The Omen (2006)

Ik vond het echt niet veel, ook totaal niet eng.
Dat jongetje vond ik ook niks bijzonders hebben, en kwam ook niet eng over.
personages vond ik ook wat minder, het enige beetje leuke was nog de scene's met die honden die aanvielen
Opzich nog wel te doen, maar niet zoals ik had verwacht!
2,5*

Matige en beetje overbodige remake waarbij de bijrollen nog best te pruimen zijn maar de hoofdrollen daarintegen vrij belabberd zijn. Dat joch is echt veel te weinig sardonisch voor de zoon van de duivel, het enige wat de regisseur tegen hem gezegd lijkt te hebben is; "...en nu boos kijken". Dat was volgens mijn herinnering in de originele film toch een stukje beter gedaan (het origineel staat mee ook als veel sfeervoller voor de geest).
Het einde vond ik vrij idioot en afgeraffeld (staat daar ineens een volledig uitgeruste SWAT sniper midden in de kerk, hmmm ). Ik kan me alleen niet meer herinneren hoe ze dat in de jaren '70 ook al weer opgelost hadden (ik hoop eigenlijk een stukje beter).
Uiteindelijk 2.5* want verveelt heb ik me d'r niet bij.

Dat deze remake totaal overbodig was, neemt niet weg dat het eindresultaat nog goed te pruimen is. Het is alleen jammer dat iedere acteur en actrice in deze film vergeleken met hun voorgangers in het niets vallen. Zelfs de moorden waren toch een stuk minder dan in het origineel. De sfeer is echter nog goed getroffen, ondanks het ontbreken van Jerry Goldsmith's briljante score van het origineel. Die score is trouwens nog wel een van de dingen die ik het meest mis aan deze remake.

2.5 sterren voor een goede, maar compleet overbodige remake.

Lijkt 95% op het origineel uit 1976. Echter er zijn twee hele grote verschillen namelijk het origineel uit 1976 is veel beter en veel spannender.

Snel vergeten deze film en kijken naar het origineel.

Sterk verhaal, spannend, soms creepy….echt een hele goede film. Ik ben altijd geinteresseerd in dit soort aparte occulte verhalen. Wel een onbevredigend einde, maarja er moet natuurlijk weer ruimte zijn voor een vervolg over 5 jaar. Maar zeker dus een aanrader voor de horror-thriller liefhebbers. Ik moet denk ik toch eens het origineel gaan kijken...

3,5*

Niet zo'n bijzondere remake van de horrorklassieker uit de jaren 70. Of hoe een goed idee minder goed uitpakt. Gemiddeld.

Standaard werkje.

Typische hollywood remake..

Gebruikt alle, meerdere malen gebruikte, ingrediënten voor een cliché horror filmpje.

Statisch acteerwerk, flut verhaaltje, weinig spanning..etc etc

Erg matig dus, voegt niets toe.

En dan dat einde, waar de jonge nog even een boos gezicht trekt richting de camera, maakt het helemaal compleet: bah!

2*

Ongelooflijk dat die Schreiber een hoofdrol in een film wordt toebedeeld. Wat een vreselijk acteur. Zelden zo'n nietszeggende gezichtsuitdrukking gezien. Dat terzijde is de film visueel bij vlagen best de moeite waard en heeft Farrow hier best een creepy uitstraling. Redt het verder natuurlijk niet bij de originele nanny. Voor de rest faalt The Omen op haast alles wat het origineel zo sterk maakt. Het jongetje is daar stukken enger, de rollen overtuigender en is natuurlijk de score onvergetelijk. Deze remake is te gewoontjes en dient geen ander doel dan te cashen op een voorgekauwd concept.

2*

Aardige remake maar, orgineel is vele malen beter.

Gelukkig was over het algemeen de sfeer nog te doen

3 sterren

Een van de meest onnodige films van de laatste jaren.

Film is in alle opzichten de mindere van het superieure origineel.

Een mindere cast (de vorige had sowieso de toenmalige sterren Peck/Reemick in de hoofdrol), hoewel Schreiber geen slecht acteur is. Farrow heeft een te lieve uitstraling en haalt het niet bij de originele nanny, maar het is vooral de nieuwe Damien, die zwaar teleurstelt. Nergens kan dit jongetje overtuigen.

Het is verder vooral een makkelijke film, die praktisch scene op scene copieerd van het origineel, soms met hier en daar een verandering, die echter in alle gevallen minder goed uitpakt (bv apen in dierentuin achter glas ipv apen die auto aanvallen).

Wat deze versie vooral mist t.o.v. het origineel is de nagelbijtende creepy sfeer, die nog eens werd versterkt door de originele duistere (duivelse?) muziek van Goldsmith, die je zelfs tijdens de aftiteling nog deed rillen. Hier voor in de plaats krijg je nu de zoveelste bombastische doorsnee Zimmer-achtige variant.

Conclusie: voor wie het origineel niet kent zal het misschien nog hier en daar spannend zijn en op zich is het geen slechte film, maar feitelijk overbodige remake, die niets toevoegt en in alles de mindere is van de film uit de jaren '70.

Ik geef hem een krappe zes, ofwel drie sterren.

Behoorlijke, zij het overbodige remake van de klassieker. Schreiber mag ik altijd graag zien en het joch is creepy genoeg.

3*.

idd

blijf een beetje bij mijn oorspronkelijke mening. Origineel stukken beter, al vond ik het begin nog steeds 'cool' (of goed aangepast aan de hedendaagse gebeurtenissen). Ook het eerste uur is nog behoorlijk ok, ondanks het het verhaal voor 99% volgt van het origineel. Maar het stuk erna blijft saai en zwak geacteerd. Toch een 3* voor de creepy sfeer

Ik vond het een beetje lijken op Final Destination 3 met die foto's.

Redelijk goede film.

had hem bekeken op

Halloween om eens goed te griezelen,

maar daarvoor is hij

een beetje te saai.

ik had volgens mij eens naar Friday the 13th

gekeken.

Een remake die het origineel nauwgezet volgt zonder al te veel gekke toevoegingen, wat dat betreft "geslaagd". De kills zijn ook weer lekker bruut, ik was benieuwd hoe de onthoofding zou uitpakken, en die viel zeker niet tegen. Voor de rest laat de film flink wat steekjes vallen. Het ziet er allemaal te gelikt en gladjes uit; geen sfeer, geen authenticiteit, en eigenlijk ook geen spanning.

Ik snap ook niet dat ze zo hun best doen om hetzelfde verhaal te vertellen, maar dan gebruiken ze niet de kenmerkende en geweldige soundtrack (die in het algemeen een belangrijke sfeerbepaler is zoals Nomak ook al aangeeft). In plaats daarvan een vreselijk inwisselbare score, waar zijn de Greogoriaanse gezangen en kerkmuziek? Nu was het origineel al een ramp wat betreft de kwaliteit van de geluidseffecten, maar de muziek was in ieder geval nog onderscheidend van andere horrors.

Damien heeft niets duivels, hij kijkt af en toe alleen een beetje nijdig. Vergelijk het eindshot van het origineel (dat Damien omkijkt en glimlacht) eens met deze en je ziet het verschil. Mr. Thorn is nog erger, lijkt wel een mime-speler met watten in z'n wangen, totaal geen uitstraling, verbleekt letterlijk bij Gregory Peck.

Ik vraag me ook af waarom de ambassadeur, priester en fotograaf op noodlottige wijze omkomen, maar het beest kan de belangrijkste personen, Mrs en Mr Thorn, blijkbaar niet afmaken alszijnde een fataal ongeluk. Is dus eigenlijk ook een klein kritiekpuntje op het origineel, maar valt mee te leven.

Al met al dus weer een remake die snel zal vervagen in m'n herinnering. Er is nog wel een voordeel, hij doet me beseffen dat authenticiteit zoals in het origineel erg waardevol is.

And it's number is 666

Ik heb altijd wat sceptisch gestaan ten opzichte van deze remake van The Omen uit 1976. In mijn ogen is de reden dat er een remake van is gedraaid niet omdat ze het nodig vonden maar juist als publiciteitsstunt voor de datum 06/06/06. Maar als je de gehele reeks in iets meer dan een week bekijkt kan de remake ook niet achterblijven natuurlijk.

In elk opzicht is de versie uit 2006 minder dan het origineel. Hoewel er veel zaken hetzelfde zijn gebleven slaagt Moore er niet in om de sterke sfeer te kopiëren die de reeks typeren, toch vooral in de eerste twee delen. De bombastische muziek is compleet verdwenen en heel de film komt eigenlijk niet echt dreigend over. Ook de kleine details die van de versie uit '76 zo beklemmend maken (het tripje naar de kerk en de dierentuin) komen hier niet echt uit de verf. Wat ook jammer was, was dat Moore aan de moorden sleutelt. Op zich niet slecht maar verander dan niet de beste sterfscène uit heel de film door een slap aftreksel ervan. Hoe de fotograaf stierf in het origineel was nog vrij realistisch (een glazen plaat die naar beneden schuift en hem onthoofd) maar dit was iets te onrealistisch naar mijn zin. Een hamer valt, die valt dan juist op een uithangbord of iets dergelijks en onthoofd zo de fotograaf... Jammer want nu had hij veel mogen veranderen maar daar had hij van af moeten blijven. Ook pakt Moore het allemaal te klinisch en te technisch aan. Op zich zijn het allemaal mooie plaatjes maar er zit geen gevoel bij. Moore probeert ook om het verhaal iets actueler te maken door het toevoegen van zaken als 9/11 maar het voelt niet gepast, hetzelfde geldt voor het einde. In het origineel ging de politie achter Thorn aan omdat hij hun bijna van hun sokken had gereden maar hier komt er ineens een SWAT team? Ik hoop in ieder geval dat ik nooit wordt tegengehouden voor overdreven snelheid in London. In ieder geval blijft het verhaal toch nog altijd wel boeien.

Het origineel had drie perfecte castings, Peck als de Robert Thorn, Stephens als Damien en Whitelaw als Mrs Baylock. Spijtig genoeg slaagt niemand van de acteurs er in om de prestatie van bovengenoemde te doen vergeten. Schreiber is op zich geen slechte acteur, zijn rol als Sabretooth in de X-Men films is zeer zeker de moeite waard, maar hier komt hij niet echt over. Hij mist een bepaalde flair en heeft blijkbaar ook maar één gezichtsuitdrukking. Hetzelfde geldt voor Seamus Davey-Fitzpatrick die de rol van Damien vertolkt. Stephens zette in het origineel op jonge leeftijd een uitstekende Damien neer. Hij was angstaanjagend en je zag gewoon dat hij het pure kwaad was maar Davey-Fitzpatrick kan blijkbaar alleen maar boos kijken. Had eender welk kind gecast dat zijn snoep was kwijtgespeeld en niets nieuw kreeg en je had hetzelfde effect gehad. Mia Farrow komt dan eigenlijk nog het dichtste bij het benaderen van haar voorgangster. Ze heeft een iets te lieflijk gezicht naar mijn zin maar zet vooral naar het einde toe wanneer ze Damien probeert te redden een sterke prestatie neer. Een verbetering was wel de rol van Katherine Thorn. Julia Stiles zet een meer geloofwaardigere moeder neer dan Remick.

Als dit nu geen remake was dan had dit denk ik wel iets hoger gescoord maar nu stoort het gerommel met het verhaal te hard. Cast is ook een tikkeltje minder maar dit komt ook gewoon door de sterke vertolking van hun voorgangers. Op zich niet slecht maar het origineel blijft toch beter.

3*

Evenwaardig aan het origineel.

Sfeerloos gedrochtje dat zich veel te lang voortsleept. De acteeerprestaties zijn echt te droevig om waar te zijn. Hoofdrollen worden belabberd ingevuld, ook de bijrollen zijn niet veel soeps, hoewel nogal wat bekende gezichtjes.

Soundtrack is saai. Beter dan het belachelijke bombast uit de eerste twee delen, maar het mist identiteit. Spannend is het verder nog steeds niet, de antichrist zelf lijkt in deze film zelfs nog saaier dan in het origineel. Hij doet hier toch écht helemaal niks meer.

Moorden blijven zeer pover en worden op een nogal eigenaardige Final Destination-manier aangekondigd.

Mnee, als het beste deel uit de reeks een TV-film is dan mankeert er toch wat. Een schaars aardig shot met mooi kleurgebruik maken een héél klein beetje goed, maar ook dat is niet opvallend genoeg om de film naar een hoger niveau te tillen.

Zeer armoedige reeks. 1.0*

Minpuntjes t.o.v. het origineel:
-Een redelijk emotieloze Robert Thorne
-Een nog steeds enge, maar iets minder "schattig" satanische Damien
-Er wordt een weinig hechte band tussen Robert en Katherine gecreëerd, voordat Damien de boel opbreekt, wat je dus weinig doet
-Op sommige momenten had er veel meer spanning in kunnen zitten, waar de film te snel gaat of te abrupt van het een op het ander springt
-Zodra je het origineel hebt gezien zijn de 'spannende' momenten niet meer spannend
-De "adoptie"scène is spanningloos en emotieloos: leeg. Die in het origineel was veel sterker.

Pluspuntjes t.o.v. het origineel
-Leuke schrikmomenten, die in het origineel geheel niet voorkomen
-Visueel (belichting, special effects) allemaal net iets sterker
-Over het algemeen is er iets minder fantasie nodig om je in te leven in het verhaal
-Verhaal is duidelijker, ook het stukje aan het begin vind ik een toevoeging
-Veel sterkere soundtrack dan het origineel
-Moorden zijn realistischer in beeld gebracht
-Met uitzondering van die van journalist Keith Jennings, maar die is toch leuk vormgegeven

Alles bij elkaar beviel mij deze film net iets beter, maar meer dan een krappe voldoende kreigt hij niet. Ik beveel iedereen die deze film ziet in ieder geval aan het origineel erbij te gaan zien. Ervoor of erna maakt niet zo veel uit, maar in de ene film zitten wat details die de ander mist en omgekeerd. Geen van beide is lang, dus daarvoor hoef je het niet te laten.

Grappig feitje: volgens IMDB is Harvey Stephens (Damien in het origineel) een van de journalisten die af een toe in een enkel shot van deze versie te zien zijn.

Bar en Boos

Films hebben altijd een basis om op terug te vallen als er dingen mislukken of misplaatst zijn. Die basis kan van alles zijn van acteurs tot het visuele gedeelte en dat zorgt ook gelijk voor een beetje stabiliteit in de film. Ik kan met deze zeggen dat The Omen een minimale basis heeft om op terug te vallen en dat is in mijn ogen Mia Farrow, die note bene een bijrol vertolkt want de rest is echt bar en boos.

Ik wil beginnen met de casting. Ik kan moeilijk geloven dat Julia Stiles en Liev Schreiber eerste keus waren geweest, want die bakken er werkelijk helemaal niks van ! En dan met name Julia Stiles loopt de kantjes er vanaf, ik heb haar werkelijk helemaal niks goeds zien doen. Ze hadden beter die oppasser kunnen nemen Die zich zelf ophangt want zij heeft mij meer overtuigd dan Julia Stiles heeft gedaan in pakweg een uur. Wat was zij slecht zeg !. Dan Liev Schreiber die zeker geen top acteur is en ook niet zal worden. Dat werd in deze film nog eens haarfijn aan-gestippelt,binding met de casting ? 0,0. het liet mij in iedergeval koud wat hun meemaakte. Aleen de rol van Mia Farrow geeft je iets van een beangstigend gevoel,maar hoe haar rol om zeep wordt geholpen is vakkundig te noemen.

Mijn hoop sprong dus al snel over naar de settings of sfeer, al was het tegen beter weten in want echt vrolijk word je niet van dit sfeerloos gedrocht. Jeetje wat een kale/sfeerlose settings kom je in deze film tegen zeg.Daar helpt de ontzettende monotone soundtrack ook niet echt aan mee want die hoor je liever wel dan niet ( geloof me ). Iedere vorm van insipratie of detail ontbreekt en dan bedoel ik van spannende momenten of van wat droeverige momenten het is allemaal zo ontzettend zwak en inspiratieloos. Film editing hebben ze bij deze film niet van gehoort !

Ik eriteerde me ook op de manier hoe 9/11 wordt gebruikt in deze film. Ontzettend ongepast vindt ik het !

Als je wilt horrorren sla deze film maar over

Voor mij is dit een overbodige remake, zeker niet beter dan het origineel, ook niet veel anders verder.

Het origineel heb ik lang geleden gezien en wil ik nog eens in de herhaling doen, maar wat ik mij daarvan herinner is spanning, een dreigender sfeer, mooie contrastrijke beelden en vooral intenser acteren.

Deze versie vond ik minder spannend, door met name geluid en intensiteit van acteren, met name vanwege een nogal timide en emotieloze overkomende vader en een eveneens vrijwel emotieloze moeder.

Damien was voldoende griezelig, maar minder dan de eerdere Damien.

De nanny was een tikje té extreem en de honden waren wel erg overtuigend.

De beelden waren af en toe heel mooi, maar over het geheel kom ik lager uit qua waardering dan bij het origineel. Aan het eind vloog het een beetje uit de bocht qua geloofwaardigheid.

Bij het origineel had ik dat niet en werd er m.i. beter naar een climax toegewerkt.

Viel me alleszins mee.

Ik ken het origineel verder jammer genoeg nog niet, en ongetwijfeld is die ook beter. Je merkt ook aan de film dat er een hoop scenes een op een over genomen zijn die net niet helemaal werken.
Maar desondanks vond ik het nog best een aardig horrorfilmpje. De spanning komt bij vlagen, maar weet je niet de hele tijd te pakken. Visueel is het ook nog wel in orde, sfeervolle belichting ondanks een wat cliché filtertje, maar ach. De kills waren verder ook wel de moeite waard, ondanks dat ze van mijlenver werden aangekondigd.

De grootse attractie van de film zou echter Damien moeten zijn, maar dat is eigenlijk niks meer dan een boze peuter. En verder is de speurtocht weer zo eentje waar alles toevallig op de juiste plek valt.

Binnenkort maar eens het origineel proberen, die lijkt me na deze wel erg de moeite waard. Maar voor een avondje vond ik deze ook nog wel te doen, had er veel minder van verwacht.

2.5*

Ik hink hier een beetje op twee gedachten. Na het zien van misbaksels als The fog ben ik bij de remake van een horrorfilm eigenlijk al blij als ik niet van enkel het niveau zit te griezelen, en dan vind ik deze versie best aardig, ingetogen geakteerd, met mooie en sfeervolle plaatjes en een geweldige rol van Mia Farrow. Dus al met al best leuk, maar daarnaast eigenlijk toch ook tamelijk overbodig ten opzichte van het origineel.

Vermoedelijk al bekend, maar ik noem het hier toch maar even: de reporter die naar aanleiding van de dood van de eerste nanny vraagt: "Was she on drugs, Ambassador?" wordt gespeeld door Harvey Stephens, de Damien uit de oorspronkelijke film. (Ik weet eigenlijk niet waarom ik van dit feitje een spoiler maak, volgens mij begint iedereen al met voorkennis aan deze film, maar goed.)
 

Niet zo goed als het origineel maar ach ik heb slechtere re-makes gezien.Vooral Liev Schreiber doet het erg goed en Farrow in de rol van de nanny is ook een prima keuze.Daarnaast zitten er enkele goede kills in en is het geheel sfeervol gefilmd.De enige tegenvaller is de rol van Stiles.

Herbekeken en nog steeds goed bevonden.

Nomen est Omen. Een vaak voorkomende naam Damian. Maar ligt wel erg dichtbij demon (duivel), niet? Tsja, heeft het zin om een remake te maken als je nauwgezet de originele vertelling van de eerste volgt? Ik vond die met Gregory Peck en Lee Remick veel spannender en overtuigender. Alsof in iedere scene meer drama, opbouw en anticipatie zat wat moest leiden naar het onvermijdelijke eind. Celluloid en belichting ook gruiziger, onheilspellender. Schreiber is ook niet in the same league als Peck. In deze film past het altijd wat overacteerderige van Peck perfect, alsof we ook het toneel betreden en aanschouwen van het aanstaande kwaad. Peck zet ook beter een Amerikaanse ambassadeur neer, alleen al op basis van zijn senioriteit, dan in deze film wordt geportretteerd. Afgezien van Schreiber vond ik de acteurs wel goed. Mia Farrow (Rosemary's Baby) was een vondst, hoewel niet zo goed als de originele Mrs Baylock. Krijg nu nog de creeps als ik aan de ogen van die dame denk. Deze Omen een ***, de originele *****.

The Omen

Ik vond The Omen een hele saaie film die eigenlijk maar niks voorstelde. Ik kwam er dus achter dat dit een remake was van The Omen (1976) die, van de buiten kant er wel wat beter uitziet dan dit deel uit 2006. Ik ben eigenlijk dit deel gaan kijken omdat ik goodies van deze films in mijn volgende horror block verwacht en, dan wil ik wel weten waar het over gaat wat ik krijg. Nu hoop ik dat deze goodies mooier en beter zijn dan deze film.

Dit is 1 van de zoveelste demonen films maar deze straalt toch echt geen klasse uit. Buiten dat de oppas heerlijk van een gebouw afsprong met een strop om haar nek heen, heerlijke scene was dit. Onder andere ook de scene van de dominee , of priester bij een kerk waar hij niet in kon. Dankzij bliksem kwam er (volgens mij als ik het goed zag) een steiger buis naar beneden gezet dwars door hem heen. Ook dat de kop er af vloog, waarbij dat allemaal toch erg goed in beeld is gezet. En waarvan ik zeg dat dit toch daadwerkelijk het toppunt was van de film, daar buiten langs was alles erg slecht.

Het verhaal vond ik erg vaag maar, ik denk dat hij in zijn originele staat toch wel wat beter naar voren was gekomen. Liev Schreiber en zijn vrouw krijgen een miskraam, of althans hun kindje overlijd naar de geboorte, de priester zorgt er voor dat het stel een ander kind in handen krijgt, die na een bezoekje aan de kerk helemaal ontspoort. Hij word wild tegen Katherine Thorn oftewel Julia Stiles (mooi meissie) die half in elkaar gemept werd door zo'n snotneus. Die (Als ik het goed heb) ook nog eens in het ziekenhuis beland na weer een scene met het jongetje, waar ze een bepaalde gif toegediend krijgt via haar bloed transfusie. Zo gaat de film eigenlijk constant door en het einde was vaag.

Liev Schreiber, zoals velen weten absoluut niet mijn favoriete acteur. Sterker nog, ik mag die vent eigenlijk helemaal niet zo erg. Ik heb niet van te voren gelezen waar de film over ging anders had ik hem misschien wel helemaal niet aan gezet. Ik vind het zo'n verschrikkelijke acteur, bah! De gehele film was niet spannend en eigenlijk vrijwel saai met een flinterdun verhaal lijn. Niets speciaals en eigenlijk geschrokken afgesloten dat er toch weer zo'n slechte film aan mijn lijstje toegevoegd word. De poster zag er gaaf uit en de honden , en zilverrug gorilla's vond ik gaaf. Vooral de rottweiler . Rest was bagger, jammer weer. Binnenkort maar even The Omen (1976) kijken om te vergelijken. Dit was niet best.

1.0*

Deze remake eens bekeken en vond hem niet mis. Het origineel in een ver verleden wel al gezien, maar kan me er niet zo veel meer van herinneren, dus zal dus ook niet vergelijken.

Liev Schreiber en Mia Farrow vond ik wel sterk in deze film. Verder zat er wel een goed tempo in de film, hij verveelde zeker niet en zag de film er wel prima uit.

Dit is een prima remake. Het origineel was al niet echt bijzonder en deze is dat ook niet.

Het kijkt makkelijk weg en er zitten een paar 'geinige' scenes in, maar dan heb je het ook wel gehad.

Julia Stiles is eigenlijk te goed voor dit prularia, maar door haar wordt de film net wat beter. Dus ook wel weer goed dat ze er in zit.

Het origineel uit 1976 is een klassieker. Een film met een heerlijke sfeer en enkele brute scènes, waarvan vooral een onthoofding nog stevig in het geheugen staat gegrift. De remake is uit 2006 en is niet beter dan het origineel, maar viel me ook niet erg tegen. De remake is dezelfde oude film die respectvol in een modernere jas is gehesen.
Nee. Regisseur John Moore maakt van zijn verfilming van de opstanding van de duivelse Damien, geen vernieuwende film. Hij houdt zich strak aan het originele script en permitteert zich zelden de vrijheid om nieuwe scènes in te brengen en om aan oude scènes een andere filmische interpretatie mee te geven. De remake is een film zonder creatieve vernieuwing en staat stilistisch vrij strak.
De verschillen zitten voornamelijk in de techniek. Zoals in de actiescènes die met gebruikmaking van digitale techniek iets flitsender ogen en iets meer shockeren. De onthoofding is trouwens een voorbeeld van een scène die Moore op een andere manier ensceneert. De scène in het origineel maakte desondanks meer indruk. De reden daarvoor is niet technisch van aard maar schuilt in de duistere sfeer die in het origineel zo heerlijk opbloeit en een heftige gebeurtenis extra impact geeft.
De opbouw van de sfeer wil in deze film gewoon niet lekker lukken. De remake van The Omen is een prima gefotografeerde horrorfilm die echter veel te vaak terug grijpt op horrorclichés. De hoeveelheid onweersbuien in de film is enorm en werkt op den duur op de lachspieren. Niet goed voor het opwekken van een duistere sfeer natuurlijk.
Het gebrek aan sfeer kan ook aan de acterende cast liggen. Liev Schreiber die ik verder amper ken, loopt rond alsof hij alle moeite moet doen om een heftige buikgriep in toom te houden. Mia Farrow doet het leuk als nanny, maar heeft niet de intense bezetenheid die Billie Whitelaw in de jaren 70 had. Ze is niet erg angstaanjagend. Het kind tenslotte is een aanfluiting. Ik vond het kind in het origineel al niet heel bijzonder, maar dit kind is helemaal niet overtuigend als zoon van de duivel.
Ook belangrijk voor de sfeer is de score. Die is doorsnee. De muziek wordt passend gebruikt om spannende momenten te accentueren, maar is niet onderscheidend. Hoewel de muziek van Jerry Goldsmith (Ave Satani) wel wordt gebruikt, is het thema maar moeilijk herkenbaar. De sfeervolle bombastische koorzang waarmee het ooit werd gezongen en die de stemmingmaker bij uitstek was, ontbreekt hier volledig.
The Omen is een veilig gefilmd product dat weinig opzien baart. Iemand zonder kennis van het origineel zal zich hier best mee vermaken, denk ik.

Matig.

Remake van een origineel die door velen warm is onthaald en over een grote schaal als klassieker wordt gezien. Dat oude klassiekers tegenwoordig allemaal nog een keer worden verfilmd is geen nieuwe zet meer. Deze film probeert ook op het oude succes mee te liften, maar het feit dat er nog geen vervolgen op deze film zijn gekomen zegt meer dan genoeg.

Het is dan ook vooral een ietwat opgepoetste en wat modernere herhaling van het origineel. Waar de film uit 1976 nog met diverse theorieën aan kwam pappen om het wat interne kracht in te boeten, is deze remake eerder gericht om de kijker vermaakt te houden voor de volledige speelduur van 110 minuten. De verhaallijn lijkt redelijk overheen te komen met die van het origineel, maar met wat meer bombarie en poeha gebracht. Meer CGI ook.

Acteerwerk is niet best. Moore haalt er redelijk wat grote namen bij, maar ze maken zelden indruk. Dat kleine ventje straalt niks uit. Farrow is al helemaal belachelijk. Stiles en Schreiber vooral kleurloos in een omgeving die net zo kleurloos te noemen is. Buiten wat aardige shots qua stilering en redelijke effecten vond ik het een stoffig geheel waar je moeilijk doorheen komt.

Hier en daar kent de film wat spaarzame, spannende momenten, maar een echt goede sfeer ontbreekt. Het origineel vond ik voor ik me zover kan herinneren aardig lopen in de eerste helft maar niet in de tweede helft. Deze film blijft nagenoeg de hele film op hetzelfde niveau, maar dat is nergens heel interessant. Bijzonder ook van Moore, die ik redelijk stijlvol aan zijn carrière vond beginnen. Misschien werd hij in horrorterrein te veel van zijn eigen vrijheid beperkt.

Nee. Matige herbewerking van een originele klassieker die ik ook al niet heel boeiend vond. Toch stak die wat interessanter in elkaar en kwam vooral wat slimmer over. Deze remake kijkt iets lekkerder weg hier en daar, maar is compleet sfeerloos en zonder ziel geregisseerd. Maar ja, wat moet je dan ook aan met het hedendaagse publiek en een ouderwetse klassieker uit de jaren 70.

De ‘The Omen’ (1976) en The First Omen (2024) warenerg fijne subtiele mystieke suspense thrillers waar ik volop van had genoten. Nu dan ook aan deze remake gewaagd Maar wat voor een aanfluiting was dit? Wat een slap en flets aftreksel van de 1976-versie was dit? Vrijwel de hele film is een kopie van de dertig jaar oude originele versie... de film bestaat gewoon omdat men de productiewaarden wilde moderniseren. Er is duidelijk geen artistieke ambitie aanwezig. Het was niet veel meer dan wat hedendaagse koppies aan het verhaal toevoegen en wat nieuwsfragmenten (beelden van 9/11 en de tsunami in Azië) Moet wel gezegd worden dat het de bijro-lspelers David Thewlis, Pete Postlethwaite en Mia Farrow hun werk naar behoren uitvoeren. De verdere film was gewoon een nietszeggende marketingtruc die nergens op de cruciale onderdelen beter was dan de oorspronkelijke film. Nutteloze remake!

Waarom remaken als je vrijwel niets nieuws doet? Een nieuw verhaal met hetzelfde gegeven (zoals pakweg de remake van Dawn of the Dead ofzo) was een stuk interessanter geweest. Scriptschrijver David Seltzer was blijkbaar nog steeds trots op zijn werk van 30 jaar terug, want hij levert hier bijna hetzelfde script nog eens in. De nogal dominante maar bij vlagen erg sterke soundtrack van het origineel wordt ingewisseld door identiteitsloze liftmuziek. Met name Schreiber speelt zijn rol nogal doods. De casting van Farrow in een bijrol is wel een leuk geintje, maar haar rol blijft summier. Stiles en Thewlis kunnen veel beter. Deze Damien komt een tikje ouder en zelfbewuster over. Daar lag een ingang om de film anders te maken, maar die wordt nauwelijks gepakt.

Film schijnt een cameo te hebben van de originele Damien. Ik herkende hem (uiteraard) niet.

Zinloze remake. Ze hadden beter sterk afwijkende remakes van deel 2 en 3 kunnen maken.