Festen (1998)

Ik ben óók een ongelovige hond hoor. Maar ik ben bekeerd (m.b.t. deze film dan)!

Verder heb ook ik geen zin om uit te gaan leggen hoe geweldig, geloofwaardig en juist hoe realistisch deze film is!

Meningen kunnen natuurlijk verschillen, maar ja, als je er niet voor openstaat, zoals Speranza zegt, dan kan het een heel andere beleving zijn ja....

Maar Dogville heeft dan weer compleet niks met Dogma 95 te maken. (bijna) Alle 'regels' worden immers overtreden. The Idiots van Lars von Trier is echter wel een dogma film, met nog soberder camerawerk en verzorging van de mise-en-scène.

Poeh....wat een bijzondere film zeg. Niet echt een film voor mij, maar ik ben desalniettemin blij hem een keer gezien te hebben. DE film begint wat traag en gaf mij het gevoel dat ik naar een Deense versie van een gewone 60-jarige verjaardag zat te kijken. Dat kwam mede door het 'homevideo'-achtige filmen. Halverwege komt de film gelukkig goed op gang en volgt de ene schokkende scene de andere op. Wat mij wel stoorde was dat die scenes zo ongeloofwaardig en af en toe ook gewoon te belachelijk voor woorden waren. Zie hier als voorbeelden die zatte meute die gezellig rascistische liedjes gaat zingen, gaat dansen nadat ze te horen hebbeg gekregen dat die vent zn kinderen heeft verkracht en dat ze uiteindelijk nog gezellig gingen ontbijten Erg schokkend allemaal, maar totaal ongeloofwaardig in mijn ogen .

Daarnaast ahd die manier van filmen ook zo zn minpunten. Het mag dan wel wat aan de sfeer toevoegen, maar stoorde mij vooral op momenten dat t donker werd.

Uiteindelijk dus niet echt een film die ik op mijn bovenste plank ga zetten, maar desalniettemin geregeld erg vermakelijk door die belachelijke en vaak ook schokkende gebeurtenissen.

3*

Meesterwerk, het meeste is al gezegd.

Na ooit een voorstelling van Festen op het Groningse amateurtoneel gezien te hebben (goed stuk!), nu de film. 1 woord: indrukwekkend!

Vraag: is het jullie ook opgevallen dat de vader in de 1e speech voor ze aan tafel gaan Michael noemt en ook de tweeling (Christian en de overleden zus), maar Helene níet? Dat valt dus niet op, want Helene kletst daarna aan tafel ook gewoon met een oom ofzo. Daar blijf ik steeds aan denken....

Simpel, maar daardoor niet minder mooi. Het verhaal is opzich helemaal niet zo speciaal, maar wordt wel voortreffelijk uitgewerkt. Erg goed gedaan. Daarnaast nog wel aantal grappige scenes, de typische acties op feestjes en dergelijke. Wel heb ik me - met name aan het begin - gestoord aan het camerawerk, maar desalniettemin een erg leuke film.

4.0*

is hij werkelijk goed

Deze film is waanzinnig goed. Het acteerwerk is onvoorstelbaar goed.

Inderdaad Schweinie! Gewoon gaan kijken!

zal ik

Ja Prima film,

Mede door het 'home-video'-achtige gefilm lijkt het in mijn ogen juist realistischer.

En de film komt inderdaad pas op gang zo rond de 'speech-scène' en vooral het laatste stuk vond ik erg aangrijpend.

Zeer sterk geacteerd!

Een van de meest grauwe films die ik gezien heb.

Voor nu nog een 3,5.

Nou, gezellige familie. Leuk feest, ook.

De handgevoerde camera, de hele film door, is niet mijn stijl. Ik heb ook niet het gevoel dat deze methode in dit geval het verhaal versterkt. Dat sleurt je vanzelf wel mee en dat vind ik dan ook het sterkste punt van Festen. Je blijft verwonderd kijken naar de vreemde relaties tussen deze mensen en een heleboel vragen komen boven, waarvan de intrigerendste wel is of Christian de waarheid spreekt of een labiele fantast is. De enige van mijn vragen die uiteindelijk beantwoord wordt. Misschien moest de cameravoering mijn gevoel van verwondering versterken, alsof ik een toevallige gast op dit merkwaardige partijtje was. Een heel toevallige, dan, want met dit stelletje zou ik niet gauw bevriend raken.

Behoorlijk goede film. Maar het Dogma aspect begon me na een tijd te irriteren. De handcamera werd ik vanaf het begin tot het eind ongelooflijk gek van. De dramatische sfeer op het feest en de eindeloze feestrituelen vond ik ook niet uit te staan.
Maar het grote pluspunt in het verhaal is dan wel het acteerwerk en het einde van het verhaal . Daarmee bedoel ik de haat die al jaren vast zat binnen de man, de ontlading, alles kwam eruit..
Toch kreeg ik na verloop van tijd hoofdpijn van deze film, zal wel door de slechte muziek komen. Die er natuurlijk niet achter mag worden geplakt: Dogma 95 regels...

Uiteindelijk toch een vermakelijk film met goed acteerwerk. Waarbij de handycam (natuurlijk dogma 95), de muziek en het langdradige feest voor mij afbreuk doen aan het verhaal, waardoor de film bij mij eindigt op een respectabele 3*.

Behoorlijk goede film? Dit is een meesterwerk!

In 1 woord prachtig!

Het acteerwerk in combinatie met de handcamera zorgt voor een zeer beklemmende sfeer waardoor je het gevoel krijgt er tussen in te staan.

Eindelijk gezien en geen seconde spijt.

4*

Prima film, niks mis mee ....
Min puntjes zijn toch de (flink) aantal ongeloofwaardige scenes.

Niemand van de familie twijfelt ook maar 1 moment aan de geloofwaardigheid van de vader na de speech van Christian.

Moeder wordt totaal met rust gelaten ook na de bekentenis van vader.

De complete familie (tientallen personen) doen vrolijk mee met het rassistiche lied.

En zo zijn er nog wel een paar van die dingen op te noemen.

In tegenstelling tot een hoop anderen heb ik me niet gestoord aan de hand camera waarmee deze film in beeld is gebracht.
Het voegt mijn inziens zelfs wat toe. Je hebt meer het gevoel betrokken te zijn bij het verhaal en leeft meer met mensen mee.
Ze hadden het wel weg kunnen laten bij de stukken waar personages alleen waren.

De scene die we te zijn krijgen na de val van een dronken Christian begrijp ik niet echt. ziet hij daar in een soort droom zijn zus?

In iedergeval al met al een schokkende en aangrijpende film.
Maar top 100? Voor mij niet!

Keiharde medogenloze film, waarbij de verschillende karakters in de loop van de film verschillende kanten van zichzelf laten zien. Iedere keer kreeg je als kijker een klap bij de speeches van Christian, hoewel ik de hele tijd wel overtuigd was van het feit dat het waar was wat hij zei en dat hij niet gek was geworden. Toch drong het continue een soort van plaatsvervangende schaamte bij mij als kijker op als hij weer aan een nieuwe speech begon. Knap gedaan...
Bizar ook hoe hier continue mee omgegaan werd door de omzittenden, die waarschijnlijk toch allemaal erg opkeken tegen Helge. Het einde van de film vond ik ook erg fraai. Die blik van Christian, zat er toch nog een soort mededogen voor zijn vader in, of was het pure wrok en minachting?
Het hele dogmeprincipe werkte in deze film erg goed vond ik, het verhaal maakte des te meer indruk... Uitmuntende acteerprestaties ook van alle uiteenlopende bizarre types... Het camerawerk stoorde me totaal niet en vond ik juist van toegevoegde waarde.
Al met al een bijzondere kijkervaring, een dikke 4*

Ga 'm zometeen kijken, ben benieuwd!

Tamelijk overschat. Wat mij betreft is de film te eenduidig om een meesterwerk te zijn.Goed acteerwerk ,dat wel.

ik hou niet van die quasi-slordige 'documentaire'-stijl camerawerk. Alsof documenatiremakers niet weten hoe ze een camera vast moeten houden. Het werkt onnodig vermoeiend en het heeft geen enkele meerwaarde.

2,5

Vanavond voor de zoveelste keer gezien. Blijft een geweldige film.

Wat een zieke familie. Allemachtig je zult er maar in opgegroeid zijn.
Dan wordt je ook wel langzamerhand gek.
De handcamera stoorde me iets minder dan de 1e keer. Ben wel benieuwd wie van de familie of kennissen bij wijze van spreken die camera vast heeft. Het lijkt 1 van de feestgangers, maar ja hij of zij filmt ook de scenes buiten, dus dan ga je de cameraman weer als vakman zien ipv 1 van hun. De gasten zijn minstens zo gek als de familie. Het racistische liedje dat door iedereen uit volle borst wordt meegezongen. Dat jonge broertje Michael heeft ook echt een schurftkop, goed gecast. Die doet alles om de naam van de familie goed te houden, maar tegelijkertijd is hij de gekste van het stel.
Maar het is gewoon een aaneensluiting van onwerkelijke toestanden. Speeches die allemaal verschrikkelijk geforceerd zijn en dan als klap op de vuurpijl een afscheidsbrief van de dochter die zelfmoord pleegde.
Helge laat vanaf dan pas zijn ware gezicht zien. Ik geloof ook dat Christan niet liegt over wat hij heeft meegemaakt, maar dat er een draadje bij hem los is sinds zijn jeugd is ook wel duidelijk.
Het personeel is wel tof. Ze staan duidelijk aan de kant van Christian.
Het einde had ik ergens wel weer medelijden met Helge. Hij toont berouw en wordt toch weggestuurd op zijn eigen verjaardag. Moest ook wel weer heel hard lachen, juist omdat het zo onwerkelijk was.
Nou ja, ik heb iets meer respect gekregen voor deze twilight zone waar ik me 105 minuten in heb bevonden. Toch vind ik de film nog steeds zwaar overgewaardeerd hier. Ik verhoog met 1 ster.

Ik heb nog helemaal niks gelezen om mezelf niet te beinvloeden qua sterren, maar ik vond het een erg goede film!

Ik hou wel van dat realistische camerawerk, Het kwam in ieder geval de beklemmende sfeer heel erg ten goede. Geweldig geacteerd ook, lijkt soms totaal niet gescript.

Spannend en erg creatief gebracht.

4*

Fantantisch uitgewerkte implosie van zo'n typische schone-schijn-familie. Over de top doch in essentie herkenbaar, die wrijvingen onder de oppervlakte die al die jaren maar niet worden uitgesproken, al zal het in de meeste families hopelijk om minder erge dingen gaan.

Steeds die wanhopige potsierlijke pogingen om na het zoveelste pijnlijke moment toch weer door te kunnen "feesten" alsof er niks aan de hand is, heerlijk!

Ik zou iedereen die iets zegt over het zogenaamd realistische camerawerk toch willen doorverwijzen naar Wikipedia

Zojuist voor de zóveelste keer gezien (ik wilde hem liever zien dan "Brokeback Mountain", terwijl ik die film nog helemaal niet heb gezien, dus dat zegt al genoeg)!

En hij blijft maar groeien. Echt 105 minuten een gevoel van plaatsvervangende schaamte. En dat lukt niet veel films!

Heb hem gelijk een plaatsje hoger in mijn top-10 gezet, op nr. 3.

Een goede film met een begaaid verhaal. Het lijkt achteraf allemaal over de top, maar als je de film aan het kijken bent, dan wordt je toch wel echt in het verhaal gezogen. Door het cameragebruik lijkt het soms zelfs alsof je zelf in die zaal zit.

Het begin mistte wat vaart, maar na die eerste speech van Christian blijft het toch wel onzettend spannend tot het einde.

Sterk verhaal en diverse personages. Voorlopig geef ik een 4, maar ik wil deze film zeker nog wel eens een keer zien.

Dit is een hele bijzondere film. Voor zover ik weet houdt hij zich aan alle Dogmaregels, en dat is vooral positief. Het acteerwerk en de casting is fenomenaal, dat niveau zie je zelden. Je twijfelt eigenlijk de hele film aan Christian's waarheid (mede omdat iedereen zo tegen Helge opkijkt), maar je krijgt wel bewondering voor z'n moed. Door een vrij onlogische gebeurtenis (een afscheidsbrief die wordt gevonden op het feest) verandert de hele sfeer. De sfeer die wordt gecreëerd is trouwens vanaf seconde één al top, gedwongen gezelligheid. Door de beelden die zijn geschoten met de hand voelt het alsof je erbij hoort, maar na een tijdje begint het te storen en het roept bovendien de vraag op of dat drukke camerawerk wel past bij zo'n film als deze. Als laatste wil ik nog opmerken dat het super is dat elk karakter verschillende kanten van zichzelf laat zien. Kortom, een ijzersterk drama, waarin een beeld wordt geschetst van een verschrikkelijke familie die doorfeest na allemaal schokkende bekentenissen. 4/5

Goed verhaal waarbij niets zeker lijkt te zijn. Ik had mij van tevoren ingelezen in de zgn dogmaregels en dan sta je niet raar op te kijken van de camerabeelden. Het werkt echter wel vermoeiend die bewegende beelden t.o.v. statiefwerk. Leuke film voor deze regenachtige zondagmiddag. 3.5*