Little Miss Sunshine (2006)

Uitstekende film.
Om te beginnen de personages alleen al - zo'n typisch sociaal ontwricht Amerikaans gezin zoals je dat ook ziet in American Beauty. Iedereen acteert schitterend, maar waarom juist 'bompa' Alan Arkin die Oscar won, dat begrijp ik niet zo goed. Ik vind Steve Carell zoveel beter uit de hoek (of kast) komen als depressieve, homofiele en suïcidale Proust-docent. Deze rol speelt Carell echt heel goed, zoveel beter dan zijn andere rollen in bucht als Bruce Almighty.
Het scenario van Little Miss Sunshine zit ook echt goed ineen (die grappen over het lijk van de opa! Wanneer ze die flik omkopen met die pornoboekjes! En bovenal, dat héérlijke knalgele Volkswagen-busje, de mooiste busjes ooit).
Enkel tijdens de talenten-acts van de missverkiezing verslapte de aandacht even. En dat heel die familie mee gaat dansen op dat podium had nu écht niet gehoeven. Maar kom, dit is nog echt eens een goede film. Zo moesten er meer zijn.

Had al veel positieve reacties over gehoord dus had ik hem vorige week maar een gekeken.

Een prachtige film. Ofwel ben je voor dat soort humor ofwel niet ! Ik vond hem alleszins geweldig ! Veel gelachen. En het kleine meisje en de opa zetten een prachtige prestatie neer ! De man die de opa speelt heeft ook voor zijn fantastische prestatie een Oscar gekregen, zeer verdiend! Muziek is prachtig, daarom heb ik hem ook dadelijk na het kijken van de film aangeschaft ! Film blijft altijd in een lekker tempo, zo hoort het !

Een 4.5*

Ik zag toevallig het beginstuk van deze film op tv en hij sprak me onmiddellijk aan. Normaal gezien ben ik niet zo te vinden voor komedies, maar deze trok mijn aandacht naar zich toe met de eenvoudige, maar toch zeer geslaagde humor.

Dat meisje vertolkt haar rol zo fantastisch en draagt gewoon de film.

Deze film had echt een boodschap en dat gecombineerd met humor is gewoon knap!

-------->3,5*

Ik had deze film een tijdje geleden op VTM opgepakt(er kwam ook eens iets goed op die zender) maar ik had de kans nog niet gehad om hem te bekijken. Vanavond dus gekeken en ik moet zeggen dat deze film totaal niet was wat er ik had van verwacht, in de positieve zin eigenlijk. De film was veel beter dan ik had verwacht. De cast is gewoonweg geweldig en het verhaal is fantastisch. Een zeer verrassend einde toch wel, dat de familie weer blij ging samenzijn was voorspelbaar, maar de manier waarop was wel heel speciaal dat ik toch even rechtopschoot in mijn zetel dat ik ff dacht, WTF, LOL!
Echt man, zeer goede film, het mist alleen nog ergens iets wat ik niet direct kan thuisbrengen waardoor ik deze film niet het maximum geef. Een welverdiende 4.5, deze film heeft mij zeker geboeid van het begin tot het einde.

Ik vond het een heerlijk filmpje. Hoewel de personages worden geconfronteerd met een zelfmoordpoging, een drugsverslaving en tal van andere hindernissen, blijf je na afloop met een blij gevoel achter.

Een feelgood movie met een tragikomisch randje!5.

Afgelopen nacht alweer voor de 6e keer gezien. En nu maak ik er dan ook mooi 4 sterren van. Gewoon een heerlijke subtiele feel good film die je keer op keer kan kijken. Erg origineel om zoiets in de vorm van een roadmovie te brengen, zonder dat het ook maar 1 moment wordt aangedikt. Schitterend!

Mooi geschreven en fantastische acteurs. Mijn favoriet was Steve Carell (uiteraard), maar eigenlijk is elke acteur het noemen waard in deze film.

Bijzondere komedie met heel goed spel van alle hoofdrolacteurs die er duidelijk zelf ook veel lol in hadden tijdens het draaien van de film.

Everyone just pretend to be normal

Ik had nog nooit van de film gehoord maar op aanraden van een paar vrienden, goede kritieken en de hoge score had ik besloten om hem eens op te zetten. Gisteravond, met toch wel hoge verwachtingen, was het dan zover maar spijtig genoeg is het een teleurstelling geworden.

Ten eerste vind ik hem voor een komedie niet geslaagd. Het is meer een kwestie geworden van een boel rare en soms bizarre personages bijeen te smijten en te zien wat er uit komt. Soms draait dit goed uit zoals de relatie Dwayne - Frank, waar spijtig genoeg niet meer gebruik wordt van gemaakt maar soms draait het zo verschrikkelijk pijnlijk uit zoals de vader die constant ligt te whinen met zijn 9- stappen plan. Ook heb ik een hartsgrondige hekel aan van die miss wedstrijden voor kleine meisjes, echt walgelijk gewoon. Jammer genoeg draait de film dan ook rond zo'n verkiezing.

De acteerprestaties zijn over het algemeen ook wel in orde maar degene die er voor mij bovenuit sprongen waren toch wel Steve Carell, had in het begin niet door dat hij het was, en Paul Dano. Vooral zijn uitbarsting wanneer blijkt dat hij kleurenblind is en zijn droom niet kan waarmaken is één van de bijzonder weinige hoogtepunten van de film. Abigail Breslin was ronduit irritant, samen met Greg Kinnear trouwens, en Toni Collette kwam maar wat zoutloos over. Arkin was niet slecht maar was nu ook niet zo fantastisch als dat iedereen doet uitschijnen.

Neen, Little Miss Sunshine was een serieuze teleurstelling maar door Carell en Dano stijgt het niveau nog een beetje maar niet genoeg om heel de film te redden.

2*

Echt helemaal goed dit. Het begon met wat geglimlach. Vanaf de helft is die niet weggeweest en uiteindelijk de hilarische finale. Prachtig. De verschillende uiteenlopende personage's met als uitschieter toch wel Olive. Meestal heb ik een pesthekel aan die Amerikaanse veel te wijze en bijdehante kinderen. Olive steelt meteen je hart. Die ronde buik, grote bril. Fantastisch gespeeld door dat meisje. Overigens waren alle vertolkingen erg goed. De finale was helemaal komisch. Achterlijke verkiezing die toch door opa via Olive op een briljante manier belachelijk wordt gemaakt. Erg leuk. Daarnaast is het inderdaad heel mooi weergegeven hoe de familie met al zijn problemen elkaar uiteindelijk weet te vinden. Een echte aanrader.

Super leuke komedie met een zwart randje. Iedereen speelt geweldig, tevens wat ruimte voor wat emotie, maar word nergens echt zoetsappig. Heb me echt heel erg vermaakt met deze film!

Tuurlijk zijn dit belachelijke zaken, maar vind juist dat ze zowel de overenthousiaste mental-coach en de miss-verkiezingen op dusdanige wijze op de hak nemen, dat het jou mening en tevens mijn mening alleen maar onderschrijft. Snap dus niet echt dat je dit een min-punt van de film vind.

Het kwam op mij niet echt over dat ze heel het missverkiezing gedoe op de hak nemen (buiten het einde dan) maar ik irriteer me gewoon mateloos aan zulke zaken.

Het busje was inderdaad wel leuk

Redelijke film. Het wel een aantal keer kunnen lachen,'maar echt dubbel gelegen heb ik geen moment. Het bleef bij glimlachen.

Herkeken vandaag. Ik blijf bij mijn oordeel. 3.5* Grappig maar niet super

De film is vooral in de eerste helft veel te geforceerd. De absurditeit ligt er te dik boven op. De 2de helft als opa dood gaat is waar de film pas echt leuk wordt met als hoogtepunt Olive's optreden bij de miss verkiezing.

Ik blijf hem ook vergelijken met de film Happiness. Waar die film constant de zwarte humor goed weet te doseren(op een subtiele manier) is het bij deze film nogal oneven. En zoals ik net al zei: Het ligt er af en toe te dik boven op. Alsof men bang was om te shockeren.

Sorry maar de film is verre van subtiel. Het is dan niet zo obviously absurd als Family Guy maar het komt er dicht bij.

aandoenelijke film. vond hem soms erg grappig.

het acteerwerk vond ik meestal sterk overkomen

heel grappig! zeker aanrader!

Ik vond dit zeker niet de moeite waard.

Mooie roadmovie.

Leuke, kleurrijke film met goede rollen van alle zes de hoofdrollen. Personages waren erg goed, met al hun problemen, en de dialogen waren ook sterk, bijvoorbeeld de vader die de hele tijd over winners hebben tegenover zijn dochter, terwijl dat juist heel moeilijk is voor haar. Scherpe blik op Amerikaanse gezinnen. De film blijft de hele tijd onderhoudend, met een aantal grappige of sterke scenes. Einde is misschien net wat té, maar toch overtuigend en erg grappig.

Zeer geslaagde film.

3,5*

Paul Dano
Een heerlijke tragikomedie/roadmovie die mijn hart wist te stelen.

Het begint een beetje raar, daarbij had ik echt het idee "wat gaat dit worden". De film heeft dus eventje nodig om op gang te komen. Het begin deed me erg denken aan Magnolia als de karakters allemaal een klein beetje worden voorgesteld aan ons. Pas bij de scène als ze aan tafel zitten verschijnt de echte magie, en deze blijft aanhouden tot het einde. Leuke momenten volgen elkaar in een rap tempo op. Enkel maar leuke momenten, en een heerlijke warme sfeer. Bij de wat meer dramatische momenten wordt even een moment rust genomen en komen daardoor goed uit de verf. De film heeft tussen het drama en de humor een perfecte balans, en het komt dan ook niet raar over als er ineens een opa sterft, of een jongen in woede uitbarst als hij kleurenblind blijkt te zijn.

Karakters zijn allen erg leuk. Het meisje is erg aandoenlijk. De vader is af en toe ook grappig. Maar het zijn vooral Dwight en de oom die de show stelen. Steve Carell heb ik nog nooit echt in een serieuze rol gezien, maar hij doet het voortreffelijk. 1 persoon verdient eigenlijk meer credits en dat is Paul Dano die ik alleen ken uit het weergaloze There Will Be Blood. Wat speelt deze jongen geweldig, daar gaan we zeker (hopelijk) nog erg veel van zien, een genot om hem bezig te zien. Visueel ziet het er mooi uit. Prachtige beelden die het Americana gevoel goed weten over te brengen. Het einde met dat dansje is briljant.

4.5* voorlopig.....

wat een heerlijke film zeg!

Een roadtrip die de problemen van een gezin bloot stelt.

Niet zo dramatisch meer komisch.

Deze film wil je ook niet dubbel laten liggen , hij laat de humor zo dat de film goed weg te kijken is

Ja, vette bus. De toeterende claxon deed het hem.

Hollywood-pulp voortaan niet meer voor mijn ogen. Overrated onzin.

Hele fijne film met een hele fijne soundtrack! Begint allemaal een beetje donker, maar je eindigt met een grote glimlach op je gezicht. Het bekritiseerd het typisch Amerikaanse leven op een erg goede manier, wat zijn hoogtepunt bereikt bij de miss show, dat zoiets ook in het echt bestaat is ronduit walgelijk. Maar goed, de personages zijn ontzettend goed uitgewerkt, en uiteindelijk begin je voor iedereen wel wat sympathie te voelen, zelfs bij de eigenlijk verschrikkelijke vader. De opa steelt je hart vanaf het begin, wat een koning. Zeker een aanrader deze film!

4*

geweldige film, ook te bedenken dat het voor 'slechts' 1 miljoen dollar is gemaakt. met veel liefde en goed ontwikkelde ronde karakters. @berghti: dit is niet te omschrijven als hollywood pulp, maar echt de betere arthouse film onafhankelijk van een studio gemaakt,

Maak daar maar 8 miljoen van.

jammer dat steve carrel niet zo'n subtiele rollen is gebleven.

Een leuke film, het dikke buikje van olive, de recalcitrante opa, de geflipte broer, wat een plezier om naar te kijken !