Phileine Zegt Sorry (2003)

Phileine Zegt Sorry begint leuk. Dat is het deel dat zich in Utrecht afspeelt en meteen ook het beste stuk uit de film.

Zodra Phileine zich verplaatst naar New York, wordt elke vorm van subtiliteit overboord gegooid.

Grootste schuldige daaraan is het script. Ik kan niet anders zeggen; een flutscript!

Phileine Zegt Sorry is een film zonder ziel. Het verhaal springt alle kanten op, de regisseur haalt alle trucen uit de trucendoos, maar dit levert een flauwe film op met scenes van max. 2 minuten, die aan elkaar zijn geplakt.

Dat hele gebeuren rond die pornoversie van Romeo en Juliet is van een stuitend laag niveau. Slaat werkelijk waar nergens op.

Wat de film nog enigzins de moeite waard maakt, zijn de vertolkingen Kim van Kooten en Roeland Fernhout.

Kim van Kooten toont zich de niet op haar mondje gevallen powergirl versie van Amelie. Zij laat in deze film zien een zeer veelzijdig actrice te zijn.

Bij humor hoort overdrijving, maar hier wordt het zo bont gemaakt dat vervreemding de enige uitweg is.

Een van de mooiste scenes vind ik de sexscene waarbij de regen binnenskamers met bakken uit de lucht komt. Prachtig hoe de camera zich dan uitleeft. Heel mooi in beeld gebracht.

Phileine Zegt Sorry is een over-the-top ADHD film.

Dat een jury aan deze film 9 nominaties toebedeelt is een schande. Door Cloaca en De Ordening te negeren toont de jury geen filmliefhebbers te zijn.

Ik had, na het tegenvallende "Ik ook van Jou", een zeer matige film verwacht, maar net als Westdijk's eerste film (die trouwens wel beter is) was ik aangenaam verrast.
Het verhaaltje is vrij standaard, maar mede door de vele grappige Giphart woorden (de 'spermacontainer' staat wel erg hoog bij mij) en de grappige verhaalconstructie maakt dit het weer redelijk goed. Het praten tegen de camera, vond ik daarentegen niet altijd even goed werken (kijk dan bijvoorbeeld Funny Games voor een goeie werking). Die twee zinnentjes van Giphart zelf vond ik zelf eigenlijk best wel grappig, aangezien hij bij Ik ook van Jou erg ontevreden was over het eindresultaat
Al met al best wel vermaakt; niet al te hoogstaand, maar mede door Kim van Kooten best leuk. 3*

't Is dat ik een beetje moeite had met het feit dat Kim "sorry" moet zeggen, terwijl haar vriendje op een podium vreemd ligt te gaan, maar wat was dit verder een supervermakelijke film zeg. De film sloeg bij mij precies de juiste toon aan met de fantasierijke scenes (de 2001-scenes bv.) en het in-de-camera-praten. Geweldig leuke rol van Van Kooten.

3*

Na het fantastische 'Zusje' had ik Kim van Kooten en Robert-Jan Westdijk behoorlijk hoog zitten, maar in Phileine Zegt Sorry vallen ze alletwee toch behoorlijk hard op hun snufferd. Het verhaal vond ik idioot en vergezocht, de grillen van Phileine begonnen me steeds meer de keel uit te hangen, het onverstaanbare razendsnelle opzegtoontje van Kim van Kooten zorgde ervoor dat ik na een half uur van ellende de (Engelse) ondertiteling maar aanzette, de visuele metaforen waren ook al snel niet leuk meer en de vertelstijl (een voice-over én een in de camera pratende Phileine) was ongelooflijk gekunsteld. Terwijl het allemaal zo goed leek te beginnen, want de eerste scène waarin Phileine uit haar lichaam stapt en zichzelf neerschiet vond ik echt geweldig. Daarna werd het echt een overkill aan dit soort vondsten. En waar sloeg in godsnaam die stompzinnige scene op waarin Giphart even komt opdraven? Slechte grap van de regisseur? 1,5*

Alsof ik nog geen hekel genoeg heb aan die aandachttrekkende, onzekere huppelkutjes met een veel te grote waffel, kan ik er nu zowaar een hele film over bekijken. Hoera

Ik zat in minuut 1 al op haar te schelden, maar helaas antwoorde het beeldscherm niet. Ik weet niet wat die kerels mankeert die haar zomaar accepteren.

Toch wel een paar spaarzame momenten die wel aardig waren, vooral de scenes met Fernhout.

Em Wouter: dat toneelstuk was dus wel degelijk overduidelijk porno, Orale sex en penetratie waren wel duidelijk deel van het geheel dus dat punt van Jordy op de vorige pagina lijkt me wel geldig.

Pff wat een drukke film. En lang ook. Ik vond hem een beetje te. Gewoon slecht. Kim Van Kooten speelt daarin tegen wel goed.

1,5*

Wat een ultiem slechte film is dit, misschien wel de slechtste van vaderlandse bodem. Tenenkrommende personages en dialogen, anderhalf uur pure ergernis. Een wanvertoning.

0,5*.

Toevallig vanavond op tv gezien en ondanks dat ik geen spijt heb dat ik deze film heb gezien vind ik het toch een enorm gedrocht! Gedurende de hele film krijg je het ene naar het andere irritante personage te zien en Kim van Kooten is daar een van! De film is gedeeltelijk in Amerika opgenomen en om dan steeds Nederlanders te zien die proberen Amerikaantje te spelen is echt doodirritant! Je hoort duidelijk hun Nederlandse accent en toch moeten ze Amerikaans voorstellen: belabberd! Dan speelt er ook nog zo'n irritante Belgische bitch mee die de film ook zeker geen goed doet! Het verhaal is flinterdun en de acteerprestaties zijn magertjes! De humor is ver te zoeken maar soms kon er nog een glimlach vanaf in dit gedrocht van een film! En waar ik helemaal niet vrolijk van wordt is om dan vervolgens ook nog eens een happy end voorgeschoteld te krijgen, dat meer dan verwacht was.......

Jajaja, onze taal is zo rijk dat we kunnen goochelen met woorden zodat we samenbuigingen krijgen als 'spermacontainer'.

Phileine Zegt Sorry ziet er prachtig uit, leuke en frisse ideeen om gemoedstoestanden weer te geven of commentaar te geven over 'het eigen gedrag of die van anderen'. Het probleem is echter, dat deze frisheid zo vaak wordt ingezet dat deze trucjes irritant worden. De wannabe-hipheid straalt van de film af.

Dat we dan te maken hebben met allemaal personages met een ontzettend grote bek en een klein hartje, maakt het allemaal nog erger. Met de humor zit het veelal ook mis, met een overconcentratie op gevulde condooms.

Roeland Fernhout als Jules: vre-se-lijk.

Jammer dat de film meer en meer verzandde in banaliteit en dommigheden. Het zijn toch de stijlvolle tussenstukjes die het hem doen, met als hoogtepunt Phileine in de ruimte (jaja, 2001: A Space Odyssey link) waar een megagroot snoephartje op haar af komt.

Bwa, een film die niet echt gelopen is zoals het had moeten lopen. Er zitten leuke ideeën in, maar het is slecht uitgewerkt. Alsof er iemand in 10 zinnen een briljant idee heeft en dan een echte amateur carte blanche gegeven heeft om de film uit te werken. De figuren in New York zijn stuk voor stuk karikaturen die in de meeste gevallen irritant uitvallen. Het leukste idee (maar weerom slecht uitgewerkt) is het gebruik van metaforen om de gedachtengang van Phileine te volgen. Jammer genoeg is het soms te overdreven en misplaatst zodat het wederom gaat irriteren. Niet echt een aanrader in mijn ogen. 1,5*

Alleen de grappen van de hoofdrolspeelster Kim van Kooten zijn al 4 * waard.

Mweeeh, toch wat tegenvallend. In mijn middelbare school-periode behoorde Phileine Zegt Sorry tot een van mijn favorieten. Dus ik keek toch wel uit naar deze film. Helaas, helaas, de film mist de gemene geniepigheid die Giphart wel in zijn boeken heeft. Gedachten van Phileine worden door de 'fourth wall' aan de achteloze kijker gecommuniceerd. Het komt geforceerd en niet leuk over. Ik ga mee met de mensen die zeggen dat het einde een domper was, vooral daar had ik me veel meer van voorgesteld. Enfin, toch nog 3 magere sterren. Zo heel drama moet ik ook niet van deze film maken, hij was zo nu en dan nog wel goed te pruimen.

Ken het boek niet, maar vond de film best grappig en aardig gespeelt.

Alleen ietsje teveel bejaard naakt in het begin..

Redelijk filmpje, hier en daar leuke cameratechnieken, lekker sfeertje en een charmante Kim van Kooten die vaak met scherpe/beledigende zinnen goed uit de hoek kwam. Ook haar interactie met het publiek vond ik wel goed passen en origineel.

De rest vond ik maar bagger acteren en het verhaal stelde niet zoveel voor. Ook vind ik het belachelijk dat een vrouw niet eens sorry kan zeggen, wat is dat nou weer voor een fobie

2,5*

Oh god ja, deze had ik al eens gezien

Vreselijke zeikfilm met alle nodige vrouwengejank van dien. Werkelijk onnoemelijk irritant, van dat overacten van alle spelers, dat 'Vlaams' van dat ene grietje, dat praten naar de camera , dat trieste intermezzo met Giphart..

Pijnlijk onleuk gejammer. 1*

Waardeloze film.

Ik ben zo langzamerhand toe aan een Nederlandse film, waarin niet iedereen uit de kleren gaat.

Een hele vreemde film die we een jaar geleden bij Nederlands keken. Toen was ik 15 en ik vond het helemaal niet vermakelijk. Er zit gewoon geen verhaal in en dat wordt verbloemt met veel seks. Als dat zelfs al niet aanslaat bij kinderen van 15/16 mag je het best een slechte film noemen. 1*

Heb net het boek weer eens uitgelezen, dus besloot voor de grap de film er maar meteen achteraan te doen. Tja, dan ontkom je natuurlijk niet aan een vergelijking tussen de twee.

De letterlijk uit het boek overgenomen zinnetjes tekst die razendsnel worden opgerateld werken niet zo. Voor mensen die het boek gelezen hebben is het misschien nog wel herkenbaar en te plaatsen, maar voor iedereen die dat niet heeft lijkt het me maar irritant.

Ook de stukjes in de camera zijn stuk voor stuk overbodig.

Nederlanders die Amerikaans spelen, Nederlanders die spelen dat ze Vlaams zijn (wel overtuigend overigens) die Amerikaans praten, Vlamingen die Engels praten met het belachelijkste accent ooit (Kurt Rogiers) nah, het is een beetje een zooitje.

Alle stukjes die het bovendien nog wat extra's hadden kunnen geven (het stuk bij Letterman, het stukje in de boot met LT, uitkijkend op Manhattan) zitten er dan net weer niet in.

Maar goed, zonder het al te flauw met het boek te blijven vergelijken; als op zichzelf staande film is het ook maar zeer matigjes, juist OMDAT het een boekverfilming is, in dit geval. Kim van Kooten doet het aardig, het is licht amusant, en soms aardig creatief, meer kan ik er niet uitpeuren.

2,5*

Heel erg de vroegere Giphart. Schreeuwerig en vooral zichzelf heel leuk en interessant vindend. Dat zelfbewuste komt ook steeds naar voren als Van Kooten weer in de camera praat. En dat irriteert mij meestal mateloos. Verhaaltje vond ik maar zozo en het acteerwerk over de breedte was ook weinig bijzonder met Michiel 'Boring as Ever' Huisman voorop. Uitzondering was Kim van Kooten die lekker fel was, maar ook een zekere oprechtheid en geloofwaardigheid wist uit te beelden. Die achtergronden van New York op doek zo ongelooflijk nep waren allicht bedoeld, maar ik vond het niks. 1,5*.

Het gevoel bij deze film is nogal dubbel. Aan de ene kant lag alles er veel te dik bovenop maar aan de andere kant bleef ik wel geboeid kijken. Kim van Kooten doet haar best maar is zowel irritant als sympathiek en dat is op zich een knappe prestatie.

Kijkplezier geeft deze film zeker maar echt goed wordt het nergens. In Nederland zijn er echter veel slechtere films gemaakt.

Gemiddeld.