Feast (2005)

De introductie vond ik al uiterst irritant. De droge humor werkte slechts gedeeltelijk. Er is veel slachtvee aanwezig, maar voor geen enkel personage voel je sympathie.

De monsters daarentegen zien er echt goed uit. Mooit gemaakt en er is tamelijk veel goor aanwezig. Helaas gebeuren de actiescènes / aanvalscènes veel te vlug. Je moet goed kijken of je mist snel iets. Hierdoor is de film eigenlijk niet goor. Wat een slecht camerawerk!

Grappigste scène is als het voortplantingsorgaan van het monster tussen de deur blijft steken. Voor de rest een tamelijke slappe brok!

Lekker ranzige en grappige horror

Onsamenhangend, absoluut niet grappig, goedkoop en chaotisch is mijn interpretatie van deze miserabele film.

0,5*

Moesten er diehard fans bestaan van deze film: check dan zeker eens het derde seizoen van Project Greenlight, waar je zo ongeveer de gehele ontstaansgeschiedenis van deze film te zien krijgt. Zeker eens interessant om te zien! Zulke initiatieven zouden meer moeten bestaan ...

Van een film als deze is het enige wat je hoopt te krijgen, onzin, met gore en hopelijk wat humor. Daarin slaagt Feast gelukkig en daardoor is het best aan aangename zit. Gelijk vanaf het begin krijg je al door dat je het gelukkig niet al te serieus moet nemen, met de grappige introductie van de personages.

Daarna gaat het in een rap tempo verder en stapelt de gore zich vrij snel op. Ik vond vooral de eerste 45 minuten erg vermakelijk. Niet alles is even geslaagd, maar er zit genoeg leuke humor in, die in combinatie met de geslaagde gore voor de nodige fun zorgt.

Het camerawerk had hier en daar wel wat strakker gekund. Het oogde soms wat rommelig en ik had het idee dat men soms wat te krampachtig het beperkte budget probeerde te verbergen. Tussendoor zakt het soms wat in, maar over de gehele linie gezien, blijft het vermakelijk en daardoor is Feast uiteindelijk een lekkere foute wegkijker gebleken.

3,0*

Whoa! Monster Cock!

Na een tijd geleden van Culager Piranha 3DD, de misschien wel foutste film van 2012, gezien te hebben werd het ook eens tijd om zijn Feast-omnibus eens te aanschouwen, waar hij niet zo doorgeschoten is als in Piranha 3DD, maar Feast IS breeduit doorgeschoten...

Wat een heerlijke, foute, over de toppe monster/actie/komedie is dit zeg, waarin Culager lekker experimenteerd met invloeden en elementen, wat begint met een Tarantino achtige introductie waarbij we kennis mogen maken met de klanten/betrokkenen/bartender van een willekeurige wegrestaurant die over enkele minuten de nacht van hun leven gaan meemaken, naar, een lekkere vunzige, bloederige en erg fout grappige survival-horror, waabij de ledematen, ingewanden bloed, monsterlullen, monsterkots, maden en de (resterende) kogels je om de oren vliegen. De personages zijn ook gewoon stuk voor stuk erg leuk. Zo valt er een hoop te lachen met die ondergekotste dronkenlap die alleen maar slap loopt te ouwehoeren, die intellectueel, en die bartenter met zijn vrouw, en heb je weer respect voor die 2 gebroeders en ook die depressieve moeder, die, na wat traantjes te hebben gelaten om haar opgevreten zoontje, het er toch maar niet bij laat zitten. En ik verzeker je: bijna niks word hier geschuwd.

Zakkie wiet en wat te schranzen en een biertje erbij, verstand op 0 en je hebt een erg leuke avond/nacht. Maar even op jacht gaan naar deeltje 2 en 3.

4,5*

Negen jaar dato denk ik er nog steeds hetzelfde over eigenlijk. Feast is een fijne wegkijker, en pretendeert ook niets meer te zijn. Een groep rednecks - bestaande uit uiteenlopende personages als een alleenstaande moeder, een dronkenlap, een bartender, een stuk tuig en meer - wordt op geinige wijze geïntroduceerd en na vijf minuten in de actie gegooid. Eens kijken wie er levend uit komt en wie niet.

Al snel dienen zich een paar angstaanjagende creatures aan die uit het niets zijn op komen doemen en het voorzien hebben op het bonte gezelschap dat samengehokt zit in een bar. Er is geen verhaal, alleen veel mensen die stoer schreeuwen en het allemaal beter weten. De dialogen, en wat andere schaarse scenes, bevatten best wat geinige humor al is niet alles geslaagd.

Wat wel geslaagd is, is de actie. Nadeel is wel dat de camera vaak zo enorm schudt dat er niet veel te zien valt. Toch zie je genoeg om een beeld in je hoofd te vormen wat voor een enorm ranzige bende het wordt. De vaten bloed zijn niet aan te slepen en ook aan ingewanden, creatieve moorden en andere ranzigheid is geen gebrek. De make-up is dan ook het paradepaardje van Feast, en niks komt uit de computer. Lekker oldschool.

Maar juist omdat je na vijf minuten in de actie zit en alles op één locatie afspeelt is er niet echt een opbouw. De film wordt niet spannender na de eerste paar minuten en na drie kwartier wordt het een beetje teveel van hetzelfde. Tel daar de chaos door het warrige filmen bij op en de speelduur van vijf kwartier is zelfs dan bijna te lang.

Google : gore horror,,,stelde niet teleur.

Wat een enorm festijn van gore vieze beelden,en daarbij enorm veel humor.

Echt! Het begin alleen al,als alle karakters hilarisch worden geïntroduceerd .

Onverwachte helden,die niet heldhaftig gruwelijk het loodje leggen.

Ja,vind het geloof ik niet heel vervelend dat er nog twee delen zijn.

Als je echte gore,maar met humor wil zien ,zit je bij deze film aan het juiste adres.

Niet zoals de gemiddelde saw film bloed serieus alleen maar gore ziet.En het eigenlijk niet relativeert ,over het algemeen.

De film trapt af met een geinige introductie van de personages. Weet je meteen dat de film zichzelf niet heel serieus neemt. Meteen daarna barst het los. Een frisse combinatie van actie en gore zonder veel storende uitleg. Vol met subtiele en minder subtiele humor. Droog en minder droog. Erg leuk.

Prima sfx. Veel bloed, veel brij en veel gehakt. Hilarisch. Ook de creaturen zijn meer dan acceptabel vormgegeven. Ze komen dan wel minder uitgesproken en zichtbaar in beeld, maar hun weergave is heel dynamisch ingeweven in de heksenketel die de film bij tijd en wijle is. De invulling van de boosaardige vijand blijft zo deels een persoonlijke kwestie en dat is prima. De aanwezigheid van de creaturen is in ieder geval zeer verontrustend. Doel bereikt en dus ook hier 'a fine job'.

Geen verkeerde personages. Simplistisch en gemakkelijk herkenbaar. Niet al te veel body en heerlijk stereotiep. Ze zijn perfect uitgelezen voor deze rollercoaster die gericht is op alles behalve verdieping in de personages en diepzinnige dialogen. Niets van dat. De personages zijn prettig inwisselbaar. Enige vorm van empathie voor iemand is nauwelijks mogelijk. En de dialogen zijn gewoon heel vermakelijk. Heerlijk droog, vaak lekker onzinnig en ze klinken leuk stompzinnig.

Feast is een frisse actiehorror vol vaart met prima speciale effecten. Ik ben nieuwsgierig naar de sequels.

Lekker gore horrorfilm die lekker wegkijkt. Leuk bedacht.

Feast is het Wahalla voor extreem gore fans. Ik heb vanavond enorm genoten van dit eerste deel uit de horrortrilogie met een flinke komische toon. Ga de andere 2 delen ook maar even uit de collectie halen.

Nou Grindhouse62 geef mij dan maar de goeie ouwe gore van een HG Lewis, daar zag je tenminste wat er gebeurde. Hier zie je door een hyperkinetische camera de helft van de tijd niet wat er gaande is. Dat wordt na een tijd meer irritant dan een walhalla. Grappige voorstelling van de karakters. Niet dat het veel bijdroeg gezien er een aantal al snel het loodje leggen en de meeste totaal niet interessant of sympathiek zijn. Af en toe wel een leuk grapje en wat goede gore maar eigenlijk lijkt het door de flitsende beelden meer op een Michael Bay film dan een horror.

Ik ga natuurlijk niet beweren dat HG Lewis topfilms maakt hoor, want zoals je zegt het is vooral een kwestie van smaak. Maar zeker een kans geven aan de godfather of gore. Ik ben een enorme fan

Reeds meermalen bij horrorfilms beproefde methode van opgesloten zijn in een kleine ruimte

en belaagd worden door gevaar van buiten, wordt hier uitermate goed uitgebuit. Met vooral

in het begin pittig montagewerk (Erg knap gedaan), en is de film, terdege tamelijk claustrofobisch,

aldoor ronduit hilarisch en af en toe ook zeer komisch, waarbij de ontwikkelingen zich in snel

tempo opvolgen. Ik vond dit topvermaak in het komische horrorgenre, en af en toe behoorlijk

smerig.

De vervolgen in afdalende lijn helaas beduidend minder.

“The monster's cock is stuck in the door!”

Toch een zeer vermakelijke film, niet zoals ik had verwacht. ‘Feast’ is op alle punten eigenlijk vrij positief, de film duurt nergens te lang en de slechte humor gaat gepaard met prima acteerwerk en een heel simpel verhaal. Ik heb deze film al een tijdje op het oog maar, nooit echt een must geweest te kijken, er zaten wat dingen in die me tegen dachten te houden. Nu ik hem voorbij zag komen in de horror toplijst die net is afgewerkt kon ik het toch niet laten en heb ik hem gelijk maar aan geslingerd.

Het begin is dan ook gelijk het minste van de hele film, de door ‘John Gulager’ gemaakt introductie in de film van alle personages is nogal langdradig en word erg saai. Maar nadat we dat zo’n tien minuten hebben gehad gaat de film wel gelijk van start. Er is maar weinig ruimte voor rust in deze film, en ondanks de korte speelduur weet ‘Gulager’ wel gelijk wat hij wil en hoe hij wilt beginnen. Niet meer onnodige poespas maar gewoon gelijk beginnen, daar houd ik wel van.

Dan is ook al snel duidelijk dat de film eigenlijk geen verhaal kent. De film baseert zich meer op de moorden dan een verhaal, wat soms nog wel saai kan worden, je moet toch iets hebben om te volgen in mijn ogen. De monsters zagen er wat dat betreft niet heel bijzonder uit, soms zelf ook wel erg slecht geanimeerd in mijn ogen hoe ze zich voortbewogen maar, was dat echt een groot probleem? In mijn ogen in ieder geval niet.

“Aw man! The monsters are doing it doggy style. “

Iets wat deze film in mijn ogen erg weet te redden is naast de vele bloederige scenes, toch wel de fantastische en flauwe komedie de film kent. Voornamelijk seksueel getinte grappen maar ook vaak aardig droge humor. Zoals de quote hierboven maar, ook nog wel velen te vinden in de film. Het zit in ieder geval niet stil.

Met ‘Henry Rollins’ die een rol heeft kan een film mij altijd meer vermaken en vaak wil ik er ook nog wel een extra punt voor geven, fantastische man die mij zowel in de muziekwereld als in de film wereld weet te vermaken. De droge humor van ‘Rollins’ vind ik erg leuk en hoewel hij niet veel te vinden was in ‘Feast’ deed hij het wederom leuk. Ook de rest van de cast deed het echter prima hoor.

Qua bloed zit het echt wel goed, het enige wat mij dus wat tegen hield was het feit dat er gewoon geen verhaal in de film zat. Het was buiten het overleven om vrij doelloos en dat vind ik wel jammer. Al om al, heb ik me erg vermaakt met deze lekkere droge horror!

4.0*

Tegenvaller.

Feast opent erg leuk wanneer de film de personages via grappige woordjes op het scherm introduceert. Hierdoor voel je direct de komische en luchtige laag van de film al hangen. Ik snap dan ook de recensies die beweren dat de film fris is heel goed, want het eerste kwartier blinkt namelijk uit in frisheid, die uiteindelijk verdwijnt.

Gulager kiest er heel slim voor om het monster zoveel mogelijk buiten beeld te houden tijdens de eerste helft, waardoor het moment dat ze voor het eerst aanvallen kort overweldigend aanvoelt. De horror springt na een tijdje opeens uit de hoek en slaat op een bloederige en snelle manier toe. Personages in deze film sterven op behoorlijk groteske wijze, en qua effecten kan ik de film dan ook enkel en alleen prijzen.

Maar wanneer het verhaal vordert verdwijnt de komedie langzaam en maakt bijna volledig plaats voor thriller en horror. De thriller werkt echter niet. De film is nooit spannend en je wacht als kijker voornamelijk op de aanvallen van de dieren buiten. De personages sterven vaak namelijk best plots waardoor het tempo hoog blijft, maar interessant blijft de film helaas niet.

De monsters zien er maar suf uit, en eenmaal ze duidelijk in beeld komen verliest de film integraal de stoere vibe die het in het begin wel had. De praktische effecten blijven er wel leuk uitzien, maar vullen enkel maar een klein deel van de film op. Visueel aardig, leuke kleurtjes, maar het camerawerk is ondermaats en de editing toch niet strak genoeg om het als geheel boeiend te houden.

De film had zich er beter aan kunnen doen om gewoon altijd een komedie te blijven, want uiteindelijk kijk je toch wel tegen een volbloed horror aan en het survivalaspect van de film werkt gewoon niet zo goed. De monsters maken te weinig indruk en de spanning werkt nooit mee, waardoor het na een tijdje gewoon saai te noemen is. Sterke gore, leuke personages, en daar houdt het feest voor Feast weer op helaas.

Onverwacht een zeer vermakelijke achtbaanrit! Niet verwacht omdat dit tot stand kwam via een Reality-televisieserie ‘Project Greenlight’ en omdat de regisseur later kwam met Piranha 3DD en dat schept nu niet direct verwachtingen. Regisseur John Gulager schreef Feast (en de vervolgen) samen met Marcus Dunstan en Patrick Melton. Wie zijn dat...denk je misschien? Nou die zijn bekend om hun werk van Saw 4 t/m 7 en The Collector en vervolg. Dat stemde ook niet gelijk hoopvol...

Het verhaal is licht en niet moeilijk maar de film zelf is goed voor anderhalf uur horrorplezier. Om het geheel samen te vatten, een groep mensen zit vast in een bar in het midden van nergens en wordt belaagd door monsterlijke wezens . En dat is het! Wat de film zo aangenaam maakt is dat het schijt heeft aan de bestaande regels. Dit houdt in dat je als kijker absoluut geen idee hebt wie de nacht wel en wie de nacht niet zal overleven...Wow...die scene ergens aan het begin met het kind

Er is niet veel achtergrondverhaal of karaktervorming voordat mensen beginnen te sterven. Er is ook geen verklaring voor wat de monsters zijn of waar ze vandaan komen. Maar hé, als je zo min mogelijk tijd besteedt aan de personages is er meer ruimte voor het bloedige feestje, toch? Ander klein puntje is dat het budget niet al te hoog moet zijn geweest. Zodoende is er een vrij snelle montage die de oneffenheden van de grotendeels praktische effecten weg poetst. Maar dat dit een heerlijk ongecompliceerd amusant bloedfestijn was is zeker!

Hero : I'm the guy that's gonna save your ass

Ik weet eigenlijk niet goed waar ik naar heb zitten te kijken.. rit is zo voorbij en paar leuke loopings en verassende bochten meegemaakt..

Feast is een snelle, komische en gore creature feature. Ledematen en bloed worden naar je hoofd geslingerd op verschillende creatieve manieren. De practical effects zijn om van te smullen. De personages zijn eendimensionaal maar gevarieerd genoeg om je te kunnen amuseren. De 95 minuten vliegen voorbij en ik heb me geen moment verveeld. Het tweede deel focust meer op horror dan comedy wat een iets te grote shift is.

Toch wel een erg fijn cult-klassiekertje.

3,5*