Scanners (1981)

David Cronenberg slaagt er vrijwel altijd in om in z’n films een ijzersterk verhaal te koppelen aan een speciaal sfeertje. Een combinatie die hem op het lijf geschreven staat en die je terugvindt in veel van z’n films. Scanners is daar geen uitzondering op.

Enkele mensen, genaamd scanners, met de buitengewone gave om gedachten te lezen en te controleren, vormen een ondergrondse beweging. Onder leiding van Darryl Revok proberen ze de wereld te veroveren. Cameron Vale, een scanner met meer nobele bedoelingen, moet dit met de hulp van Doctor Ruth, een schitterende rol van Patrick McGoohan trouwens, trachten te verhinderen. Het verhaal is niet alleen interessant, maar tevens ook serieus, volwassen en bijzonder gedetailleerd uitgewerkt. Omdat het allemaal zo serieus is, dreigt de film soms wat langdradig en saai te worden. Vooral dan in het tweede uur waar het conventionele kat-en-muisspel de bovenhand haalt, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door een verrassende en spannende finale.

Zoals bij vele horrorfilms het geval is, is ook in Scanners het sfeerelement prominent aanwezig. Hier vooral bijgestaan door de typische jaren ’80 locaties, kitscherige decors en een soundtrack die elektronische en vervreemdende klanken perfect weet te combineren. Ook wordt er vrij sterk geacteerd, met name door de heren McGoohan (Doctor Ruth) en Ironside (Darryl Ravok), wat gezien de aard van de film wel een vereiste is.

Cronenberg gaat in Scanners heel subtiel, doch efficiënt om met gore; let op het exploderende hoofd in de aanvangsfase van de film! De nadruk wordt echter vooral gelegd op het psychologische aspect en dat lukt aardig, al zijn we anno 2006 wel wat meer gewoon.

Samengevat is Scanners vooral een film die veel te bieden heeft qua verhaal en sfeer, maar af en toe tekortschiet wat pure horrorelementen betreft. Op de legendarische head explosion na, zou dit eerder een psychologische thriller zijn. Desalniettemin een must see voor Cronenberg-fans.

Vreselijke derderangsfilm.

Bulkend van de The A-Team onwaardige acteerprestaties. Speciale cuts waar personages als een vierkante de magische woorden "Yes" mogen uitspreken, waarna de camera weer cut. Sterk is dat!

Het verhaaltje komt uit een goedkoop horrorromannetje, maar dat hoeft op zich geen struikelblok te zijn bij dit soort fimpjes. Toch is het telepatisch gegeven erg zwak. Vooral omdat het voor enkele totaal hilarische scenes zorgt. De "showdowns" met geweldig belachelijke gezichten die intensiteit moeten verraden zijn zo slecht dat ze terug goed worden, en daarna gewoon verder doorstomen naar belachelijk slecht.

Als toetje verpest Shore de laatste beetjes sfeer die in de film weggestopt zitten met ontiegelijk lelijke, slecht gebruikte, overdramatische en totaal onafgewerkte muziek (en sound effect, geen idee of hij daar ook wat mee te maken had - de scene in het begin met de steeds groter wordende groep mensen is er eentje om bij neer te vallen). Echt zo'n typische muzikant die van elk genre standaard, intrieste en misplaatste filmmuziek weet te maken.

Blijven wat bloederig gespat en enkele erg lelijk in beeld gebrachte vuurwapenscenes. In vergelijking is het recentere werk van Cronenberg zelfs nog een vooruitgang. Dit spul is door en door slecht.

0.5*

Horror zou ik het niet bepaald noemen... hoogstens een psychologische thriller die in het rijtje vroege werken van Cronenberg past. Allemaal werken waar mentale toestanden fysieke mutaties tot gevolg hebben.

De stevige scènes waren door de heel accurate montage voor die tijd best wel indrukwekkend. Het verhaal is allesbehalve meesterlijk. Van het begin af klinkt het allemaal veelbelovend, en daarna lost het nooit de verwachtingen in (te laag budget??).. tot een goede finale die ik niet had verwacht. Nogal matig, hoewel ik veel bewondering heb voor Cronenbergs werken.

Ik kijk uit naar de remake...

Grootste minpunt waren voor mij toch wel de acteerprestaties. De dialogen worden op zo'n monotone en emotieloze wijze gehouden, dat je je gaat afvragen of je niet naar een zombiefilm zit te kijken. De gezichtsuitdrukkingen tijdens het scannen hadden ook wel een tikje gevarieerder en interessanter gekund. Af en toe was het gewoon lachwekkend en haalt het de spanning weg. De soundtrack past aardig bij de sfeer van de film, maar vond ik niet altijd even sterk. Het is typisch jaren 80 en gewoonte geworden bij dergelijke films.

Voor zover de negatieve punten, want ik vond het verhaal wel degelijk interessant. Het plot ontwikkelt zich goed en kent nog een leuke ontknoping. Het bevreemdende gevoel dat het hoofdpersonage kenmerkt, wordt goed op de kijker overgebracht. Wie zit te wachten op veel Cronenberg gore komt wel wat bedrogen uit, want daarvan is er niet heel veel te vinden. De special effects die erin zitten zijn dan wel weer erg sterk (Het ontploffende hoofd aan het begin, en het eindgevecht met spataderen, wegsmeltende huidstukken en brandwonden) en door de liefhebber zeker niet te versmaden.

Hoewel minder goed uitgewerkt, is Scanners toch weer een typische Cronenbergfilm. Voor mij betekent dit meestal, zo ook hier, een vermakelijke film.

Erg middelmatige Cronenberg-prent wat mij betreft. Ik hou toch echt meer van de Cronenberg met de eerste helft van de film een standaardverhaaltje en de tweede helft van de film steeds goorder wordende viezigheid.

Daar is in deze film niets van te vinden, van zeer zwakke acteerprestaties is er echter voor ieder wat wils in deze film. Vooral de totaal oncharismatische hoofdpersoon is erg slecht. Het verhaal vond ik nog het meest weghebben van eXistenZ, een andere Cronenberg-film die ik qua verhaal iets volwassener vond, maar er toch steeds aan herinnert werd.

Scanners!
Leuk concept, lekker rustig gefilmd en prima soundtrack, maar die kracht (de jaren tachtig zweem) is ook gelijk z'n zwakte geworden, sommige aspecten zijn echt te gedateerd. Komt ook wel door de 'Cronenberg' technologie, die logischerwijs zwaar aan tijd onderhevig is, maar de uitwerking is soms veel te knullig, zoals de scene met de telefoon en de door de "explosie" achteruitvliegende wetenschappers.

En voor de zoveelste keer een emotieloos hoofd met priemende ogen wordt wel erg suf. Dat is ook het grootste manco: Scanners blinkt uit in underacting. Een beetje meer emotie in gezicht en stem had niet misstaan. Positieve uitzondering hierop is Ironside, goed gecast met de perfecte kop ervoor, en de enige die overtuigt. Het eindgevecht tussen Revok en Cameron is ook erg geslaagd met de opzettende aderen en vooral de weggedraaide ogen van Revok.. Dat blijft gelukkig wel tijdloos

Ik kan me volledig vinden in de recensie van yeyo, inclusief cijfer. Al vond ik de film vanaf de eerste screentime van Ironside (en de ontploffing van dat hoofd ) wel gelijk een stuk beter worden. Inderdaad, het acteerwerk mag dan niet best zijn, maar het sfeertje, de leuke synth-soundtrack, het concept inclusief scannings, en natuurlijk die grafische mutaties maken het wederom een erg boeiende Cronenberg. Laatste halfuur is uitstekend, het einde zelfs weergaloos.

Ik blijf nog zoeken naar een Cronenberg die Videodrome kan evenaren of overtreffen, al ben ik bang dat die er niet meer tussenzit. 3.5* dus.

Een eigenaardig werkje van Cronenberg waarin er mensen bestaan die de geest van hun doelwit kunnen besturen. Stephen Lack was ik nog nooit eerder tegengekomen en ik vond het een aparte acteur door zijn ijzige blik en de zeer rustige stem. Omdat hij geen herinneringen van zijn vader of moeder had en over een zesde zintuig beschikte paste dat wel. Maar ik miste een goede opbouw en wat meer betrokkenheid. Jammer dat er grotendeels maar wat wordt rondgelopen en bijgepraat zoals in een thriller dat gebeurd want de special-effects waren gaaf en bizar. Lichte tegenvaller.

Fascinerende elementen die worden weggemoffeld in iets dat uiteindelijk toch een banaal futuristisch thriller-plotje blijkt te zijn. Met de excentrieke muziek lijkt het wat te gaan worden, maar verder heerst er een mat sfeertje dat niet onder de huid kruipt of openbloeit. Het helpt ook niet echt om het op papier meest interessante personage te geven aan de beroerdste acteur van het stel.

Er zit geen geur of smaak aan Lack. Het contrast met Ironside kan dan ook bijna niet groter zijn. Ander probleem, misschien wel het grootste, zijn de telepathische duels. Dat wil op film voor mij maar niet werken, een malle vertoning die ook al snel een herhaling van zetten wordt, al probeert Cronenberg er met zijn visitekaartje nog wat van te maken. Verder blijft het een moeizaam filmpje.

Redelijke Cronenberg.

Weinigen zullen betwisten dat Scanners niet bepaald tot zijn hoogtepunten behoort, al bevat het gelukkig wel veel van de typische Cronenberg elementen: vervreemding, futurisme en body horror. Zijn films worden vaak gekenmerkt door een fascinerend gegeven, waar het verhaal aan wordt opgehangen, maar juist dat - telepathie - komt hier niet uit de verf.

Het hele gedoe rond de scanners ontwikkelt zich al snel tot een soort spionage thriller plot, vol voorspelbare wendingen en slecht acteerwerk. De paar telepathie show downs zijn lachwekkend lame. Veel moeilijke blikken en verkrampte gezichten gezichten, maar absoluut geen spanning of horror. Het vervreemdende sfeertje is wel weer typisch voor deze regisseur, al komt het niet in de buurt van bv. Videodrome.

Gelukkig wordt de film gered door het telepathie duel tussen Darryl en Cameron, waar eindelijk wat echte Cronenberg body horror om de hoek komt kijken, al heb je er de hele film op moeten wachten. Net genoeg voor een voldoende, dat wel. 3***

Een groep Scanners (mensen die elkaar kunnen besturen met alle gevolgen van dien) lopen elkaar op te fokken met hun controlskills en tsja, daar moet toch eens een eind aan komen. Deze SF en horror in één van Cronenberg beviel me prima! De gore ziet er weer erg bloederig/vlezig uit en dat is knap, aangezien het budget waarmee de film is geschoten verder niet echt hoog lijkt. Acteerwerk komt ook bekoeld over. Toch doet dat verder geen afbreuk. Het concept blijft geinig en het verhaal heeft genoeg leuke momenten in petto.

"\You're a scanner, which you don't realize. And that has been the source of all your agony. But I will show you now that it can be a source of great power."

Aardige film van Cronenberg. Niet wat ik er van verwachte, Ik verwachte een bijzonder brute humorfilm met een overvloed aan exploderende hoofden en taferelen zoals we op de mooie poster zien. In plaats daarvan is Scanners meer een soort Science-fiction thriller.

Het acteerwerk is niet al te best. Stephen Lack was soms zelfs tenenkrommend, hoe hij steeds schaapachtig en monotoon herhaald wat hem word verteld. Michael Ironside (die we ook op de poster zien) daar in tegen was een aardige antagonist en speelde wel redelijk. Patrick McGoohan was toch duidelijk de meest getalenteerde acteur in de film.

Het concept van Scanners is erg gaaf, helaas is de uitwerking wat minder. Het verhaal heeft iets ongeloofwaardigs en neps. Dat komt waarschijnlijk omdat Cronenberg zo weinig budget en tijd kreeg dat hij het script moest schrijven ter wel er de opnames bezig waren. De film is dus ter plekke geschreven. En dan zijn er ook nog een hoop last-minute wijzigingen. Van mij had het in iedergeval wat bruter gemogen en wat beter uitgedacht.

Als Cameron Vale, een dakloze, op een dag in het winkelcentrum een vrouw vervelende dingen over hem hoort zeggen krijgt zij opeens een vreemd soort aanval. Twee mannen in pakken weten Vale daarna te pakken te krijgen en te verdoven. Als Vale weer bij komt is hij in een vreemd instituut. Dr. Paul Ruth leert hem over zijn bijzondere gaven. Hij komt erachter dat hij een zogenaamde Scanner is, iemand die gedachten kan lezen en telepathische gaven heeft. Dr. Paul Ruth vraagt Vale hem te helpen de gevaarlijke Scanner Revok te verslaan.

Howard Shore heeft wel een heel erg gave soundtrack gemaakt. Een combinatie van bijna klassieke horror en 80s synthesizers. Geeft de film een mooi sfeertje mee. Al hadden die soundscaping effecten wat minder gekund.

De scène met het exploderende hoofd en de scène waar Vale en Revok een morbide duel hebben vond ik bijzonder gaaf. Hadden van mij meer van dat soort scènes in gemogen. Maar dat is natuurlijk moeilijk door het lage budget. De hoofdexplosie is gemaakt door een een siliconen replica van een acteur te vullen met konijnen lever en vleesafval van varken met een heleboel nep-bloed en dan vanachter (uit het beeld) met een simpele shot-gun op het hoofd te schieten, simpel maar effectief. Erg grappig al die oude computers, dat heeft wel wat. Wel is het enigszins storend dat ze denken dat computers bovennatuurlijk zijn... Je kan natuurlijk niet gewoon intypen "Verzoek om zelf vernietiging" computers werken niet zo... De beelden van printplaten, wanneer Vale de computer scant, vond ik ook bijzonder gaaf. Waarschijnlijk hebben ze een printplaat heel groot nagemaakt voor die opnames.

Al met al was Scanners best een aardige film met een goed concept, een van de beste hoofdexplosies die ik ooit heb gezien, goede muziek en gave cult-actie (en bovendien een erg mooie filmposter) maar toch veel minder dan The Dead Zone. Leuk om een keer gezien te hebben maar minder goed dan ik had verwacht.

Het sterke verhaal is goed neergezet en heeft aardig wat mooie momenten om de kijker (en zeker in die tijd) te laten schrikken. Ondanks dat ik The Fly (uit 1986) niet zo erg goed vond, heb ik mij met deze Cronenberg film erg goed vermaakt!

3,5*

Aardige film over een groep mensen met telepathische gaven die samen een geheim collectief vormen. Een prima uitgangspunt voor een horrorfilm als deze en alhoewel het plot onderhoudend genoeg is, had het wel wat boeiender uitgewerkt kunnen worden. Redelijk sfeervol en met goeie special effects en make-up effecten.

Deze film heb ik kort na The brood herzien, en dan valt het op dat dit allemaal nèt een tikje beter is : de cast is over de gehele linie beter, Michael Ironside is met zijn ongunstige uiterlijk perfect gecast, de "production values" zijn hoger (de kunstwerken van Robert Silverman's personage –de kunstenaar Benjamin Pierce– zien er bijvoorbeeld indrukwekkend uit), en de FX zijn subliem, met als enige minpuntje de irritante en gedateerde synthesizermuziek van Howard Shore. Toch is dit nog niet de perfecte Cronenberg-film, want de strakke thrillervorm is een beetje in de plaats gekomen van de naargeestigheid en de excentriciteit van zijn eerdere films – die ene beroemde scène is nog altijd indrukwekkend, maar het gegeven van de telepatische vermogens en wat je er mee kunt doen kruipt niet zo onder mijn huid als bijvoorbeeld de Psycho-Plasmics uit The brood.

Beetje jammer van die slechte b-film achtige hoes/poster want hoewel de film horror elementen bevat en best freaky kan zijn heeft het een hoge productiewaarde en ademt het geheel iets uit van een typische intrigerende jaren 70 paranoia thriller met een X-files achtig verhaal, compleet met grote sets en af en toe mooie weidse shots en een ijzige synth soundtrack.

Ironside is lekker creepy, de rest van de cast ook prima. Het ontploffen van hoofden is niet een gimmick die alsmaar herbruikt wordt. Gaandeweg blijkt het plot ook meer intrige te hebben. In veel opzichten heeft de film mijn verwachtingen daarom overtroffen want ik verwachtte toch vooral een vrij groezelige bedoening, hoewel natuurlijk wel met iets heel speciaals omdat het een Cronenberg film is.

Zeer genietbaar en de effecten zijn spaarzaam maar goed uitgevoerd. Ik vond deze een stuk beter dan Videodrome maar het accent neigt meer naar een complotverhaal dan een filosofische beschouwing van de relatie tussen mens en materie, hoewel ook hier de geestelijke krachten blijken te kunnen reiken tot in de computertechniek. Misschien wel de beste Cronenberg die ik gezien heb na The Fly.

Niet ondersteboven van Scanners, maar wel degelijk. Me zeker vermaakt met de film waarbij vooral het onderwerp me aansprak. Scanners is een psycho thriller, een sciencefiction waarbij bepaalde mensen gedachten van anderen kunnen lezen en dat kunnen inzetten als wapen.

Cronenberg zou blijkbaar weinig budget gekregen hebben en de productie van de film verliep zou ook snel snel verlopen zijn. Toch maakt hij er nog iets van. De gore is best knap gedaan. Niet altijd even sterk, het acteerwerk was bijvoorbeeld maar matig. Maar de sfeer is wel goed, prima soundtrack ook.

"You called me a Scanner. What is that?"
"A freak of nature... born with a certain form of E.S.P. A derangement of the synapses... which we call telepathy."

Dit is inmiddels mijn vierde ouderwetse Horror / Sciencefiction film van de bekende horrorregisseur David Cronenberg in de afgelopen twee weken, die ik vroeger al eens gezien heb (destijds gehuurd op video), maar die ik eigenlijk niet meer kan herinneren op één bekende scène na dan, namelijk die tijdens de opening met de introductie van de bekende jaren 80 / 90 acteur Michael Ironside (als Darryl Revok) tijdens het befaamde scan-duel in de zaal bij het bedrijf "ConSec" met het exploderende hoofd van zijn tegenstander (Louis Del Grande) na circa 14 minuten.

Scanners kunnen de geest van anderen controleren en naar believen breinen laten exploderen. Darryl Revok is de meest krachtige van alle scanners en hij is het hoofd van de underground scanner beweging die de wereld wil domineren. Dokter Paul Ruth (Patrick McGoohan) ontvoerd in een winkelcentrum een scanner die niet tot de "Underground Movement" van Darryl Revok behoort, namelijk de als een zwerver uitziende Cameron Vale (Stephen Lack). Hij is een zeer krachtige scanner die Dokter Paul Ruth herprogrammeert met maar één doel, namelijk het vernietigen van de "Underground Movement".

David Cronenberg dompelt ons vervolgens onder in een van zijn meest angstaanjagende toekomstvisioenen. Nadat Cameron Vale, een man met buitengewone en destructieve telepathische vermogens, in een winkelcentrum wordt ingerekend door agenten van een mysterieus wapenbedrijf, ontdekt hij dat hij niet de enige is die zulke vreemde krachten bezit. Sommige andere scanners hebben het namelijk gemunt op niet minder dan de wereldheerschappij.

"Scanners" is een gruwelijke en provocerende film over de uitgestrektheid en de grenzen van het menselijk brein en het was tevens de doorbraakfilm van David Cronenberg in de Verenigde Staten. Terwijl de psychobiologische verschrikkingen in zijn vorige films, te weten "Shivers (1975)", "Rabid (1977)" en "The Brood (1979)", werden ontketend door geïsoleerde elites, voert "Scanners" voor het eerst grote bedrijven en het militair-industriële complex op als aanstichter.

De sfeer zit er meteen in en na circa drie minuten zien we in een fastfoodrestaurant van winkelcentrum hoe de als een zwerver uitziende Cameron Vale (eet o.a. achtergelaten eten) een vrouw (Margaret Gadbois), die commentaar op hem heeft, haar hoofd microgolfoven-gewijs onder spanning laat brengen. Het verhaal steekt aardig in elkaar en met de zoektocht van Cameron naar Darryl komen we steeds meer te weten over Scanners en hun mogelijkheden. Ook ontmoet Cameron een vrouwelijke scanner, te weten Kim Obrist (Jennifer O'Neill), met wie hij optrekt tijdens zijn zoektocht. Ook komt hij tijdens zijn zoektocht een Scanner tegen, te weten Benjamin Pierce (Robert A. Silverman), die zich in de kunst heeft gestort om zo zijn geest onder controle te kunnen houden. Alles lijkt te draaien rond een middel genaamd Ephemerol, die toegepast wordt op zwangere patiënten en die dan scanners kunnen maken. Oftewel met Ephemerol creëer je nieuwe scanners!

Verder bevat de film een redelijke hoeveelheid actie en een behoorlijke dosis geweld en dat zorgt o.a. dat na circa 54 minuten een busje met daarin Scanners (waaronder Cameron en Kim) crasht (wordt namelijk beschoten door een andere busje) in een platenwinkel en dat was opzicht wel geinig, want in die platenwinkel zien we dan na circa 56 minuten in het trappenhuis naar de kelder (waar Cameron en Kim zich verbergen) een poster hangen van "Herman Brood & His Wild Romance" en die werd ook goed en langdurig in beeld gebracht terwijl iemand (Géza Kovács) zijn geweer zit te laden.

Ook het laatste gedeelte van de film was aardig en misschien ook verrassend, want dan kom je namelijk te weten dat Cameron en Darryl broers van elkaar zijn en dat hun vader Dr. Paul Ruth is en hij ontwikkelde Ephemerol als kalmeringsmiddel voor zwangere vrouwen in de Verenigde Staten. Ruth hoorde over de bijwerking van het middels tijdens de zwangerschappen van zijn vrouw en hij maakte er de krachtigste scanners ter wereld van door een prototypedosering toe te dienen. Darryl is van plan een nieuwe generatie scanners te creëren en te leiden om de wereld over te nemen, maar Cameron weigert zich bij hem aan te sluiten. De broers gaan een telepathisch duel aan, waarbij het lichaam van Cameron verbrandt. Wanneer Kim echter Darryl tegenkomt, ontdekt ze dat Cameron er op de één of andere manier in is geslaagd om het lichaam van Darryl over te nemen tijdens het duel, waarna de film precies na 100 minuten is afgelopen.

Het acteerniveau is voor een film uit dit genre alleszins acceptabel en de hoofdrolspelers, te weten Stephen Lack, Michael Ironside, Patrick McGoohan en Jennifer O'Neill, deden het verdienstelijk.

"Scanners" is een redelijke low-budget film (met wel aardige speciale effecten), die zich goed wegkijkt en die vanaf de eerste tot de laatste minuut weet te vermaken. "Scanners" heeft ook nog twee sequels gehad in de beginjaren 90, te weten "Scanners II: The New Order (1991)" en "Scanners III: The Takeover (1992)" waar David Cronenberg wel niets mee te maken had. Op naar "The Dead Zone (1983)" van David Cronenberg.