The Matrix Revolutions (2003)

Zo, de screening is inmiddels achter de rug, en na rijp beraad (met mezelf) blijf ik achter met maar één gevoel: wauw!

Wat me meteen opviel is dat Revolutions, in tegenstelling tot Reloaded, veel minder cryptisch is en bewust meer actiegericht. Zonder iets over het plot te willen vertellen, kan ik toch al kwijt dat de film een TOTAAL andere richting uitgaat dan iemand maar had kunnen verwachten. Tot zover het plot, meer wil ik niet lossen, want de grootste verrassingen (neem het van me aan, je gelooft je ogen niet) zitten in de eerste drie kwartier. _o_

Over de techniek dan maar. De special-effects zijn over de hele lijn stukken beter dan in Reloaded (opvallend weinig bullet-time, deze keer geen overdaad aan cgi-personages en vrachtwagens zonder assen) en vooral Keanu Reeves komt met een uitstekende acteerprestatie voor de dag. Het lijkt trouwens wel alsof ook de rest van de cast veel beter acteert dan in het vorige deel, al worden sommige personages naar mijn smaak iets te ver naar de zijlijn geschoven.

Het einde is eveneens totaal niet wat ik had verwacht, en ondanks het feit dat een hoop mensen zullen mopperen, vond ik het bijzonder gepast. Poëtisch, zelfs.

Let wel; Revolutions begint meteen daar waar Reloaded eindigde, zonder enige samenvatting van het vorige deel. Het is dus erg belangrijk dat de vorige twee delen fris in je geheugen zitten; dat verhoogd alleen maar de lol. Bovendien zitten er in Reloaded een aantal knappe vooruitwijzingen naar Revolutions die je niet wil missen. Let bijvoorbeeld eens op de scène uit Reloaded waarin Neo, Morpheus en Trinity voor het eerst kennismaken met de Merovingian. Vlak voordat hun blikken voor het eerst kruisen, ziet Trinity (sic?) op de achtergrond iemand weglopen. Ik verklap natuurlijk niks, maar dat moment zo wel eens belangrijk kunnen zijn ...

En op de vraag of er actiescènes zijn die de vorige twee delen doen verbleken is het antwoord zowel ja als nee. Ja, omdat de actie weer helemaal nieuw is en de regels van de Matrix nog maar eens op een andere manier verbogen worden; en nee, omdat we natuurlijk niets anders verwachten dan bigger-better-more.

Maar toch, vooral de scènes waarin (toch even spoileren, sorry) Morpheus, Trinity en Seraph de Merovingian gaan opzoeken, blies me uit m'n stoel, om nog maar te zwijgen over de grote aanval op de docking bay van Zion.. Vooral in die twee scènes is de kwaliteit van de actie (en special-effects) dermate hoog, dat ik me afvraag of er ooit nog een film zal zijn die daar aan kan tippen. De montage, muziek en cameravoering is in die twee scènes echt ongezien.

Sorry dat ik zo doorratel, maar ik ben echt heel erg onder de indruk, en natuurlijk opgelucht. Vooral na Reloaded leek het er even op dat de Warchowski's te hoog hadden gegrepen, al moest ik na een paar visies van Reloaded vaststellen dat ik het mis had. Het duurt nu eenmaal even om de eerste twee delen als één geheel te kunnen beschouwen.

Dat zal natuurlijk ook voor dit deel het geval zijn, al is Revolutions, zoals ik al zei, minder ontoegankelijk. Het blijft echter wel een 'thinking man's action movie', dus het is zeker niet aan te raden om er met een lege kop naar te gaan zitten kijken.

En voor mij schuilt daarin het genie van deze films.

Nu nog 4.5, voor verhoging vatbaar.

[/edit]

Oja, nog een dienstmededeling voor Neo:

De soundtrack van Revolutions is nog eens stukken beter dan die van de vorige films. Bovendien geen vervelende nu-metal tijdens de aftiteling, maar een Matrix-suite om duimen, vingers, tenen en alle andere uitstaande lichaamsdelen bij af te likken ...

Grote klasse!

Toen ik in 2000 voor het eerst The Matrix zag, was ik echt onder de indruk. Ik zat dus met smart te wachten op de twee vervolgen. Ik ging met hoge verwachtingen naar het tweede deel, maar die kwamen helaas niet uit. Na de vooraf veel negatieve reacties, maar naarmate deze film draaide in de bios ze meer positief werden, had ik toch weer een beetje hoop in een goede afloop. Slechter dan Reloaded kan hij toch niet worden, dacht ik. Met de grote veldslag op Zion en het eindgevecht van Agent Smith.
Deze film is niet slechter dan het tweede deel, maar ook niet veel beter. De film zit vol met dialogen die erg diep klinken, maar eigenlijk allemaal hetzlefde beteken en/of bedoelen. Het verhaal ben ik ook zeker niet van onder de indruk. De twee dingen waarvan ik dacht ze erg leuk te vinden:de aanval op Zion (die er eigenlijk op sommige momenten niet eens zo heel perfect uit zag) en het gevecht van Neo tegen agent Smith (waar ik me meer van had voorgesteld) waren inho dus niet eens zo heel fantastisch. Ook de scène in de hal, waar iedereen over het plafond heenliep vond ik ook niet echt fantastisch.
Net als het tweede deel kent Revo een overvloed aan karakters, waarvan, net als in Reloaded, er ook weer veel weinig inhoud kennen. Ik bedoel iemand als Belucci wil ik maar al te graag in zo'n film zien, maar dan moet ze er niet alleen inzitten om de mannelijke (en misschien ook wel de vrouwelijke) kijkers een plezier te doen.
Het uitgangspunt van deze hele trilogie vond ik erg goed, maar had het dan bij het eerste deel gehouden. Want ik kan niet echt zeggen dat de laatste twee delen écht heel veel toevoegen aan het briljante eerste deel.
Nét een hele krappe voldoende...

Ik heb 1 uur en 3 kwartier naar een geweldige science-fiction film gekeken met ongekende actiescenes en ook nog eens geweldige symboliek. Maar dan breekt het zogenaamde titanengevecht tussen Neo en Smith aan en gaat het helemaal de verkeerde kant op. Op de beste slo-mo scene uit de hele trilogie, de allesvervormende punch van Neo tegen Smith's wang na, geweldig stukje! .

Op dat moment lijkt het wel of de Wachowski's snel naar een belangrijke verjaardag heen moesten of zo want er word een standaard feel-good einde aan gebreid waarvan zowel de bedoeling als hoe het is gefilmd verschrikkelijk is Goh, Smith slaat Neo, Neo gaat knock-out. Dan heeft Neo zo'n wil om weer op te staan en verder te vechten dat hij Smith door luttele kubieke kilometers steen mept. Maar Smith is niet dood! Hij is boos! Hij slaat Neo weer! Zo gaat het nog 3x door en op het einde heeft Neo opeens een helder moment. Ik maak laat me afmaken! Dan is de ene pool weg en valt de ander ook weg. Klaar, aftiteling. Er werd zelfs niet de moeite genomen om er nog een plotwending of zo in te gooien zoals dat aan het einde van Reloaded nog wel het geval was. Ik had echt verwacht dat de Wachowski's nog met een geweldig einde zouden komen

Maar goed toch npg 3,5 ster want de eerste 105 minuten waren erg goed met miljarden kogels, een geupgrade lobby-shootout, dialogen die op mij zeker niet inhoudsloos overkwamen en het was zelfs een beetje eng op bepaalde momenten (scenes met Bane in het donker).

Jammer dat net deze film met die prijzen moet gaan lopen. Ze zouden beter films belonen die creatief met deze categorie omspringen, dan een film die er gewoon veel geld tegenaan gooit.

Zegt veel over de estethiek van de huidige generatie.

Blijkt dat ik deze film nog niet gerate heb. We zijn hem gaan zien tijdens de werkuren, om maar even aan te geven dat ik geen echt alibi het om de film te haten, buiten kwalitatieve redenen. Nu vond ik de eerste al niks waard zijn. Lelijk vehikel, met wat oude filosofische ideeen, die dan wel geïnspireerd mag zijn op Oshii's Ghost In The Shell, maar wel volledig de essentie (van de gevechtsscenes) mist. Deze film is meer van hetzelfde, met enorm saaie gevechtsscenes, wat politiek correcte personages doch clichématig gecast, een hopeloos stukje melodrama, pijnlijke soundtrack en meer van dat moois. Een perfect einde voor de trilogie. Waar de eerste film mensen nog kon bedotten, maakt deze duidelijk dat het best wel de verkeerde richting uitgaat met die CGI films.

Afvoeren en porten naar Xbox.

0.5*

Had dit gevoel eigenlijk ook. Ok, het is wel sci-fi, maar er wordt in dit deel toch wel fel overdreven imo. Veel verhaal blijft er ook niet meer over; al moet ik wel bekennen dat ik deel 2 niet heb gezien, maar dit bemoeilijke overall het begrijpen van de film niet echt.

Helaas maar een 3tje

Ik vind de visie van de Wachsowski's nog steeds indrukwekkend, het is alleen jammer dat hun uitwerking te wensen over laat. Nou ben ik één van de weinige Matrix-fans die deel 2 prefereert boven deel 1, omdat het hele verhaal zo overtuigend werd uitgebreid, de filosofie achter verschillende situaties mij zo verschrikkelijk fascineerde en om maar even oppervlakkig te zijn: de actie was bomvet. Het is daarom zo jammer dat de Wachowski's zo de mist ingingen met dit derde deel. De opbouw van de eerste helft naar de verpletterende climax van de hele Matrix-serie, is behoorlijk langzaam en een beetje vaag. Het is interessant om Agent Smith's transformatie naar een meer menselijke emoties vertonende personage nu eens letterlijk te zien, maar veel nut of spanning levert het niet op. Ja, deze transformatie vond al plaats in Reloaded, maar daar had dit subplotje ook een echt doel, en dat was de aanval op de machines in de war schoppen. Hier levert het een kort, rauw(dat is wel leuk om te zien in een Matrix film) gevecht op, waarbij Neo blind wordt en we er zo achter komen dat hij zo speciaal is dat hij de Machines kan "voelen" en dus geen zicht nodig heeft. Lekkerrrrr boeiend. Nog daarvoor krijgt de kijker nog een heel gedoe voorgeschoteld over de redding van Neo door Trinity, Seraph en Morpheus. Het gevecht dat ze hierbij leveren lijkt eerder een vermoeide parodie op de beroemde lobby-scène uit het eerste deel dan een ode. Al deze nutteloze actie was bedoeld om uiteindelijk nog even voor de zoveelste keer te benadrukken dat Trinity echt zielsveel van Neo houdt en dat de Wachowski's teveel script hadden voor één film, maar veel te weinig voor twee films. In Reloaded voelde de actie nog functioneel, in de eerste helft van Revolutions wordt je er al gauw moe van.

Dan de tweede helft, die in zijn geheel gebruikt wordt voor de grote climax(en) van de hele Matrix-serie. De CGI is werkelijk verbluffend in deze films en kunnen vandaag de dag nog aardig meekomen, de oorlog tussen mens en machine is spectaculair in beeld gebracht en het klinkt overdonderend. Maar het is allemaal totaal niet geloofwaardig, en dit is eigenlijk niet wat je in een Matrix film wilt zien. De aanval op Zion is op zichzelf een prachtige scene, maar hoewel het er aan zat te komen, is dit niet wat je wilt zien in een Matrix film. Een aanval van de "Squiddies" moet spannend zijn, dit was een overkill.

Het gevecht waar de film mee eindigt is er eentje om in te lijsten. Neo en Smith nemen het tegen elkaar op in een ultiem gevecht, eentje waarvan iedereen al weet dat Neo het niet kán winnen. Des te meer respect krijg je voor hem dat ie het nog probeert, dat maakt het personage nog net interessant genoeg na zijn machine-achtige (gebrek aan) karakter in deel 2 en 3. Keanu Reeves, gefeliciteerd. Je hebt die ene sterfscene mooi verpest met dat neppe gejank van je, ik herinner me nog het schatergelach in de bioscoopzaal. Één van de meest emotionele scènes in de hele Matrix trilogie verpest door Keanu Reeves's gebrek aan acteertalent. Maar goed, het is niet anders.We gaan terug naar de Super Burly Brawl, een Dragonball Z-achtig gevecht tussen een super- Agent Smith en Neo, gadegeslagen door miljoenen Agent Smith's. Visueel een pareltje, het is het ideale concept voor een eindgevecht in de hele Matrix trilogie en het is verbluffend mooi uitgewerkt. De Super Burly Brawl maakt Revolutions toch nog een passend slot voor de trilogie. De afloop van dit gevecht mag door velen als cheesy en makkelijk worden gezien, ik vind dat het niet beter verzonnen had kunnen worden. Als je meer weet over de geschiedenis van The Matrix, kijk maar naar The Animatrix, dan is de afloop van de oorlog tussen mens en machine zo gek nog niet.

ik vind het jammer dat de afsluiter van de trilogie niet meer heeft kunnen zijn dan een saaie opbouw naar meerdere climaxen waarvan er uiteindelijk maar één echt relevant is voor het gehele verhaal. Maar die ene climax mag er wezen, en alles wat daarvoor komt is nog zeker vermakelijk om naar te kijken. Ik geef de film een 3. Iets hoger dan ik het waard vind, maar omdat het nog net een mooie afsluiter van het verhaal weet te geven, toch een 3.

Wel een aardige film, alleen te veel over the top dingen zo kan Neo nu opeens vliegen. Special effects zijn daarentegen wel goed en gevechten uiteraard ook weer.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Ook een redelijk gevolg. Alleen jammer dat Reeves dit keer niet zo'n grote rol speelt. Maargoed, voor de rest was het wel weer vermakelijk. Met actiescenes op de Matrix wijze en die ellenlange schietpartij tegen die octopussen. Ook waren die 1000den gekloonde mr Smithjes weer van de partij.

Hoe Neo in die station komt? Hij werd zoals gewoonlijk met de computer naar de werkelijkheid verzonden.

3,5*

Laatste deel in de trilogie van de Matrix maar zeker niet het beste. Deze film is stukken minder dan het eerste deel (dat was echt super) maar wel iets beter dan het laatste deel. Het verhaal was best goed (het einde was daarentegen wel matig) en met de actie zat het ook dik in orde. Helaas is deze film net zoals het 2e deel niet echt spannend of boeiend. Had er meer van verwacht.

Een knallende afsluiting van de trilogie, maar niet positief bedoeld. Zonde dat de Matrix is verpest door de matige vervolgen. 2,5*.

Ondanks de schitterende aktie-scenes blijft er verder weinig over van deze beeldschone, maar rommelige SF. Een onwaardige afsluiter van de trilogie. Gemiddeld.

Voor mij de 2e ziening van The Matrix Revolutions en daarmee de tweede voltooiing van de trilogie.

Ik moet zeggen: de eerste keer heb ik er bij nader inzien geen jota van begrepen. Een verschil van 7 jaar.
Het tussendeel Reloaded is duidelijk het minste.

Het derde deel begint vrij bruusk, waarschijnlijk waar in het 2e deel 'wordt vervolgd' getoond werd. Er wordt een op zich mooie uitstap gemaakt naar de Matrix waarmee dit derde deel wordt ingeleid. De uitstap duurt zo'n 25 minuten maar valt uiteindelijk compleet weg tegen de vele gebeurtenissen in het vervolg vd film. Met recht een inleiding dus.


(Om de een of andere complexe reden) een schip dat maar liefst drie gezaghebbers vervoert, is verstrikt geraakt in de rioolvertakkingen, (Zijn zij op zoek naar Neo?) Er wordt in mijn herinnering nog even gesoebat wat de juiste beslissing is maar besloten wordt dat Pinkett-Smith het schip terug zal manoeuvreren naar Zion. (Zion, ... Zion... wat een aparte naamkeuze. Geeft een wrang tintje aan deze trilogie, deze verwijzing naar Israël.)

Ik zat me tijdens deze passage constant af te vragen waar de Wachowski-brothers het in godesnaam allemaal vandaan hebben gehaald. Ik vind dat zij een hell of a job hebben gedaan met het ontwerpen van deze imaginaire wereld. Wat moeten die twee een visie en inbeeldingsvermogen hebben!
Toch zijn in dit geval de bordkartonnen overgangen tussen binnen het schip en daarbuiten (het riool) overduidelijk.


Het gevecht om Zion
Hier lik ik mijn lippen toch wel bij af. Met name de APU's zijn retecool. Ik wreef in mijn handjes bij het begin van het epische gevcht tussen mens en machine. Prachtig moment, de angstige verwachting net voordat de hel losbreekt.

Zeer arbitrair vind ik welke personages door de sentinels worden vermoord, welke niet. Zo is daar Mifune die aan stukken wordt gescheurd (trouwens redelijk nep vormgegeven, eerst houdt hij een groot aantal squiddies in bedwang, opeens verzwelgen ze hem.) maar het jochie dat daarna de gate opent wordt na die actie compleet ongemoeid gelaten, terwijl je de zwermen squiddies op de achtergrond voorbij ziet vliegen. Al met al zeer filmisch, en daarmee onovertuigend gebracht.
(De vondst van het zendertje dat openklapt bij de 'hoofd-squiddie' wanneer Neo onderhandelt met de Oppermachine is dan weer erg leuk.)


Trinity en Neo moeten in deze film dan eindelijk afscheid nemen (na het belachelijke 'terughalen' in deel 2). Dat gebeurt met een overdosis pathos en zet Keanu Reeves in zijn onderbroek. Zoiets acteren kan hij gewoon niet. (Daarbij is Trinity doorboord door stalen pennen maar ligt ze er zo kalm bij als een Hindoe-koe. Geen pijn. Tuurlijk.)

Hugo Weaving krijgt in deze film alle ruimte om zijn grote acteervermogen te etaleren. Soms wat over the top maar dat deert niet. Die vent is gewoon zo goed en heeft zijn gezichtsspieren dermate in bedwang dat hij je omver blaast.
Het eindgevecht Neo-Smith: I've seen this before! Now I'm supposed to say something...
No, no no no no.... it's not fair... !!!
Wel is dit gevecht uitgesponnen tot het absoluut maximale wat te verhapstukken is. Nee, eigenlijk zijn de makers daar overheen gegaan. Het gevecht zelf is hier en daar lachwekkend.

Net voor de climax breekt Smith uit in een litanie over het superieur zijn van machines t.o.v. de mens waarbij hij grote thema's niet schuwt, met name liefde. Neo antwoordt: Because I choose to. Hmmmm........

Neo overwint (uiteindelijk) (natuurlijk) waar nog niet het begin van een reden voor wordt gegeven. Zwak. Netzoals dat de rechtvaardiging van deze afsluiting (Smith zou na de matrix ook de echte wereld vd machines gaan infecteren/ overnemen) uit de lucht komt vallen. Veel te gemakkelijk.
Om het niet te hebben over het shot van Neo die er als een voddenbaal/ gedesintegreerd lichaam bijligt: absoluut van de pot gerukt.


Eindsequentie vd trilogie
Best mooi dat daar Saraph, het orakel (is de vrouw die het orakel speelde in de eerste 2 films doodgegaan ofzo?)en het kleine Indiase meisje samenkomen. Dat het kleintje de zonsopgang zou hebben gecreëerd is dan weer onbegrijpelijk.

Fantastisch!

Dit gemiddelde is echt veel te laag, zeg. Ik kon hem ontzettend waarderen. Iets minder dan Deel 1, iets beter dan Deel 2.

Het begin kwam iets langzaam op gang maar het zag er allemaal goed uit. Het gevecht op de Nebudchanezzer is wel mooi maar het word pas echt goed vanaf Machine City. Geweldige gevechten en Sfx. En om het plaatje af te maken is het Ultime eindgevecht nog eens hét hoogtepunt van de film. Wat een ervaring! Alleen daarom moet ik al een dikke voldoende geven. Agenth Smith is en blijft de beste acteur uit The Matrix Trilogie. Hij is sowieso één van de beste.

Vragen:

Hoe kan het dat Smith in de Nebuchanezzer in het lichaam van een ander verstopt zit?

En zou The Orakel gepland vervangen worden of had de eerste actrice geen zin meer in een Deel 3?

Ik kan op dit moment echt niet minder geven dan een welverdiende 4.5*

Tot op een bepaalde hoogte vind ik hem zelfs beter dan Reloaded. Goed, waar Reloaded de geniale actiescènes had heeft Revolutions er twee die compleet niet werken, maar de (bijna een half uur durende) actiescène in Zion maakt dat goed. Verder is de hele film gewoon aangenamer om te volgen: het probeert niet veel te doen, maar overschat zich niet zoals Reloaded wel deed. Maar dan komt dat laatste half uur ("ohja, we moesten de trilogie nog afsluiten") en het verpest een hoop, wat hem voor mij naar beneden slaat naar hetzelfde niveau als Reloaded (en daar stond hij toch een tijdje boven, ondanks de vele clichés). Spijtig.

Redelijk slot van de Matrix-trilogie met de nadruk op redelijk. De actie en sfx blijven er fantastisch uit zien, het verhaal is wel een beetje uitgewerkt en wist me niet meer heel erg te boeien. Het einde van deze film is wel weer epic en lekker over the top zoals de hele Matrix-trilogie eigenlijk was.

Dit derde en laatste deel uit de Matrix-Saga kan je niet als een alleenstaande film bekijken, ook niet een beetje, want je hebt absoluut de voorkennis nodig die in de vorige delen werd opgebouwd.

De eerste 50 minuten met "The Trainman" en "The Merovingian" zijn eigenlijk een overbodige aanloop naar het actiespectakel dat zich daarna ontvouwt. De spectaculaire shoot-out tussen de pilaren op de tonen van een pompende Techno-Track is een herneming van wat we in deel één al konden bewonderen, maar het is nog steeds een lust voor oog en oor.

Eens je de APU's in actie ziet val je omver van bewondering.
Ripley heeft het voorgedaan in de film "Aliens (1986)" tijdens het eindgevecht met de "Alien Queen".
Hier zie je een honderdtal van dergelijke apparaten in actie, nu mét zware bewapening !!

Er zijn de Sentinels (een soort mechanische octopussen) die Zion binnenvallen en onder vuur worden genomen, die reusachtige boormachine die zichzelf terug rechtzet en voort begint te graven, da's MACHTIG om zien en ongeëvenaard tot de dag van vandaag !!

Het uitzicht over de akkers waar mensenbaby's worden geoogst is hallucinant. Neo en Trinity volgen de drie reusachtige stroomkabels die hen naar "The City of the Machines" zal leiden. Hier krijg je machtige beelden te zien van het verdedigingsmechanisme dat in werking treedt. Nu lag mijn onderkaak helemààl op de grond uit opperste bewondering.
Dan is er nog de God-achtige machine vol stekels waarmee Neo onderhandelt, het gevecht met Mr. Anderson in de gietende regen, allemaal héél spectaculair !!

8/10.
Het is spijtig dat de eerste 48 minuten zo oninteressant zijn uitgewerkt, het melige einde had ook véél beter gekund, hoe weet ik niet maar alleszins interessanter dan nu het geval is..?

Maar ach, eens je dat volle uur actie achter de rug hebt ga je niet lopen zeuren hè. Hier krijg je de meest spectaculaire SF-Actiescènes voorgeschoteld die tot op heden op film te zien zijn geweest

Duidelijk het slechtste deel.

Grote pluspunten zijn natuurlijk dat het visueel nog erg aardig is, de cast er nog gebleven is en dat de Wachowski's nog op de regisseurs-stoel(en) zaten. Maar echt interessant voelt het niet meer aan, met als grootste minpunt dat het zich teveel op Zion en z'n bewoners richt, wat het een beetje los wrikt van voorgaande delen en het een entertainend, maar niet heel interessant actie-scifi-werkje maakt.

Misschien is de koek ook wel een beetje op, zo hebben we in ieder geval het bewegende handje van 'kom maar' inmiddels genoeg gezien.

3*

Groots, grootser, grootst. Dit derde deel bevat de meest epische gevechten die ik tot dusver in een sciencefictionprent heb gezien. Duizenden robotinktvissen banen zich een weg door de grond om de resterende mensen uit te schakelen. Fantastische effecten en gevechten waar ik mijn pet voor afneem. Wederom ligt de nadruk op de actie, maar het verhaal is prima te doen. Al met al een waardige afsluiter.

Een ander soort actie als de voorafgaande delen, breed uitgemeten je netvlies wordt zwaar op de proef gesteld. Desalniettemin een heerlijke film om naar te kijken en een afgerond geheel voor deze trilogie.....of dan toch een vervolg?

When Sheldon gets stuck with a physics problem in January 2010, Leonard tells Howard:

"I haven't seen him this stuck since he tried to figure out the third Matrix movie."

Onlangs deze quote gehoord bij The Big Bang Theory en na zojuist deze film weer na een lange tijd gezien te hebben sluit ik mij er ook bij aan.

Ik vond de film lange tijd vrij goed. Uiteraard kon het niet tippen aan de eerste, maar hij was goed. Tot op het eind, toen raakte de film mij echt kwijt. Ik dacht dat The Matrix een droomwereld was waarin de machines de mensen vasthouden totdat ze hun in een AA-baterij verpatsen. Aan het eind van de film gaat Neo naar de machines toe om zijn service aan te bieden om Agent Smith te stoppen, waar hij overigens niet eens in staat voor is. De machines vinden dat wel okay en besluiten te stoppen met het uitroeien van de rebelse mensheid die zichzelf uit The Matrix heeft gehacked. Na de film leven ze nog lang en gelukkig in vrede, maar dat slaat toch nergens op? De machines hadden toch als doel de mensheid in AA-baterijen te verpatsen, wat gaat er nu gebeuren? Ze zeggen op het eind nog wel even snel dat de mensen die vrijheid willen dat kunnen krijgen maar dat wil toch iedereen neem ik aan?

Nja het zal wel aan mij liggen maar het eind vond ik echt raar. Jammer want de rest van de film was wel gewoon goed.

The Matrix: Revolutions schiet overduidelijk uit de bocht. De filosofische insteek van de eerdere delen wordt losgelaten en nergens voelt de film meer fris en origineel aan. Het gevolg is dat de Wachowski's een standaard blockbuster hebben gemaakt hier. Ook door het gebrek aan boeiende en actie scenes in the Matrix zelf zorgen ervoor dat de film als een standaard invasie Sci-fi aanvoelt. Wat dat betreft had de film ook beter Zion: Revolutions kunnen heten. Het plot is volkomen inwisselbaar en heeft weinig meer te maken met het origineel.

Toch nog 3 sterren omdat het als film zelf wel voldoet. Het niveau van deel 1 en deel 2 wordt nergens gehaald.

Gister na een lange tijd weer eens gezien. Maf hoe films toch steeds veranderen als je ze na een lange tijd weer eens ziet. De films zelf veranderen natuurlijk niet, maar je bent zelf degene die verandert.

Soms veranderen de films positief, meestal toch een tikkeltje negatief omdat je de eerste keer eerder dr in meegaat dan kritisch of objectief naar de film gaat kijken. Misschien dat dat met de jaren beter gaat. De Matrix is in ieder geval een film uit mijn jonge jaren.

Ik houd van de Matrix, het hele idee is geniaal, niet zover gezocht als sommigen misschien denken. Het heeft meerdere kanten, de betekenis van het verhaal. Met de film word er met de filosofie gespeeld. Hier en daar wat aangedikt voor het drama wat de ene film ook beter maakt dan de ander.

Dit derde deel probeert een waardige afsluiting te zijn van de serie en slaagt daar wat mij betreft prima in. Misschien had het eindgevecht nog wat spectaculairder gekund maar de losse eindjes worden mooi aan mekaar geknoopt.

Een heerlijke film die een mooi einde maakt aan een heerlijke reeks. Een waardige afsluiter.

Het hele concept is nu wel bekend maar alles wordt hier uit de kast gehaald en dat is geweldig. Na ongeveer een uur krijgen we alleen maar schitterende actie voorgeschoteld met wederom fantastische special-effects. Het is hier en daar zeker voorspelbaar maar aangezien dat in deze trilogy een standaard gegeven is vind ik dat geen belemmering meer. Verder vrij verassend dat Trinity stierf en zo verdwenen mijn angsten voor een zoetsappig einde. Hugo Weaving is ook weer geniaal en blinkt toch wel uit onder de cast als Agent Smith.

Mr. Anderson. Welcome back, we missed you.

The Matrix Revolutions is het derde deel van de Matrix-trilogie en voor mij tevens ook het minste deel. Waar veel mensen teleurgesteld werden door het tweede deel, vond ik vooral deze film behoorlijk teleurstellend. Het geweldige gevoel dat ik had bij de eerste film, de geweldige actie van het tweede deel, daar heeft dit derde deel toch veel minder van. De aanval op Zion is een fantastisch spektakel om te zien en is zo goed gemaakt, dat je nauwelijks meer ziet wat er uit de computer is komen rollen en wat niet. Het duurt alleen echter wel heel lang en dat zorgt ervoor dat het op het einde toch minder boeit omdat ik de gevechten tussen de machines allemaal wat minder boeiend vind dan de gevechten tussen personages.

De grote finale tussen Neo en agent Smith mag er zijn. Het is een fantastisch spektakel en op actiegebied duidelijk het hoogtepunt van de film. Ondanks dit, valt het uiteindelijke einde mij toch een beetje tegen. Het neemt mijns inziens niet alle vragen weg, die er na het einde van Reloaded overbleven. Verhaaltechnisch sneeuwt deze film ook wat onder. En waar het in de vorige film nog werd gecompenseerd door de fijne actie, kon de actie dit manco voor mij in deze film niet wegnemen.

Ik ben daarom zeker niet tevreden met deze film. Het is duidelijk het minste deel en de uiteindelijke afloop is niet helemaal bevredigend.

2,5*

Mr. Anderson, welcome back! We missed you.

In The Matrix-trilogie ben ik eigenlijk alleen geïnteresseerd geraakt omdat het van de regisseurs van Cloud Atlas is, een film waar ik zowel voor als na het zien erg enthousiast over was. Direct het eerste deel bekeken en dat is een prachtige film waar ik eigenlijk niks op aan te merken had. Tegen mijn verwachtingen in beviel me ook het tweede deel goed. Genoeg redenen om ook het slotstuk van deze reeks te bekijken.

Ik moet toch zeggen dat ik dit deel het minst sterk vond. De actie is weergaloos; prachtig in beeld gebracht. Dit is iets wat ik over alle films die geregisseerd of geschreven door de Wachowski's zijn kan zeggen. Lijkt me prachtig om dat in de bioscoop gezien te hebben. Waarom dan toch niet zo enthousiast? Het is een beetje té veel. De actiescenes worden lang uitgerekt, en opzicht was dat nog niet zo'n probleem geweest als ze niet eerst het plotje van Neo en Trinity aan de kant schuifden. Ik denk dat het een heel stuk beter had uitgepakt als het gevecht tussen Smith en Neo werd afgewisseld met de aanval op Zion. Beide gebeurtenissen zijn een visueel feest en interessant, maar het duurt gewoon echt iets te lang. Daarnaast: The Matrix zelf heeft maar een bijrolletje. Iets wat ik heel jammer vond. De film gaat wel verder waar deel 2 eindigde, maar toch hoorden de eerste twee films meer bij elkaar als deze. Ik weet niet waarom maar toch voelde dit meer als een losstaande film, terwijl het dat absoluut niet is. Er hangt een andere sfeer in de film. Het heeft niet meer zo veel te maken met waar het uiteindelijk mee begon.

Toch vind ik The Matrix Revolutions ook op genoeg vlakken de moeite waard. Het acteerwerk is prima van de gehele cast. Keanu Reeves vertolkt Neo op een goede manier en ook de overige castleden brengen hun rol goed over. Hugo Weaving speelt wat mij betreft nog steeds het leukste personage: Agent Smith. Jammer dat de kloons niet in actie mochten komen zoals in de voorgaande delen, maar het gevecht tussen de twee zag er absoluut goed uit. Ondanks dat ik vind dat het in deze film iets te ver ging op sommige momenten vind ik het ook nog steeds briljant dat de Wachowski's met een verhaal als dit op de proppen komen. Tot in de details doordacht. Heel knap! De film verveelt ook niet. Hij weet je ook door de hoeveelheid actie de hele tijd te interesseren en ook de dialogen zijn interessant: een goed geschreven script. De score van Don Davis heb ik geloof ik nog niet genoemd: die sluit prima aan bij de gebeurrtenissen die zich voordoen in de film. Voorspelbaar kan ik de film ook niet noemen, want de plotwendingen zag ik niet aankomen.

Dus over het algemeen kan ik toch wel zeggen dat ik tevreden ben over deze film. De film heeft absoluut goede elementen, maar ook de bovengenoemde nadelen. Al met al is dit een mooie afsluiter van een fantastisch intrigerende trilogie. Ik had hem persoonlijk nog iets beter verwacht, maar vermakelijk en interessant is het zeker.

3,5*

Redelijk teleurstellend slot van de Matrix-trilogie. Ik was er reeds op bedacht; na het fabelachtig goede eerste deel en het al veel,veel mindere vervolg lag het bij mij niet voor de hand dat deel 3 een kraker van jewelste zou worden. Dat bleek ook het geval. Wat betreft actie is er genoeg te beleven, maar de plotlijntjes zijn tamelijk braaf, en evenals in deel 2 is het filosofische aspect veel minder bevredigend vertegenwoordigd. Ook het acteerwerk van Reeves en diens tegenspeler is weer erg clichématig; het acteerwerk zorgt überhaupt nergens voor hoogtepunten, en geloofwaardige emoties zijn ver te zoeken. De film lijkt verdeeld in drie delen: het gedeelte met de Merovingiaan, waarbij Neo wordt teruggehaald, een 2e gedeelte met de 'battle' en een 3e gedeelte waarin Neo de wereld red en alles goedkomt. De strijd met de Sentinels is aardig in beeld gebracht, maar echt te boeien weet de slag nooit. Speciale effecten zijn dan wel weer prima. De scenes tussen Neo en Smith zien er altijd heerlijk surrealistisch uit. Genieten moet je in deze film dan ook vooral van het luchtige sf-verhaal, waarin de actie centraal staat. Diepgang zit er, in tegenstelling tot bij deel 1, niet in, al wordt daar met het Orakel nog wel een redelijke poging toe gedaan.
Het einde bevredigt niet, maar stelt ook niet teleur; the Matrix Revolutions is een tamelijk vlakke slotfilm, die niet echt ondermaats is, maar ook niet direct tot mijn lijstje aanraders zal behoren.
3*

Deze films zijn filosofisch zeer interessant. Neo ontdekt dat zijn leven niet echt is, dat de dingen die hij meent te ervaren niet plaatsvinden. In werkelijkheid zit hij in een soort cocon met allemaal slangen aan zijn hoofd waardoor hij is aangesloten op een vrituele realtiteit, de Matrix. De machines hebben de macht overgenomen. Ze kunnen geen enegrie meer van de zon krijgen, die schijnt niet meer, en daarom gebruiken ze de warmte die mensen afgeven. Neo weet zich, met behulp van een clubje rebellen, los te koppelen van de machine zodat hij weer echt gaat leven. Veel interessante vragen komen aan de orde. Zo wil één van de personages na zijn bevrijding uit de macht van de machine terug naar de virtuele werkelijkheid omdat hij meent dat het leven daar prettiger is. Is het echte altijd wel te prevaleren boven het onechte? Is de werkelijkheid wel beter dan schijn? Weet je wel zeker dat de dingen die je ziet, ruikt, proeft en voelt echt zijn?

Dit derde en laatste deel is weer technisch zó volmaakt en zó fraai om naar te kijken dat ik haast zou vergeten dat het eerste uur me qua plot eigenlijk totaal niet boeit. Dan komt de "belegering" van Zion door de sentinels en de diggers, waarbij zowel de bewegingen van de vechtrobots (die me qua uiterlijk soms deden denken aan het afgewezen ontwerp van Robocop uit de oorspronkelijke film van Paul Verhoeven) als de sentinels onwaarschijnlijk goed en natuurlijk overkwamen: die twintig hectische minuten vormen voor mij het hoogtepunt van de film. Het daaropvolgende gesprek tussen Neo en de lachwekkende God Machine komt dan weer als een enorme afknapper, en dan moet het eindeloze en totaal buitensporige slotgevecht nog komen – gaan Neo en Smith nou alwéér knokken? Gaap! En kan Jada Pinkett Smith nog iets anders doen dan furieus kijken en haar lippen samenpersen? En wat is die Mary Alice irritant zeg, ik dacht dat het oorspronkelijke Orakel al een pedante wijsneus was maar deze identiek intonerende imitatie is zo mogelijk nóg ergerlijker. Al deze overdenkingen komen in mij op omdat dit deel dramatisch totaal overbodig is, en omdat al die pseudo-spirituele flauwekul (Neo die in zijn blindheid juist kan zien, whoa!) me steeds meer gaat storen... Genoeg gezegd.

Laatste deel in de trilogie en toch een beetje een teleurstelling.

De ultieme confrontatie tussen The Matrix en de echte wereld wordt een hele lange tijd uitgesteld. Er gaat weer heel wat doelloze dialoog en uitleg aan voor af. De Wachowski's hebben het zichzelf totaal niet gemakkelijk gemaakt door dit keer een wat simpeler verhaal en plot voor te schotelen dan zichzelf in allerlei moeilijke bochten te wringen om daar niet weer uit te kunnen komen.

De film had op bepaalde punten kunnen worden ingekort. Zoveel overbodige scenes zitten er in. Toch blijft er genoeg kundig filmmaken over om dit niet op een totale teleurstelling te laten uitlopen. De designs, gebruik van kleur, fotografie, muziek/geluid en visual effects zijn van een zeer hoog niveau. De ongeloofwaardige effecten die vooral het tweede deel plaagden zijn hierin zoveel beter geworden.

Ook een zeer goede keuze om veel van de actie in de echte wereld te laten afspelen en is dan ook een hoop gaande in het tweede deel van Revolutions. Het laatste gevecht is behoorlijk episch. Misschien wel iets te aangezien je het na een paar minuten wel gelooft en min of meer doet verlangen naar het einde. En dan doel ik vooral op de vele Dragonball Z momenten. Verschrikkelijk. Het einde was zoals ik verwacht had. Dus geen echte verassingen daar meer.

Het derde deel is een enorme anticlimax binnen de serie en had zoveel meer kunnen zijn dan dat het nu is.

The Matrix Revolutions

Dit laatste deel moet het verhaal op een overtuigende manier tot een einde brengen. Het gevecht om Zion, de reis van Neo en Trinity naar het hart van de Matrix, het laatste gevecht tussen Neo en Agent Smith etc. Alles voelt episch aan. Helaas voelt het ook wat leeg aan. De meeste personages zijn bordkarton dun en het gevecht om Zion is indrukwekkend maar je wordt zo murw gebeukt met Sentinels en beschietingen dat het je op een gegeven niet meer uitmaakt wat er met Zion gebeurd en wie er doodgaat. Het gevecht wordt ook een beetje fantasieloos opgediend. De reis van Neo en Trinity naar het centrum van de Matrix is in het begin redelijk saai maar naarmate de reis vordert wordt het spannender en dramatischer. Dat komt ook omdat je in tegenstelling tot de karakters in Zion wel met Neo en Trinity meeleeft. Morpheus hangt er weer een beetje bij en het is frustrerend om zo'n interessant karakter zo te zien eindigen.

The Matrix Revolutions is al met al een redelijke afsluiter van een trilogie die piekte in de eerste film maar zichzelf daarna verliest in een warrig plot, te veel CGI, pretentieuze dialogen en niet bijster sterke acteerprestaties. Het laatste deel is het ene grote gevecht na het andere zonder veel diepgang. Nu hoeft dat geen probleem te zijn maar hier is het allemaal onoverzichtelijk en erger, je leeft niet echt mee met de personages. Halve ster erbij voor het laatste gevecht tussen Agent Smith en Neo, fantastisch. Hugo Weaving is ook de acteur die er ver bovenuit steekt.