Efter Brylluppet (2006)

pracht film voor zover ik me kan herinneren, met een niet verwachtte twist.

Mads is 1 van de mooiere koppen uit de filmwereld. voor deze film had ik tot zo ver ik weet 3 andere film's gezien. 2 deense comedies en de laatste Bond. dus alle vier goed!

deze film was verassend en meeslepend. goed verhaal met goede acteurs. echte emoties is een realistiisch verhaal.niets op aan te merken. een dikke vette aanrader wat mij betreft! 4.5

Eerste film van regisseuse Susanne Bier en ik moet eerlijk bekennen de film viel me (lichtelijk) tegen. Vooral om het feit dat ik al een plaatsje in me top twintig had gemaakt. Waardoor komt het dat hij tegen viel? Omdat er zo afstandelijk misschien wel koud gefilmd was. Buiten de beelden van de film om vond ik de abrupte overgangen in de montage, jump-cuts, vrij irritant. Ik heb liever long-take geschoten scènes waar nergens in geknipt wordt of gemonteerd. Hier leek wel of iedere seconde een ander beeldje moest hebben en dat voor twee uur lang. Dacht eerst dat het probleem bij mij zat maar ik kon op geen enkele manier me houding veranderen zodat het lekker aanvoelde. Het voelde geen moment goed aan niet voor niets vind ik jump-cuts, iets dat uit het tijdperk van Nouvelle Vague komt, een vreselijke uitvinding!

Verder leek het verhaal naar een uur nergens meer heen te lopen, de tranen bleven maar vloeien terwijl er geen ontwikkeling meer was in het verhaal. Soms gaat Susanne Bier een aftakking van het verhaal in maar nergens durft ze stelling in te nemen zoals Mads Mikkelsen dat zichtbaar overkomt maar niet weet hoe te handelen. Moet hij die wereld nu verafschuwen of omarmen? Zijn er dan ook nog pluspunten te melden. Ja, toch wel! Het verhaal is er eentje die je wel moet ontdooien ook al gaat tot het sentimentele toe. De acteurs spelen het aardig en sterke muziek eronder. Mis ik nog wat?

Dus een kleine tegenvaller dat vooral komt door de montage en het verhaal dat nergens echt heen wilt. Hopelijk bevalt me volgende week Things We Lost in the Fire me stukken beter.

Verrassende film. Uitstekende karakterrollen, prima camerawerk, prachtige beelden. Drama zoals drama hoort te zijn.

Krachtig drama; balanceert vaak op de rand van melo vind ik, maar gaat er nooit over waardoor het des te krachtiger overkomt. Die Susanne Bier kan er wat van, net zoals wel meer Deense regisseurs.

Absoluut de moeite waard.

Afschuwelijke poster. Heeft me ervan weerhouden de film te kopen. Dacht letterlijk 'dit zal wel niet die goed besproken film zijn'.

Eén van de redenen waarom ik nog steeds erg opzie tegen deze film.

Een man in een pak, het moet inderdaad niet gekker worden!

Maar wees gerust, het is geen poster die echt wat over deze film zegt.

Heb het vooral over de kleuren. Als dat ook maar een heel klein beetje representatief is voor de cinematografie, is de film heel lelijk. Verder inderdaad ook een saaie poster ja.

Je zou een punt hebben moest er maar één manier zijn om een man in een pak op een poster te zetten.

Kleurgebruik, plaatsing van de tekst en de uitsnijding van de foto zijn allen vreselijk.

Ja ok, maar je weet waarschijnlijk ook dat posters heel vaak misleiden.

Mocht je bekend zijn met de regisseur Susanne Bier en een van Europa's beste acteurs Mads Mikkelsen, zijn er genoeg andere aanknopingspunten. Maar dat valt inderdaad niet altijd meteen op als je een dvd in een oogopslag ziet.

Vind deze best mooi. Alles beter dan sommige hier op pagina 1 en 2.

Een 4,5

Een zeer geslaagde film die me intens verraste. De acteerprestaties zijn uitermate hoog (vooral rolf, mads en sidse). Het grijpt je bij de keel en is zeer natuurgetrouw.

Het deens is natuurlijk mooi om horen.

Enkel de scene m.b.t. het overspel van zijn dochter vond ik er net TE veel aan. Het was voldoende zo.

Een TOPfilm waar je geen spijt van gaat hebben. Eén van de beste in zijn soort.

Een aangename film, in ieder geval stukken beter dan Brødre, met eigenlijk maar twee, vrij grote, minpunten. Vreselijke montage met veels te veel cuts in de scènes en soms is het gewoon teveel Bold and the Beautiful.

4,0* erg krap

Tjonge jonge wat een film zeg! Regisseuse Susanne Bier heeft mij met deze Deense film enorm weten te raken zeg. Ik heb zelden een film gezien, die mij zoveel emotie op deed wekken aan het einde, als bij deze film.

Het acteerwerk van zowel Mads Mikkelsen als Rolf Lassgård is fenomenaal te noemen. De rest van de cast levert trouwens ook prima werk af. Ook de dilemma’s waarin de mensen zich in deze film voor geplaatst zien zijn vaak moeilijk en de gevolgen van de keuzes leveren een aantal zeer indrukwekkende en zwaar emotionele scènes op, zonder dat het er ook weer te dik op ligt.

Het camerawerk is apart, met vaak korte shots van de mensen waar erg op ingezoomd wordt, zodat de emoties van degenen zeer duidelijk naar voren komen. Deze manier van filmen is niet voor elke film even prettig, maar hier werkt het en wordt de film juist sterker, ook omdat het sterke acteerwerk op deze manier nog duidelijker naar voren komt.

De film is op een geven moment misschien enigszins voorspelbaar, maar dat maakt de film zeker niet minder genietbaar. Indrukwekkend drama dus, met een einde waar je stil van wordt. Ik ben na deze film zeker benieuwd naar andere films van Susanne Bier. De film krijgt van mij de maximale score en komt ook nieuw binnen in mijn top 10, al moet ik nog even nadenken over de plek.

5,0*

Wat een dramatische, ontroerende prachtfilm en wat een klasse acteurs. Wat worden de dilemma's over leven en dood en arm en rijk (de macht van het grote geld) schrander neergezet. Daarnaast recht voor zijn raap dialogen.

veel cliches misshien, maar wat een geweldige film. prachtige geacteerd en ook wel en beetje apart gefilmt. top!

5*

Prachtige film. Mij spreekt het eerste uur me meer aan dan het tweede uur. Een tegenstelling tot de reactie op deze site.

Ik begrijp " nog " niet wat Bier wil met het steeds in beeld brengen van de vele shots waar alleen wordt ingezoemd op een oog (vooral bij dieren). De beeldspraak met ogen kan ik wel verzinnen alleen niet echt in het verhaal plaatsen en daarmee begrijpen waarom. Wellicht is het iets dat ze op "school" heeft geleerd en wat willekeurig toepast (waardoor er niets verder achter zit).

Met grote verwachtingen gaan kijken (aangeraden, hoog gem. én al een tijdje op de lijst) en tja... daar komt ie dan:

Waar de eerste 20 minuten nog hoopvol waren, begon daarna het kwartier waarvoor ik gevreesd had van tevoren (heb de samenvatting nooit gelezen btw), met het voorspelbare verhaaltje er aan vast (deed enigszins aan Festen denken, waar ik van tevoren dus bang voor was).
Gelukkig dat alles wat er na kwam beter en beter werd, vind het wel jammer dat sommige inzoom momenten (lichaamstaal bijv) zeer goed gekozen waren, terwijl het soms ontzettend overbodig of zelfs irritant was. Hetzelfde geldt voor het montage knip/plak werk, soms een goed sprongetje en soms irritant. Rolf Lassgård speelt hier gewoon Mads Mikkelsen naar huis trouwens, die kerel speelde echt goed. (Nog een klein pluspuntje: gelukkig kwam dat overspel van Christian niet meer terug in de film.)

Pramod en de muziek zijn nog 2 enorme pluspunten: 3,5*

Gevoelsmatig zou ik een 3,5* willen geven, maar vanwege het erg goede acteerwerk en het prachtige, prachtige, (prachtige) liedje van Sigur Ros (Untitled 1 van ( ) als ik me niet vergis), geef ik hem een nipte 4 *.

Toch maar 3,5 ster?

Schitterende film !! Krachtig verhaal met drastische wending

goede acteerprestaties en een echte aanrader !!

Degelijkheid is de grote troef van S. Bier.

Dit is nu precies zo'n film die oerdegelijk in elkaar zit en die bijna geen strafpunten verdient. Tuurlijk, er werd soms fragmentarisch gemonteerd wat gelukkig niet zwaar werd doorgevoerd maar juist met precisie gedoseerd werd. Net zoals veel andere punten in de film doet S. Bier alles goed zonder te overdrijven. Men neemt een stel indrukwekkende acteurs die hun gang mogen gaan zodat het filmfeestje los kan barsten en voilá, een film die voor bijna iedereen is weggelegd imo (dat kun je uit het tegenstem gedrag herleiden).

Voor de soundtrack is ook behoorlijk op "safe" gespeeld, Sigur Ros.

Aangenaam om in een film toe te passen, maar wel weer "veilig".

Gelukkig bestaan er dus ook nog regisseurs die precies binnen de lijntjes blijven en daar ook écht goed in zijn!

Dit alles kan je heerlijk wegkijken zonder bang te worden om in één of ander Happiness-achtig tafereel terecht te komen. Nope, degelijkheid in zijn beste vorm tref je hier aan.

Het lijkt alleen wel of je naar een moderne versie van "Dallas" zit te kijken maar dan in een mooiere kortere versie.

Verder heb ik alleen Things we lost in the Fire gezien van haar en die kun je wel enigszins met elkaar vergelijken.

Toch heb ik niet het gevoel gehad een meesterwerk gezien te hebben, daar is het allemaal net ietsjes te braaf voor.

Een welverdiende 3.5* die staat als een huis net als TWLITF die trouwens ook uitblinkt in gebakken deeg.

Sterke film die het vooral van emoties en acteerprestaties moet hebben.

Het plot had ik vrij snel door wat mijn kijkervaring toch wat negatief heeft beïnvloed.

Al bij al blijft deze film meer dan overeind!

De huwelijksspeech van de bruid zet de poort open naar een boeiend verhaal, maar, eerlijk gezegd, als ik moet kiezen tussen dit verhaal en de acteurs die het allemaal geloofwaardig maken, dan kies ik resoluut voor deze laatste.

mega goede film, huilen...huilen...huilen...

Goedkoop, niet meer of minder.

Wat Co Jackso zegt klopt deels, bijna al het drama komt voort uit één gebeurtenis. Daar moet je alleen wel 90 minuten op wachten, tot die tijd is het zuchten en kreunen als er weer een "revelatie" komt. Snik, snotter, moeilijk kijken en drie minuten later alweer vergeten. Soap, iemand ?

Deels dus, want het overspel bij de dochter hangt er maar zo los aan vast dat de intenties van Bier toch minder nobel blijken. Daarom blijf ik er toch bij dat deze film vooral uit is op goedkoop effect (en daar blijkbaar goed in slaagt).

Enige wat de film draaiende houdt is het aardig spel van de acteurs en degelijk tot goed kleurgebruik. Verder faalt Bier eigenlijk op alle vlakken. Meest opzichtige zijn de close-ups, duidelijk ergens in een boekje gelezen dat dat de intensiteit zal verhogen. Zoals elke kok echter weet is er meer dan een eenvoudig kookboek nodig om een lekker gerecht te maken. Hop beeld van een oogje, hop beeldje weer weg is niet intens, het is een goedkope poging tot sfeer. De editing is echt zo slecht dat het irriteert. 0 gevoel, 0 intensiteit, 100% gefaald. Ook de intermezzos van plantjes en een dood vosje zijn eerder lachwekkend dan pakkend.

Gooi daarbij een werkelijk hilarisch misplaatste soundtrack (leek meer iets voor een film als Blood Diamond) en wat overblijft is een film die zo uit een arthouse fabriek komt gerold.

Duidelijk dan ook waarom deze in de Top 250 is gesukkeld. Goedkoop sentimenteel drama, zo intens als de verlebberde tuinplantjes die geregeld door het scherm vliegen en uit elkaar geregen door een editor die beter een keertje naar de les zou gaan ipv enkel het lesboek te lezen.

Resten het goede spel, met name Rolf Lassgård (Mikkelsen vond ik maar matig - een teveel aan moeilijke blikken) en af en toe wervelend camerawerk en mooi kleurgebruik. Zolang het in beeld mocht blijven ten minste.

2*

Ik zie de link niet...

Combinatie van wat snellere, vlotte nummers en sentimenteel opgeblazen gedoe, met een overdreven duister sfeertje. Beetje gevaarlijke vergelijking omdat ik Blood Diamond nog niet echt gezien heb, maar da's in ieder geval het beeld van de film dat ik heb.