The Godfather: Part II (1974)

Inderdaad, ik heb me prima vermaakt hoor. Vind eerder Frank zijn 3* voor het enige meesterwerk in het gangster/misdaad genre een ware schande!

Overigens ben ik het niet met je eens Frank, ondanks dat Duvall veel screentijd krijgt word ik inhoudelijk niet veel wijzer van zijn karakter. Zelfde geldt ook voor Fredo en Connie. Het draait enkel en puur om Michael Corleone en een klein beetje om Vito.

Ja, maar bijvoorbeeld zo'n rechtszaak alleen al. Hoe verschrikkelijk groots en mooi dat is opgezet. Je zou echt zweren alsof het een echte zaak is.Die onschendbaarheid is zo mooi te voelen in die zaal. De broer van Frankie uit Sicilië halen puur om te chanteren is geweldig. Even zijn gezicht laten zien. Daarna nog het hele gesprek idd van Duvall met Frankie over hoe het in het Romeinse rijk ging en dat ze bijna als vrienden uit elkaar gaan, terwijl Frankie eigenlijk geen andere keus krijgt dan zelfmoord te plegen. Ik smul gewoon van de hele opzet van de Maffia, de structuur, de erecodes, de verschillende benamingen van boven naar onder.

Die Hard is dan ook een 5* film. Wie die niet geeft snapt er niks van

Ik vond dit 2e deel trouwens afstandelijker. Bij deel 1 kon ik me veel beter inleven. Kwam door de geweldige rol van Marlon Brando. Ik miste hem enorm in deze film. De oude Don is toch de coolste.

Ik zal binnenkort weer eens once upon a time in Amerika gaan kijken. Is weer wat jaartjes geleden. Vond die juist weer op vele momenten te langdradig. Maar goed dat kan nu anders zijn.

Ik denk dat jij nu ik je 2 recensies heb gelezen deel 3 het beste gaat vinden. Gebeurt meer in, wat minder achtergrond-verhaaltjes. Ik blijf die Neri een schitterende body-guard vinden. Die doet echt alles. Doet gelukkig ook mee in deel 3. Ik zal het wel weer lezen en hopelijk niet hoeven doen.

De scenes met Robert DeNiro maken deze film meesterlijk.

Alleen al het verhaal: als kind zijn familieleden vermoord zien worden door lokale maffiabaas en vluchten naar New York, daar van een arme sloeber een rijke/gevreesde crimineel worden en terug naar eigen land om wraak te nemen

Robert DeNiro is werkelijk fenomenaal, de muziek van Nino Rota is onvergetelijk en New York van de jaren 10/20 is zeer mooi uitgebeeld.

Maar de gedeeltes met Pacino zijn ook geweldig: de scenes met Hyman Roth, de scenes met zijn broer, de hoorzitting tegen de maffia en de revolutie in Cuba

Deze film duurt nog langer, meer dan drie uur zelfs. Ik moet zeggen, ik heb me helemaal geen seconde verveeld. De geweldige sfeer uit deel 1 was in dit deel ook weer terug te vinden en de filmmuziek was net zo briljant als bij het eerste deel.

Ik vond het echt geweldig om te zien hoe Robert DeNiro de fantastische rol van de jonge Vito Corleone neerzette. Het verhaal over de jonge Vito was ook echt goed en de acteerprestaties van Robert DeNiro waren nog beter dan die van Marlon Brando in deel 1. Ik vond hem fenomenaal! Het was ook erg fascinerend om te zien hoe Vito zijn succes gekregen heeft in de jongere jaren. Een erg goed verhaal.

Het deel over Michael Corleone was ook fantastisch. Hoewel ik meer genoten heb van het verhaal over de jonge Vito, heb ik me met Michael ook prima vermaakt. Het was geweldig om de ontwikkeling van het karakter van Michael te zien. Met als climax het einde natuurlijk.

Al Pacino acteerde in dit deel ook weer erg goed, maar hij haalde het niet bij de prestaties van DeNiro. Ik vond het zo knap hoe hij een rol neerzette die eigenlijk al eens was neergezet. De karaktertrekken die Marlon Brando liet zien bij Vito Corleone kwamen helemaal terug bij DeNiro. Geweldig gewoon!

Het einde van de film was ijzersterk. Pacino acteerde in dit stuk subliem en ik vond het echt jammer dat de film afgelopen was.

Deel 2 stijgt voor mij zeker boven deel 1 uit.

4,5*

Beste film ooit! Samen met deel 1 dan

Op alle vlakken even geweldig als deel 1.

De sfeer is er terug, het acteerwerk van Pacino en De Niro, dat verhaal van de jonge Vito Corleone, wat indrukwekkend is.

Coppola slaagt er als één van de weinigen in om een sequel te maken dat even goed is.

Amen !

Het eerste anderhalf uur van deze zeer lange, maar o zo boeiende zit is ronduit fenomenaal en op zowat alle vlakken net dat tikkeltje beter dan deel 1. In de tweede helft is het allemaal wat minder, maar wat overblijft is desalniettemin een uitstekende prent die meer dan de moeite waard is.

1e blijft het beste

Wat mij betreft de beste film ooit.

Stem dan alleen op deze.

Qua film iets meer impact op mij dan deel 1, terwijl ik deel 1 toch beter vond. Vreemd.

Vond de stukken van de jonge Vito minder. Daardoor raakte ik er een beetje uit. En ik had ook echt het idee na bijna 6 uur film dat er niet echt een eind aan zat. Ik bleef nog met zoveel vragen zitten. Zo'n langgerekt einde als The Return of the King hoeft ook weer niet wat mij betreft maar had wel een beetje leeg gevoel. Helemaal omdat van een 3e deel nog helemaal geen spake was toendertijd.

Toch wel goede film al met al. Productieniveau blijft onverminderd hoog. Ook meteen de 3e er maar aan vast geplakt, maar daarvoor ga ik even naar een andere filmpagina....

Part I blijft voor mij toch het beste. Grotendeels door Brando. Desalniettemin komt the Godfather part II zeer dicht in de buurt. Want hierin is het de Niro die de aandacht trekt. Hij ís gewoon de jongere versie van de Vito Corleone die Brando neerzette in I. De Niro laat op zo'n jonge leeftijd al zien een geweldige method actor te zijn. Cool ook om hem Italiaans te zien/horen praten. Daarnaast is Al Pacino natuurlijk ook weergaloos. De lijn van deel I wordt doorgezet. De film duurt dik drie uur maar blijft boeien, zeldzaam. Jammer dat het derde deel een stuk minder werd. Deel 1 en 2 staan op een torenhoog erepodium. Deel 3 is subtop. Hoe dan ook 5* voor deze classic!

Natuurlijk is het een beetje jammer dat Marlon Brando hier niet meer in voorkomt en natuurlijk is er geen part II zonder part I en bevat deze film minder legendarische scenes dan het eerste deel.

Toch vind ik dit deel nog beter dan het eerste. Het switchen van heden en verleden werkt perfect, De Niro speelt gewoon perfect en zorgt ervoor dat Brando niet echt gemist wordt en Al Pacino is nog beter dan in deel 1. Deze film is echt ongelooflijk goed, alles klopt gewoon: de beelden, de sfeer, de schitterende scenes, het perfecte acteerwerk, de originele en goed vetelde verhaallijn,.. Het is inderdaad jammer van deel 3 in deze trilogie, wat niet meer is dan een middelmatige gangsterfilm en deel I en II, twee van de beste films ooit gemaakt zijn.

Minder dan 5* kan gewoon niet bij dit meesterwerk.

Praktisch even goed als de voorganger. Mooi hoe de twee verhaallijnen van "sequel" en "prequel", om het zo even uit te drukken, op geniale wijze door elkaar zijn gevlochten. Sowieso is het fantastisch om te zien hoe de ooit onbegrepen Michael Corleone nu in leiding staat van de grootse maffiafamilie. Het verhaal is voor mij iets minder goed dan de eerste, maar nog steeds zeer sterk.

Goede review. Scheelt mij veel typ en denkwerk. Eens dus en dank!

....maar je cijfer is wel anders

Ja, das waar, weet ik maar ach tis best zo

Bedankt..

Lange zit. Maar zeker de moeite waard.

De Niro was voor mij gewoon de jonge Brando. Het klopte gewoon. Het verhaal laat mooi zien hoe hij zich weet op te werken in de maffia-wereld. New York van de 20's wordt mooi in beeld gebracht. De laatste De Niro-scene in Sicilië was ook heel mooi en illustrerend.

Het deel van Michael Corleone vond ik goed beginnen. Na een tijdje begon het echter wat vaag en een beetje rond-de-pot worden (de verjaardag van Roth.. snap de essentie er niet echt van.)

Natuurlijk laat het 2e deel de (logische?) ontwikkeling zien die verdergaat na deel 1. Pacino is een klasbak. Ook de andere castleden acteren geweldig.

Kortom een geweldig vervolg op 1 van de betere films aller tijden. Is deze beter dan de 1? Neen, maar is dat erg? Absoluut niet.

Een 4,5*

Ah ja, een vraag nog eigenlijk:

Wat is er nu gebeurd met de Rosato-broers? Niks?

Waar de sociale achtergrond in deel 1 zo krachtig was, is het in deel 2 gewoon vechten voor macht en geld. Niet te vergelijken, als losstaande film goed, niet in deel zoveel en dat aspect doet toch echt mee. Een drie.

Is toch best wel voor de hand liggend?

Ik vind dat de nieuwe Godfather niet meer het zo typische sociale gedrag vertoont, het wordt gewoon een mannetje op macht belust. Ondanks de rol van DeNiro. Verder mist de film de enorme kracht van deel 1. Dat is geen uitzondering, dat zie je vrijwel altijd. Echt slecht is de film zeker niet, maar voor mij had het niet meer gehoeven.

Op veel vlakken een stuk minder dan de voorganger. Ik moet zeggen dat deze film me altijd minder heeft getrokken dan de voorganger, wat een machtig rise verhaaltje bood, terwijl je hier na afloop blijft zitten met een bittere nasmaak van het familiedrama dat zich heeft afgespeeld. Het voelde toch een beetje aan alsof er een moraal in gestopt moest worden, waar de eerste film gewoon schaamteloos lijkt te verheerlijken dat je binnen het wereldje alles kan bereiken als je maar de slimste bent.

Zo heb ik het vroeger ervaren. Echter, de laatste keer dat ik de film zag was ook al weer enkele jaren geleden, dus het was wel weer eens tijd voor een herziening. Had er eigenlijk gisteren al zin in, maar toen was het al iets te laat voor een film die meer dan drie uur duurt.

Ik begon er met veel zin aan, maar na afloop van die drie uur ben ik vooral blij dat het erop zit. Wat een lange zit, ze hadden wat mij betreft de film gewoon gesplitst. Had best gekund, de twee verhaaltjes staan toch los van elkaar. Het verhaal rond De Niro vond ik er toch wel het beste deel van de film. Er heerst meer sfeer, die nogal nostalgisch aanvoelt. Ik kan me niet meer helemaal herinneren wat ik van de muziek vond bij de eerste Godfather-film, maar ik heb daar kennelijk geschreven dat ik het daar behoorlijk sfeervol vond. Dat vond ik bij deze film ook, maar slechts bij vlagen en dan met name tijdens het deel met De Niro.

Waar ik bij Taxi Driver klaagde dat ik niet in De Niro's karakter geloofde omdat hij er te lief uitzag, vond ik hem hier qua houding juist erg sterk overkomen. Bijzonder charismatisch, zeker het moment waarop hij zijn eerste moord pleegt ziet hij er machtig uit.. Wel jammer van het schorre stemmetje, klonk soms een beetje onnatuurlijk, vooral omdat hij op sommige plekken ook gewoon blijkt te kunnen praten. Was overigens niet heel erg irritant.

Het deel rondom Pacino was beduidend minder. Verhaaltje boeit minder, is in een zekere zin eigenlijk een herhaling van de eerste film met wat extra drama momenten, maar vooral is de sfeer beduidend minder. Aan de acteerprestaties van Pacino heeft het overigens niet gelegen. Vind het overigens wel interessant om een meer ingehouden Pacino te zien, bij de meeste rollen die ik van hem ken is hij juist nogal luidruchtig. Wel vond ik die acteur die Frank Pentangeli speelde behoorlijk overacteren. Gelukkig is hij de enige echte dissonant, en heeft hij nu ook weer niet de grootste rol, maar het irriteerde wel.

Wat mij betreft was de film gewoon een stuk beter geweest als ze dit deel hadden gedropt. Nu was het allemaal godsgruwelijk lang, en dat is al helemaal niet leuk als het visueel ook nog eens enorm saai was en soms zelfs behoorlijk slecht, want soms zag je gewoon niets omdat het zo donker was. Uiteindelijk twee interessante shots gezien. Twee maar, en allebei helemaal aan het einde zodat je eerst drie uur moet wachten voordat je ze te zien krijgt. Het eerste shot is van de wegwaaiende blaadjes vlak voor de ontknoping. Het tweede shot is van het bootje in het water met de lucht van de ondergaande zon. Voor de rest niets gezien dat me echt is bijgebleven.

Voor het nog redelijk sfeervolle deel met De Niro krijgt de film 1,5*, wat eigenlijk wel aan de ruime kant is gezien de totale lengte van de film.

Persoonlijke aanval verwijderd.