Philip Seymour Hoffman (waarvan ik eigenlijk nog niet zo veel films van heb gezien) acteert super. Hij is de zogezegd slimme broer die voor alles een oplossing achter de hand heeft maar finaal gaat hij toch door het lint. Ook Ethan Hawke (niet echt mij favo acteur) als de loser van de 2 broers doet het goed. Maar vooral de vader (Albert Finney) vond ik een genot om naar te kijken.

Heel sterk drama!

Sterk drama, manier van filmen is niet helemaal mijn smaak maar het acteren was verder gewoon erg goed. Vind het geen thriller overigens maar drama verweven rond een misdaad. 4*

Het acteerwerk was weer dik in orde. Vooral Hoffman vond ik erg sterk. Maar het verhaal was veel te rommelig. In ieder geval, zo kwam het bij mij over. Door al die irritante flashback kon ik deze film niet echt appreciëren.

Meesterlijke film met vlekkeloos acteerwerk. Vreemd dat ik die film destijds overgeslaan heb. Erg duister verhaal die met flashbacks en flash forwards tot in de perfectie gemonteerd is. Zo perfect uitgevoerd, zo heb ik er in lange tijd niet meer gezien.

Lumet, hij mocht 83 jaar zijn toen hij deze film regisseerde, toont wat filmmaken is. Hij doet dat met een weerzinwekkend en zeer duister verhaal waarin 2 broers, allebei ongelooflijke loosers, hun eigen familie kwaad aandoen voor wat geld. Al waren de gevolgen niet de bedoeling, het idee dat erachter zat was al genoeg . Lumet verruimt het banaal overval-verhaaltje tot niet meer te overziene proporties. Een vergelijking met Sam Raimi's "A Simple Plan" ligt direct voor de hand, maar hier geeft Lumet het tragedische einde dat zo'n film verdient. Dit heeft 5* potentieel, maar nog eventjes wachten op het langetermijn-effect.

Best aardige film in het mislukte-overval- genre, met een paar originele plotwendingen en goed acteerwerk van de protagonisten..

Qua sfeer leek het of de film al veel ouder is dan 2007, midden jaren '90 ofzo.

Het door elkaar knippen van de tijdvolgorde vond ik geen toegevoegde waarde hebben, meer een maniertje waarop tegenwoordig veel films gemaakt worden.

Wat mij betreft staat de hele cast een stevig potje te pronken. Philip Seymour Hoffman natuurlijk, maar het is Albert Finney die ergens onderweg de lont in het kruitvat steekt als de familie bijeen is en de gevolgen van de overval duidelijk worden. Ook het moment waarop de versnipperde vertelling knetterend effectief werkt. Tot dan toe is er voor de ouders een bescheiden rol weggelegd, waardoor die scène aan emotionele impact wint.

Ineens is er een voelbaar besef van gedane zaken en gaat het lullige thrillertje dat het even lijkt, op een ander, meer dramatisch niveau werken. De overval dient vervolgens deels als katalysator voor het uitspelen van een intense lelijkheid van zo'n beetje elk personage dat de film herbergt. Zelfs de op het oog sympathieke vader ontkomt er niet aan. De steenkoude scène bij Andy's huisdealer is wat dat betreft de uitschieter. Ellendig en kil.

Lumet's laatste wordt daarmee eentje met een soepel draaiend mengsel van misdaad en persoonlijk leed. Het laatste vooral gevat in de karakteristiek overtuigende wijze waarop Hoffman zijn Andy stilaan de de prak in rijdt, terwijl het scenario via Hank de spanningsboog weet vast te houden richting het onvermijdelijke. Eigenlijk heeft het maar één broos momentje; als ook Charles bij de heler uitkomt. Een vlekje op een verder waardige afsluiter.

Gisteren eens bekeken en vond hem ook goed. Je komt ook steeds meer te weten over de personages door de vele flashbacks. Phlip Seymour Hoffman is inderdaad weer heel sterk. Was ook heel benieuwd hoe het ging eindigen. Aanrader.

aan de film hangt wat mij betreft onterecht het labeltje thriller, want echt spannend wordt het nooit. het is een puur familiedrama, tamelijk traag en daardoor soms lastig in te blijven. het gebruik van flashbacks maken het geheel aardig om naar te kijken, maar ze zijn wel heel vriendelijk van aard: netjes aangegeven wanneer de flashback plaatsvind en meestal aan het begin en eind een overlapping. een beetje jammer natuurlijk. acteerwerk is prima in orde, alledrie de mannelijke hoofdrolspelers zetten een goed karakter neer. maar dat is dan ook het voornaamste positieve. teleurstellend.

Prachtige film over twee broers die een overval plannen op een juwelier. Een goed verhaal dat op een onderhoudende manier verteld wordt en dat naar het einde aan intensiteit toeneemt. Een goed uitgewerkte mix tussen thriller en drama. Het acteerwerk van de gehele cast is bijzonder sterk. Verder is deze laatste film van Sidney Lumet een waardige afsluiter van zijn carrière als regisseur.

Hele toffe film dit, waarbij het al overduidelijk is waar de Nederlandse Plan C zijn mosterd vandaan haalde. Ook deze is weer uiterst knap in elkaar gezet en doelt niet op effectbejag.

Het verhaal, de samenloop, en het gespeel met de momenten/flashbacks werken hierin erg goed en weten het alleen met de moment interessanter te maken. Om te beginnen zijn de acteurs hierin echt heel erg goed. Ethan Hawke zet hier weer een schitterende rol neer als een personage dat ook echt iets voor hem is, iemand die gekweld, verontwaardigt en stuurloos is, genaamd Hank. Ook Hoffman is hierin weer fabelachtig in een hele wispelturige rol als Andy. Verder hebben we ook nog Albert Finney als hun vader. En ja, wat er in de film gebeurd: een goed plan die heel zorgvuldig moet worden gedaan zonder slachtoffers, dat uiteindelijk genadeloos misloopt. De broertjes zitten in forse geldproblemen en hebben geen andere keus om de juwelier van hun moeder te overvallen, maar dan wel zonder geweld en zonder herkenning. Hank vraagt hulp bij Bobby Lasorda, iemand, waarbij je al vanaf het begin weet dat ie roekeloos is, en inderdaad, dit was zeker geen slim plan.

Want uiteindelijk loop die overval uit op een bloedbad waar zowel Bobby als Hanks moeder het loodje legt. De moeder schijnt nog wel hersendood te zijn. Dit is het begin van een nachtmerrie van de twee gebroeders dat gepaard gaat met een extreme verwijtingsgevoel en het proberen geheim te houden, wat ook meteen het begin is van een psychologische, en slopende machtstrijd tussen de twee gebroeders. Ook hun financiële problemen worden hierdoor alleen maar groter, want het geld is er nog steeds niet. Dan besluiten ze maar een andere plan te bedenken evengoed, wat misschien zelfs nog fouter afloopt. Let wel, alles in deze film word gewoon met het moment erger en erger, helemaal als hun vader lucht krijgt van de zaak. Die scene waarbij hij dan op een slinkse wijze Andy laat stikken met een kussen in het ziekenhuis, en het zo op een ongeluk laat lijken was behoorlijk sterk

Hele goede film dat gewoonweg erg doordacht in elkaar is gezet. Een ander soort misdaadfilm.

4,0*

Sterke film over mensen die steeds verder in de problemen komen, vooral ook doordat ze eruit proberen te komen.

Lumet kiest ervoor dit niet chronologisch te laten afspelen. Het werkt op sommige punten wel, doordat hij rond cliffhangers door de tijd gaat schakelen. Bovendien puzzelt het wat meer en heeft het af en toe een leuk effect. Maar anderzijds, het is vooral spielerei want een echte goede reden (behalve effectbejag) zie ik er niet in. Het werkt, maar is niet geheel nodig. Sterker nog, het lijkt vooral de verbloeming van een verder mager plot. Volgens mij had ik dat bij 21 grams ook.

Dat neemt allemaal niet weg dat het wel spannend is en de aankleding verder prima. Vooral Hoffman is fantastisch, goed balancerend tussen rust en kalmte en complete waanzin. Eenmaal mag hij zich laten gaan, en dat komt er ook volledig uit. De overige rollen zijn prima - ook Hawke verdrinkt almaar verder in ellende en Finney is fijn als vader. Verder behoorlijk gefotografeerd, met bijzonder mooie kadreringen en een soort overbelichting die een bepaalde hardheid geeft. New York ziet er in elk geval schitterend uit zo. Zeer zonnig, maar toch niet heel fijn om te leven. De sterke score ondersteunt het geheel bijzonder juist. 4,0*.

Before the Devils Knows You’re Dead is een wisselvallige afsluiter van de carrière van de grote Sidney Lumet, een naar tragedie neigend drama over de verstrekkende gevolgen van een mislukte overval. De eerste helft is ronduit matig, pas in het tweede deel wordt het echt interessant en haalt de film toch nog een makkelijke voldoende. Vooral het acteerwerk van Seymour Hoffman en Finney imponeert, alsook de rol van Hawke. De gefragmenteerde en niet-chronologische vertelstructuur maakt de film eerder slechter dan beter.

6.4