Inland Empire (2006)

Afschuwelijk, werkelijk afschuwelijk.

Laat me beginnen te zeggen dat de acteerprestaties gewoonweg magnifique waren. Je voelde de emoties en twijfels van de personages werkelijk door de beeldbuis heen.

Tot zover m'n lieve woorden.

Ik kan best begrijpen dat er mensen zijn die zich aangesproken voelen tot dit soort, nuja, 'aparte' prenten. Kunstige films waarin de dialogen, de uitnodiging om na te denken, de sfeer en het gevoel de bovenhand hebben. Voor dat soort films heb je echter ook geduld nodig. Nu ben ik een redelijk geduldig mens en vaak genoeg moet ik nadenken. Maar als ik een film opzet, dan is het om met opengevallen klep, buik omhoog, nootjes stand-by me te laten verwennen door de regisseur. Het is dus niet de bedoeling dat ik zelf ook nog iets moet doen. En daar mankeert het dus aan.

In 6 keer slaagde ik erin om 1 uur en 21 minuten te bekijken. De eerste keer drie kwartiers en de resterende 36 minuten in de andere 5 momenten.

Daarom beoordeel ik hem ook niet: gewoon niet m'n genre, hopeloos vergist en niet helemaal uitgekeken.

Maar als je dus een 'gewone' film verwacht, laat hem dan liggen. Dit is heel wat anders en je moet er echt wel voor zijn.

Ondanks de lange speelduur en het ontzettend ingewikkelde verhaal wist deze film mij echt te boeien.

Voor ik Inland Empire ging kijken heb ik eerst een hele hoop reacties gelezen om een beetje een idee te scheppen wat voor een film het ongeveer is.Toen ben ik er maar eens even goed voor gaan zitten(genoeg drinken,snacks en sigaretten bij de hand)en de film maar lekker over me heen laten komen.De eerste 20 a 30 minuten had ik echt zoiets van pff als ik dit maar ga volhouden maar vanaf dat moment dat die oude vrouw wijst naar die bank en Laura Dern zichzelf ziet zitten zat ik er echt helemaal in,ik beleefde de film echt mee.

Na ongeveer een uurtje word het allemaal heel ingewikkeld,en terwijl ik in eerste instantie de film eerst wat over me heen wou laten komen begon,en eventueel in een latere kijkbeurt het plot wat wou uitvogelen,begon ik toch mee te denken hoe zit het nu allemaal?Hoe kan dat? acteert ze nu in die film of is dit weer echt En net als je denkt dat je het een klein beetje doorhebt maakt het verhaal weer een draai van 180 graden.

Tja en hoe de vork nu in de steel zit ben ik nog niet achter,en na de spoiler-topic een beetje te hebben gelezen ben ik er een klein beetje wijzer over geworden,maar dat zijn natuurlijk interpertaties en het is aan iedereen zelf om zelf te bedenken hoe het nu zit.Ik durf hier nog niet echt een uitspraak over te doen.

Ik was ook erg onder de indruk van de acteer prestatie's en dan met name van Laura Dern die naar mijn mening de sterren van de hemel speelde,Jeremy Irons deed het zoals altijd ook erg lekker in zijn kleine rol.En door het goede camera werk,de muziek en het geluid kom je echt helemaal goed in de sfeer met deze film.

Eerst 4* met zeker een grote kans op verhoging bij de volgende kijkbeurt voor deze film die je niet moet zien maar moet beleven.

Als je eenmaal in de film kan komen is hij echt heel vet. Ik heb hem helaas wel in 3 stukken moeten kijken. Waardoor het steeds wel iets moeilijker werd om weer in de film te komen. Maar ondankt dat voelde ik wel echt de spanning ik schrok al van die bewegende lamp die opeens helemaal ging flippen. Maar ik ga hem zeker nog een keer in 1 keer proberen te kijken want ik heb nu wel het gevoel dat ik nog wat gemist heb.

Ik heb deze poster altijd zo lelijk en amateuristisch gevonden .. is er geen betere te vinden. Of past deze juist goed bij de film?

hmm, ik vind het juist een mooie poster. mysterieus en duister. Iets wat wel goed past bij de stijl van Lynch.

Zeker mysterieus, maar niet mooi. Het gaat me vooral om de letters, alsof ze zo uit Word-Art van het microsofoft programma zijn gehaald.

Er zijn wel een stel andere posters (kijkt in het menu'tje op http://www.impawards.com/2006/inland_empire_ver7.html ), maar de zijn niet veel beter (en bovendien niet Engels).

ja dat is toch wel een mooiere, ik heb m toegevoegd, laten we kijken wat er gebeurd.

Ik weet niet zo zeker of ik hem wel mooier vindt.

Die link wijst eerst door naar de Noorse poster trouwens.

Degene die er nu staat is gewoon de originele.

Hmm dan zal hij wel niet geaccepteerd worden, maakt niet zoveel uit, deze is ook mooi.

http://www.impawards.com/2006/inland_empire_ver5.html

Zo lag hij bij mij in de videotheek..

Ik geef toch de voorkeur aan de ver7.html

Hoezeer Lynch me positief verraste met Twin Peaks en Wild at Heart, zozeer stelt hij me teleur bij zijn andere films, maar zelden heb ik me zo verveeld tijdens een film als bij deze.

Ik ben best te vinden voor wat surrealisme, maar wanneer de film na één uur speeltijd opeens helemaal begint te flippen ben je me als kijker echt kwijt. Daarna was het een lange zit tot de eindtiteling. Een plot dat zo goed als afwezig lijkt, lelijke beelden -ik miste hier echt een knap visueel plaatje- en een eindeloze speelduur zorgen ervoor dat ik hier echt niet meer dan 1* voor kan geven.

Enige positief puntje is het eerste uur die nog wat mysterieus overkwam en de goede ondersteunende soundtrack. Voor de rest huilen met de pet op.

Dr hoort ook een patatje bij deze film natuurlijk, zonder friet scoort ie bij mij ook laag hoor.

hmm flauw, ja ik weet t.

Blue Velvet lijkt me nog wel te doen, gezien je Twin Peaks en Wild At Heart wel goed vond? dit blijft een wazige trip ja.

Lynch is één van de weinigen waarvan ik alles heb gezien en wat hij hier weer weet te creëren, qua sfeer, is warempel echt mooi. Tenminste, gedeeltelijk.

De ogenschijnlijke willekeurige willekeur van de scènes en de dialogen zijn ook hier een pluspunt. De noodzaak om alles te begrijpen of te ontleden heb ik gelukkig nooit gehad. Pluspunten zijn verder de terugkerende cast (met Dern als uitschieter) en de verwijzingen naar andere films. Echter de sets & cam met hun vreselijk goedkope uiterlijk kunnen mij niet bekoren. De film duurt verder veels te lang en sommige scènes zijn hopeloos uitgerekt.

Maar mijn probleem met Lynch is dat hij met iedere film eigenlijk alleen maar hetzelfde kunstje keer op keer opvoert. Verder krijg ik bij hem steeds meer 'ELP' gedachtes. Ogenschijnlijk de nieuwe toekomst uitgevonden waarna het iedere keer steeds extremer, excentrieker en bombastischer wordt, denkende dat ieder stuk een ware meesterwerk is. In ieder geval ben ik de komende decennia wel klaar met hem.

Een erg krappe 3,5* met een grote kans op een downgrade in de nabije toekomst.

Gisteren dan eindelijk gezien...en ik denk dat ik hem van het weekend nog maar een keer moet kijken want er hangt een groot imaginair vraagteken boven mijn hoofd. Maar geweldig sfeervolle film met onverwachte freaky schrikmomenten - de verwrongen kop van Laura Dern brrr - prachtige muziek zoals altijd bij Lynch, en een flinke dosis bizarre personages, gesprekken, locaties. Laura Dern was geweldig, ook de rest van de (bijrol)acteurs was prima op dreef. Dikke 4 sterren maar dat worden er vast meer.

Ik was na het lezen van verschillende reviews bij voorbaat al lang niet meer geintresseerd in het volgen van het verhaal. Niet echt een grote verrassing bij een naam als Lynch. Kon dus lekker onbevangen kijken. En dat werkt. Als je het toch enigszins wilt verklaren, kom je in een (film)wereld in een wereld. Ik zag ook nog een parallelle Poolse wereld. Ik zag dromen (en dromen in dromen), ik zag sfeerbeelden van een alternatieve werkelijkheid. Ik zag een werkelijkheid die niet te onderscheiden was van fictie. En de plot concreet? Verder dan het opnieuw maken van een film, gebaseerd op een vervloekt Pools verhaal, waarvan de hoofdrolspelers eens vermoord waren, kom ik niet. Maar dat was wel de perfecte ingang voor het eerder genoemde.

Vond de film ontzettend spannend, ondank dat er geen touw aan het geheel is vast te knopen. Knap. Fantastische beelden, sommige echt van de beste cinema ooit. Geweldig. Briljante cinema. Ondanks dat ik van alles aan mijn kop had, geen moment concentratieverslapping. Ook al knap in drie uur lang niet te volgen cinema. Verder viel het op dat ik uit zo’n beetje alle eerdere films van Lynch heel veel tegen kwam. Af en toe zelfs nogal een compilatie. De duidelijke overeenkomsten met Mulholland Drive en het gestalte geven aan Rabits was duidelijk. Maar ik heb ook nog veel meer herkend uit andere films. Zal ik bij herziening eens neerpennen. Dit had geen slechte film geweest als laatste Lynch, maar laten we hopen dat het niet zo is.

Mensen die geen zin hebben om zelf theorieën te ontwikkelen, behoefte hebben aan een gekaderd plot, niet van sfeer of Lynch in het algemeen houden, hebben hier niet veel te zoeken. Kan ik me best nog voorstellen. Briljante mindfuck waar veel meer achterzit, of combinatie van sfeerbeelden zonder diepere betekenis? Ik weet het niet, maar ik vind de film sowieso geweldig en ik zal bij herziening ondanks de grote kans op de laatste mogelijkheid, toch mijn eigen gedachtenkronkels eens los laten op het geheel. Ik vind het wel vreemd dat veel mensen die Lost Highway en Mulholland Drive goed vinden, deze te vaag vinden. Ze liggen niet zo ver uit elkaar denk ik, qua vaagheid. Zijn zelfs even 'goed' of beter; even slecht te verklaren. Verbaast me hevig. 4,5 sterren.

Ondertussen is die zin toch langzaamaan weer aan het groeien. Ben benieuwd of een herziening iets aan m'n waardering zal veranderen.

Dat klopt. Maar inderdaad, zoals je al zei... Dat doet Lynch heus niet per ongeluk.

David Lynch's 'Twin Peaks' & "Blue Velvet' waren al vreemde films. Maar je kunt met een gerust hart zeggen (als je 'Inland Empire' hebt gezien) dat dat nog maar Lynch is, aangelenkt met veel water. Dit, wat ik nu heb gezien, is puur Lynch. En wat is puur Lynch? Je kunt het eigenlijk niet echt film noemen. Het is kunst. Niet alleen omdat ik de film mooi vindt. Nee, als je deze film slecht vindt noem je het slechte kunst. Maar het IS kunst! Het gaat niet om het verhaal, maar om de muziek, de geluiden, de kleuren, het beeld... De kunst. En deze kunst krijgt van mij een dikke 4. Want het is goede kunst!

De DVD bleef daar maar liggen en aangezien ik die terug moest brengen naar de videotheek besloot ik toch nog maar een stukje te kijken. Een beetje proeven van de sfeer. Mijn kijkbeurt in de bioscoop was ik vrijwel vergeten, maar ik wist genoeg om het "gat" al een beetje op te kunnen vullen.

Bij Mulholland Dr. had ik dit ook al: wanneer je weet welk gedeelte van de film werkelijkheid is en welke niet kun je langzaam de leegte opvullen die beide gedeeltes van het verhaal met elkaar verbindt. En dan blijkt het niet eens zo verschillend van zijn vorige films, hoogstens nog abstracter en natuurlijker.

Wellicht kwam het omdat ik wel eens in de spoilertopic heb zitten rondneuzen, maar een klein beetje besef van wat de werkelijkheid was (het Poolse meisje) en wat kennis van de eerste kijkbeurt zorgde ervoor dat ik met mijn geest genoeg stof had om dat gat te gaan vullen. Wat een heerlijke ervaring was dat, gevoelens en gedachten gaan hand-in-hand in deze ervaring. Mensen die zeggen dat de films van Lynch geen verhaal kennen hebben het mis, want dat gevoel van samenhang versterkt de audiovisuele ervaring alleen maar.

Nu kan het zijn dat ik het momenteel mis heb en de film toch anders uitpakt dan ik me herinner, maar vooralsnog verbaas ik me erover hoe sterk Lynch zijn leefomgeving gebruikt om een verhaal te vertellen. Vroeger was het kleine, Amerikaanse dorp een vat vol deceptie, maar nu is Hollywood zijn favoriete symbool. Die link, van Hollywood met de innerlijke toestand van het hoofdpersonage, moet je als kijker wel kunnen maken. Daarom raadt ik ook ten zeerste aan eerst Mulholland Dr. te doorgronden voor je hier aan te wagen (en om dat te kunnen moet je waarschijnlijk nóg verder zijn oeuvre in moeten duiken).

Daarnaast bedenk ik me ook dat mijn verklaring niet persé de juiste hoeft te zijn, maar ik heb het gevoel wel in de wereld te zitten van David Lynch. Ik ervaar het, met zowel geest als gevoel. Ik zal waarschijnlijk enkele gedeeltes van de film niet helemaal kunnen grijpen, maar anderen (die dichter bij mijn belevingswereld zitten) juist wel. Een volledig persoonlijke ervaring, die ik recent alleen maar heb beleefd bij The Fountain (alhoewel dan niet zo sterk).

Nu maar zo snel mogelijk de tijd proberen te vinden om de ervaring compleet te kunnen maken, maar het is fijn om te zien hoe natuurlijk het narratief van deze film is gebleken, anders dan de eerste kijkbeurt deed vermoeden.

Wou je zeggen dat dit video gedoe er mooi uitzag? Zag een kwartier en ben gestopt met kijken. Niet om aan te zien...

Als ik dit zo lees is een drol op een stokje ook kunst .

Je zal niet weten hoeveel pijn iemand heeft moeten lijden, alvorens het op dat stokje belandde. Als je dr zoveel moeite voor heb gedaan, en ook nog het lef hebt om het dan nog ten toon te stellen, min zegen heb je...

Vond het ook mooi. Zwaar sfeerverhogend, zeg maar.

Heb niet zo'n zin om 3 uur lang tegen zwaar onder of over belicht beeld te gaan kijken. Je komt alleen weg met draaien op DV als je het héél goed uitlicht; anders is het gewoon lelijk...