The Matrix Revolutions (2003)

Waanzinnig toffe films die Matrix trilogie

Alles zit hier in voor de actieliefhebber.

Geweldige sfeer,karakters,boeiend verhaal en had ik al gezegd lekker veel actie!!!

Dit derde deel vind ik zelf het tofste omdat alles nu tot een Grande finale lijdt.

Ik zou zeggen ga er lekker voor zitten en geniet van deze brute sf-actie film

Goeie film waarin Neo voor eens en altijd probeert af te rekenen met Agent Smith. Toch wel het minste deel van de trilogie omdat er verhaaltechnisch niet al te veel gebeurd. En alles wat gebeurd ligt in de lijn der verwachting na de eerste twee delen. Toch valt er nog genoeg te genieten. De aanval op Zion is groots en de special effects zien er uitstekend uit.

Net als zijn voorganger Reloaded kent The Matrix Revolutions eigenlijk twee grote memorabele actiescènes, een reeks kleine knok- en schietpartijtjes en verder een hoop scènes met geouwehoer over de profetie, het lot, het doel, keuzes en liefde. Uiteraard staat de liefde tussen Reeves en Moss, die na drie films nog steeds geen mespuntje chemie in hun donder hebben, centraal. Neo blijft vragen stellen aan jan en alleman en krijgt een hoop vage antwoorden terug. ‘Als het leven je een keuze geeft, is je doel het lot geworden’, dat soort onzin. Alsof de Wachowskis een concert van Blöf hebben bezocht voor het schrijven. Hoe dan ook, zelfs na twee films van uitleg over hoe de wereld in elkaar zit blijft men in de afsluiter van de trilogie nog vooral bezig met uitleggen.

Maar er vliegt meer in het rond dan loze woorden, er vliegen vooral veel sentinals door het beeld. Wat volgt is flinke hoop knal-, schiet- en vliegwerk; boosaardige sentinals zweven in grote groepen rond, terwijl de good guys hun geweren leegschieten. Dat is even leuk, maar ook erg snel vermoeiend. Het is dezelfde reden waarom de actiescènes in de Transformers-films niet werken; we zien vooral een hoop CGI tegen elkaar gegooid. Het grote eindgevecht tussen Neo en Mr. Smith is wat dat betreft overzichtelijker. Maar ook die gaat opvallend snel te vervelen. Sure, het is beter dan kijken naar mensen in kapotte rode en grijze truien die dramatisch mompelen over het einde, maar een CGI knokpartij boeit ook maar even. Minder gezeur dan in Matrix Reloaded, maar een veel betere film heeft het niet opgeleverd.

2 sterren.

Met het opnieuw bekijken van deze Matrix Revolutions zit mijn lange zit er weer op, want ik word niet erg warm van de franchise. Technisch knap, maar de vervolgen zijn enorm langdradig en zitten vol met slap gewauwel. Waar deel 2 nog kon teren op een paar beste actiescenés, daar kent de afsluiter voor mij te weinig hoogtepunten. Ja, er zit wel voldoende spektakel in, maar het pakte me niet meer. De actie is enorm grootschalig, maar niet altijd boeiend. Teveel CGI, te weinig ziel. Soms lijkt deze film wel een tech-demo voor wat er op technisch gebied mogelijk was en vergat men dat het ook een beetje leuk moet zijn om te kijken.

Daarnaast blijf ik de chemie tussen de hoofdrolspelers afstandelijk vinden. Het zijn geen rollen die ik nou heel memorabel wil noemen. Richting het einde zou je als kijker geraakt moeten zijn, maar het deed me allemaal niks. Daarmee heb ik er ook geen voldoende meer voor over. Hopelijk herpakt de reeks zich met de komende vierde Matrix film die in aantocht is. Geen titel die ik heel sterk zal volgen, maar ik pak 'm ongetwijfeld wel mee in de bioscoop. Daarvoor is de reeks ieder geval op visueel vlak wel de moeite waard geweest.

2,5* (was 3*)

Het plot in deze Revolutions wordt nog minder belangrijk dan in de andere twee delen. In Revolutions is het enige wat er toe doet het voortbestaan van Zion vrijwaren wanneer een zwerm sentinels de stad belaagt. Indrukwekkend zijn gigantische boren die zich door het pantser van de stad murwen en zo de weg vrijmaken voor miljoenen vliegende sentinels.

Verder evolueerde Hugo Weaving's personage Mr. Smith van een opsporingsprogramma naar het werkelijke kwaad met een gezicht. Hoe dit precies gebeurd is, blijft onduidelijk. Gelukkig leverde hij een bijzondere prestatie af in de gehele trilogie waardoor alleen al door hem de film iconisch is. De afstandelijkheid voor de film blijft echter overeind, maar dat valt Weaving allerminst verweten te worden, integendeel. De aanval op de stad is uitermate spectaculair, maar daar blijft het ook bij. Ik ervoer weinig voeling met het gebeuren. Visueel ziet het er wederom prima uit, maar er zit geen evenwicht of ziel meer in de franchise.

De slotscène tussen Mr. Smith en Neo is meer dan OK. Nog méér actie dan in het vorige deel, het zorgt ervoor dat de film wegebt in het geweld en dat is jammer voor het zo geroemde eerste deel.

Na de eerste twee binnen 24, ook nog maar de derde erbij gepakt, en ik moet zeggen dat de vrees die ik op voorhand had voor alle drie delen bleek me te vallen.

Het jammere aan de trilogie en ook weer het derde deel is de herhalingsfactor. Zion nog steeds onder druk, net als deel 2, Neo de enige hoop plus een herrijzenis uit de dood net als 1 en 2, niet het ergste de terugkerende Mr. Smith zoals de vorige delen, Morpheus predikt hoop, weer een gesprek met 'het Orakel' net als de vorige twee....het is een herhaling van zetten.

Wordt het daar perse slecht van...? Neuh, dat ook weer niet. De stijl, CGI en de sfeer is prima. Het geweld en actie is ook dik in orde. Het recht toe recht aan verhaal van dit deel doet ook wel deugd. De strijd om Zion ziet er prima uit. Toch is het verder een beetje saai en mis ik bijvoorbeeld de toevoeging van een Mr. Smith of Merovigian zoals die met iets meer sjeu gebruikt werden in deel 2. Wel vermakelijk de vele Mr. Smith's in de keuken bij het Orakel. Het eindgevecht is ook best oké.

Matrix deel 3 is een redelijk visueel spektakel en vermaakt. Maar is wel inwisselbaar wat deel 2 betreft en beide doen eigenlijk afbreuk en voegen niets toe op het destijds vernieuwende 1ste deel.

Minste deel van de 3 maar toch wel leuk als je de voorgaande delen gezien hebt. het begin van de film lijkt veelbelovend en eind gevecht met Mr Smith is best goed. helaas is het midden deel wat saai en te langdradig. deze film had zeker 25 minuten korter gekund.

De eerste twee delen had ik lang geleden wel eerder gezien, maar deze was er nog nooit van gekomen - vooral omdat Matrix Reloaded zo'n draak van een film was. Maar nu ik toch aan het herkijken was, heb ik deze ook maar even meegepakt. Om het positief op te vatten, het is een stuk beter dan Reloaded. Maar alsnog, het is best wel matig. In plaats van twee uur beroerde, overdreven kung-fu gevechten, schietpartijen, cheesy leren pakjes en zonnebrillen, quasi-filosofisch gezwets en Neo als onverslaanbare superman, zien we nu meer een sci-fi actiefilm. Met anderhalf uur belegering van Zion, wat overkomt als een uitgebreide Star Wars-achtige veldslag die na tien minuten ook wel een beetje gaat vervelen. De actiescenes daarbuiten zijn nog wel oke, al ontstijgt het niet echt het niveau van een gemiddelde B-film. En de pretentieuze gesprekken en het overacteren houden we alsnog, met een passende over-the-top messianistische afsluiter als Neo als Jezus zichzelf opoffert voor de mensheid, met kruis en al.

Beter dan het pijnlijk slechte Matrix Reloaded maar veel zegt dat ook weer niet. Het begint waar deel 2 ophoudt, en dat betekent weer wat vervelende allegorische figuren (na de architect, het orakel etc nu de "treinman"), saaie quasi-diepzinnige dialogen en er moet weer om de zo veel tijd uitgelegd worden dat Neo en Trinity zo veel van elkaar houden. Dat uitleggen moet ook wel want te zien is het niet, dit moet wel het minst sprankelende liefdeskoppel zijn in de lange geschiedenis van de cinema. Monica Bellucci mag weer even mooi wezen om, jawel, nog maar eens te verkondigen dat Neo een ontzettend verliefd man is- ik snap dat ze een jaar na Irreversible een iets ander soort film zocht, maar dit is wel weer het andere uiterste.

Is het gedeelte in de matrix saai en traag, het deel in de echte wereld is ditmaal beter geslaagd- de lange battle zat goed in elkaar en hoewel het vechten tegen machines eigenlijk volslagen zinloos is was het bij tijd en wijle best meeslepend. Eigenlijk waren de gedeeltes zonder Neo en Trinity veruit het beste. De laatste heeft overigens nog een sterfscene van LOTR-achtige proporties (in de zin dat het te lang doorging). Revolutions eindigt zoals al aangegeven als een Bijbelverhaal, de titel van deel 4 zal wel Resurrection worden.

Tijd voor nr 3 en lag wat in de lijn van de voorgaande film. De eerste is nog altijd het boeindste. Ook hier was de interactie met Hugo Weaving het interessantste in de film.

De film zag er wel weer goed uit en ben toch blij dat ik de 3 delen eens heb gezien.

Het gaat verder achteruit. Terwijl de eerste Matrix (4,5*) met zijn vernieuwende plot imponeerde en Matrix Reloaded (3,5*) met grootse actiescènes, is dit een rommelig potje geworden. Zion bereidt zich voor op een massale aanval door de machines. Terzelfdertijd begeeft Neo zich naar zijn ultieme duel met Smith, het virus dat de volledige matrix dreigt te infecteren. Visueel is het nog steeds heel goed gedaan hoewel het er alsmaar absurder gaat uitzien. De zogezegd filosofische insteek over vrije keuze tegenover de kille logica van oorzaak en gevolg wordt zelfs irritant in een uitermate zwak script. De trilogie eindigt in mineur, maar dit grootse project betekende de lancering van enkele nieuwe actieregisseurs : McTeigue (V for Vendetta) en niet in het minst Chad Stahelski die nu met John Wick zijn eigen franchise heeft met Keanu Reeves. Kleine 3*

“I'm all right, Trin... but I think you're gonna have to drive.’

Het derde deel gelijk er maar achteraan geknald, ik heb namelijk gisteren het tweede deel gekeken allebei via mijn ‘Amazon Prime’ account maar, dit derde en laatste deel van de originele reeks is eigenlijk nog slechter dan zijn voorganger. Hier zat in mijn ogen totaal geen pit meer in, de spanning was wel weg en het script was niet meer interessant. Het komt meer door het uitmelken van het verhaal dan door het acteerwerk van o.a. ‘Kenau Reeves’ waar deze film eigenlijk constant faalt. Helaas is hij in dit deel echt een heel stuk minder te zien, wat het natuurlijk nog minder interessant wist te maken omdat hij natuurlijk (voor mij in ieder geval wel) het persoon van deze films is.

De film begint wederom tergend langzaam, dat wat ik ook al vond bij het deel hiervoor. Waar het vorige deel nog wat actiescènes had tussen o.a. ‘Agent Smith’ en ‘Neo’ blijft dat hier nogal uit, en aangezien ik het script al tergend langzaam vond in het vorige deel was ik er ook niet van verrast dat het hier ook niet zo heel boeiend was verder. Het enige waar deze film nog zijn zegje uit kon halen is de aanval op het dock door de machines. Daar is voldoende actie te vinden, en is het ook echt leuk om te kijken, alleen duurt het allemaal zoooooo lang, en dat is jammer.

Het einde is kort, snel en prima. Niks op aan te merken, en ik was stiekem wel blij dat de film afgelopen was. Ik ga binnenkort de nieuwe film aan zetten, die helaas nu al de grond in wordt getrapt en héél veel negatieve zinnen te horen krijgt, ik hou mijn hart vast.

Deze bekijk ik vooral nogmaals omdat ik me altijd een beetje afvraag hoe het ook al weer afliep, dat einde beklijfde nooit echt.

Deel 2 introduceerde de Keymaker die toegang kon geven tot de kern waar de Architect uiteenzette hoe de Matrix geevolueerd is geraakt. Nu hebben we een Seraph die dient om Neo te helpen redden uit een soort tussenwereld, gegijzeld door de zwerverachtige Train Man die voor Merovingian werkt. Bevrijden zodat Neo nogmaal de Oracle kan ontmoeten, ditmaals door een andere actrice vertolkt omdat haar voorganger het leven liet. Jammer, want die vulde de rol mooi in.

Naast Seraph (vooral een hulpprogramma van Oracle) is er nog een programma, Rama Kandra. Je ziet hem heel eventjes in deel 2 (bij Merovingian) en in het begin van 3. De functie van dit programma is niet zo interessant, wel dat deze toch iets als liefde lijkt te kennen. Hier betreden we weer een stukje filosofie.

Verder is de aanval op Zion ingezet en kan deze het einde betekenen van de hele mensheid zoals de Architect waarschuwde. Aangezien dit zelfvernietiging betekent voor de machines, die mensen nodig hebben als energiebron bij gebrek aan zonlicht, blijft dat raar, maar de Architect presenteerde het als een keuze die Neo zelf maakte in deel 2 en dat de machines zo'n uitroeiing kunnen overleven, zij het met een flinke afslankkuur.

Interessant is vooral hoe de Matrix wereld en de fysieke elkaar beginnen te overlappen. In deel 2 was dit al doordat Smith meer menselijke trekken leek te gaan krijgen. In deel 3 gaat dit nog een aantal stappen verder, zowel bij Smith als bij Neo.

De actie is in dit deel het minst interessant, die speelt zich meer af in de fysieke wereld en je ziet gewoon 10 miljard Sentinels die uit de computer komen rollen. Verder amper interessante ontwerpen en die Mecha-achtige looptanks die de mensen in Zion gebruiken blijken alleen maar vreselijk klungelig. Waarom niet een enorme berg EMP-wapens in de strijd gooien, waarom geen vallen zetten speciaal voor die Sentinels. Het gedoe in Zion is tot overmaat van ramp wederom veel te serieus. Met Niobe (Jada Pinkett-Smith) als opperchagrijn.

En nu kun je stellen dat deel 1 al een pot erin had (Switch?) maar nu lag het er wel heel dik bovenop met die bijna kale griet en haar lief. Dat de Wachovski's iets met lesbo's hebben (zie Bound) is duidelijk en wat mij betreft prima, dat maakt het misschien ook minder verassend dat ze allebei hun geslacht hebben veranderd (waar eerst ballen zaten zit nu een gleuf). Maar het toevoegen van een paar klitketsers, hoe progressief ook, maakt je film niet perse beter, daarvoor zul je je karakters toch iets van een persoonlijkheid en wat achtergrond moeten geven. En laten de Wachovki's (op de aftiteling hier nog brothers) dit nu even zijn vergeten.

Uiteindelijk is de manier waarop de trilogie eindigt best aardig bedacht. Alleen snapte ik niet waarom de Architect tegen Oracle beweert dat alle mensen die dat willen vrij zullen worden gelaten, dan snijdt het systeem zich toch in de vingers? Maar het lijkt er op dat de Architect accepteert dat niet elk mens de Matrix accepteert maar dat er genoeg sheeple zullen overblijven om de kosten van zijn buraucratische moloch op te kunnen hoesten.

Goh ja.

Het eerste deel is voor velen een meesterwerk en toen was reeds duidelijk dat deze trilogie (of intussen een vierluik) niet voor mij weggelegd is. Deel twee was een paar maanden geleden al een pittige kijkbeurt en meteen ook de reden waarom het een paar maanden heeft geduurd vooraleer ik aan het afsluitende derde deel toe was.

Hoewel de score me op deze site nog meevalt had ik de perceptie dat Revolutions door de fans als minste van de drie aanzien werd. Dat valt me nog behoorlijk mee. De vraagtekens uit het eerste gedeelte zijn natuurlijk al lang weggewerkt en de film focust zich veelal op actie, maar misschien vind ik het mede daardoor niet per se slechter (of beter).

Het blijft wel allemaal vrij apathisch en steriel. Het beetje Hollywoodsentiment is zo fake als het groot is en het is eigenlijk lang wachten tot Neo het eindelijk kan opnemen tegen Agent Smith, wat weinig verrassend resulteert in een fake CGI gevecht vol slomo's en dergelijke meer. Enige impact ontbreekt volledig, maar bij de fans die ik ken komt de impact veelal van de filosofische quatsch. Voor mij wordt dat net zo zwak gebracht als die belabberde gevechten.

Ik ben blij dat ik deze trilogie eindelijk achter de kiezen heb, deel 4 laat ik logischerwijze aan mij voorbij gaan.

2

Binnen de oorspronkelijke trilogie blijft Revolutions de deelnemer die duidelijk het onderspit moet delven. Het is hier voornamelijk de “echte” wereld die wordt uitgewerkt en dat is spijtig genoeg geen heel interessante vormgeving. Het eerste uur kent daarom weinig grootse hoogtepunten, maar eenmaal een wat actievoller tweede deel aanbreekt, sta je als kijker garant voor een goede dosis aan vermaak. Hugo Weaving is wat minder aanwezig en dat is spijtig, want de overige personages blinken niet bepaald uit vanwege hun onderscheidende acteerwerk. Gelukkig zijn er nog de gedetailleerde visuele effecten die de tijd prima hebben doorstaan, waardoor je als kijker optimaal kunt genieten van een degelijke portie geweld. Het is wellicht niet de film die naast de eerste twee delen kan staan, maar het doet nog altijd wat het moet doen.

Ik ben geen grote liefhebber van de Matrix films al wist dit deel in tegenstelling tot het eerste deel mijn aandacht wel tot het einde vast te houden, hoewel ik de eindstrijd een vrij lullig einde vond hebben. Zeker niet het niveau van Starship Troopers of Alien maar toch genoeg actie voor een vrij aangename kijkavond. Nipt 3,5 sterren