Spider-Man 3 (2007)

De actie is weer dik in orde in deze Spider-Man. Spider-Man, New Goblin, Sandman en natuurlijk black Spider-Man, het ziet er allemaal zeer netjes uit.

Toch is het verhaal een beetje een domper. Hoe zit het met die buitenaardste symbiote? Het enige wat we weten is dat het karaktereigenschappen versterkt. En hoe komt het dan dat Eddie Brock ook een Spider-Man wordt? De rol van Flint Marko was totaal overbodig. Daar kon ik echt niets mee.

Het buitenaardste symbiote zorgde voor een nieuwe Peter Parker. Dit was op sommige momenten wel grappig. Kirsten Dunst kan hier weinig goed doen en daar ben ik het ook mee eens. Haar acteerprestaties zijn niet slecht, maar ze past niet in de rol.

Al met al is het best een aardige actiefilm, jammer dat het verhaal zo rammelt.

3,0*

Het slotstuk (zo blijkt nu) van één van de vele trilogieën die de bioscoopschermen de laatste jaren geteisterd hebben, en zeker niet een van de minste.

Hoewel bij iedere herziening duidelijker wordt hoe zwak de CGI is ten opzichte van de vorige twee delen en dat de overdaad aan verhaallijnen de film meer kwaad dan recht doet, blijft dit derde deel van Raimi's Spider-manreeks onderhoudend genoeg om de volle 2 uur je aandacht vast te houden.

Het feit is wel dat Eddie Brock een verschrikkelijk personage is en als grote bad guy van de film niet op de sympathie kan rekenen die van Osborn senior en doc Oc kregen vanwege hun menselijke kant en het feit dat ze zelf ook niet altijd blij waren met de macht die ze plots in handen kregen. Bij Venom is dit compleet anders en hoewel Topher Grace het niet slecht doet, komt dit de prent zeker niet ten goede.

Om nog maar te zwijgen over Sandman. De CGI is erg zwak en het groteske van het monster staat in schril contrast met de chaos die de vorige villains als mensen van gewone grootte wisten teweeg te brengen. Dat ze dan ook nog de feiten uit de eerste film (uncle Ben's moordenaar) gaan verdraaien gewoon om wat emotioneel gezwets erbij te halen is erg teleurstellend. Deze verhaallijn was dan ook beter weggelaten.

Harry met geheugenverlies, daar begin ik niet eens over. Zwak soap-opera middeltje om diens verhaal tot het einde gespreid te krijgen.

Tenslotte Parker's naïviteit. Hij was nooit de snuggerste op het vlak van relaties, maar bij sommige van zijn acties frons je toch de wenkbrauwen en vraag je je af of de schrijvers zich het hier niet gewoon te gemakkelijk hebben gemaakt.

Desondanks een aantal leuke nevenverhaaltjes die weliswaar evengoed weggelaten hadden kunnen worden, maar leuk uitgevoerd zijn (zoals Gwen Stacey's aanbidding voor Spidey, de fandom die bij het vak van superheld hoort, en MJ's pech op Broadway). Daarnaast ook nog steeds leuke bijrollen vanuit de Daily Bugle: J.K. Simmons, Elizabeth Banks (de secretaresse) en Ted Raimi.

Een van de weinige minpunten die me in iedere Spider-manfilm heeft geërgerd is echter het zo overdreven patriotisme en samenhorigheidsgevoel dat zo prominent wordt uitgebeeld: in deel 1 was het de massa op de brug die Spidey toejuichtte, in deel 2 de cheesy groep op de metro en hier waren het vooral de zinnetjes als "Well, I guess one person can make a difference" die me zo irriteren.

Daarnaast wel goede acteerprestaties met de charmerende Dunst, perfect gecaste Harris en - hoe kan het ook anders in een Raimi-film - de geslaagde cameo van Bruce Campbell.

Van de ene kant dus jammer dat het volgende deel een reboot zal worden, van de andere kant is het wel zo dat ze in schoonheid hebben kunnen eindigen en de herinnering aan deel 1 en 2 niet (meer) hebben kunnen vernielen. En het is natuurlijk ook beter voor de portemonnee

3*

De zwakste van de Spider-Man trilogie. Iets te veel vijanden, waardoor de film te chaotisch overkomt. Alles moet grootser en spectaculairder worden, maar het doet de film geen goed. Voor een derde keer moet Parker nu al zijn vriendinnetje redden. Zijn vijanden hebben ook niet echt een goede reden om samen te werken, behalve dan hun gedeelde haat tegen Spider-Man. Ook werd het eindgevecht hinderlijk onderbroken door een journaliste ter plaatse. Echt een stap terug voor één van de betere superhelden-reeksen.

Wat mij betreft het beste deel uit de reeks en daar heeft het aantal vijanden (waar de meesten over klagen) voor mij juist mee te maken. De Spider-Man-films zijn geen meesterwerken over persoonlijk drama en de andere twee films bevatten wat mij betreft er te veel van voor de simplistische manier waarin het getoond wordt. In deze film staat de actie meer centraal en dat past veel beter bij dit slag superhelden film. Of ik Eric uit That 70's Show ooit als villain zou casten is een ander punt maar de film is wat mij betreft erg vermakelijk. Daarnaast heeft Sam Raimi het komedie aspect beter uitgewerkt. Veel, anders stereotype, scenes vinden nu een komische draai die goed werkt. Vooral Bruce Campbell laat in zich een erg sterke komiek zien. Spider-Man 3 is wat mij betreft het meest geslaagde deel uit de reeks vanwege geslaagde humor en sterke actie.

Wederom een uitstekende Spider-Man film. Zeer onderhoudend, uitgebreide actie-scenes en goeie special effects. In dit deel heeft Spiderman wel met erg veel vijanden te maken, waardoor de focus een beetje verdwijnt. Zo zat er in de Sandman echt wel wat meer potentie dan nu werd getoond.

Een toffe 3de deel van de Spider-Man trilogy.

Raimi weet wat van regisseren en (voor mij) gaat het per deel bergopwaarts.

Er zijn een hoop dingen bijgekomen en een aantal dingen vanaf. Zo gaat het met de humor goed, alleen is het minder als deel 2. J. Jameson blijft een geweldige personage die regelrecht uit de strips is toegevoegd en duidelijk meer humor in de 2de en 3de deel stopt. Dat gerommel in de Franse restaurant vond ik ook lachwekkend.

De effecten zien er verbluffend uit, beter dan deel 1 maar ongeveer gelijkwaardig met deel 2. Er zit ook meer actie in. Dat lijkt me logisch, aangezien Spider-Man met 3 actieve vijanden te maken krijgt. Het verhaal van de Sandman, New Goblin en Venom waren wel te doen. Al vond ik dat van Sandman nogal cliché met zijn reden om een misdadiger te worden en dat 'toevallige' link naar de dood van Peter's oom. Ik blijf de Goblin uit het eerste deel een uitstekend vijand vinden, maar Harry is ook niet al te slecht als Goblin. Alleen maakt hij gebruik van wat meer snufjes dan zijn vader... jammer dat die Goblin's symbool; zijn mask, niet op had toen die Peter aanviel en bij een eindconfrontatie hielp. En dan hebben we Venom, één van Spider-Man's dodelijkste vijand. Ik heb geen slechte opmerking over Venom, hij zag er goed uit alleen mocht die wat breder en gespierder overkomen. Dat zou toch een ode zijn aan de serie.

Peter's nieuwe zwarte pak zag er wel kwaadaardig mooi uit. Vond het zelfs mooier dan zijn huidige pak, het is maar dat je meer van grimmige kleuren houdt dan fellere. Peter ging ook flink los na zijn 'inname' van de Symbiote, zo nam die alles wat maar kan minder serieus op en deed zijn eigen gangetje. Vond het wel leuk om te zien hoe die van 'nerd' naar een 'hippere' persoon transformeerde.

De beelden van New York zien er ook, zoals in deel 1 en 2, prachtig uit. Vooral al die wolkenkrabbers en hoge gebouwen en kerken. Waar de eindconfrontatie plaatsvond was ook een goed gekozen locatie.

Inmiddels na 2 delen raak je een beetje gewend dat M.J. telkens een slachtoffer wordt om Spider-Man uit te lokken. Tante May speelt gelukkig geen slachtoffer zoals beide delen hiervoor. Dat is juist Peter's reden om geen relatie te beginnen, want je hebt zo alleen jezelf en diegene ermee. Naast dat krijg je een hoop liefdesproblemen. Want die houdt van die andere en dan blijkt het toch niet zo te zijn want hij blijft van haar houden en dan is het toch weer een ander, etc. etc..

Naast al dat problemen met elkaar van ongeveer iedereen hierin, was toch de scène waarin Spider-Man in actie komt en vlakbij een Amerikaans vlag op beeld kwam, een grote momentdoder. Net als deel 1 met dat Amerikaans geleuter bij de brug. Of ook deel 2 in de trein... Het is bewust en geforceerd gefilmd en dat is wat ik nou jammer aan vind. Om nog maar over al die toevalligheden te zwijgen... Af en toe aan de wat chaotische kant, maar daar stoorde ik me niet aan.

Tot zover een leuk afsluiting van Marvel's bekende solo-held. Ben benieuwd naar project 4. Met zeer waarschijnlijk, mijn favoriete Spider-Man vijand, Carnage.

De herzieningen van deel 1 en 2 zijn me goed bevallen en ik keek dan ook uit om deel 3 weer eens te kijken. Gister gedaan en ik ben me opnieuw goed vermaakt, ondanks dat het niveau van de vorige delen niet wordt behaald.

De film duurt eigenlijk te lang (130+ minuten), had wel iets korter gemogen. Daarnaast werd het wel een beetje een herhaling (opnieuw moest Mary Jane gered worden) van zetten en het feit dat er wat veel verschillende vijanden in de film zaten vind ik ook niet positief. Ze hadden allemaal wat gebrek aan uitstraling en beter kan je je concentreren op het uitwerken van 1 vijand. Nu hadden ze allemaal wat te weinig screentime.

Verder werd er wel weer een goede mix gevonden tussen verhaal, actie en emotie. Ook nu weer perikelen tussen Peter Parker en Mary Jane, maar ik vond het wel weer wat hebben. Ik vind Kirsten Dunst ook nog wel een leuke meid. Wel vond ik het hele gebeuren van een veranderende persoonlijkheid van Peter Parker wat onnodig. Beetje langdradig.

Wat mij betreft was er nog een 4e Spider-Man gekomen. Helaas moeten we het nu doen met een komende reboot waarbij je weer Spider-Man 1 te zien krijgt, maar dan met andere acteurs. Dit mag je toch wel een hele geslaagde trilogie noemen.

3,5* (er stonden 3*)

Wat langdradig.

Dat komt mede doordat er te veel villains inzitten. Om ze alledrie (+ dan nog eens Spidey zelf) voldoende diepgang te geven, rekt Raimi veel tijd uit. Te veel, naar mijn goesting.

Mister Sandman is maar een treurige bedoening en het puberale gedrag van Peter Parker met z'n zwarte pakje boeit niet.

Ook qua plot is het allemaal wat magertjes. Het feit dat Mary Jane wederom gered moet worden, getuigt van weinig inspiratie.

Tobey Maguire is in dit deel irritanter dan in de vorige delen. Zijn oorspronkelijke invulling van Peter Parker vind ik niet mis, maar hier loopt hij vaak dom te doen.

Kristen Dunst, James Franco en Topher Grace zijn stuk voor stuk degelijk in hun rol, maar uitschieters zijn ze niet.

Visueel heeft Spider-Man 3 nog wel wat te bieden. Sommige actiescènes zien er lelijk uit, maar de meerderheid mag er wel wezen. Vooral de scènes in de lucht vind ik de moeite.

Muziek is wat je verwacht bij dit soort superheldenfilm; niet speciaal, beetje cliché, maar oké.

2,5

Wat een enorme afgang.

De film is één grote aaneenschakeling van toevalligheden, slecht ontwikkelde plotpunten, en bizarre uit de toon vallende scènes. De film probeert te veel in één keer te doen en moet alles bliksemsnel proberen af te raffelen om er een teleurstellend einde aan te breien.

Een paar flitsende actiescènes, hoewel erg goed gedaan, zijn echt niet genoeg om er iets leuks van te maken. McGuire en Dunst zijn gewoon waardeloos slecht. Bruce Campbell heeft een leuke kleine rol, maar de rest is ook ronduit zwak.

Da bad guys worden er schoppend en schreeuwend aan de haren bijgetrokken. Sandman wordt geforceerd in een belangrijke rol gedrukt en Venom's optreden is een aanfluiting. De CG is een klein puspunt, maar daar word ik tegenwoordig ook niet meer warm van, tenzij het in een interessante leuke film zit, maar dat is absoluut niet het geval.

Ik gaf deze film na een biscoopbezoek nog het voordeel van de twijfel, maar dit is als film en als vervolg gewoon onwaardig. Lekker laten rotten.

Een prima film uit de Spider-Man reeks, maar wel duidelijk de minste. En dat is toch te merken aan bepaalde dingen.

Daar waar deel een en twee nog maar één vijand per film hadden, zijn er dat hier maar liefst drie! Hiervan is Venom eigenlijk het leukste, alleen was zijn rol niet erg groot. The Sandman is niet zo leuk vind ik, ik vind het personage niet echt geweldig uitgewerkt. Wel mooi is de scene waarin deze Parker vertelt hoe de moord op zijn oom Ben is verlopen. En dan heb je nog The New Goblin. Eigenlijk ook niet bepaald geweldig. Hij verveelde opzicht niet, maar zijn rol werd op een gegeven moment wat cliché. Opzicht zijn de villains dus wel leuk, maar ze halen niet het niveau van hun 'collega's' in de eerste twee films.

Wat ik nog wel het meest vreemd vond aan de film was die langdradige evolutie die Parker doormaakt in deze film. Dat hij opeens heel stoer doet wordt op den duur best vervelend. Zoals al voor mij werd gezegd, kreeg ik een beetje het idee dat ik naar The Mask zat te kijken. Uiteraard draait hij wel weer bij. Dan heb je natuurlijk nog de problemen tussen Peter en Mary Jane, die wel een beetje langdradig en kinderachtig werden. Maar opzicht niet vervelend. De cast is weer goed bezig wat dat betreft. Daarnaast heeft de film, net als zijn voorgangers, weer een fijne score van Danny Elfman en verveelt de film ook niet.

Al met al is dit een aardige superheldenfilm. Naast alle nadelen valt er ook veel te genieten, waaronder de goede Special Effects. Ik ben benieuwd naar de re-boot van deze reeks. En of hij beter zal bevallen. De originele reeks weet mij namelijk toch wel goed te vermaken.

3,5*

Ook deze stond beter in mijn geheugen dan ie is.

Qua script is het allemaal nog rampzaliger dan in de eerdere delen. Ook is de keuze voor 3 villains teveel van het goede en Raimi weet ook niet welke kant hij hiermee op wil. Ook de pijnlijke humor is weer aanwezig, waar de scene in de jazz club toch wel één van de dieptepunten is.

Verhaaltechnisch laat Raimi vooral veel steken vallen. Spidey's worsteling met de symbioot is te simplistisch verteld en als dat nog nie terg is flikt Raimi een Tim Burton. En dat is ronduit onacceptabel. Ook zijn de actie segmenten ongeïnspireerd en verre van creatief, zijn de effects voor die tijd zwaar onder de maat en MJ weer als damsel in distress. Voor de honderdste keer. Strontvervelend. O ja en Eric van That 70's Show als villain, en dan ook nog Gwen als bimbo. Bitch please.

In mijn gedachte leek me dit juist de beste maar mijn geheugen laat me weer eens in de steek.

Hoewel er nog genoeg valt aan te merken op de afsluiter van Raimi's trilogie over Spider-Man is dit toch wel het meest intelligente en ook amusante deel van de reeks. Vooral Tobey Maguire lijkt een soort transformatie te hebben ondergaan want hij zet daadwerkelijk een erg sterke rol neer. Zijn rol vraagt in dit deel natuurlijk ook wat meer van hem, maar dit kan hij dus zeker hebben. Zijn duistere alter-ego is een welkome toevoeging voor de reeks. Hoewel enige uitleg hiervoor opmerkelijk genoeg lijkt te ontbreken is het wel interessant.

Spider-Man 3 heeft eigenlijk drie villains en hoewel het wat rommelig oogt is ook dit wel fris. Nadeel is dat eigenlijk geen van hen de kans krijgt uit te blinken maar wie anders dan James Franco doet dat toch weer wel..

Qua CGI heeft de tijd tussen het eerste deel en deze ook niet stil gestaan. Alles ziet er behoorlijk goed uit.

Uiteindelijk heeft Raimi een aardige reeks neergezet hoewel nergens echt bijzonder. Benieuwd of de nieuwe reeks van Marc Webb dit wel kan doen.

3,5*

Minste van de trilogie, maar niet zo veel minder dan deel 2 (daardoor ook gelijke scores). Eigenlijk zijn de meeste dingen in deze film gewoon erg standaard in het genre. De vijanden werden hier erg oppervlakkig (behalve Harry Osbourne dan) en het verhaal werd hier ook iets minder goed. Wel is het zwarte alter-ego van spider-Man een leuke toevoeging. Maar ja, de actie en effecten zagen er echt geweldig uit en daardoor was de film ook erg leuk om te kijken. Het eindgevecht was erg mooi en redelijk onvoorspelbaar. Visueel was de hele film erg mooi. Ook de muziek en acteerprestaties waren erg goed. Vooral Tobey maguire en James Franco acteerden erg goed.

Goede afsluiter van een trilogie die over het algemeen erg goed was.

Prima afsluitend deel van de trilogie. Dit deel gaat iets meer de duistere kant op, een welkome aanvulling wat mij betreft, maar het is goed dat het hier ook eindigt.

Maguire moest qua karakterontwikkeling iets meer aan de bak, al kan ik me in m'n hoofd niet losmaken van het feit dat ik hem zie als een zachtzinnige puberjongen. Wat dat betreft is misschien Andrew Garfield wel een wat stoerdere Spiderman.

Z'n vijanden zijn in ieder geval talrijk aanwezig. Sandman zal nooit m'n favoriet worden, al is het wel eens een keer wat anders dan die misvormde gezichten en lichamen.

Sterk zijplot is de 'zwarte' Spiderman, zo'n alter-ego doet z'n werk. Het laatste half uur is het sterkste gedeelte van de film, al staat de scene waarin Spiderman aan komt vliegen bol van het patriotisme. Onder luid gejuich van het publiek, ondersteund door een zwaar aangezette soundtrack landen bij een Amerikaanse vlag.... Vreselijk en typisch Hollywood.

Voor het laatste deel hetzelfde oordeel als het eerste. Prima vermaak, interessant personage, redelijk acteerwerk en goede actiescènes. Kanttekening daarbij is dat de CGI niet altijd even goed uit de verf kwam, voor een film uit 2007 moet dat toch beter kunnen.

3*

best raar dat deze film zo laag scoort maar misschien is dat te wijten aan de hype die er was ontstaan na deel 1 en 2 die voor velen toch zeer sterk waren. Want als je de film nu zou herbekijken zal je merken dat dit eigenlijk perfect een film is die in het MCU zou kunnen postvatten. Alle elementen (zwak neergezette badguys, visueel sterke actie, romantisch onderonsje, easter eggs, etc...) van een hedendaagse Marvel-film komt op dezelfde manier ook in deze film aan bod. De film verraste me wel. Ik dacht altijd dat Man Of Steel revolutionair was in het gebied van actie visueel naar een hoger level te brengen maar eigenlijk deed Spider-man 3 al een deel daarvan aangezien je daar ook luchtgevechten krijgt waar je rond word gevlogen etc. Jammer genoeg, en dat is toch best opvallend aan de spider-man serie van Raimi, zijn de effects ook hier al vaak gedateerd. Franco's Goblin-gevechten zien er maar zwak uit, Sandman is ook niet echt sterk qua effects en Venom, misschien was het visuele van Venom nog het beste aan het karakter in deze film. We zien hier ook Gwen Stacy opduiken maar in dit universum is het een heel ander, simpel, karakter dan in de Amazing-serie. Velen zeggen dat Venom niet véél aandacht heeft gehad. nuja, de uiteindelijke versie niet maar anderzijds draaide de hele film erond en mensen zeiden dat hij dood was. klopt ook niet want dr connors heeft nog maar dat boeit nu eigenlijk niet meer . De film zit boordevol actie én nadat ik mij ontdaan had van het feit dat de effects niet meer top zijn kon ik echt wel genieten van de actie én de gehele film op zich. te veel badguys vond ik niet want sandman merk je vooral in het eerste deel, de goblin heeft eigenlijk maar 1 actiescène buiten even in de finale en venom word geleidelijk gebracht. De finale is heerlijk en rond de trilogie goed af. Maar eigenlijk hebben ze er goed aan gedaan die serie stop te zetten want alles leek ook gewoon afgerond.

Kort:

Spider-man 3 is anno 2015 een film die gewoon perfect in het MCU zou passen en daar zeker niet kwalitatief voor moet onderdoen. heerlijke actie, goed verhaal dat de trilogie mooi afrond en een iets duistere toon. Staat voor mij toch op gelijke voet met de andere 2 films

Minste uit de reeks. De vorige delen veel geworstel met het zelfvertrouwen van de hoofdpersoon, nu vooral veel sociale onhandigheid die voor heel veel plaatsvervangende schaamte zorgt. Dat is iets wat ik liever niet heb, zeker niet als de hoofdpersoon ook nog eens behoorlijk onuitstaanbare trekjes begint te ontwikkelen, rondloopt alsof hij de man is, terwijl het sukkelgehalte van hem afdruipt.

In de andere delen was de rol voor J.K. Simmons nog wel de moeite waard, maar zelfs hij komt niet echt uit de verf in deze film. Voor de rest voelt het allemaal zo serieus aan. Het is een stripverfilming, dan mag het toch ook wel wat meer carnaval zijn. Verder veel brakke actie, waarbij het iets te vaak aanvoelt alsof de vechtende figuren erin geplakt zijn. En het geheel duurt langer dan de andere delen, en zo voelt het ook. Ik kan er weinig mee. 0,5*.

“It's me! Peter Parker! Your friendly neighborhood... You know.”

Dit derde deel is overvol en ondanks dat hij ruim twee uur duurt heb je het gevoel dat alles een beetje wordt afgeraffeld. Regisseur Sam Raimi heeft gekozen voor drie bad guys en dat heeft als consequentie dat niet alle verhaallijnen even goed worden uitgewerkt. Sandman, Venom en de New Goblin hebben het gemunt op Spiderman (en vice versa) en eigenlijk alleen de New Goblin komt echt goed uit de verf.

Franco speelt de wraakzuchtige Harry beter dan de verliefde en ietwat arrogante Harry van de eerste twee delen. Topher Grace is miscast en Venom wordt aardig verkwanseld en Sandman is geen geweldige bad guy maar door het sterke acteerwerk van Thomas Haden Church leef je toch mee. Maguire is weer geweldig als de sullige Peter Parker maar als hij een donkere versie van Peter moet spelen gaat het een beetje mis. Maguire werkt eerder op de lachspieren dan dat hij dreiging uitstraalt (Dit kan natuurlijk ook de bedoeling zijn?). Mary Jane moet voor de derde?! keer worden gered en Kirsten Dunst weet een goede "damsel in distress" te spelen maar een beetje inspiratieloos is het wel. J.K. Simmons steelt zoals gewoonlijk weer de show als J. Jonah Jameson… Wat een icoon! Complimenten ook voor het mooie en ietwat ambivalente einde. Dit derde Spiderman avontuur is overvol maar het is allemaal wel een vermakelijke bende

Afsluiter van de Spider-Man trilogie met Maguire. Het is de minste film van de drie. De bad guys komen niet echt uit de verf en het verhaal is ook niet bepaald sterk uitgewerkt. De toon is wat duisterder dan de twee voorgangers, maar echt goed werkt dat niet. De actiescènes zijn veelal wel de moeite waard, waardoor het toch nog redelijk wegkijkt.

Spider-Man 3

Nu ik met een Spider-Man marathon bezig ben, ik wou het rustig aan doen en af en toe even lekker Spider-Man aan zetten om ze te herzien heb ik in 1 week tijd bijna alle Spider-Man films al gezien die ik wou zien (ben nu ook bezig met The Amazing Spider-Man (2012) ) maar dit is toch echt wel de slechtste uit de gehele trilogie. Spider-Man 3 looft in het begin nog wel leuk te worden, een klassieke vijand voor Spider-Man en dat maakt de film nog redelijk leuk, alleen er zitten erg wat minpunten in deze film.

Zoals ik al bij deel twee vermeldde begon ik me toch een hekel te krijgen aan Mary Jane Watson. Een personage gespeeld door Kirsten Dunst wat eigenlijk gewoon een jaloerse troela is. Wanneer er een bijeenkomst word gehouden voor Spider-Man kust Peter met Gwen Stacey, die hij eerder gered had. Mary Jane werd hier woedend om aangezien het ‘hun kus’ was, wat twee films eerder is gebeurd in een steegje. Mary Jane is woedend op peter maar mag zelf even later wel met Harry zoenen, daar kan ik dan zo wild van worden. Zeur!

Voor de rest vond ik de gehele zwarte spider-man waardeloos. Wanneer we Peter met Mary Jane op een web zien liggen kijkend naar de horizon en even niet opletten valt er een komeet op aarde waar een zwart iets in zit. Dit zwarte spul kleeft zich helemaal vast aan Peter’s brommer waarna het bij Peter in de woning terecht komt. Op een dag begint het te kleven aan Peter waardoor zijn krachten overgenomen word door het pak. Dit pak zorgt er ook voor dat Peter opeens in een kwade geest verandert.

Hoewel ik de film niet echt lovend vond, was het verhaal redelijk te doen. We volgen de opkomst van een nieuwe vijand: ‘Sandman’. Deze man komt in een soort deeltjesversneller terecht waar zijn lichaam toegevoegd word door zand en zo de sandman word. Hij is voortvluchtige van de politie en wil eigenlijk niemand echt ‘kwaad’ doen. Spider-Man houd hem tegen en het is even stil. Er word veel aandacht geschonken aan het zwarte pak, die wanneer Peter hier van af wilt komen op Eddie Brock terecht komt, waarna hij ‘Venom’ word. Een duivelse versie van Spider-Man. Tijdens het zwarte pak transformatie pakte Peter, Brock aan die vernederend in de hoek stond en later zijn baan kwijt raakte. Brock maakt een formatie samen met de Sandman om Peter uit te schakelen. Peter vraagt Harry om hulp, die hebben eerder een gevecht gehad waarbij Harry zwaargewond raakte. Samen vechten ze tegen Sandman en Brock naar de overwinning.

Ik begrijp dat Marvel de stekker uit deze reeks getrokken heeft want dit derde deel is donders slecht. Ik maak me nu klaar voor ‘Dynamo Metalfest’ dus het is een kortere mening. De film is niet goed maar blijft stiekem wel een beetje leuk. Raimi is zijn kans kwijt, zijn vorige delen waren machtig dit was gewoon prutswerk vergeleken met dat. Op naar de volgende twee en dan wachten tot de nieuwe te kopen is of te pindakazen.

3.0*

Ook deze dus opnieuw bekeken, en wederom goed bevonden.

Ondertussen weten we allemaal dat deze film de laatste uit deze reeks was.

De volgende Spider-Man films zijn totaal anders, andere cast andere regie... weer een gans ander verhaal dus...

Maar heb wederom genoten van deze 3 films.

De laatste Spider-Man met Maguire en Raimi ook eindelijk gezien. Sowieso de mindere van de eerste twee films, maar ondanks enkele ergernissen redelijk bevonden. Het probleem van dit derde deel is dat het niet goed weet welke richting hij uit wil. Meerdere vijanden treffen Spider-Man - dat is nieuw - maar door de verdeelde aandacht neemt de film wat te veel hooi op zijn vork waardoor het bij momenten mosselen noch vis is.

Eigenlijk is het uitgangspunt van de zwarte Spider-Man een leuk script op zich. Veel verklaring van het hoe, wat en waarom wordt er niet gegeven behoudens dat het afkomstig is van een meteoriet. Flauw geïntroduceerd, maar het resultaat is echter wel fijn. De Spider-Man films zweefden sowieso al rond de normen en waarden van wraak en de erfenis om "goed" te doen en de erfenis van de status van held. Ook het grote "Clark Kent contrast" met Superman komt hier ook sterk naar voor met de schlemielige Peter Parker. Dit wordt te niet gedaan door het zwartje goedje en de nieuwe persoonlijkheid van Peter Parker is een welgekomen verfrissing, hoewel niet altijd correct geacteerd.

De Goblet van Harry Osborn is wat flauw en doet te veel denken aan de eerste film met Willem Defoe. Weinig inspirerend dus, laat staan het sullige geheugenverlies van Harry in de loop van de film. De hereniging naar het einde toe is wat melig, maar de vete op zich stak op de duur ook tegen. De Sandman is op zich een leuk personage, maar werd eveneens té melig uitgewerkt met dat dochtertje, laat staan met het kokhalzende einde dat hij geen slecht mens is en dat hij geen keuze had. Die flashback met oom Ben als plottwist (tot 2 maal toe) om de kijker op een ander gedacht te brengen deed de film dus ook geen goed. Alleen daarom al zou ik de film als "zwak" quoteren, maar de actie, de achterliggende (versterkte) boodschap en goede CGI doen me net een voldoende geven met 3,0*.

Ok.

Spider-Man 3 had ik uitgesteld omdat ik weinig zin had in de speelduur en eigenlijk ook niet veel zin in nog zo'n "evilness overpowers the master" verhaaltje. Je weet dan ook eigenlijk precies hoe het gaat verlopen. Laatst toch maar aangezet uit pure verveling eigenlijk op Netflix.

Raimi heeft er uiteindelijk wel een degelijke trilogie van gemaakt. Wellicht qua visueel niet de beste regisseur, maar qua energie is hij wel de juiste man. De Spider-Man films vallen op door de lange, energiek geschoten actiescènes door de stad heen.

Camerawerk vond ik dus helemaal top, maar ook het tempo wordt er goed ingehouden door Raimi, waardoor dit deel van Spider-Man nooit saai weet te worden. Maguire is ook wel een logische keuze voor Spider-Man. Qua acteren plots een dipje, maar qua uitstraling helemaal de juiste keuze.

Paar bijrollen die het nog wel verdienstelijk doen. Dunst herhaalt haar kunstje weer een beetje. Leuk om Grace weer te zien. Ook nog een kleine cameo van Campbell. Wel leuk gezien de regisseur. Church was wel erg slecht, maar lijkt het wel te proberen, en daarom voel ik me een beetje schuldig als ik hem af ga branden.

Qua effecten zitten er soms aardige dingen bij. Vooral de designs van Venom en Sandman zijn erg geslaagd. Maar vaak is er heel erg duidelijk met green-screens gewerkt en hapert het visuele niveau regelmatig. Dat had nog wel door de vingers gezien kunnen worden in 2002 & 2004, maar in 2007 mag je zo langzamerhand wel iets groter uitpakken. Vooral gezien het budget, en ook wat Bay met 100 miljoen dollar minder kon doen bij Transformers.

Echter vermaakt de film wel behoorlijk, ondanks dat het allemaal wel erg voorspelbaar is en lang duurt. Finale is ook net wat te sentimenteel. Vond de verdwijning van Sandman nog wel gepast, maar de dood van Franco net wat te sentimenteel. Werkt ook eigenlijk totaal niet.

Vermakelijk gebeuren, maar deel 2 vond ik toch wel wat leuker. Schurken zijn hier weer wat leuker, maar qua verhaal valt het allemaal behoorlijk tegen.

'Nuff said!

Aha, het derde deel van de Spider-Man cyclus met Tobey Maguire in de hoofdrol. Afgelopen weken heb ik de eerste 2 films nog eens herzien en hoewel daar best wat op aan te merken is, zijn het ook films waar veel goeds in zit. Oorspronkelijk was het idee dan ook dat er zowaar 6 films van de wallcrawler gemaakt gingen worden, maar wegens het tegenvallende succes van dit derde deel werden die plannen in de ijskast gestoken en kregen we de reboot(s) met Andrew Garfield en Tom Holland in de plaats. Het was 13 jaar geleden dat ik Spider-Man 3 had gezien

en toch kwamen er best nog veel scènes me bekend voor. Alleen jammer voor Raimi dat het eigenlijk de meer slechte scènes in de film zijn.. Het is sowieso een te groot allegaartje aan verschillende verhaallijnen waardoor er te geforceerd geswitcht moet worden van "nu een stukje Venom" naar "nu een stukje Sandman" naar "nu een stukje Gwen Stacy". Blijkbaar zijn er ooit plannen geweest om de film te splitten in 2 delen en dat had hier echt wel een goede beslissing geweest. Al kan al dat materiaal er onmogelijk voor zorgen dat ik niet terug de slappe lach krijg wanneer ik de 'dark side' van Parker te zien krijg. Hij kamt zijn haar een beetje, doet een paar dansjes en de vrouwen weten niet meer waar ze het hebben.. Die scène in het jazzcafé is dan ook het dieptepunt in heel die transformatie maar wordt gelukkig nog overeind gehouden door MJ en Gwen Stacy. Toch is er ook nog wel wat goeds te vinden in dit derde deel. De climax met Harry die ter hulp schiet en meevecht blijft mooi - al blijft de plotselinge bekentenis van de butler wel een enorme plothole - maar laat ons eerlijk zijn: Gwen Stacy had in die taxi moeten zitten en niet MJ. Nu voelt het teveel een herhaling van zetten.

Het is daar dat Raimi ook tekort schiet ten opzichte van de vorige delen, hij is die touch met het bronmateriaal kwijt. Als je perse Gwen Stacy wil introduceren, dan moet je dat gewoon ineens goed doen. Dat zat in de reeks met Garfield veel beter maar dat terzijde. Ik word verder ook niet warm of koud van de invulling van Bryce Dallas Howard. Maguire doet hetzelfde als in de vorige films en wordt ook hier overeind gehouden door Kirsten Dunst en James Franco. Thomas Haden Church is nog een goede Sandman maar Topher Grace had toch beter bij That '70s Show gebleven in plaats van het laatste seizoen te verlaten om deze film te kunnen doen. Het had in beide producties hun voordeel geweest. Visueel viel me dit eigenlijk ook wel een tikkeltje tegen, de twee vorige films (en dan zeker de eerste) zagen er toch net wat dynamischer uit en breek me de mond niet open van die gigantische Amerikaanse vlag die het volledige scherm vult.

Toffe cameo wel van Bruce Campbell alweer, al kun je dit eigenlijk meer een bijrol noemen zelfs. Beetje jammerlijk slotstuk van de trilogie die vooral te leiden heeft onder een teveel aan ideeën. We zullen nooit weten wat had kunnen zijn, maar Raimi verslikt zich hier wat in de grootsheid. Maguire is echter een zwakke Parker maar gelukkig is er dan nog Kirsten Dunst als de ultieme Mary Jane.

Nipte 3*

Zonder meer de minste van de drie, hoewel er qua verhaal met de verschillende bad guys wellicht nog de beste en specatulairste van te maken geweest was, toch blaast Raimi zich zelf nu definitief op met de zogenaamde charmeur Parker wanneer hij onder invloed van de symbiote is. Een gedeelte dat Maguire/Parker totaal niet ligt en tenenkrommend slecht is.

Erfenis van de vorige twee delen, met betrekking tot de problemen richting Osborne, zet zich voort in deel 3. Tevens begint het ondanks een liefdesverklaring zwaar te rommelen tussen MJ en Parker, mede doordat Parker teveel met zichzelf bezig is. De relatie komt extra onder spanning te staan met de aanwezigheid van Stacey, Bryce Dallas Howard oeh la la, een verschijning waar ik op zich geen problemen mee heb maar MJ wordt zo wel erg voorspelbaar en plichtmatig terug geduwd naar Harry. Een kust en te keur aan bad guys en herkenbare karakters komt voorbij, iets dat ik altijd mooi vind, en in die zin is het watertanden met Eddie Brock, Green Goblin, Sandman en vooral Venom. Een van de meest aansprekende bad guys uit Spiderman. Een grootse clash ligt voor de hand en die komt dan ook nadat Harry met nog wat psychologische spelletjes Parker probeert te breken. Iets dat op zich wel interessant is, en daarna nog komt helpen, iets dat voorspelbaar maar wel aardig is.

De film zakt wat mij betreft finaal door het ijs met Parker die in de beginfase faalt in zijn relatie, en nog wel op vlakken die hem eerder niet zouden overkomen, waarmee de strubbeling met MJ wel erg plichtmatig aanvoelen. Maguire is verder minder de saaie piet zoals wel in de vorige delen, maar nu overspeelt regisseur en acteur hun hand op gruwelijke wijze wanneer Parker in een soort mislukte charmeur verandert onder invloed van de buitenaardse levensvorm. Hoe hij dansend over straat gaat, knipoogjes uitdeelt, de man is in de jazzclub...het is werkelijk niet te hachelen. Wellicht dat dit de bedoeling is maar het haalt andermaal de film enorm onderuit qua sfeer en 'volwassenheid' en koerst voor de derde keer, naast een niet serieus te nemen acteur, op een 12 jaar rating af nog jonger wat mij betreft. Dan is er dat verdomde 'gejoehoe' weer als ie zich kennelijk bijzonder vermaakt aan zijn spinnendraadje al zwierend en zwiepend. Allemaal niet echt serieus te nemen, en dat toch wel ondanks een vrij duistere bad guy met Venom als beste voorbeeld. Mooi gemaakt trouwens. Van Dunst wordt overigens weer iets meer verwacht maar een stembandentest volstaat ze nog steeds prima.

Nee, de hele Spidermanreeks van Raimi is niet mijn ding ondanks dat het redelijk films zijn en prima vermaak. Zoals gezegd valt deel drie op vanwege zijn bad guys maar is qua verhaal en vanwege die vreselijke scene toch de minste van de drie.

Volgens mij wisten ze dat dit het laatste deel werd, want de film voelt enorm vol aan met teveel verhaallijnen die amper worden uitgewerkt. Venom zie je op de poster, maar is zeer onduidelijk in beeld, Sandman is niet slecht maar dan heb je nog de verhalen met Mary Jane Watson/Gwen Stacy, Harry Osborn en Peter Parker die worstelt met zichzelf. Het lukt de regisseur niet om al die wegen met elkaar te verbinden op een deftige manier. In sommige gevallen is het acteerwerk ook gewoon vervelend, al zeker geen fan van Tobey Maguire die nog meer Parker moet spelen dan gewoonlijk.

De film is hier en daar wel goed met enkele leuke scènes, maar het geheel is een rommeltje met een hoop ballast dat geknipt mocht worden. Leuke entertainment, maar te luchtig zodat de aandacht snel verdwijnt.

Wat mij betreft de leukste en beste van Sam Raimi's trilogie. Veel vaart, bijna "ouderwetse" FX die lekker stevig en fysiek aanvoelen, verschillende plotlijntjes (Flint/Sandman, buitenaardse substantie/Venom, Harry, MJ) die netjes worden afgerond, leuke bijrollen, en bovenal geweldig spel: Maguire en Franco weten door hun acteren opeens andere (meer duistere) persoonlijkheden te creëren, en MJ's verdriet is bijna tastbaar in Dunsts spel op de brug. O ja, en Maguire als would-be-Casanova is hilarisch. Zeven kwartier is lang, maar ik heb me nergens verveeld en ben regelmatig meegesleept.

” i’m gonna put some dirt in you’re eye.”

En dan aangekomen bij uiteindelijk het onbedoelde laatste deel van de Sam Raimi Spider-Man films. Voor vele is dit deel het minst, maar persoonlijk vind ik dit deel toch het beste. Nu ik naar 9 jaar weer de volledige trilogie heb bekeken vind ik de kwaliteit van de Raimi Spider-Man films eigenlijk wel meevallen. Die conclusie is misschien niet helemaal eerlijk aangezien Raimi er nog 3 wilden maken, maar goed. Dit is wel wat we hebben. Twee vrij trage delen en een deel dat vermakelijk is, maar erg rommelig

De grootste kritiek op de film is de overkill aan villains. Je hebt: Sandman, Venom, New Goblin/Harry Osborn. Je kunt daar Raimi misschien niet al te veel van beschuldigen, want Raimi wilde Venom/Eddie Brock nooit toevoegen in dit deel. Sterker nog, hij wilde Venom eigenlijk niet eens in een van zijn bedoelde 6 films introduceren. Sony is de degene die Raimi uiteindelijk dwong het karakter te introduceren. Een karakter die Raimi eigenlijk helemaal niet begreep, aangezien hij fan was van de jaren 60’/70’ comics waar ook de films op gebaseerd waren. Venom werd pas geïntroduceerd in de jaren 90’. Dat hij het karakter niet begreep is uiteindelijk in het eind resultaat ook te zien. Eddie Brock was erg vervelend en Topher Grace was ook een kleine miscast. Ook is Venom een van de grootste/populairste bad-guys van Spider-Man. Hij heeft uiteindelijk een veel te kleine rol voor het kaliber villain dat hij is. Het enige positieve aan Venom in deze film is misschien zijn suit. Het is niet heel accuraat maar wel angstaanjagend.

Waar ook veel kritiek op is zijn de overdaad aan sub-plots, die Raimi uiteindelijk niet goed weet te verbinden. De symbiote word flauwtjes geïntroduceerd en de ‘black-suit Spider-Man’ is al helemaal een flauwe introductie. Dat verhaal is ook veel te groot en is uiteindelijk erg slecht uitgewerkt met de wel-bekende en mega ‘meme’ van het moment “Bully Maguire” De scènes met charmeur Parker zijn natuurlijk tenenkrommend en van een enorm laag niveau. Je ziet aan alles dat Raimi de gehele jaren 90’ comics gewoon niet begreep en dat uit zich dan op deze manier..

Toch vind ik dat de film ook zeker positieve punten heeft. Raimi heeft hier weer voor de meer donkere toon gekozen, in plaats van het lichtte van het vorige deel. De komische noot heeft hij ook meer achterwegen gelaten en natuurlijk de “end battle” was wel het hoogtepunt van deze drie delen. Ondanks dat Venom niet de uitwerking heeft gekregen die hij hoorde te krijgen, is het eind gevecht wel van een hoog-niveau. Ook ligt het tempo wat hoger in dit deel ten opzichte van de voorgaande delen, ondanks dat dit wel het langste deel is van de trilogie voelt het minder traag en saai aan. Het is wel rommelig en springt een beetje van hak op de tak. Het is wel het vermakelijkste deel na mijn mening.

Sandman/Marko Flint, is ook de bad-guy die van oorsprong eigenlijk de “main” bad-guy had moeten zijn. Ik vind hem ook de beste bad-guy in de Raimi trilogie uiteindelijk. Hij heeft een wat meer intrigerende verhaallijn ten opzichte van de andere. Helaas door de uiteindelijke komst van Venom heeft hij niet de uitwerking gekregen die hij hoorde te krijgen, maar toch steekt hij er wel bovenuit wat mij betreft.

Als ik de trilogie zo bekijk vind ik het wel jammer dat Raimi het verhaal uiteindelijk niet heeft mogen afmaken. Dit deel zonder het symbiote en dus geen “Bully Maguire” en Venom/Eddie Brock. Had zeker wel potentie. Sandman was een sterke villain en Harry Osborn/New Goblin was goed opgebouwd. Er zou dus ook meer tijd zijn geweest voor Sandman of andere relaties die uiteindelijk beter verbonden en uitgewerkt hadden kunnen worden. Zoals het sub-plot: Harry, M.J, Peter Parker en Gwenn Stacy.

Verder was J.K. Simmons als Jameson weer lachen zoals altijd. Blijft gewoon leuk dat personage! Tobey Maguire en Kirsten Dunst waren beide wel beter in de voorgaande delen. James Franco was ook sterk als soort van anti-hero en eindelijk heeft hij een leukere rol. Thomas Haden Church was sterk als Sandman.

7.5/10

Spider-Man 3 als derde deel met Tobey Maguire is in essentie net zo goed als zijn twee voorgangers echter vind ik het hier net wat over de top gaan. Een te grote hoeveelheid aan kwaad in een film maakt het niet per definitie beter of spannender.

Na deze weer opnieuw gezien te hebben.

Is het ongelooflijk knap hoe de ster acteur Tobey Maguire de hoofdrol als Spiderman speelt.

De feel good sfeer die hij erin weet te leggen,is zo fenomenaal, hij kan dat net als een acteur, als Hugh Grant die ultieme feel good sfeer erin brengen.

Ook de cast van deze film is fantastisch.

Ook vooral James Franco en Thomas Hayden Church en Kirsten Dunst en J.K Simmons zijn uitmuntend in hun rollen.

Dit blijft net als de andere twee Spiderman films met Tobey Maguire van uitzonderlijk niveau door de makers en cast.

Ook de film muziek is fantastisch.

Blijft genieten voor jong en oud deze spectaculaire en gouden film.