The Omen (2006)

geen slechte remake,heb me prima vermaakt.

Naar mijn mening is dit een belediging tegenover de 1e film.

Deze remake eens bekeken en vond hem niet mis. Het origineel in een ver verleden wel al gezien, maar kan me er niet zo veel meer van herinneren, dus zal dus ook niet vergelijken.

Liev Schreiber en Mia Farrow vond ik wel sterk in deze film. Verder zat er wel een goed tempo in de film, hij verveelde zeker niet en zag de film er wel prima uit.

Dit is een prima remake. Het origineel was al niet echt bijzonder en deze is dat ook niet.

Het kijkt makkelijk weg en er zitten een paar 'geinige' scenes in, maar dan heb je het ook wel gehad.

Julia Stiles is eigenlijk te goed voor dit prularia, maar door haar wordt de film net wat beter. Dus ook wel weer goed dat ze er in zit.

Het origineel uit 1976 is een klassieker. Een film met een heerlijke sfeer en enkele brute scènes, waarvan vooral een onthoofding nog stevig in het geheugen staat gegrift. De remake is uit 2006 en is niet beter dan het origineel, maar viel me ook niet erg tegen. De remake is dezelfde oude film die respectvol in een modernere jas is gehesen.
Nee. Regisseur John Moore maakt van zijn verfilming van de opstanding van de duivelse Damien, geen vernieuwende film. Hij houdt zich strak aan het originele script en permitteert zich zelden de vrijheid om nieuwe scènes in te brengen en om aan oude scènes een andere filmische interpretatie mee te geven. De remake is een film zonder creatieve vernieuwing en staat stilistisch vrij strak.
De verschillen zitten voornamelijk in de techniek. Zoals in de actiescènes die met gebruikmaking van digitale techniek iets flitsender ogen en iets meer shockeren. De onthoofding is trouwens een voorbeeld van een scène die Moore op een andere manier ensceneert. De scène in het origineel maakte desondanks meer indruk. De reden daarvoor is niet technisch van aard maar schuilt in de duistere sfeer die in het origineel zo heerlijk opbloeit en een heftige gebeurtenis extra impact geeft.
De opbouw van de sfeer wil in deze film gewoon niet lekker lukken. De remake van The Omen is een prima gefotografeerde horrorfilm die echter veel te vaak terug grijpt op horrorclichés. De hoeveelheid onweersbuien in de film is enorm en werkt op den duur op de lachspieren. Niet goed voor het opwekken van een duistere sfeer natuurlijk.
Het gebrek aan sfeer kan ook aan de acterende cast liggen. Liev Schreiber die ik verder amper ken, loopt rond alsof hij alle moeite moet doen om een heftige buikgriep in toom te houden. Mia Farrow doet het leuk als nanny, maar heeft niet de intense bezetenheid die Billie Whitelaw in de jaren 70 had. Ze is niet erg angstaanjagend. Het kind tenslotte is een aanfluiting. Ik vond het kind in het origineel al niet heel bijzonder, maar dit kind is helemaal niet overtuigend als zoon van de duivel.
Ook belangrijk voor de sfeer is de score. Die is doorsnee. De muziek wordt passend gebruikt om spannende momenten te accentueren, maar is niet onderscheidend. Hoewel de muziek van Jerry Goldsmith (Ave Satani) wel wordt gebruikt, is het thema maar moeilijk herkenbaar. De sfeervolle bombastische koorzang waarmee het ooit werd gezongen en die de stemmingmaker bij uitstek was, ontbreekt hier volledig.
The Omen is een veilig gefilmd product dat weinig opzien baart. Iemand zonder kennis van het origineel zal zich hier best mee vermaken, denk ik.

Matig.

Remake van een origineel die door velen warm is onthaald en over een grote schaal als klassieker wordt gezien. Dat oude klassiekers tegenwoordig allemaal nog een keer worden verfilmd is geen nieuwe zet meer. Deze film probeert ook op het oude succes mee te liften, maar het feit dat er nog geen vervolgen op deze film zijn gekomen zegt meer dan genoeg.

Het is dan ook vooral een ietwat opgepoetste en wat modernere herhaling van het origineel. Waar de film uit 1976 nog met diverse theorieën aan kwam pappen om het wat interne kracht in te boeten, is deze remake eerder gericht om de kijker vermaakt te houden voor de volledige speelduur van 110 minuten. De verhaallijn lijkt redelijk overheen te komen met die van het origineel, maar met wat meer bombarie en poeha gebracht. Meer CGI ook.

Acteerwerk is niet best. Moore haalt er redelijk wat grote namen bij, maar ze maken zelden indruk. Dat kleine ventje straalt niks uit. Farrow is al helemaal belachelijk. Stiles en Schreiber vooral kleurloos in een omgeving die net zo kleurloos te noemen is. Buiten wat aardige shots qua stilering en redelijke effecten vond ik het een stoffig geheel waar je moeilijk doorheen komt.

Hier en daar kent de film wat spaarzame, spannende momenten, maar een echt goede sfeer ontbreekt. Het origineel vond ik voor ik me zover kan herinneren aardig lopen in de eerste helft maar niet in de tweede helft. Deze film blijft nagenoeg de hele film op hetzelfde niveau, maar dat is nergens heel interessant. Bijzonder ook van Moore, die ik redelijk stijlvol aan zijn carrière vond beginnen. Misschien werd hij in horrorterrein te veel van zijn eigen vrijheid beperkt.

Nee. Matige herbewerking van een originele klassieker die ik ook al niet heel boeiend vond. Toch stak die wat interessanter in elkaar en kwam vooral wat slimmer over. Deze remake kijkt iets lekkerder weg hier en daar, maar is compleet sfeerloos en zonder ziel geregisseerd. Maar ja, wat moet je dan ook aan met het hedendaagse publiek en een ouderwetse klassieker uit de jaren 70.

prima remake, zelfs de kills uit het origineel zijn nagenoeg hetzelfde

Een zinloze remake, vrijwel een kopie van het orgineel met andere acteurs, kan geen moment tippen aan de klassieker uit de jaren 70, al is het alleen al om de zenuwslopende angstaanjagende muziek van Jerry Goldsmith.

Aardig, maar totaal geen toegevoegde waarde.

De ‘The Omen’ (1976) en The First Omen (2024) warenerg fijne subtiele mystieke suspense thrillers waar ik volop van had genoten. Nu dan ook aan deze remake gewaagd Maar wat voor een aanfluiting was dit? Wat een slap en flets aftreksel van de 1976-versie was dit? Vrijwel de hele film is een kopie van de dertig jaar oude originele versie... de film bestaat gewoon omdat men de productiewaarden wilde moderniseren. Er is duidelijk geen artistieke ambitie aanwezig. Het was niet veel meer dan wat hedendaagse koppies aan het verhaal toevoegen en wat nieuwsfragmenten (beelden van 9/11 en de tsunami in Azië) Moet wel gezegd worden dat het de bijro-lspelers David Thewlis, Pete Postlethwaite en Mia Farrow hun werk naar behoren uitvoeren. De verdere film was gewoon een nietszeggende marketingtruc die nergens op de cruciale onderdelen beter was dan de oorspronkelijke film. Nutteloze remake!

Waarom remaken als je vrijwel niets nieuws doet? Een nieuw verhaal met hetzelfde gegeven (zoals pakweg de remake van Dawn of the Dead ofzo) was een stuk interessanter geweest. Scriptschrijver David Seltzer was blijkbaar nog steeds trots op zijn werk van 30 jaar terug, want hij levert hier bijna hetzelfde script nog eens in. De nogal dominante maar bij vlagen erg sterke soundtrack van het origineel wordt ingewisseld door identiteitsloze liftmuziek. Met name Schreiber speelt zijn rol nogal doods. De casting van Farrow in een bijrol is wel een leuk geintje, maar haar rol blijft summier. Stiles en Thewlis kunnen veel beter. Deze Damien komt een tikje ouder en zelfbewuster over. Daar lag een ingang om de film anders te maken, maar die wordt nauwelijks gepakt.

Film schijnt een cameo te hebben van de originele Damien. Ik herkende hem (uiteraard) niet.

Zinloze remake. Ze hadden beter sterk afwijkende remakes van deel 2 en 3 kunnen maken.