Nosferatu: Phantom der Nacht (1979)

Het is al vaker gezegd, maar Herzogs versie van de Draculalegende is nogal wisselvallig. Het is wel een echte Herzogfilm en de man lijkt wederom te doen wat hij wil, zonder zich af te vragen wat het publiek er verder van vind. Dit levert een film op met geniale momenten, maar die voor het grootste deel enorm traag en ietwat saai is.

Mijn vermoeden is dat Herzog voor een hypnotiserend effect ging en dat hij daarom het tempo zo laag hielt, maar hij is er verder iets in doorgeschoten. Het hypnotiserende komt wel voort uit de het bij vlagen schitterende camerawerk en kleurgebruik, evenals de erg goede score van Popol Vuh. Zelfs het onnatuurlijke en ietwat houterige acteerwerk lijken bewust te zijn, al is dat een van de minder geslaagde experimente. Het beste vervreemdende element van de film is meteen het wildste special effect, doorgaans Klaus Kinski genoemd. Een van zijn vermakelijkere acteerprestaties en misschien zelfs de engste Dracula-incarnatie, zelfs al is ie een tikkeltje neurotisch. Ondanks al deze goede elementen, duurt het erg lang voor de film op gang komt. Eigenlijk pas het laatste half uur of zo, maar dan wordt het toch wel echt briljant. Herzogs obsessie met dieren komt weer naar voren met die rattenplaag en loslopende varkens en momenten zoals dat laatste avondmaal zijn best geniaal. En de manier waarop Nosferatu wordt uitgeschakeld is bevredigender dan gewoonlijk. Daarna volgt er nog een komischer deel: de arrestatie en de manier waarop Harker ontsnapt. Is ook iets dat me vaker opvalt bij Herzog: op het einde ineens komisch worden.

Het blijft opvallend hoeveel er altijd gevarieerd wordt op het Dracula-verhaal. Vooral omdat nadat ik iets meer dan een jaar geleden het boek van Bram Stoker las er met de beste moeite van de wereld niets briljants in kon vinden. Dat boek heeft hoogstens een fijne eerste helft, maar de tweede helft is gewoon suffig en het heeft een anticlimax die terecht nog geen enkele verfilming gehaald heeft. De films wisselen allemaal op cruciale punten, met name de interpretie van het karakter van de graaf (bij Stoker blijft het toch vooral bij een puur monster) en het einde. Murnau's verfilming is voor mij echter de enige die echt werkt, met deze versie van Herzog waarschijnlijk op de tweede plaats. Dat deze slechts drie sterren scoort zegt genoeg over de andere Draculaverfilmingen, die vaak bijzonder matig zijn. Toch is het opmerkelijk dat Stoker zelf wat mij betrefd de zwakste interpretatie had.

Herzogs Nosferatu is dus te traag en soms te houterig om echt geniaal te kunnen noemen, maar hij heeft wel een mysterieuze kracht. Misschien dat ik het tempo beter kan verdragen als ik de film eens herkans op een minder laat tijdstip. Dat is het nadeel van Zomergasten: trage en zware films uitzenden midden in de nacht.
3*

Nou, deze film heeft na zondag ook wel zijn vrije val gekend...

Jammer, want wat mij betreft, toch wel een film die makkelijk boven de rest van Herzog's films uitsteekt.

Ja, hoe achterlijk ook om 'n in het Engels uit te zenden..

Alleen al door met zo weinig middelen zoveel creepiness te creëren, verdient deze film het predicaat "goed". Jammer toch van de verschrikkelijke nasynchronisatie waardoor de stemmen die je hoort compleet los lijken te staan van de acteurs, wat zeker in het begin van de film bijzonder storend is (even dacht ik dat ik naar de slechtste film ooit aan het kijken was). Ook leuk om de jonge Bruno Ganz hier aan het werk te zien, die later in Der Untergang als Hitler zijn gloriemoment zou beleven.

Herzorg verfilmd Nosferatu op een magistrale, en welhaast literaire manier. Hij concentreerd zich ook vooral op het melancholieke en naar liefde hunkerend wezen Dracula, in plaats van een domweg moordend monster. Adjani en Ganz laten ook zien hoe groots ze zijn, maar Kinski spant de kroon en speelt naar mijn bescheiden mening de rol van zijn leven. Onbegrijpelijk dat de man na deze film in zoveel broddelwerkjes heeft gespeeld. 4,5

Kinski zet hier een geweldige rol neer, ook Isabelle Adjani en Bruno Ganz doen het erg goed. Maar dat is natuurlijk mijn opinie.

Helemaal mee eens

Valt deze film ook al onder horror? Ik noemde dat vroeger griezelfilm

Ja het is natuurlijk geen horror in de gebruikelijke zin van het woord. Ik vind het trouwens altijd moeilijk om zomaar een genre op de films van Herzog te plakken.

Ik maakt vroeger ook het onderscheid tussen "griezelfilm" en "horrorfilm", maar blijkbaar zijn het gewoon twee synoniemen die dus exact hetzelfde betekenen.

Deze van de zomer opgenomen en gisteren bekeken.

Beetje teleurstellend dit.

Film is te traag om de volle speelduur te kunnen blijven boeien.

Acteurs acteren veel te houterig en de afschuwelijke Engelse nasychronisatie nekt de boel volledig.

Had ook heel de tijd het idee dat de meeste acteurs wel het zelf in hadden gesproken daar er vaak met dikke accenten werd gepraat.

Duidelijk niet door mensen, wiens moedertaal het Engels was.

Possitief aan de film vond ik de macabere sfeer, het camerawerk en de muziek.

Acteurs waren vrij matig, alleen Adjani en vooral Kinski was meesterlijk als de graaf.

Toch te veel minpunten om dit echt als goed te beschouwen.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Wat ik nog vergeten was te zeggen:

wat waren de dialogen vaak slecht, zeg!

Zo onnatuurlijk, echt niemand praat op die manier.

Dan ook nog in slecht uitgesproken Engels en een parodie ligt al snel op de loer.

Kijk dan ook de Duitse (originele) versie...

Haha ,precies.En lees dan ook even de voorgaande recensies voor je 96 minuten van je leven verspilt.Je kunt overigens ook niet uitsluiten dat die onnatuurlijke dialogen( in een puur naturalistische film die over iets alledaags als vampirisme en massasterfte gaat en uiteraard niet allegorisch geduid dient te worden mag je toch zoiets naturels verwachten ) mede een citaat zijn uit het ook niet echt wat je noemt door naturalistisch acteerwerk uitblinkende origineel.

Overigens zou ik de Engelse versie met een 0,5 voor de moeite willen honoreren omdat die Herzog en zijn cast zich nooit voor deze waanzin hadden mogen lenen.

p.s.:welke proletenbende heeft deze dan in het Engels op TEEVEE uitgezonden?SBS? Kijk ik nog liever een film op joetjoep,zeg.

Nee, de VPRO, het was een keuzefilm van Zomergasten, ik had hem opgenomen, omdat ik de dag erna vroeg met vakantie ging en heb hem nu pas bekeken.

Ik beoordeel een film zoals ik hem heb gezien,

niet wat een ander er van vindt die hem toevallig in het Duits heeft gezien.

Het origineel was toch een "stomme" film?

Sowieso omdat als excuus te gebruiken om de dialogen vol gebral goed te praten in deze versie uit de jaren '70.....

Niemand praat de Engelse versie goed toch?

't is een vrij trage maar sfeervolle film. Mooie natuurplaatjes, en ongelooflijk goede soundtrack van Popol Vuh, de band van Florian Fricke, waar Herzog wel vaker mee samenwerkte.

Let op het stukje waar men een (laatste) bacchanaal aanricht op de markt in Delft. De houten schotten rondom de markt dienen ervoor om de Hema's, Febo's en patatzaken te verbergen.

't lijkt natuurlijk een soort noodoplossing, maar het geeft de markt wel dat lekker uitzichtloze, apocalyptische gevoel. Een mooi voorbeeld van " an de nood een deugd maken" dus.

Nosferatu bij de Febo...

Maar het was me eerlijk gezegd niet opgevallen.

De man was een geniaal acteur doch onhandelbaar, op het krankzinnige af, op de set; schelden, tieren, kwaad weglopen van de set midden in de opnames, etc.

Regisseurs van B-films namen het onhandelbare gedrag van Kinski voor lief om een Naam te hebben voor hun films; vandaar de vele broddelwerkjes waarin Kinski verscheen.

Ik blijf een griezelfilm toch ook eerder een film vinden die het moet hebben van onaangename elementen en een akelige, bevreemdigende sfeer terwijl een horrorfilm meer teert op pakweg afgehakte ledematen, aanvallende zombies en andere gore toestanden!

Volgens mij is griezel en horror eerder een synoniem geworden omdat er tegenwoordig voornamelijk horror op de kijker word afgestuurd en er nog maar zeer weinig echte griezelfilms worden gemaakt. 50 jaar geleden werd er veel meer over een griezelfilm gesproken.

Nosferatu lijkt me dan ook eerder griezel dan horror.

Ik zie helemaal waarom mensen dit een geweldige film kunnen vinden. Grauw, naargeestig sfeertje dat perfect past bij dit verhaal en Kinski is echt erg tof als Dracula.

Helaas is het allemaal niet echt mijn ding. De regie en het acteursspel spreekt me gewoon niet aan, toneelmatig.

Kan in de verste verte niet tippen aan het origineel.

Ligt er allemaal iets te dik op en wekte soms zelfs een beetje de slappe lach...

Nadat ik gister op de vpro een interview van Raoul Heertje zag met 1 of andere Ierse muzikant, lieten ze tussendoor stukjes van films en dergelijke zien om er vervolgens commentaar op te geven. Op het laatst kwam er een stuk uit deze film voorbij, en werd o.a. het stukje getoond wat jij hierboven beschrijft en moest ik ook direct aan AN denken. Het was wel overduidelijk vond ik, en als dit ook echt gelijktijdig is opgenomen, zou het dus heel goed kunnen dat ze zich beiden op de oude Nosferatu hebben gebaseerd. Ik heb deze film nog nooit gezien maar las dat hij gedeeltelijk is opgenomen in mijn geboortestad Delft dus mijn interesse is nu helemaal gewekt. Deze komt zeker op mijn To Watch list.

Dracula films zijn nooit mijn genre geweest. Ik vind de verhaaltjes over vampiers erg infantiel en ongeloofwaardig. Het is me ook een raadsel waarom een regisseur als Werner Herzog ook een dracula film wilde maken. Maar ja, Werner Herzog zou Werner Herzog niet zijn als hij er niet iets heel bijzonders van zou maken. Klaus Kinski is een heel bijzondere Dracula, ook al zie ik hem toch liever als de madman in de jungle. Maar ook de beelden met de duizenden ratten in de straten zijn heel bijzonder. En het is me ook weer een raadsel hoe Werner Herzog het weer voor elkaar gekregen heeft om het hele centrum van Delft voor zichzelf te krijgen om daar een paar hele mooie en surrealistische scènes op te nemen.

Stroeve horrofilm

Het is zo jammer om te zien hoe zoveel schitterende elementen in deze film totaal onderuit gehaald worden door zoveel andere aspecten. Enkele fantastische surrealistische scènes, zoals het dragen van de kisten naar het plein, en een werkelijk geniale art-direction (het klinisch witgepleisterde kasteel van Dracula is bijzonder veel naargeestiger dan ieder ander gotisch horrorkasteel uit de filmgeschiedenis) worden ondergesneeuwd door Herzog's grootste handicap: zijn onvermogen een consequent ritme te vinden.

De acteurs lijken zich erg ongemakkelijk te voelen en de weinige dialoog die erin zit is zó pretentieus of gewoonweg slecht geschreven dat de film in zijn tempo constant vast lijkt te lopen. De bewust (want eerbetoon aan het zwijgende origineel) theatrale performances helpen ook niet veel en maken de meeste acteurs irritant en veel van hun acteren lachwekkend. Het feit dat veel van deze dialogen in lange takes opgenomen zijn maakt van veel scènes een stroeve bedoening. Alleen Kinski probeert er nog wat van te maken.

Maar goed: een voldoende. Vanwege de enkele toch wel briljante scènes die de film bevat. Maar nergens komt het in de buurt van de nachtmarrie die Nosferatu, eine Symphonie des Grauens heet.

Van de Nosferatu van Murnau ben ik nooit onder de indruk geweest. Herzog weet mij vaak wel te bekoren met zijn films, dus daarom was ik op zich wel benieuwd naar deze remake. Nosferatu: Phantom der Nacht heeft een paar minpunten, maar boeit wel en is in zijn geheel toch wel een stuk beter geslaagd, dan de versie van Murnau.

Herzog kiest hier voor een uiterst langzaam tempo. Daardoor had ik aan het begin toch even de nodige moeite om er helemaal in te komen. Pas als Harker bij Dracula aankomt, wordt het allemaal langzaam aan steeds boeiender. Die scène zelf daar is overigens erg sterk. Harker voelt zich zelfverzekerd, maar de manier waarop Dracula telkens naar Harker kijkt, zegt genoeg, en zorgt voor de nodige spanning. Verder is het allemaal erg sfeervol. Een mooie aankleding, veel aandacht voor de details, de grauwe kleuren zorgen voor een verontrustend sfeertje. De traagheid van alles zorgt er echter ook voor dat ik op sommige momenten weer een beetje uit de film viel. Herzog draaft dan net teveel door en slaagt er om die momenten niet helemaal in om het boeiend te houden. Gelukkig is het laatste half uur uitermate sterk.

Qua acteerprestaties zit het ook wel goed. Kinski is geweldig, maar ook Ganz is uitermate sterk. Leuk trouwens om zomaar Rijk de Gooijer op te zien duiken. Ik wist helemaal niet dat hij ook hierin meespeelt. Uiteindelijk dus best een goede film. Soms uitstekend, soms wat minder, maar qua sfeer absoluut geslaagd en ook het acteerwerk tilt het naar een iets hoger niveau. Een bovengemiddelde film dus, waarmee Herzog zijn veelzijdigheid bewijst.

3,5*

Net herzien en meteen weer in mijn top10 geplaatst. De sfeer is zo sterk neergezet, dat heb ik zelden bij films zo intens ervaren. Ik lees wat reacties op het trage tempo, wat ik op zich wel snap, maar goed, het gaat hier om een remake van een film uit 1921 en het tempo is goed in stijl gedaan, beter dan het origineel (wat ik ook een geweldige film vind). Sommige camerastandpunten komen letterlijk terug, andere minder geslaagde delen uit het origineel, zoals de hyena/weerwolf, zijn hier weggelaten ten goede van de geloofwaardigheid. De cast is topnotch voor dit soort acteerwerk. Adjani als breekbaar symbool van liefde, Kinski als tragische vampier en ten slotte Ganz als iemand met wie je meekijkt ipv meeleeft. Daarnaast een dik pluspunt hoe Herzog toch weer op die groep gypsies komt en andere personages die simpelweg even rondlopen in beeld. Het maakt de film naturel ondanks het gestileerde acteerwerk.

Het camerawerk is zoals gebruikelijk bij Herzog, geniaal in zijn vervreemding en realisme. Tel daar een prachtige soundtrack bij op en dan kom ik uit op een van de beste films die ik ken.

Ha, een Dracula-versie met Werner Herzog aan het regieroer! Het is tikkeltje eigenzinnig met een enorm traag tempo, maar sfeervol (daar moet een Dracula het van hebben vind ik) is het zeker. Klaus Kinski vervult de rol van graaf Dracula en doet dat beangstigend goed. Elke scene met hem is een attractie om te zien.