The Omen (1976)

Nadat ik eerder al de remake had gezien, vond ik het dringend eens tijd om de originele versie te zien. De remake wist ik best te smaken, vandaar dat ik wel benieuwd was naar de oudere versie. Deze originele versie viel me zeker niet tegen, maar geef mij toch maar de remake.

Deze versie vind ik eigenlijk op geen enkel moment maar een tikkeltje spannend worden, wat toch wel jammer is. Verder zijn sommige scènes toch wat gedateerd, dan denk ik bijvoorbeeld aan het moment waarop Katherine naar beneden valt in haar huis... Dat ziet er gewoon erg slecht uit. Ook de muziek is aan de magere kant: je verwacht toch op zijn minst een spannend deuntje in een film als deze, maar dat gevoel had ik totaal niet. Wel goed aan de film zijn de acteerprestaties: vooral Gregory Peck doet het zeer goed. De klasse straalt gewoon van die man af, zodat hij de film toch nog naar een niveau hoger tilt.

Toch wel beter dan de remake.
Eng is die nu ook weer niet. Hij gaf me wel wat kippenvelmomentjes. Damien vind ik er lief uitzien, maar tegelijkertijd ook sadistisch. Hoe hij zijn moeder laat vallen.
Goede thriller. Geen horror. 3.5*

Op zich wel een aardige en spannende horror, maar ik had vooraf een grotere rol verwacht van Damien. Wat een angstaanjagende blaag is dat, met die priemende ogen en sinistere lach! Hij komt helaas (zeker in het tweede deel van de film) te weinig aan bod, terwijl zijn 'acties' de grote attractie is. Al met al toch wel is The Omen meer dan redelijk. Gregory Peck is altijd oke om te zien en de film bevat een paar knap uitgevoerde scenes, die de moeite waard zijn.

Muziek aan de magere kant Voor mij behoort de score van Jerry Goldsmith tot de beste soundtracks voor een horrorfilm ooit gemaakt. Die droeg juist extra bij aan de spanning en bezorgde deze film juist dat sfeertje dat van zo'n mysterieuze horror-/antichristfilm verwacht mag worden.

Waardering; 4,5* na herziening.

Uitstekende film waarin een geadopteerde baby iets meer blijkt te zijn dan alleen een kind. Een spannend verhaal waarbij het theologische tintje goed werkt. Ook wordt het geheel geloofwaardig neergezet wat de onheilspellende sfeer alleen maar versterkt. Dat geld ook voor de muziek van Jerry Goldsmith. De film ziet er verder goed uit en ook het acteerwerk is prima. Mede door een aantal originele en memorabele dood-scenes een klassieker binnen het genre.

Een prachtig metafoor voor het leven, en dit specifieke geval een metafoor voor voortplanting/opvoeding.

Ik heb nooit de oudere delen gezien van The Omen.
alleen uit 2006, ik weet dat ik die erg goed vond
dus ik ben erg benieuwd naar het aller eerste deel
vanavond denk is bekijken,

Pffff ik vond hem beetje tegevallen.
ik had eerst alleen het deel uit 2006 gezien en als ik nu dit deel zie ziet het er allemaal zo onwijs nep uit.
maar toch ga ik nog zeker het 2e deel kijken.

helaas geef ik deze film 2,5*