El Laberinto del Fauno (2006)

Beste film die die ik in tijden heb gezien. Zoals velen hier ben ik ook gaan kijken zonder een idee van wat ik kon verwachten.

De beelden met Vidal en die 2 boeren komen dan erg hard aan inderdaad.

Heerlijk duister sfeertje zit er in de film.

Wat ook mooi overkomt bij de faun die je nooit echt vertrouwt, hij is zo creapy en geeft zo een duistere/vreeemde opdrachten dat je jezelf continu afvraagt of hij niet een of andere duivel is.

Ook dat monster wat onder haar kamer zat gaf me echt het gevoel dat ik Hellraiser zat te kijken.

Deze gaat mijn top 10 in

*4.5

Wat een sukkel ben je zeg als je dit zegt, dan heb je er dus ECHT niets van begrepen...

Voor mij een prachtige film, gelukkig kon ik 'm gewoon in het spaans zien. Goed geacteerd en mooi verhaal. Een 4.0

Wauw,

goede combinatie van de rauwe en nare realiteit en een rechtvaardige fantasiewereld..

Het was even slikken met al dat bloed en geweld. Dat het in het spaans was maakte het des te realistischer, echt 3,5* !

Hij is vanaf 25 september te huur en vanaf eind november te koop.

Goede film! Het is een mooie weergave, gezien door de ogen van een kind die in een situatie belandt waar zij zeer ongelukkig wordt en haar toevlucht zoekt in de fantasiewereld. Ik kon mijzelf niet weerhouden om een stukje van de klassieker Alice in Wonderland te herkennen (the rabbithole). Dat vond ik erg mooi.

Door de beeldsferen wat donker te kenmerken wordt er een meeslepende, soms harde, spannende sfeer, gecreëerd die alles ten goede komt.

Een enkele keer zat er een indutmoment in, maar meer dan die ene keer is het niet geworden. Het is een film die meesleept en boeit.

Enig punt van kritiek is misschien dan het weinige fantasy dat erin zat, in tegenstelling tot in welke hoedanigheid de trailer je doet geloven, maar dat doet niet af aan het feit dat het een mooi, meeslepend sprookje (afwisselend met de harde realiteit) voor volwassenen is.

Absoluut de moeite waard. 4.0*

Mooie, pakkende film. Zeker de moeite waard, ook voor volwassenen.

Krijgt van mij een welverdiende 4 sterren.

dit is een van de beste films die ik de afgelopen jaren heb gezien. Ik ging shaky de bios uit (en dat gebeurde bij de laatste Potter zeker niet). Een mooie spagaat tussen de reality horror van de burgeroorlog en ontwapende fantasy wereld. De overgangen tussen fantasie en realiteit zijn zo subtiel dat het geloofwaardig is en dat vind ik knap.

Een aanrader voor iedereen die geraakt wil worden door een film.

Echt fantastische film. Heel ontroerend. Vooral op het einde kon ik mn oogjes niet meer droog houden. Wel gruwelijk realistisch alles in beeld gebracht.

Normaal neem ik sprookjesfiguren en CGI figuren nooit echt serieus en verpesten die vaak de film maar dit is juist heel mooi gedaan.

5*

Wooow, wat een film heej! Dit was echt op sommige momenten schoktherapie... Iets wat ze in de meeste echte horrorfilms niet eens voor elkaar krijgen. Als je het maar goed toepast is het effect veel groter. Dat bewijst deze film wel.

Verhaal is ook zeer, zeer mooi uitgewerkt. Personages zijn aandoenlijk en de SFX zijn van super kwaliteit. Kan niets slechts verzinnen eigenlijk.

Dikke 4.5

Ben toch wel fan van Del Toro, maar heb deze verdomme nog steeds niet gezien..

Ik hoor wel dat de verhouding communisten/fascisten een beetje belachelijk is afgeschilderd (communisten zijn lief en fascisten zijn stout). Zou jammer zijn als Del Toro de werkelijkheid op die manier heeft verdraaid.. ik hoop dat het meevalt.

Overigens ongelooflijk dat hier mensen zitten te zeuren dat de film in het Spaans is?

Hoe achterlijk kun je zijn?

Het valt zeker mee. Het gaat niet om de verhouding communisten/fascisten maar om de verhouding realiteit/droomwereld. Geweldige film!!! *****

Mooiste film die ik in tijden heb gezien. Heerlijk sfeertje en prachtige muziek. Ik vond het absoluut niet erg dat de film spaans was gesproken, deed de sfeer naar mijn idee alleen maar goed. Het verhaal heeft me vanaf het begin tot het einde weten te boeien. Ik geef de film 5, naar mij idee, dik verdiende sterren. Staat ook op nr. 1 in mijn top 10.

Bijzonder film. Eigenlijk bestaat de film aanvankelijk uit twee verhalen: de werkelijkheid en de droomwereld.

López speelt de rol van nazi overtuigend goed.

Voor deze Spaanse film geef ik 5 sterren

Toch heeft wat buiten de fantasie wereld gebeurt toch nog een beetje met een sprookje te maken. In plaats van een boze stiefmoeder een boze stiefvader. Deze is alleen wel heel erg boos.

Wat een prachtige film is dit.
Ik stoorde me er helemaal niet aan dat in de film spaans gesproken word,schept juist meer de sfeer.
Ik wist niet wat ik van deze film moest verwachten,dus heb gewoon de dvd speler aan gezet met zoiets van 'nou,dit zal vast niet veel zijn'',
maar zat er vanaf het eerste moment lekker in.Mooi muziek,prachtig camera werk van Navarro,interessante personages,en het meisje speelt helemaal zo slecht nog niet.en doug jones als de faundie je eerst niet vertrouwd maar later toch niet gemeen blijkt te zijn
echt een aanrader.

Wat een juweeltje van een film! Prachtige vormgeving, goed acteerwerk. Echt een sprookje voor volwassenen. En de zwartwitte weergave van de communisten en Franco-aanhangers, ach, als dat was omgedraaid had ik het nog steeds een prachtfilm gevonden! Het doet er niet toe!

Dan heb je die film niet echt begrepen, Guillermo del Toro maakt zijn beste films altijd in het spaans maar erg hinderlijk kan ik die taal niet noemen, ik vind het een prachtige taal

Dat van het meisje was waarschijnlijk de hele opzet van het verhaal, meisje is door alles een beetje erg terug getrokken in haar eigen en schept zo haar eigen wereld.

Erg mooie film , zeker niet voor de kids, maar whoa een heel stuk beter dan die onzinnige hollywood sprookjes zoals Brigde en Narnia.

Mooi vormgegeven , prachtige effecten en het goede acteerwerk.
Al met al een 4,5

Ik heb echt van begin tot eind genoten van deze film. De vormgeving is echt super ik was telkens deels droevig, deels vrolijk. Áan 't eind van deze film was dat gevoel heel sterk.

Ik vond de spaanse taal eigenlijk wel iets toevoegen. Zoals die zware stem van de faun in 't spaans klinkt heel mysterieus. Vooral omdat je een sprookje niet echt gewend bent in zo'n taal. Dat geeft een heel andere sfeer aan de film. Ik vond het een leuk meisje en haar acteerprestaties waren prima.

De effecten zijn wat minder helaas ik vond dat er wel iets meer detail in kon.

Hij krijgt van mij een 4*

Prachtige film

Ik ben verliefd,

Op het 1ste oog niet op de film. In het begin had ik even tijd nodig om mezelf te verplaatsen in een wereld waarin grote insecten leefden. Valt ook niet mee, als je een film gaat bekijken waarvan je torenhoge verwachtingen hebt. De 1ste keer heb ik de film na 20 minuten uitgezet, omdat ik vond dat er weinig bijzonders aan was. Na een weekje opnieuw geprobeerd, alleen nu met getemperde verwachtingen.

De film begon een beetje standaard. Maar naarmate de film vorderde kroop de magie in de film. Vanaf het moment dat Ofelia haar eerste opdracht kreeg, zat ik er helemaal in. Op meerdere fronten werden mijn zintuigen bediend. Het kleurengebruik werd vooral een stuk mooier. De lichtgele, wat alledaagse gloed maakte wat meer plaats voor groen, blauw en zwarte kleurencombinaties. Het zonlicht scheen vaak door de ramen of op de planten in het donkere bos waardoor je nooit direct de zon zag, maar indirect wel wist dat hij aanwezig was. Fraai kleurenspel in ieder geval.

Het plot werd ook boeiender. De oorlogsscènes oogden zeer esthetisch en qua dynamiek van zo `n hoog niveau, dat ze de sprookjesachtige sfeer die de fantasiewereld waarin wij af en toe verzeild raakten niet verstoorden. Het vulde elkaar allemaal perfect aan. Behalve dat in de echte wereld geen fantasiedieren leefden, was er verder weinig verschil op te merken. Beide werelden oogden sprookjesachtig, wreed en daarnaast richting het einde zelfs ontroerend.

Goede keus ook om Ofelia de oorlog niet lijfelijk mee te laten maken. Het was nu allemaal al zo tastbaar en zo dichtbij, dat zoiets afbreuk aan de magie en de verbeeldingskracht van een kind had gedaan. Verder ben ik ook erg positief gestemd over de muziek. Vaak wat op de achtergrond aanwezig, maar zeer effectief gebruik van gemaakt. Overgangen tussen de sprookjes wereld en de echte wereld worden muzikaal nooit ineens ruwweg onderbroken. Zodat de film niets aan sfeer inboet.

Maribel Verdu straalt naast Ariadna Gil en Sergi Lopez. Nadat zij mij al aantrok in Y Tu Mama Tambien, schittert ze hier weer. Nu, maar hopen dat haar films wat meer verdwijnen uit de obsceniteit.

Pan `s Labyrinth leek een tegenvaller te worden, vooral omwille van het verwachtingspatroon. Uiteindelijk is deze film gewoon zwaar uniek en brengt zij een normaal drama op een verfrissende, bijna kunstzinnige manier waarbij je haast in hogere sferen geraakt. Mits de film je pakt dan. Prachtig ontroerend einde.....4 dikke *

Dan blijf ik toch met de vraag zitten, waarom zitten er dan zo ongeloofelijk veel oorlogsscènes in? Het hoofdfiguur heeft er niets mee te maken, maar het overgrote deel van de film bestaat uit oorlogsscènes. Wellicht zal ik wel nooit weten waarom, maar ik blijf het vreemd vinden dat ik de enige ben die hiermee zit.

Lijkt gewoon op een oorzaak - gevolg relatie. Er heerst oorlog, dus zoekt Ofelia haar toevlucht tot haar eigen geschapen fantasie wereld. De oorlogsscènes konden mij niet deren, omdat ze op zichzelf staand al hoogstaand waren en bovendien een impressie gaven van een onveilige wereld.

Waren er geen oorlogsscènes geweest dan vormde de echte wereld immers geen enkele bedreiging meer. De oorlogsscènes dienen dus eigenlijk min of meer als een motief om je toevlucht te zoeken tot een fantasiewereld, waarin alles ogenschijnlijk pais en vree is. Maar die uiteindelijk steeds meer overeenkomsten vertoont met de echte wereld. Zie bv. het einde. De film benadrukt enerzijds dat kinderen kunnen ontsnappen aan de misere om hen heen. Anderzijds worden zij vroeg of laat geconfronteerd met de werkelijkheid. daar werkt de film dan ook naar toe. Ogenschijnlijk onsamenhangend, maar ik vond de verstrengeling juist goed uitgevoerd. De film werkt toch ergens naartoe.

Persoonlijk vond ik ze vrij cliché, en vond ik de personages die er een rol in hadden zeer karikaturaal (overduidelijke indeling goed en slecht, zonder enige nuance).



Mee eens, maar dat had ook wel duidelijk kunnen worden door er wat minder oorlogscènes in te stoppen. De film bevat ongeveer driekwart aan oorlog en een kwart aan fantasie. Ik zat constant te wachten tot de fantasiewereld weer een rol speelde. Ook vond ik het vreemd dat de gemene generaal veel meer schermtijd heeft dan het meisje zelf.



Dat is in deze film maar half het geval. Ofelia's laatste confrontatie met de generaal heeft verder met de grote werkelijkheid weinig te maken, maar is nog altijd gelinkt aan de fantasiewereld. Daarnaast vind ik het thematisch vreemd om een meisje te confronteren met de harde grotemensenwereld en haar vervolgens te laten sterven.

De generaal is in en in slecht. De soldaten voeren slechts bevelen uit. Maar in de omgeving blijkt dat niet iedereen het geweld zomaar slikt. Zo dient Verdu 2 verschillende kampen. Ook de rest van de huishouding was niet uitgesproken voor de generaal. Getuige ook die scène met de verbrandde koffie.

Daarnaast spelen vrouwen vaak de slachtofferrol. Zeker in deze film was dat niet altijd het geval.

Ik zit te denken. Misschien heeft Del Toro sommige personages met opzet karikaturaal neergezet om ze te laten contrasteren met de creatief gemaakte fantasiewereld. Hoe dan ook mij boeide het niet zo, omdat de locaties waar het geweld zich afspeelde vaak adembenemend mooi waren. Ook haast sprookjesachtig, oorlog in het donkere bos.



Als je de werkelijke wereld als veel minder dan de fantasiewereld ervaart, bestaat dit gevaar. Echter een overkill aan sprookjesachtige settings had het allemaal wellicht wat minder gemaakt. Het sprookje dient eigenlijk ook alleen als een soort van metafoor voor vluchten. Een bijzonder geslaagde combinatie wat mij betreft. Uniek, om zo `n diepgaande gedachtengang van een meisje in een oorlogsfilm te verwerken. Alhoewel ik hem zelf zo niet ervaar, vond de werkelijkheid ook bijzonder fraai ogen. Bovendien zou je LOTR dan ook als een oorlogsfilm kunnen bestempelen, met het verschil dat niet bestaande wezens tegen elkaar vechten.

Ik kan de hoge frequentie aan oorlogsbeelden ook niet anders verklaren als zijnde dat Del Toro een soort van oorlogsfilm wilde maken met een sprookjesachtige uitwerking.



De echte wereld en de fantasiewereld ontmoetten elkaar op het laatst. Het accent ligt inderdaad op de fantasiewereld maar we zien pas voor het eerst dat andere personen zich in Ofelia `s sprookjesomgeving wanen. En er invloed op uitoefenen.



Dit vond ik juist een gewaagde, geslaagde keuze. Die meerdere gevoelens opriep. Van de ene kant is het allemaal heel mooi gebracht, maar toch ook wel wreed. de dood is toch vaak een logisch gevolg van oorlog voeren? Waarom zou een jong meisje ontzien worden door de oorlog? Je lijkt teveel uit te zijn gegaan van een vredelievend sprookje, die vaak eindigen met ze leefden nog lang....

Het gebeurd niet vaak dat ik over een film droom, maar vannacht was het raak, de film spookte heel de tijd in mijn hoofd en kon me niet loslaten. Voor mij is pan's labyrinth het idiale sprookje voor volwassenen. Vond spirited away ook prachtig, het moet je gewoon liggen denk ik.

Volgens mij staat Ofelia model voor ONS, de gewone mens die (in het Westen) in redelijke welstand leven. Wij weten dondersgoed dat er in andere delen van de wereld mensen lijden onder oorlog en armoede, maar we doen in ons dagelijks leven (ook om onszelf te beschermen) alsof dit niet gebeurd. We vluchten dus ook voor de werkelijkheid!

In ons hart zouden we graag zien dat dit anders zou zijn, maar hiervoor moeten we zelf bereidt zijn offers te maken voor mensen die wij niet kennen (iets wat Ofelia aan het eind van de film dus wel doet!)!. Hier werkt de film naar toe. Het thema is opoffering.

De laatste zin in de film (uit het al eerder door Ofelia vertelde verhaal over de bloem van het eeuweige leven) wordt dan belangrijk: 'Men was zo geobsedeerd door het feit dat de doorns dodelijk giftig waren dat men niet eens meer probeerde om de bloem van het eeuwige leven te plukken.'.

Maar er was nog geen lang geen overkill. 1 kwart aan fantasyscènes is weinig voor een fantasyfilm. Het is hetzelfde als dat je een western zou aanzetten die zich voor driekwart op zee of in de jungle afspeelt of een musical met maar een liedje.



Hoewel ik van Pan's Labyrinth niet verwachtte dat hij vergelijkbaar zou zijn met LotR vind ik dat LotR toch echt meer aan fantasy te bieden heeft dan Pan. Daarin wordt je wel meegenomen in een fantasywereld. Hier vang je af en toe een glimps op van zo'n wereld, maar wordt je er na vijf minuten weer uitgehaald voor een reeks oorlogsscènes.



Zou kunnen, maar ik vind het dan bizar dat alle recensies (hier, op IMDB, in de pers) spraken over een magische sprookjeswereld en nauwelijks over oorlogscènes. Mijn verwachtingen waren dan ook wel verkeerd. Wat niet wegneemt dat ik denk ik nooit echt iets met deze halfbakken uitwerking zal hebben.




Als je bedoelt dat de generaal invloed uitoefent op de fantasiewereld is dat niet helemaal waar. Hij ziet de fantasiën van Ofelia immers niet.



De hele film ervaarde ik toch wel als een soort coming-of-age-film. Een beetje zoals Spirited Away en The Wizard of Oz, alleen dan duisterder natuurlijk. Maar een film over volwassenwording kan natuurlijk niet eindigen met een hoofdpersoon die niet volwassen wordt, maar sterft zodra het in de buurt komt. Dat is niet gedurft, maar gewoon een zwakte. Een anticlimax haast. Maar wellicht zit ik er met mijn interpretatie weer naast.



Dit is toch niet het geval. Ik besef me juist maar al te goed dat vroegere sprookjes vaak grimmigere eindes hadden dan tegenwoordig gewoon is. Heel mooi allemaal, maar een duister einde hoeft niet meteen te betekenen dat de hoofdpersoon dood gaat. Dat paste gewoon niet in deze film naar mijn gevoel. Het had ook op vele andere manieren slecht af kunnen lopen.

Een wereld van niet-bestaande oerclichés die ondertussen al lang ontdaan zijn van alle magie en verwondering die een mooi potje fantasy kan brengen.

Iets waar deze film wél erg goed in slaagt. Daarbij vind ik net het gebrek aan overdaad een punt wat de film goed doet. Meestal zorgt overdaad binnen fantasy voor een gebrek aan creativiteit of afwerking. Films als MirrorMask en dergelijke kunnen veel leren van deze film.

sorry hoor maar iemand die babe hoger heeft genoteerd dan pan's labyrinth luister ik niet....

babe pfff....