Accepted (2006)

Accepted is een net-niet film. Uiteraard is het bijzonder cliché, waar we ons niet aan mogen storen in dit genre. Hetgeen deze film ondermaats maakt, is de ruimte voor originele grappen waar niets mee gedaan wordt. De film probeerde netjes binnen de lijntjes te blijven, waardoor de film nergens echt interessant werd. Het enige moment dat een glimlach opriep was de lach van Hill, maar als dat het grappigste is wat je in een dergelijke film kan bedenken, is het behoorlijk beroerd gesteld.
De typetjes waren ook niet heel origineel, maar gelukkig wel enigszins vermakelijk. Tegen het einde toe wordt het veel te cliché en eigenlijk ook pijnlijk om aan te zien.

2*

Aan de kinderachtige kant met een rise-and-fall verhaal waarvan je weet dat het dan in de dying seconds van de film het toch nog goed komt. Justin Long gaat een eigen universiteit (genaamd SHIT) oprichten nadat ie nergens anders aangenomen wordt. Het onmogelijke gebeurt: het wordt een waanzinnig succes omdat allerlei andere sociaal gestoorden, psychopaten, etc. zich aanmelden. Heel gezellig allemaal, maar het komt nooit lekker uit de verf door gebrek aan humor. Dit had nooit een superfilm kunnen worden vanwege het gebrek aan originaliteit maar wat leukere, scherpere grappen had de film prima kunnen redden.

Vermakelijke en grappige film!

“I want to learn how to blow shit up with my mind.”

Leuk. Accepted is een film waar het plezier vanaf straalt en de humor werkt. Acteurs als Long, Hill, Lively, Herschman en Short doen het goed, en het idee van een zelfverklaarde college vol met misfits wordt sterk uitgewerkt. Het einde is uiteraard voorspelbaar, maar dat doet voor de rest niets af aan een film die een aanstekelijke mix is van goede humor, leuke acteurs en een degelijk coming of age verhaal.

Best lollig.

Nog net voor de tijd van Superbad, wanneer humor vooral rond overdreven platvloersheid zou gaan draaien. Daar was dit ook eigenlijk de perfecte film voor geweest, met een fake universiteit vol misfits, maar op de één of andere manier weet Pink dat mooi te omzeilen.

De luchtigheid is een duidelijke pré, ook Justin Long is best goed op dreef. Hij is niet overdreven grappig, wel vrolijk en vaak best gevat. Hij wordt omringd door een redelijke cast, nogal wat bekende karikaturen maar toch aardig ingevuld.

Verder is het vooral de vlotheid waarmee alles zich ontvouwt die weet te charmeren. Weinig tijd voor echte tegenslagen of overdreven drama, behalve dan kort op het einde. Meestal gaat het Long voor de wind en binnen een comedy zorgt dat toch voor een veel fijner sfeertje. Iets waar veel Amerikaanse comedies wat van zouden kunnen leren.

Groots is het uiteraard niet, maar best oké voor een keertje.

3.0*

"This is your curriculum?"

Lang niet zo vermaakt met een film.

De uitvoering is niet groots, maar het eindresultaat wel.

De cast met Long, Lively en Hill werkt fantastisch en vooral Herschman steelt de show.

De comedy is soms wat minder en vrijwel cliché, maar het werkt in deze film.

Hele vermakelijke en leuke film.

4*

“Do me a favor, enjoy your time here. You've got four years - the best years of your life. And then, you're f***ed!”

Deze is door Netflix geplaatst en ik heb hem ergens ooit gemist, hier had ik blijkbaar nog niet op gestemd maar hij stond ook niet in mijn lijst. Dus toch een best geinige tegenkomen deze film, die eigenlijk wel veel weg had van de oudere ‘Jonah Hill’ films. Toch vooral het verhaal over wederom een school met veel drank en mooie vrouwen maar toch, ook weer wat netter als andere films in zijn genre.

Het verhaal vond ik namelijk in deze film best geinig. We volgen ‘Bartleby Gaines’ die op alle universiteiten werd afgewezen. Hij besloot met een groepje zijn ‘eigen’ universiteit op te zetten om zo zijn ouders om de tuin te leiden en zich beter voor te doen. Echter loopt het uit de hand, en komen er steeds meer mensen in die allemaal waren afgewezen. Het lijkt nu op een echte school to ze met een andere school in de knup komen waarna ze zo goed als verbannen waren tot dat ze een kans kregen en deze aanpakten.

Het is allemaal niet heel bijzonder om uit te spitten, dit is echt een heerlijke doorsnee komedie film die je even lekker mee neemt maar, zeker niet te veel van hoef te verwachten. De cast deed het overigens erg leuk, de komedie was leuk en het draaide niet constant om typisch Amerikaanse seks en alcohol nee, het wou ook de boodschap overbrengen om niet stil te zitten bij een afwijzing maar er zelf keihard voor te gaan knokken om zo te overwinnen.

Leuk, zeker geen topper maar dat hoeft ook totaal niet. Kijkt snel weg en is nog vermakelijk ook. Het verhaal kon je in het begin al uitspitten. Het is allemaal erg cliché, en dat weet de regisseur zelf ook.

3.0*

Geinig luchtig filmpje.

Geen dijenkletser . Ik had wel een paar schaterlachen verwacht.

Maar de hoofd figuren ( en dat waren me een figuren .) Maakte het tot een fijne zit.

Leuk binnen het high school sub genre.

Springt er daar binnen net even uit.

Alleen jammer van de voorspelbaarheid.

Dat einde zie je van mijlen ver aan komen .

Geinig.

3*.

Leuk.

Niet meteen verwacht, maar wel 1 van de vlottere Amerikaanse komedies. Vaak nogal Amerikaans, maar hier lijkt het stukken beter te werken dan de gemiddelde vulgaire Rogen-komedie. Zo'n film als deze kan ik veel beter waarderen van Rogen-films.

Vooral het acteerwerk is stukken beter en de acteurs lijken in hun rollen iets meer ruimte te krijgen om goed te presteren. Vooral Long maakt daar toch wel dankbaar gebruik van. Niet meteen verwacht, want doorgaans als komiek vind ik hem maar zo-zo, maar hier doet hij het echt leuk.

Ook Hill speelt hier als komedieacteur 1 van zijn betere rollen. Hij is oprecht grappig hier. Als acteur weet ik al van hem dat hij goed is, maar hij kiest toch wel voornamelijk de verkeerde soort komedie. Hier doet hij het stukken leuker. Ook Lively was leuk, een beetje een on-and-off actrice voor mij, maat hier is het een on.

Verhaal is voor de rest best leuk bedacht, ultiem ongeloofwaardig en ridicuul uitgevoerd met nog een slotfase die bijna het toppunt van onrealistische cinema bereikt. Verhaal is dan ook niet al te knap doordacht, maar wel vermakelijk ten top. High-school films gaan er standaard wel goed in, en deze werkt toch wel iets beter.

Oprecht weleens kunnen lachen hier. Wat transparante kritiek op studies, maar deze is niet al te serieus gebracht en kan je ook moeilijk serieus nemen. Het is vooral een vlotte high-school film die weet te vermaken en te boeien. Duurt ook precies zo lang als het zou moeten. Geen minuut langer. Leuk Netflix-tussendoortje.

Vermakelijk.

Accepted is een brave film uit het high school/college-genre. Het moraaltje van acceptatie en zelfontplooiing ligt er elke minuut redelijk bovenop. Dat bederft gelukkig de pret en de fun niet die vnl. de hoofdrolspelers met zich meebrengen. Met een speelduur van goed anderhalf uur verliest de film zich nergens in langdradigheid. Een sympathieke tussendoor is het logische eindproduct.

3

Een vlotte high-school film met wat bekende jonge gezichten zoals Justin Long, Jonah Hill en Blake Lively die ondertussen toch wat films achter hun naam hebben staan. Het verhaaltje is voldoende onderhoudend, maar gaat naar het einde toe volledig door de bocht met een zeer onrealistische hoorzitting en een afknapper in de ultieme slotscène. Daarbij zijn er ook heel weinig grappen aanwezig wat toch voor een komedie toch de bedoeling zou moeten zijn. Diora Baird heeft ook een klein rolletje. 5/10

Een film met een belachelijk plot. Over een stel jongeren dat een eigen universiteit opricht (of dat althans zo doet voorkomen) omdat ze bij geen enkele reguliere universiteit worden aangenomen. Accepted is een komedie. In een komedie hoeft een plot uiteraard nergens op te slaan. Hoogstens moet het verhaal enigszins raken aan de realiteit. En dat doet het een beetje. In ieder geval biedt de belachelijke insteek hoop op absurde situaties en komische gebeurtenissen. Het is hoop die redelijk wordt vervuld. Accepted is een leuke film.

Eigenlijk gaat het in de film over jongeren die hun jeugdigheid willen botvieren door lol te trappen en een hoop chaos te veroorzaken. De personages zijn de wandelende clichés die je in de gemiddelde Amerikaans komedie over jongeren aantreft. Losers, nerds, promqueens en de sportheld. De invulling is weinig origineel. De humor is aan de flauwe, botte en ruwe kant, maar wel leuk. De hoofdrollen zijn voor Justin Long, Jonah Hill en Blake Lively die bij het maken van de film nog aan het begin van hun carrière stonden. Hun personages zijn uiteraard clichématig vormgegeven, maar de clichés komen op een aangename manier tot de kijker.

In het belachelijke scenario wordt de schijnuniversiteit al snel een opvanghuis voor degenen voor wie in het formele schoolsysteem geen plaats is. Ze vinden er een plek waar ze zich zelf kunnen zijn en zich kunnen ontplooien. Volkomen onzin natuurlijk maar die onzin levert wel leuk materiaal om de kijker aan het lachen te krijgen. Tussen de onzin door bespeurde ik een klein opgeheven vingertje in de richting van het bestaande schoolsysteem dat zich te weinig bekommert om het individu en aldus individuele potentie onbenut laat. Voor wat het waard is want ik heb geen idee of de film daadwerkelijk een kritische noot plaatst of dat ik die volkomen ten onrechte opmerk.

Accepted is met of zonder kritische noot in ieder geval een vermakelijke en sympathieke komedie die ook zoveel jaar na zijn verschijning nog behoorlijk fris oogt. Accepted is een film met een lachwekkend maar origineel scenario. Een film met een leuke cast. En een film met flauwe en platte humor. Het beviel me allemaal prima.

Prima filmpje, die je moet kijken zonder enige verwachting. Het verhaal is simplistisch, veel acteurs en actrices zijn karikaturen, en vanaf minuut één weet je al wat er gaat gebeuren en hoe het eindigt... en toch kijkt het prima weg. Moest veelal denken aan de films Old School (2003) en Van Wilder (2002); zelfde flauwe humor en concept...

Waarschijnlijk ben ik over een jaar deze film alweer vergeten, maar ach. Hersenloos vermaak.

Deze film is de SHIT!

Sullig

Hitsig

Infantiel

Tenenkrullend

Wel hier en daar wat fijne grapjes. Maar algemeen te flauw.