Efter Brylluppet (2006)

Vreemd. het enige wat je beviel waren de close ups en al het andere viel tegen. En dan toch een 3,5? M.i. moet je dan hooguit op 2,5 uitkomen

Wat mij betreft iets té sentimentele en daardoor zijn punt missende film. Zou een Amerikaantje kunnen zijn, teveel hollywood. Prima acteurs en acteerprestaties dus goed, maar verder een beetje mager verhaal met ééndimensionale kant. Simon, op zijn Deens, iets stijlvoller en ook overtuigender.. maar meer niet.

Een hele gevoelige en pijnlijke film om te zien. Althans dat vond ik.

Vond het droevig voor Jorgen (Rolf Lassgard) Ik vond deze man buitengewoon goed acteren.

Een authentieke film die ik niet zo snel meer zal vergeten.

Zeer goede film en mooi in elkaar gezet. Ik ben niet zo'n fan van drama's over het algemeen maar deze vind ik dan toch wel heel goed, vooral omdat het drama gehalte er niet al te dik bovenop lag.

Geen film waarvan je over een jaar niet meer weet hoe die ook alweer ging, deze blijft je wel bij. Alle acteurs hebben een prima rol neergezet. Ik was blij met de ondertiteling want dat Deens is toch wel een lastig taaltje

Laatste stuk kwam vandaag niet op de harde schijf met opnemen, lekker drama weer dat Ned 2 de uitzendtijden wat opschuift!

Gelukkig kende ik de film al wel.

En ik had helemaal geen zin om te gaan kijken......ben zo blij dat ik het wel gedaan heb. Geweldige film die vaak ontroerde. En ook nog fantastisch geacteerd.

Kom maar op met die Scandinavische film zomer ik zit klaar.

Gisteravond voor de tweede keer herzien, maar wat geeft het. Ik deed het vrijwillig en de film boeit alleen maar meer en wordt alleen maar mooier. Susanne Bier is een top regisseuse en kan dit grote familie drama heel mooi verbeelden. Een terugkomend beeld in haar films zijn de vage beelden van de natuur, viel me op. Een geloofwaardige film die niet als luchtig mag omschreven worden, soms erg ontroerend en tja... zielig? Ja, zielig. Wat een cast, prachtig. Susanne haalt het uiterste uit haar acteurs, geeft vrijheid en zo kunnen zij een geweldige prestatie leveren. Een film die iedereen moet zijn - als het aan mij ligt. Nog steeds 4,5 ster!

Efter Brylluppet is een zeer intense (zowel het verhaal, als het acteren) familiegeschiedenis. Het visuele en het narratieve zijn een geheel en dat is een zeldzaamheid; in de meeste film lukt het de regisseur en/of de acteurs niet om hier een geheel van te maken. Hierdoor word je het verhaal ingezogen, wat nog eens versterkt wordt door de close-ups van vooral de ogen bij emotioneel beladen conversaties en situaties.

Prachtig verhaal, prachtige acteerprestaties, prachtige film.

Intens, Authentiek, sentimenteel. Allemaal woorden die ik hier lees en die zeker op zijn plaats zijn. Had een beetje moeite met Mads Mikkelsen, zo statisch en strak. Kon me er niet geheel in verplaatsen. Rol van Rolf Lassgard daarentegen was erg sterk imo. Vooral die laatste scene met Helene. Wat overigens een erg mooie vrouw was

Ik ben zeker geen dramaliefhebber, maar kon de schoonheid hier zeker van inzien en heb erg geboeid zitten kijken.

4 sterretjes lijkt me dan ook wel op z'n plaats

Dit was de tweede keer, na 'Brothers' (ze zaten met z'n tweeën in een deel van de deftige 'Directors Collection') dat ik me behoorlijk bekocht voelde na het zien van een film van mevrouw Bier. Alweer een scenario dat bezaaid lijkt met explosief materiaal, maar nu blijken het zelfs allemáál blindgangers te zijn. Een gekunsteld verhaaltje hoeft geen bezwaar te zijn, als je dat gebruikt als kapstok voor het creëren van boeiende confrontaties, zware dilemma's, of wat ook maar een aardig inzicht biedt in de menselijke conditie.

Maar hier gebeurt helemaal niks! Ja, er is iemand met een merkwaardig plan, en verdomd, het lukt, zonder noemenswaardige problemen. Nou, fijn. Zo'n karakter als dat van Jorgen vráágt er natuurlijk om, om tot de grond toe te worden afgebroken (en daarna eventueel weer te worden opgebouwd, voor mijn part).

Maar nee, het is en blijft een geweldig toffe peer, die door iedereen aanbeden wordt; alleen het Jacob-karakter sputtert - totaal niet overtuigend - een heel klein beetje tegen. Wat een grandioze miscast trouwens, die Mikkelsen in deze rol. Is dit een gedreven, idealistische ontwikkelingswerker? Een kindervriend? Een liefhebbende vader voor zijn dochter? Ik geloof er echt helemaal niks van. Dit lijkt me meer een huurmoordenaar. Het is dan ook niet meer verbazingwekkend dat de in potentie dramatische spanningsboog Denemarken-India (zijn trouw aan 'zijn' Indiase zoontje) geruisloos in elkaar zakt. Dat leek ook nergens naar, die relatie.

En wat is dat toch met dat gesjouw en gezwaai met die camera? Met dat soort fratsen kun je hooguit iets ondersteunen, een bepaalde sfeer of dramatische spanning; maar je kunt er toch niks mee creëren? Proberen authentiek te doen komt heel gekunsteld over. In die lijn ligt denk ik ook de reden waarom ik over dit soort films zo pissig kan worden: het wil meer lijken dan het is. Dit is een soap-gezelschap dat net doet alsof men een kwaliteitsfilm gemaakt heeft.
'Ik ben de jus vergeten...boehoehoe!!'
Inderdaad. Ze is de jus vergeten. Boe.

@Ferdydurke; Wat een klaagzang zeg. Gelukkig heb je niet gestemd. En gelukkig verschillen smaken.

Da's waar. Als dat niet zo zou zijn, dan waren we, ook op deze site, gauw uitgepraat. Mensen hebben per definitie verschillende gezichtspunten. Wel zijn er natuurlijk altijd goede of minder goede argumenten voor een gezichtspunt, maar we zijn allemaal ongeneeslijk subjectief. Net als iedereen kijk ik ook, meer of minder bewust, met bepaalde verwachtingen naar een film, en baseer mijn oordeel op het al of niet inlossen van die verwachtingen. Op zijn allersimpelst zou je dat kunnen formuleren als 'Het is geen goede film als het geen lekkere thriller is waarin minstens een paar dooien vallen' of 'Als het geen romantisch drama is waarin ze elkaar aan het eind (niet) krijgen, dan hoeft het voor mij niet'.

Mijn probleem met deze film is echter dat volgens mij die verwachtingen niet alleen uit mijzelf komen, maar dat ze in de film zelf worden gewekt. Ik heb niets tegen thrillers, komedies of romantische drama's of wat dan ook. Van alles kun je zeggen, ook van de meest pretentieloze soap of het meest melodramatische liefdesverhaal: 'Het is niks voor mij, maar ik zie dat het goed gedaan is'.

Het gekke is dat ik de indruk heb dat Bier wéét dat in haar verhaal elementen zitten om het geheel veel interessanter te maken dan het nu is, en dat ze die kansen bewust laat liggen. De kansen om het Jorgen-karakter te portretteren als uiterst dubieus worden wel getoond, maar nergens echt uitgespeeld: de schokkende arrogantie van de opmerking 'twaalf miljoen dollar, dat is 65.000 kinderen'; de terechte opmerking 'Je wilt voor God spelen'; het blufferige, zelfingenomen vertoon van macht dat o.m. tot uitdrukking komt bij het verhaal over het ontslaan van 48 werknemers (wat voor iemand moet je zijn om miljoenen te vergaren in deze wereld?); in het algemeen het tot over het graf willen manipuleren van mensen in hun hoogstpersoonlijke keuzes, onder het mom van het beste met hen voor te hebben: Bier laat dit allemaal liggen (vooral ook in de reacties van die mensen, die nu niet meer zijn dan pionnen in het schaakspel van Koning Jorgen), maar wil het toch wel even aanstippen. Of wil Bier ons werkelijk alleen doen geloven dat Jorgen in zijn motieven erg nobel is? Weet je, het zou best kunnen, maar hebben we dan een interessante film?

Door dit soort overwegingen doet het er voor mij niet meer zoveel toe dat Rolf Lassgard en de twee vrouwen in verschillende scenes laten zien dat ze goede acteurs zijn.

Mijn eerste kennismaking met Susanne Bier. Een prachtig familiedrama. De dramatische gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op, waardoor het verhaal bijna overkomt als een soap-serie. Maar dan van een veel hoger niveau.

De handheldcamera en het feit dat de camera vaak dicht op de huid van de acteurs zit, verhoogt de intensiteit en urgentie van de scenes. Susanne Bier balanceert op het randje van vals sentiment, maar valt nergens overboord. Mede door de goeie casting van acteurs die naturel en echt overkomen.

Na deze film herzien te hebben stem verhoogd naar 4.5.

Zoveel drama, zoveel sentiment en toch wist de film mij totaal niet te grijpen.

Een leuk verhaal, dat wel.

* * *

Het duurt even voor het op gang komt. De beelden komen een beetje koud over (geschoten in HD?) en het verhaal wist me niet echt te pakken. Ook leek de regisseuse net iets te graag haar handtekening er op te willen zetten, met veel overbodige close-ups. Soms droegen ze zeker wat bij, maar het leidde vooral af.

Maar langzaam ontvoud het verhaal zich en verandert de film in iets schitterend; ik dacht niet dat de gezinssituatie noch de adoptiekinderen me erg konden boeien in deze film maar ik had het mis. Des te meer we over de personages te weten komen en hoe duidelijker de situatie wordt, hoe sterker alles wordt. Ze komen voor ontzettend moeilijke keuzes te staan en allerlei thema's en vraagstukken komen langs. Waar ligt je loyaliteit? Bij de kinderen of bij je gezin? Ook hun verledens maken het niet makkelijker, en er moeten belangrijke keuzes gemaakt worden voor hun geliefden. Het verhaal blijft groeien, waarmee ok de acteurs ontpoppen en zich van de beste kant laten zien. Hoewel het wel erg dramatisch en sentimenteel wordt naar het einde toe, wist het me te pakken.

Heel goed verhaal, mooie rollen van Mads Mikkelsen, Sidse Babett Knudsen en Rolf Lassgård. De subplotjes werken allemaal en uiteindelijk lijkt alles min of meer in elkaar te steken. De filmstijl sloeg niet echt aan en de muziek speelde ook geen grote rol, maar het steeds groeiende verhaal en acteerprestaties zorgen voor een prachtige film.

4,0*

Intens mooie film met veel emotie en een verontrustend maar mooi einde.

Topfilm!

Dit is een uitstekende film met een aangrijpend verhaal, zeer goed acteerwerk en prachtige beelden.

En ik dus maar denken heel de film dat die dikkere man een slechte was ! Maar niet dus ! zeer onverwachte en aanslepende film.

In tegenstelling tot Brodre, wist deze Efter Brylluppet me wel bij de strot te grijpen. Heel subtiel is het verhaal niet en gekunsteld kan ik nog wel in meekomen. Maar dat neemt niet weg dat de dilemma's die de makers ons voorschotelen me wel wisten te raken en een vreemde sfeer wist te creëren. En zoals bij zoveel hedendaagse Scandinavische producties, zijn de emoties en acteerprestaties weer van een kneitergoed niveau.

Wat een mooie film. Prachtig verhaal. Top geacteerd.

Genieten

weinig interessante film. veel irritante close-ups die niks toevoegen. daarnaast middelmatig acteerwerk en een verhaal die je in een willekeurige soap terug kan vinden. had er wat meer van verwacht maar het werd een lange zit. wel uitgekeken maar nooit weer. twee sterren!

Aangrijpende film, buitengewoon goed geregisseerd door Susanne Bier. Natuurlijk zijn het topacteurs, maar wat Bier hier laat zien, de acteurs worden van vlees en bloed. Eenzame klasse.

Origineel verhaal. Stak ook allemaal heel prima in elkaar, maar vond het niet zo bijzonder als door velen wordt geïnsinueerd.

Het had een Nederlands filmpje kunnen zijn.

Heb toch ook nog altijd moeite om Mads Mikkelsen serieus te nemen nadat ik hem in Adam's Apples heb gezien. Prima acteur al vond ik hem hier niet altijd heel overtuigend over komen.

In iedergeval leuk om Efter Brylluppet een keer gezien te hebben maar denk niet dat deze echt blijft hangen!

* * *

Dat meen je toch niet hè

Uhmm, jawel!

Dit is een prachtige film die je goed weet te raken, aan de reacties hierboven te zien is niet iedereen daar voor in de wieg gelegd. Als je een echte aktie film type ben, en niet van drama kan genieten, kun je beter deze film niet kijken, tenzij je echt geinteresseerd bent in een drama.

Het is het mysterie wat je weet te binden aan efter bryluppet. Wat is het motief van Jörgen om Jacob naar denemarken te halen? Als later de puzzelstukjes in elkaar worden gelegd is het zowel geniaal als ontzettend mooi en vooral onverwacht. Jörgen speelt zijn rol dan ook zeer overtuigend. Afgezien van de Deense taal die mij ook enorm weet te boeien.

De locaties waar de scenes zijn opgenomen zijn prachtig, ontzettend mooie natuur, prachtige landhuizen en stijlvolle inrichtingen en mooie scandinavische vrouwen maken deze film ook nog een lust voor het oog. De criticasters van deze film lijken vooral moeite te hebben met de focus die regiseuze bier veel op de ogen of andere gezichtsdelen legt. Ik heb hier totaal geen moeite mee, het versterkt juist de emoties die de hoofdpersonen willen overdragen.

ten slotte wil ik nog zeggen dat ik de muziek goed bij de film vind passen, en het mysterieuze van deze film versterkt.

Deze film staat bij mij op nummer 1 door de impact die efter brylluppet op je heeft.

De films van Susanne Bier variëren van heel mooi tot prachtig. Ik heb er nu vier gezien en deze is met afstand de beste daarvan*).

Schitterend verhaal, dat Bier nog versterkt door het gebruik van zeer indringende, intieme close-ups.

Ook het acteren is ijzersterk, vooral door Rolf Lassgård. Ik vind het dan ook onbegrijpelijk dat hij destijds voor zijn rol als Jørgen geen Oscar-nominatie heeft gekregen.

*) Ik ben reuze benieuwd naar Brødre, maar die kijk in het weekend of volgende week.

Mooi dramatisch verhaal.
Emoties worden heel goed weergegeven. Misschien wel iets te goed. Ik vond dat er te veel de nadruk op lag om de emoties in beeld te brengen; lange trage shots, camera die om de spelers heen draait en de emoties uit alle hoeken en standen laat zien. Kortom, te veel de nadruk op het sentiment.

Daarnaast vond ik het personage Jacob Petersen wel heel onsympathiek; stug, chagrijnig, in zichzelf gekeerd, egoistisch. Daarentegen was die Jorgen dan weer zo ongekend edelmoedig; blijkbaar er achter gekomen dat het kind van die Jacob was en wil hem koppelen aan zijn vrouw als hij er niet meer is. Dan ook nog een keer totaal onverwachts die ontwikkelingen met die dochter haar kersverse man pleegt overspel (out of the blue), ik vond er iets te veel kunstmatige dramatiek in verwerkt wat ten koste ging van het verhaal.

Andere reviews op IMDB geven een verklaring voor dat overspel niet opeens uit of the blue kwam.
Anna vond het wel kunnen dat haar vader in india overspel pleegde, maar zelf kon ze het niet hebben toen het haar gebeurde.
En ook de dode herten aan de muur en de levende herten buiten in het weiland hadden symboliek. Jörgen die over leven(indiase kinderen) en dood(hijzelf) wil gaan. misschien heb ik het niet mooi verwoord maar ik hoop dat jullie de bedoeling begrijpen.

dat is geen verklaring, meer een analyse achteraf. Haar man pleegt toch geen overspel om aan te tonen dat haar moraal inconsistent is?