Free Fire (2016)

Net zoals Reservoir dogs een hele grote teleurstelling. Geen ontwikkeling van de personages, je hebt er totaal geen band mee en dan beginnen ze maar wat te schieten voor een uur aan een stuk. Ook dat is weinig overzichtelijk in beeld gebracht terwijl alles zich op dezelfde plek afspeelt. Geef dan even een deftig overzicht van de ruimte waar de kijker iets mee kan.

Een half punt erbij voor dat liedje van John Denver, dat was wel leuk.

1 ster, ver onvoldoende

Eerste kleine halfuur is nog best oké, maar wanneer ze beginnen te schieten. Drommels, hoe kun je nu van nog geen 5 meter afstand keer op keer missen. Dit had beter een kortfilm geweest van een halfuur. Nu was het maar rekken om te rekken. Als John Wick hier tussenliep was deze film na 10 seconden afgehandeld.

Kent een paar grappige momentjes maar ze zijn zeldzaam.

Een wapendeal in een oude fabriek dat uit de hand loopt. Een anderhalf uur durende schietpartij met hier en daar wat grappige wendingen. Op zich best vermakelijk maar na een tijdje is de lol er eigenlijk wel af. De cast doet het niet slecht en er zitten ook wat leuke dialogen in. Echt diep wordt er niet gegaan maar dat hoeft ook niet altijd.

"You know what, fuck this small talk."

Het lijkt erop alsof Ben Wheatley met deze titel Quentin Tarantino wil nadoen, maar daar lichtelijk in faalt.

De opzet belooft in ieder geval veel goeds; een jaren '70 setting waar wat markante figuren een wapendeal gaan sluiten in een verlaten pakhuis. Eenvoud op zijn best. Meer heb je soms niet nodig zou je zeggen, maar de uitwerking laat daarvoor helaas een aantal steken vallen.

'Free Fire' is in feite niets meer dan een lange shootout. Perfect voer voor de actieliefhebbers onder ons, maar met die insteek kom je toch enigszins bedrogen uit. De vuurgevechten zijn teleurstellend en worden afgezien van het sterke geluid op een gegeven moment erg kleurloos. Men komt eigenlijk niet veel verder dan het in beeld brengen van kruipende personages die nauwelijks raak kunnen schieten.

Weliswaar is er in het geheel een bepaalde mate van zelfspot terug te zien. Dit komt met name door de opeenstapeling van absurde gebeurtenissen en het gebruik van zwarte humor. Wat dat betreft is Sharlto Copley op zijn plek in deze film. Des te jammer dat de ontwikkeling van deze gestoorde karakters vrijwel nihil is.

Al met al een leuk concept voor een kortfilm, maar duidelijk te lang om anderhalf uur te kunnen verantwoorden.

2,5 Sterren.

Aardige actiefilm. Het verhaal is eenvoudig maar wordt redelijk uitgewerkt door Weathley. Niet verrassend maar wel degelijk. Ondanks het feit dat de film in een ruimte afspeelt met een klein groepje acteurs, verveelt de film geen moment. Wat de film met name overeind houdt zijn de karakteristieke rollen van oa Copley en Hammer. Daarnaast is de 70 s aankleding in pluspunt. Naast de actie bevat de film zo hier en daar wat humor. Leuk tussendoortje. 3.0

Heerlijke cult-film. Mooie sinistere beelden. Lekkere wendingen. Wat heeft een man over voor zijn "eer" in een bussiness deal dat niemand windeieren zou leggen. Zou leggen, want er komen vreemde kinken in de kabel. Een gevecht uitgevoerd tot ze niet meer kunnen. Aanrader !

Slap aftreksel van Reservoir Dogs. Begint hoopvol met een inleiding die de wil uitstraalt om een goed verhaal te vertellen, maar na ruim twintig minuten begint iemand schijnbaar doelloos te schieten en dat gaat maar door en gaat maar door. Waar Tarantino in genoemde cultklassieker zijn personages een hart en een ziel gaf en zijn verhaal doorspekte met fraaie dialogen, komt Free Fire niet verder dan het humorloos presenteren van stripfiguurachtige boeven in combinatie met nauwelijks te volgen en ongeloofwaardige verhaallijnen. Daardoor raak je al vlug tureluurs van al dat zinloos geweld, en ergens halverwege was ik mijn nieuwsgierigheid naar de afloop van deze in opzet simpele actiefilm(wie gaat er dood, wie overleeft, wie wint?) al helemaal kwijt. Pluspunt is de grappige, goed getroffen jaren zeventig aankleding, maar met dat alleen maak je geen goede film. Tweede prent, na High-Rise, die ik zie van deze regisseur en de man heeft wel lef en je voelt aan dat hij wel wat kan, maar opnieuw komt het eindresultaat niet boven de middelmaat uit.

Wat een flut film, van ellende na een kwartier afgezet.

Voor mensen die denken dat dit een hapklare actiefilm allá John Wick is, zal heftig teleurgesteld zijn! Nee, het gaat om de nieuwste en zesde film van de eigenzinnige Britse filmmaker Ben Wheatley. In zijn vorige film High-Rise beperkte hij zich nog tot een flatgebouw nu in zijn nieuwste zoekt hij het nog kleiner op: een verlaten pakhuis. Niet alleen het speelveld is ingeperkt, ook het verhaal wordt teruggebracht tot de absolute basis: één lange schietpartij. Als een groep mannen, gekleed in jaren zeventig pakken, bijeenkomt voor een wapendeal in een afgelegen loods in Boston, dan weet de doorgewinterde kijker het wel: dat wordt schieten. Dat gebeurt dus ook. Al zet deze mislukte deal niet, zoals gebruikelijk is in dit soort misdaadkomedies, een hele reeks gebeurtenissen in gang. Nee, dit is het: negentig minuten lang schieten de twaalf personages op elkaar, in een oude fabriek. Soms misschien iets te langdradig maar die schietpartijen zelf zijn ook niet de opzet van de film, alles ertussenin wel. Dat blijkt soms ook uit het feit dat raak schieten van korte afstand niet lukt. Uiteindelijk zijn het de heerlijke gitzwarte duivelse grappen, van die fijne typische Britse humor, waar het omdraait. Hierdoor is ook de vergelijking met Quentin Tarantino’s ‘Reservoir Dogs’ (1993) nooit ver weg. Misschien niet de meest ambitieuze of beste film die Wheatley heeft gemaakt. Maar een vermakelijk anderhalf uur aan bizarre-entertainment blijft Free Fire zeker.

Ontzettend gelachen

“Ugh, men.”

Schieten, schieten, gescheld, humoristische oneliner, schieten, schieten, muziek tussendoor, een twist en slow motion schieten. Free Fire windt er geen doekjes om, en na een introductiefase is het tijd voor actie. De personages hebben allemaal één karaktereigenschap en een repertoire aan coole en humoristische oneliners.

De acteurs met Copley, Hammer en Murphy voorop doen het goed, maar kunnen niet verbloemen dat hun personages eigenlijk alleen maar als schietschijf dienen. Dat schieten duurt ook allemaal erg lang en het is een wonder dat deze criminelen het zo lang hebben volgehouden. Kogels belanden overal, behalve in lichamen. Gelukkig is de film redelijk kort en zorgt de luchtige sfeer en de vlotte regie ervoor dat het wel vermakelijk blijft. En het einde is sterk gedaan.

Heb me goed vermaakt met die kneuzen

Niet al te bijzonder allemaal, maar het gebruik van Annie's Song is wel briljant

Leuk voor een keertje. John Denver liedje was leuk gedaan. Zesje

In een deuk gelegen. Die naast me zat kwam soms niet meer bij.

Karikaturaal maar het is ook dan ook een zwarte satire.

Sorry!

Excuses aanvaard

Echt een heerlijke film, sinds tijden weer een leuke actie film waar je ook nog eens om kunt lachen.

en @joolstein ik dacht dat dit een john wick achtige film was, maar john wick was vermakelijk, maar dit is gewoon top !

Neem een paar biertjes gooi de film aan en geniet zou ik zeggen

Alleen al om de heldere uitwerking van zo'n simpel concept - gun deal gone wrong - is Free Fire bijna een eigenzinnige meesterwerkje. De stilering en pacing zijn spot-on, maar ook de sullige karakters en humor werken goed. Copley's personage, wat een idioot! Jammergenoeg begint hij naar het einde toe wat te rekken, maar los daarvan ben ik blij verrast door deze Wheatley.

Verschrikkelijke eentonige waardeloze film, geen andere woorden voor.

Aanrader van mij, links laten liggen.

Soms geinig. Soms niet.

Opbouw die wel spannend is. Introductie van weirdo karakters. Een magazijn vol sfeervolle schaduwpartijen en vochtig gedruppel. Personages die opgefokt (re)ageren. Een algehele stemming die licht ontvlambaar is. Het is wachten op de ontsteking. Zo verglijdt het eerste halve uurtje. Vermakelijk en spannend voorspel wel.

De rest van de film is shootout. En dat houdt exact in wat het woord zegt. Een shootout dus. Personages die elkaar onder vuur nemen. In beginsel nog wel komisch door het slapstickgehalte dat flink wordt uitgebuit door gebruik te maken van de onbenulligheid van de personages. Een karaktereigenschap die er in het eerste halve uur goed is ingewreven en dus herkenbaar is en vertrouwd voelt. Het werkt en het is leuk voor even.

Het verveelt toch wel snel. Verfrissing in de vorm van toegevoegde scherpe dialoog is dan welkom. Dat brengt wat gewenste finesse in de brouwerij. En de poging is er, maar humor verenigen met spraak is duidelijk niet het grootste talent dat de karakters bezitten. We blijven vooral schieten.

En dat is soms geinig en soms niet.

het wat weg van tarantinoteske Gun Fire geweld,,,maar daarvoor zijn de dialogen te simpel en het geweld niet heftig genoeg.

het was soms A bit too much,,maar gezien de korte speelduur kan dat wel .

Maar het is wel geinig,er had in de beschrijving hier Actie / Misdaad ook wel comedy gemogen .

Het is best grappig,maar de eind scene maakt het kijken waard ( John Denver )

Free Fire begint goed met grappige dialogen en zijn opzet. Maar na een uur was ik het al heel snel beu en interesseerde het mij niet meer wie de schietpartij zou of zouden overleven. De schietpartij zelf was ook onoverzichtelijk in beeld gebracht, waardoor je totaal niet wist wie waar verscholen zat. Ook was me niet altijd duidelijk wie bij wie hoorde (Brie Larssons personage bijvoorbeeld).

Leuk begin, maar begint na een uur te vervelen.

Ben Wheatley, ooit twee keer begonnen met zijn werk High Rise, twee keer er niet in geslaagd om er doorheen te komen. Was dus op mijn hoede met dit werk, een gewaarschuwd mens telt voor twee luidt de stelling ten slotte.

Toch zogen de onliners, aardig zwart van natura, mij opvallend gemakkelijk de film binnen. Een deal, clandestiene personen, geld en wapens. Ingrediënten voor vuurwerk natuurlijk, dat gecombineerd met een hoog testosterongehalte en een vleugje vrouwelijke hostiliteit. Tja dan weet je waar het verhaal zich naar toe leidt.

Helaas twee namen in de cast waar ik niet van warm loop; Sharlto Copley vind ik echt helemaal niet en met Cillian Murphy heb ik weinig. Nou moet ik eerlijk zeggen dat de laatstgenoemde het toch aardig deed. De rest deed hun dingetje wel aardig, de cast wist het script aan te voelen. prachtig hoe de regisseur even het oog van de kijker laat vallen op een eight-track radio waaruit een bekend nummer van John Denver jengelt.

Een twintigtal minuten is het aardig te doen allemaal tot het script een domme toevalligheid inzet zodat de sfeer te gespannen wordt en tot een patstelling zorgt. Vanaf dat moment ben je daar waar het verhaal om gaat, een shoot-out. Maar zoals DiDa hieboven mij al schreef, de film zakt als een kaartenhuis in elkaar vanaf dat moment. Alles op een klein grondgebied en geen enkel personage die je iets doet.

De film mist kracht in verhaal en hoewel het script leuk begon het in later stadium echt inhoudsloos wordt en geen lol meer kan brengen. Het is alsof je naast de schiettent op de kermis staat te kijken hoe een ander probeert prijsjes in de wacht hoopt te slepen. Je moet je echt stierlijk vervelen om er genoegdoening uit te kunnen halen.

Nee je krijgt geen binding met personages, het lukt men niet om ook maar enige spanning in de shoot-out te kunnen brengen en ook dit maal heb ik me weer lopen ergeren aan Sharlto Copley. Het is te mager allemaal om je aandacht vast te houden, een praat- en schietgraag stukje entertainment zonder bodem. Dat kun je best aan maar in Free Fire duurt dat stuk te lang, zeg maar een uur te lang. het slap gelul tussen de schoten door heeft geen kracht voor vermaak, het sentiment was daarnaast ook op momenten zo belabberd dat de tranen je in de ogen spatten van lachwekkendheid.

Nee, dit is het niet. Soms even dat stukje humor dat een grijns kon toveren maar dat doet de prent niet redden. Waar het allemaal aardig begon, het al snel aftakelde naar een traag en oninteressant stukje filmwerk. Niet sterk en daarmee een welverdiende 2,5**.

Toch een erg lekker werkje. Geen dijenkletser, geen meesterwerk, maar de zelfspot en ironie druipen er van af wat het voor mij een erg fijne kijkervaring maakte. De vergelijking hier op MM met Reservoir Dogs had ik wel zien aankomen, maar ik heb niks met die film - heb nooit de heisa er rond begrepen. De hele grap van de film is volgens mij dat ze zelf ook nauwelijks weten op wie en waarom ze schieten en dat daarom een plot van ondergeschikt belang is. Maar ik kon de film prima volgen. Een paar érg leuke grappen.

3,5*

De cast is eigenlijk indrukwekkender in deze pief paf poef (de kogels vliegen je letterlijk en figuurlijk om je oren) Actie / Misdaad film dan het eenvoudige verhaal zelf, waarbij regisseur Ben Wheatley veel culturele invloed heeft gehad van de bekende regisseur Quentin Tarantino.

Het verhaal speelt zich af in Boston in de jaren zeventig in de nacht, waarbij een familie van Ierse misdadigers onder leiding van Chris (gespeeld door Cillian Murphy), van een flamboyante Zuid-Afrikaanse wapenmagnaat, te weten Vernon (gespeeld door Sharlto Copley), en zijn entourage een aantal automatische geweren (te weten AR70's) wilt aanschaffen. De aantrekkelijke Justine (gespeeld door Brie Larson) gaat mee als bemiddelaar tussen de twee partijen, maar al haar pogingen ten spijt is het duidelijk dat ze daar een onmogelijke taak aan zal hebben met de verschillende ergernissen die heen en weer vliegen. Als op een gegeven moment de vlam in de pan slaat, is er geen houden meer aan en vliegen de kogels heen en weer.

Het eenvoudige, vermakelijke en eigenlijk ook wel komische verhaal stelt opzicht niet zo veel voor en de eerste 30 minuten van het verhaal zijn nog relatief rustig, maar daarna is het eigenlijk min of meer tot de laatste minuut (duurt circa 85 minuten) van het verhaal één en al actie, waarbij zoals gezegd de kogels je om de oren vliegen (ontstaat door een ruzie tussen Stevo en Harry, waarbij de eerste het nichtje van Harry heeft bewerkt met een fles en zich daarbij moet verontschuldigen en dan tegen Harry zegt "Het spijt me enorm. Want ik ben zo hard gekomen in de mond van je nichtje, dat ik haar rotte tanden eruit heb gebeukt" ) en waarbij iedereen ook diverse keren geraakt wordt en waarbij uiteindelijk ook velen sneuvelen. Degene die sneuvelen gaan daarbij niet alleen dood door kogels, maar ook gaat iemand dood als er met een busje over zijn gezicht wordt gereden, waarbij dan het mooie nummer "Annie's Song" van John Denver wordt gedraaid. Die scene was overigens behoorlijk grof en dat geldt ook voor de scene waarbij Vernon door zijn hoofd wordt geschoten.

Dat de film afspeelt in de jaren 70, is voornamelijk te zien aan de kleding welke gedragen wordt en bovendien had vrijwel iedereen lange bakkebaarden en een snor en een enkeling zelfs een baard. Tegen de persoon, te weten Ord (gespeeld door Armie Hammer, die ik afgelopen woensdag nog zag spelen in de Actie / Avontuur film "The Man from U.N.C.L.E. (2015)") die de baard droeg werd op een gegeven moment tijdens een gevecht tegen gezegd "Je ruikt verdomme naar parfum" waarop hij antwoordde "Dat is baardolie" M.u.v. het begin van het verhaal (oftewel de eerste acht minuten), speelt het hele verhaal zich af in een verlaten en vervallen fabriek.

Je zou zeggen dat het vele geschiet op een gegeven moment gaat vervelen, maar dat vond ik eerlijk gezegd niet, want tijdens het geschiet (wat ook nog eens fraai klinkt) gebeuren er dingen (o.a. een gevecht om een telefoon) en bovendien zitten er ook wat wendingen in (o.a. twee sluipschutters en vriend van Chris, te weten Leary, welke ook wel de "Grote man" werd genoemd). Het einde was best aardig en is misschien zelfs een beetje verrassend (en dan doel ik op Justine, die er met het geld vandoor wilt gaan en samenwerkte met Martin, die de twee sluipschutters heeft ingehuurd), maar aan de andere kant ook voorspelbaar.

De cast is best indrukwekkend voor een eenvoudige film als deze met o.a. de bekende acteurs en actrices (beter gezegd eentje) Cillian Murphy, Sharlto Copley, Brie Larson (die rondloopt met zwarte laarzen) en Armie Hammer. Ze speelden allemaal wel leuk, maar met name Sharlto Copley vond ik eruit springen (ik kan me daarbij wel goed voorstellen dat niet iedereen hem kan waarderen) met zijn humor en ik vond het wel geinig dat hij Brie Larson in het verhaal steeds "Pop" noemde.

De cast is overigens beperkt in deze film en bestaat uit precies dertien personen, waarvan vier personen, te weten Chris, Stevo (gespeeld door Sam Riley), Bernie (gespeeld door Enzo Cilenti) en Frank (gespeeld door Michael Smiley), behoren tot de Ierse misdadigers en vijf personen, te weten Vernon, Ord, Martin (gespeeld door Babou Ceesay), Harry (gespeeld door Jack Reynor) en Gordon (gepeeld door Noah Taylor), behoren tot de wapenhandelaars. Zij en Justine zijn het vooral ook die elkaar continue beschieten.

Al met al een leuke en eenvoudige (verstand op nul) Actie / Misdaad film welke zich lekker wegkijkt en waarbij je de kogels letterlijk en figuurlijk om de oren vliegen.

P.S. omdat ik morgen op vakantie ga naar Zuid-Frankrijk (Cap d'Agde), zal dit voorlopig de laatste film zijn welke ik bekeken heb.

De inleiding is eigenlijk nog het leukste. Zodra de eerste vijandige kogel is afgeschoten, volgen er meer, veel meer. Het gaat maar door en de eentonigheid slaat al snel toe. Het zijn de maffe karakters en uitdossingen die nog wat leven in de brouwerij houden. Naar het einde toe zijn er nog een paar opvallende scenes, maar in zijn geheel is Free Fire met de hakken over de sloot een voldoende waard.

Niet bijzonder qua plot, maar er zijn genoeg toffe akteurs en vooral grappige dialogen om de aandacht er afdoende bij te houden. Op gegeven moment begint de eindeloze shootout in de fabriekshal wel iets te vervelen, ondanks de gedane moeite om er visueel iets leuks van te maken, maar tegen die tijd zijn we het einde al genaderd. Wheatley blijft een interessante en continu verrassende regisseur.

Het gebeurt niet snel of niet veel maar deze heb ik binnen de ong 15-20 min afgezet, wat was me dat zeg? Slecht, slechter, slechtst. Gewoon mijn ding niet.

Matige film waarin de verkoop van een lading illegale wapens tussen twee bendes verkeerd loopt. Een aardige opzet die zich op één locatie afspeelt. Helaas weet de film niet te vermijden om eentonig te worden. Het bijna onophoudelijke geschiet helpt hier ook niet echt bij (daar tussendoor nog wel een paar vermakelijke momenten).