Efter Brylluppet (2006)

wat een schatje die anna...echt aandoenlijk. Vooral wanneer ze haar pleegvader vraagt waarom hij het haar niet verteld had, hartverscheurend...

Viel me net bij de herziening - die mijn stem voor de film zeker positief heeft beïnvloed - trouwens op dat de hotelkamer waar Jacob hier overnacht volgens mij dezelfde is als de hotelkamer van Aimee in het Hilton uit 'Reconstruction'.

Als de film mij iets heeft duidelijk gemaakt (dat is ook wat waard) is dat ik de films van Susanne Bier blijkbaar vreselijk vind. De film is net als Brødre een vergezocht en zeer bedacht drama dat op een vreselijke manier op ons wordt afgevuurd. De beeldregie is van een ergerlijk soort maniërisme (halve ogen, wild-woest camerawerk, suffig strijklicht en introspectieve stadsopnames). Allemaal bedacht om maar met zoveel mogelijk effect een weinig aansprekend verhaal van nare mensen voor het voetlicht te brengen. Gelukkig was er nog Rolf Lassgård, die als enige een beetje een mens van zijn personage wist te maken.

Op de aantiteling was het inderdaad ook gewoon dubbel 'p'. Ik ben benieuwd of ze het doorvoeren. Van de enige correctie die ik ooit indiende heb ik al acht jaar niets vernomen. Dan zijn ze bij MM gelukkig een stuk sneller

Gisteren een fragment teruggezien. De extreme close-ups op ogen. je kan dat trucs of maniërisme noemen, maar dan bekijk je het ook wel een beetje vooringenomen. Belangrijk is dat die ogen ook echt spreken en dat is toch wel het geval denk ik. Die kneepjes in haar zitvlak maken het allemaal zo menselijk en dan toch die doodsangst op het einde die de boom velt zonder het sterfmoment zelf te tonen: toch wel sterk.

Redelijk drama.

Verassend is de film totaal niet wat ik toch wel had verwacht. Mads Mikkelsen vond ik de grote tegenvaller terwijl hij hier toch wel geprezen word. Hij toonde totaal geen emotie, de hele film lang hetzelfde gezicht. Wat ik ook zeer vreemd vond was dat Anna niet mentaal instorte, eerst ontmoet ze haar echte vader daarna gaat haar man vreemd waarmee ze net getrouwd is en dan overlijd haar vader ook nog. Het lijkt mij dan dat je mentaal volledig instort, zeker omdat ze nog zo jong is..

Verder blijf ik toch totaal geen liefhebber van de Scandinavische taal, dat vond ik ook al een zeer groot obstakel in Tarkovsky's Offret.

Ik vond de close-ups zeer mooi, de emoties spatte van het scherm af. Maar ook vond ik het camera werk af en toe zeer vervelend, af en toe een schommelende camera.

Het einde was me toch wel iets te cliche en niet verassend waardoor het toch een middelmatige drama film blijft : 3.5

Ik kan direct zeggen dat dit toch geen slechte film is.

Prachtig camera werk en ook een niet te missen verhaallijn.

Ook de totaal onverstaanbare Scandinavische taal maakt de film nog beter.

Een aanrader voor wie houdt van dramatische films.

Totaal onverstaanbaar valt wel mee. Het Deens heeft wel wat dingen van het Duits en Nederlands. Sowieso staan de Denen erg dicht bij de Nederlanders op cultureel gebied en beleveniswereld.

Deze film even laten bezinken en dan toch moeten vaststellen dat dit een steengoed drama is.

Wat een tragedies allemaal in deze film. Jacob die z'n ex na 20 jaar terugziet, vaststelt dat hij een dochter (Anna) heeft op haar bruiloft notabene, dochterlief die dan bedrogen wordt door haar man amper enkele dagen na haar bruiloft, haar vader Jørgen (niet haar echte pa dus) die ongeneeslijk ziek blijkt te zijn...en Jacob in ruil voor veel geld vraagt/verplicht in Denemarken te blijven om voor z'n gezin te zorgen... Ja, de dingen zullen na de bruiloft nooit meer hetzelfde zijn.

Gelukkig is het geen aaneenschakeling van triestheid, er zijn ook lichtpuntjes voor iedereen: Jacob die opfleurt als hij z'n onbekende dochter ontmoet (en vice versa), tussen z'n ex Helene en hem zit nog heel wat frustratie (20 jaar!) maar toch voel je dat de liefde nog niet volledig weggeroest is. Jørgen, van wie ik eerst dacht dat het een gewiekste snode zakenman was, blijkt gewoon een goede huisvader te zijn die zich geweldig amuseert met z'n jonge tweeling Morten en Martin.

Het verhaal heeft me geen seconde verveeld en ik vond het ook niet gekunsteld overkomen. Ik had op het einde gewoon zoiets van: Jørgen, jongen, dat heb je goed gefikst, en m'n sympathie voor die kerel nam nog toe.

Kortom, ik vond dit een zeer mooie film met tal van pakkende momenten waarin alle emoties die een mens maar hebben kan de revue passeren.

Mooi om zien hoe op het einde, wanneer Jacob Pramod vraagt of hij niet mee naar Denemarken wil gaan, het in feite Jacob is die Pramod meer gaat missen dan omgekeerd. Maar uiteindelijk beseft hij wel dat de jongen daar waarschijnlijk beter af is dan in een vreemde cultuur.

Kleine noot: Denen en speechen, het gaat niet samen en het gaat altijd mis (zie Festen)

Het komt allemaal zeer traag op gang en het is lange tijd gissen wat de echte beweegredenenen zijn van de protagonisten. Eenmaal de schwung erin zit word je echter meegezogen in dit drama en blijft het boeiend tot het eind. Negatief voor mij is echter het acteerwerk (of personage) van Mikkelsen, ik miste beleving, expressie en emotie bij hem. Dat in schril contrast met Lassgard die de sterren van de hemel speelt en de andere personages in zijn schaduw doet staan. Al bij al degelijk drama en 3*.

Een film die vanaf het begin boeit, ondanks dat je de 1e 25 minuten nog geen benul hebt waar dit naar toe moet gaan (geen beschrijving gelezen van tevoren overigens). En dan knalt het verhaal erin en blijft je vasthouden tot het einde. Een drama met een feelgood einde. Prachtig in zijn soort met erg goed acteerwerk. 4,5*

Mooie film. Goed geacteerd en een mooie opbouw van het verhaal.

Toch is er wel iets met de film. In het begin vond ik hem geweldig en zat ie voor mij op 4, 5 á 5 sterren. Maar tegen het einde kreeg hij toch iets onbevredigends, ook al klopt het verhaal prima. Ik denk dat het komt omdat je emotioneel zo mooi meegenomen werd gaande weg de film met alle hoofdpersonen en alles wat er in hun omging. En aan het eind krijg je zo'n in de steek gelaten gevoel. Hoe gaat het nou verder? Aan de andere kant zou je juist ook kunnen zeggen dat dit dus perfect is gemaakt, want dat is eigenlijk misschien juist wel het hoofdthema van de film.

Weer een typisch deense film. Lijkt een beetje op one hand clapping. Helaas duurt ie wel te lang en is al vrij snel duidelijk wat er speelt. Mads trekt wel erg vaak een verongelijkt gezicht en haalt niet het niveau als in de grone slagtere.. Goed maar niet bijzonder.

Onverstaanbaar deens? Kijk 1 dag deense tv en je spreekt het zowat. De helft van de woorden is prima te begrijpen, en dat maakt juist dat je meer binding krijgt met de film.

Geloof me vrij, Deens is een bijzonder onverstaanbare taal (ik kan het weten, want ik heb het gestudeerd). Denen articuleren nauwelijks (in tegenstelling tot Zweden en Noren) en slikken de helft van hun woorden in.

Deens schijnt (voor Nederlanders althans) zeer eenvoudig te zijn. En andersom zijn er nergens mensen die sneller Nederlands leren dan Denen.

Om het helemaal correct te spreken zal best lastig zijn, maar ik vind het best redelijk te begrijpen als je goed luistert. In de kroeg kan ik het zelfs meezingen (vergeef me mijn beperkt deens); det er un kolt tyd som vi liver in, alle gar rund og fryser ...

Dit werk weet ik nou echt te waarderen om zowel het acteren als ook het verhaal aan zich.

Mijn nummer 9 van de jaren nul.

Lag al maanden op de plank en eindelijk gekeken en was toch wel onder de indruk. Hoewel sommigen de verhaallijn ongeloofwaardig vinden deel ik die mening niet. Het camerawerk vind ik eerder ingenieus/vernieuwend dan storend. Wel ligt hier en daar misschien teveel de nadruk op sentiment. Met name doel ik dan op de relatie tussen Jacob en Pramod (en waarom wordt in godsnaam steeds Its raining men gedraaid?). Wel vond ik ook dat het spel van Mikkelsen wel erg emotieloos en vlak was, in tegenstelling tot Rolf Lassgård die een werkelijk fantastische rol neerzet. Jammer van het einde, maar verder toch een sterk drama met veel mooie momenten.

Goede, ingetogen en gevoelige dramafilm met een sterk script en sterk acteerwerk. Ik begin nu toch echt een grote fan van Mads Mikkelsen te worden. Die man blinkt altijd uit in films en geeft films altijd een meerwaarde met zijn acteerwerk.

Sentiment zoals het moet.

Zaterdag 26 december, tweede kerstdag. We hebben net heerlijk ontbeten en mijn broertjes en ouders hebben zich allemaal verscholen achter de tv of de Wii. Wii'en trok me niet zo omdat mijn arm nog steeds pijn deed van gisterenavond en wat mijn ouders keken was niet zo interessant. Niet zo erg, want ik had best veel zin om een film te kijken en ik heb er nog een hoop op mijn dvd-recorder staan. Na even alles door te kijken klikte ik Efter Brylluppet maar aan. Misschien wel een aardig filmpje.

Zo begint de film ook, heel aardig. Maar naarmate de film vordert en het verhaal zich uitvouwt wordt de film steeds aangrijpender. Ik keek niet meer op mijn horloge om te zien wanneer de film nou afgelopen was, ik schoof juist steeds dichter naar het puntje van mijn bank.
Eerst mijn complimenten voor Susanne Bier en Thomas Anders Jensen. Wat een prachtig verhaal, alles steekt perfect in elkaar en dit is een geloofwaardige en zeer droevige gezinssituatie. Het zou me niets verbazen als dit is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het moment waarop de film echt interessant werd was het moment van de eerste twist. Mikkelsen is de vader van de bruid. Vanaf dat moment kon ik mijn ogen niet meer van de tv afwenden.
Dan nu nog een keer een dikke pluim voor Bier. Wat een mooie regie. Ze brengt de gezinssituatie zeer realistisch. Daarnaast heeft ze heel veel aandacht voor de menselijke emoties. Verdriet en liefde worden getoond in prachtige close-ups. Vooral die kleine, lieve strelingen en shots van tranende ogen vond ik prachtig. Het camerawerk is meestal ook wel mooi, vooral dus die close-ups, alleen soms wat over- of onderbelicht en dat is een beetje lelijk.
En tot slot hulde aan de hele cast. Vooral het trio Mads Mikkelsen, Rolf Lassgärd en Sidse Babett Knudsen is fantastisch. Mads Mikkelsen speelt uitstekend de hulpverlener die zich in een vreemde situatie bevindt. Zijn verwarring bracht hij in ieder geval goed over op mij. Nog indrukwekkender is Lassgärd, een rijke zakenman, maar niet zoals je verwacht. Als je hem voor het eerst ziet denk je meteen dat het een arrogante, gemene man is, maar hij is juist het tegenovergestelde. Een hele vriendelijke man die erg veel om zijn kinderen geeft. Die scènes met hem, Martin en Morten zijn overigens heerlijk, zo 'normaal'. Maar Sidse Babett Knudsen liet de meeste indruk op mij achter, de echtgenote van de rijke Lassgärd. Zij bevindt zich misschien wel in de ergste situatie van allemaal en dat speelt ze prachtig. Die emotie, zo levensecht, ze wist me echt te ontroeren. En daarnaast moet ik gewoon even vermelden dat het een prachtige vrouw is.

Sentiment zoals het moet. Je hebt niet de Amerikaanse oversentimentele muziek en de constant tranenvergietende gezichten nodig. Stilte en mensen die zich kosten wat kost willen inhouden, maar hun tranen niet meer kunnen bedwingen. Dat is echt, dat is sentiment zoals het moet.

Erg indrukwekkende film, 4*.

hartverscheurend gesprek tussen het meisje en haar vader. verder kabbelt het allemaal rustig voort, het is wel een leuk verhaal maar ben niet zo enthousiast als de meesten hier.

Dit klopt. En het is zeer eenvoudig te leren. 2 jaar een Deense vriendin gehad.

Goeie film, althans.. begint erg goed, vooral het stuk op de bruiloft. Daarna zakt het toch wel enigszins in en wordt het zelfs nogal langdradig. Dessalnietemin een goed verhaal en Mads Mikkelsen is mijn favoriete acteur aan het worden na het zien van de Pusher trilogie en deze film. Op naar de volgende film met Mikkelsen.

Aardig.

Zo'n film die prima in elkaar steekt, waar ik het gemiddelde wel begrijp, maar me verder niet zo raakt. Eerste stuk vond ik erg goed, emotioneel ook goed in balans, en vooral goed geschreven dialogen en prima geacteerd.
Halverwege stokt het wel wat, en begint de film een tikje in een sleur te raken. Voelt ook steeds meer aan als een opstapeling van dramatische elementjes, wat een beetje bedacht aandoet. Begon me (waarschijnlijk doordat het me steeds minder ging doen) ook steeds meer te irriteren aan het camerawerk, die shots van de ogen zijn vaak wel effectief, maar waaroom nou elke keer in te zoomen op een mond of een topje van de neus? Nogal overdadige dramatiek, ook nog even dat kleine ventje op het einde, wat ik erg typerend vond voor de film.

Uiteindelijk een film met een uitstekend verhaal als basis, met een sterke cast, maar vaak iets te dramatisch.

3*

Een gemiddelde drama-film maar zeker geen topper. De film is te langdradig. Vooral wanneer het plot is uitgekomen (de rijke stinkerd in kwestie gaat dood en wil een mooie toekomst voor zijn familie) gaat de film te lang door. De film kijkt aardig weg maar ik begrijp niet zo goed de zeer positieve recensies.

best wel wat cliche's in deze film, de dronkelap die heisa maakt in een restaurant, hoe vaak hebben we dat wel niet gezien in films? dat kwam de geloofwaardigheid niet ten goede.

Ik zat te kijken naar een Deense hollywoodfilm besefte ik me halverwege, en dat is nou net wat ik niet wilde.

ik vond de acteurs ook iets te geforceerd spelen, had best wat geraffineerder gemogen, geld trouwens voor de hele film.

Na de helft van de film is ook al duidelijk wat de ware bedoelingen zijn van de echtgenoot en als de regisseuse dat nou beter had uitgewerkt dan was het nog wat geworden met deze film.

2,5 helaas!

Fantastische film. Klopt als een bus en bouwt het drama mooi op. Zeer mooi.

Ik had er iets meer van verwacht, maar het was een prima film.

3,5

Verrassende film ... ik had bij het lezen van het plot toch wel iets anders verwacht, maar dit viel zeker niet tegen. Begint al sfeervol met Sigur Ros en gaat vooral in Denemarken prima verder. Ik vond vooral Rolf Lassgård en uiteraard Mads Mikkelsen overtuigend spelen. Origineel verhaal ook, alleen wat rommelig af en toe. Desalniettemin een uitstekende film!

4.0*

Mooie film met weer een erg goede Mads Mikkelsen.